Διαπλοκή και "Άγιος ο Θεός" - το παράδειγμα των Χανίων

 Είναι απόλυτα φυσιολογικό η Κρήτη να αποτελεί σημείο αναφοράς και ενδιαφέροντος (τόσο πολιτικού όσο και οικονομικού), λόγω του μεγέθους της, των πλούτου της και της ιστορίας της. Για χρόνια αποτελούσε το πολιτικό μήλο της έριδας, και δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης, η ΝΔ απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία στο νησί - πράγμα που επιτεύχθηκε για πρώτη φορά στα 1989.

Για διάφορους λόγους, η ανάπτυξη στο νησί καθυστέρησε - και όταν ήρθε αυτό συνέβει κυρίως στο ανατολικό κομμάτι της Κρήτης, με τη δυτική πλευρά να μαστίζεται από στασιμότητα, αστυφιλία και οικονομική δυσπραγία. Τα χρήματα έπεσαν κυρίως στο νομό Ηρακλείου, όπου έγινε και υπερσυγκέντρωση των κέντρων αποφάσεων και κατά συνέπεια των έργα υποδομών, η ενίσχυση επιχειρήσεων και συνεταιρισμών κ.ο.κ. Αυτό ως ένα σημείο φαντάζει φυσιολογικό - και είναι, δεδομένου ότι ο νομός Ηρακλείου είναι ο μεγαλύτερος του νησιού. Δυστυχώς όμως το πολιτικό ενδιαφέρον και η χρηματοδότηση στο δυτικό κομμάτι εξαφανίστηκε - και τ' αποτελέσματα είναι ορατά σήμερα, ακόμα και στο απλούστερο επίπεδο, αυτό των αυτοκινητοδρόμων: ενώ το μεγαλύτερο κομμάτι της δυτικής πλευράς του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) θυμίζει επικίνδυνη διαδρομή του αφρικανικού κομματιού του Ράλι "Παρίσι-Ντακάρ", το ανατολικό κομμάτι (από το Ηράκλειο μέχρι τον Άγιο Νικόλαο) θυμίζει γερμανικό autobahn.

Η δυτική πλευρά ήταν πάντα ριγμένη και αφημένη στη μοίρα της - πράγμα που εντάθηκε με την κατάργηση των αυτόνομων Νομαρχιών και τη δημιουργία των μεγαλύτερων Περιφερειών, όπου η όποια δύναμη είχε η Νομαρχία Χανίων και Ρεθύμνου, εξαϋλώθηκαν προς όφελος του Ηρακλείου.

Η περίοδο όμως μετά την πανδημία άλλαξε ριζικά το σκηνικό. Πολιτικά οι όποιες αντιπαραθέσεις εξαφανίστηκαν και σταδιακά η ΝΔ άρχισε να προσεταιρίζεται πολιτικά σχήματα, με τα οποία θεωρητικά δεν είχε καμία (πολιτική) σχέση. Η πολιτική κάθοδος της Ντόρας Μπακογιάννη στα Χανιά, σηματοδότησε την έναρξη της ύφανσης σχέσεων με τοπικά πολιτικά στελέχη που θεωρητικά πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ (βλ. Δήμαρχος Χανίων, Περιφερειάρχης Κρήτης και Αντιπεριφερειάρχης Χανίων) αλλά στην πράξη αποδείχτηκαν ότι ακολουθούν τη φορά του ανέμου. Αυτό δε θα ήταν πρόβλημα, αν λειτουργούσε προς όφελος των τοπικών κοινωνιών. Στην πράξη όμως δημιουργήθηκαν ηθικά ζητήματα, μιας και τόσο η Περιφέρεια όσο και ο Δήμος, άρχισε να κάνει τα στραβά μάτια σε σωρεία ζητημάτων, στα οποία θα μπορούσε να έχει μια διαφορετική στάση. 
Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το ζήτημα του ΒΟΑΚ: Ενώ η πάγεια ευρωπαϊκή τακτική είναι να μην υπάρχουν διόδια σε αυτοκινητόδρομους που βρίσκονται σε νησιά, η κυβέρνηση της ΝΔ αποφάσισε ότι αυτό δεν μπορεί να ισχύσει στην περίπτωση της Κρήτης. Η δε πρωτοτυπία του έργου συνεχίζεται με την επιβολή διοδίων πριν την παράδοση του έργου (για τη χρήση της παλιάς και επίκινδυνης χάραξης δηλαδή), την χρήση της παλιάς χάραξης κατά 60% (πράγμα που σημαίνει ανυπαρξία ύπαρξης εναλλακτικής όδευσης - που αποτελεί πανελλήνια πρωτοτυπία) καθώς και την ανυπαρξία εξαίρεσης από την πληρωμή διοδίων των μόνιμων κατοίκων των δήμων που χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο στα όρια αυτών, ακόμα και αν εκείνος αποτελεί τη μοναδική όδευση για τη μετακίνησή τους. Έτσι θα έχουμε το τραγελαφικό να πληρώνουν οι γονείς διόδια για να πάνε τα παιδιά τους στο σχολείο και στα αγγλικά, σε ένα δρόμο που φτιάχτηκε τη δεκαετία του 1980, και ο οποίος σε συντριπτικά μεγάλο βαθμό θα χρηματοδοτηθεί από το ελληνικό κράτος και από την Ε.Ε. Η αντίδραση σε αυτό το γεγονός ήταν το λιγότερο υποτονική, με τον αντι-περιφερειάρχη Χανίων να δηλώνει σκωπτικά ότι "θα πληρώνουν μόνο γύρω στα 60 λεπτά τη διαδρομή" (!!!). Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι τη δημοσίευση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου, ούτε ο Δήμος Χανίων, ούτε η Περιφέρεια Κρήτης δε βρήκαν ούτε ένα σημείο να κάνουν ένσταση, για το κομμάτι που αφορά το δρόμο μεταξύ Ρεθύμνου και Χανίων.

Ο ΒΟΑΚ όμως είναι μόνο το ένα κομμάτι που οι πολιτικά αγαστές σχέσεις μεταξύ τοπικού ΠΑΣΟΚ και κεντρικής κυβέρνησης, "εξομαλύνουν" τις όποιες αντιδράσεις. Στο νομό Χανίων χτίζονται φαραωνικού τύπου τουριστικά μεγαθήρια, με σειρά ξενοδοχείων και τουριστικών χωριών να τσιμεντώνουν περιοχές ολόκληρες. Για παράδειγμα στην περιοχή "Ραβδούχα" του Νομού Χανίων δημιουργείται ο 3ος μεγαλύτερος οικισμός του Δήμου Πλατανιά (του 3ου μεγαλύτερου δήμου του νομού), με τεράστιες απαιτήσεις ύδρευσης, αποχέτευσης, αποκομιδής απορριμάτων και οδικής προσέλευσης. Παρόμοια έργα παραγματοποιούνται στις περιοχές Νωπήγεια, Δραπανιά και Μαράθι, ενώ τεράστια νέα ξενοδοχεία δημιουργήθηκαν στις περιοχές του Ταρσανά, του Καλαθά ακόμα και μέσα στον αστικό ιστό των Χανίων, στην περιοχή της Νέας Χώρας. Η ευκολία εισαγωγής των έργων στον Αναπτυξιακό Νόμο, ο τρόπος με τον οποίο καταπνίγηκαν οι όποιες τοπικές αντιδράσεις, η ευκολία με την οποία έγινε η αδειοδότησή τους, η σπουδή με την οποία τοπικοί πολιτικοί άρχοντες στήριξαν τα έργα αυτά (σε βαθμό μάλιστα ν' ανέχονται "τσαμπουκάδες" από τους υπεύθυνους των έργων) εγείρουν ερωτηματικά για το ποιος και τι μπορεί να κρύβεται από πίσω: το σίγουρο είναι ότι αυτό ΔΕΝ είναι το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας, αφού τα έργα αυτά αφήνουν ένα τεράστιο περιβαντολογικό αποτύπωμα σε ένα νομό που έχει τεράστια λειψυδρία (δεν είναι τυχαίο ότι για να καλυφθούν οι ανάγκες από τις τουριστικές χρήσεις στο νομό, η άρδρευση επιτρέπεται λίγες μόνο ώρες την μέρα τους καλοκαιρινούς μήνες ενώ πραγματοποιούνται διακοπές ύδρευσης σε μεγάλο μέρος της υπαίθρου), δεν έχει πρόβλημα ανεργίας (με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των εργαζομένων στον τουρισμό να προέρχονται από την υπόλοιπη Ελλάδα ή/και να είναι μετακλητοί από τρίτες χώρες), έχει προβλήματα υποδομών, ενώ παράλληλα περιορίζουν την πρόσβαση των μόνιμων κατοίκων στη φύση και στις παραλίες, στις περιοχές αυτές (αφού κατά παραβίαση του νόμου, ο αιγιαλός καταπατείται και η πρόσβαση σε αυτές παρεμποδίζεται με "πονηρούς" τρόπους). Ενστάσεις για βελτιώσεις δεν έγιναν σε καμία περίπτωση, ενώ η όλη προσέγγιση στο θέμα ήταν προς όφελος του τουρισμού: δεν είναι τυχαίο ότι οι όποιες παρεμβάσεις γίνονται, αυτό συμβαίνει προς όφελος της "τουριστικής ανάπτυξης" και όχι των μόνιμων κατοίκων, που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα νομό που το κόστος απόκτησης και ενοικίασης κατοικίας έχει εκτοξευθεί (σε σημείο που να είναι απαγορευτικό), το να βγει κανείς για φαγητό ή ένα καφέ έξω έχει καταντήσει απαγορευτικό και που το κόστος των οποιαδήποτε υπηρεσιών έχει αυξηθεί λόγω της μικρής προσφοράς και της μεγάλης ζήτησης (τους καλοκαιρινούς μήνες). 

Αλλά και αυτό θα μπορούσε να είναι ανεκτό ως ένα βαθμό. Στο κάτω-κάτω, τι κι αν δεν έχουν οι γιατροί και οι υπάλληλοι σπίτι να μείνουν; Τι και αν πας σε ένα καφενείο και παραγγέλνεις ένα μεζέ και πληρώνεις 8 ευρώ λες και είσαι σε γκουρμέ εστιατόριο; Τι κι αν ένας υδραυλικός σου ζητάει 20 ευρώ παραπάνω απ΄ ότι σου ζητούσε πέρσυ, γιατί έρχεται σε σένα πριν πάει στο ξενοδοχείο να ελέγξει τα air condition; Το (κεντρικό) κράτος βγάζει λεφτά από τους φόρους, οι τοπικοί διαπλεκόμενοι είναι ευχαριστημένοι, οι τουρίστες το ίδιο. 

Το πρόβλημα είναι αλλού. Η διαπλοκή είναι τόσο μεγάλη που η πρόσφατη είδηση για δύο χανιώτες επιχειρηματίες που εμπλέκονται με καταπατήσεις δημόσιας περιουσίας, αγοραπωλησίες εκκλησιαστικών ακινήτων, τουριστικές επιχειρήσεις που λειτουργούσαν με μαύρο χρήμα, ξέπλυμα εσόδων από εμπορία ναρκωτικών ενώ φέρονται ότι είχαν στενές σχέσεις με διοικητές δημόσιων υπηρεσιών υγείας, αστυνομικούς, τοπικούς εκλεγμένους άρχοντες, προβεβλημένα στελέχη της τοπικής εκκλησίας καθώς και με δημοσιογράφους, δυστυχώς ΔΕΝ προκαλεί εντύπωση. Είναι κοινό μυστικό ότι τα πάρτυ κοκαϊνης στην Κρήτη δίνουν και παίρνουν, αφού το μαύρο χρήμα που κυκλοφορεί επιτρέπει την εξαγορά εχεμύθειας. Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι με πολιτικές πλάτες η αστυνομία για χρόνια δεν έκανε τη δουλειά της (όπως διαβάζουμε σε τοπικά ρεπορτάζ) προς όφελος λίγων και "εκλεκτών". Επομένως οι συγκεκριμένοι "επιχειρηματίες" (που πιάστηκαν "στη φάκα" γιατί η αλαζονία τους είχε χτυπήσει κόκκινο) είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. 

Αν δε χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του και αν οι Κρητικοί και οι Χανιώτες δεν "ξυπνήσουν", δε θα υπάρξει σωτηρία, ούτε αλλαγή. Αλλά μπορεί να υπάρξει ελπίδα ότι τα πράγματα μπορεί ν' αλλάξουν;

Είδωμεν...

(και τα δύο εξαιρετικά σκίτσα της ανάρτησης προέρχονται από την εφημερίδα "Χανιώτικα Νέα").

Η Ε.Ε., οι περιορισμοί στα ταξίδια (που θέλει η Μέρκελ) και η φτωχή πλην τίμια Ελλάδα (που δεν μιλάει)

 Οι Γερμανοί είναι Προτεστάντες και έχουν τις έννοιες της τιμωρίας και του καθαρτηρίου εμποτισμένες στο DNA τους. Γι' αυτό ακριβώς και κίνησαν τα νήματα ώστε η χώρα μας να "γονατίσει" για να πάρει τη βοήθεια της Ε.Ε.  στα χρόνια των Μνημονίων ξεπουλώντας τα πάντα, γι' αυτό και όταν η Μ. Βρετανία αποφάσισε ν' αφήσει την Ε.Ε. της έκαναν τη ζωή "δύσκολη" στις διαπραγματεύσεις για την πραγματοποίηση του Brexit. Γι' αυτό και τώρα ζητούν περιορισμούς και καραντίνες στους μη Ευρωπαίους τουρίστες επ' ευκαιρία της ινδικής μετάλλαξης που (όντως) δημιουργεί προβλήματα σε αρκετές χώρες στον κόσμο. 

Ως αποτέλεσμα κάνουν τη ζωή δύσκολη σε ορισμένους Πρωθυπουργούς. Πιο συγκεκριμένα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Μάλτας, της Κύπρου και της Κροατίας. Των χωρών δηλαδή που οι οικονομίες τους εξαρτώνται από τον τουρισμό σε συντριπτικά μεγάλο βαθμό και οι οποίες έχουν παραδοσιακά τουριστικά ρεύματα από την Μ. Βρετανία. 

Βέβαια όχι πως έχουν τελείως άδικο: Η Ε.Ε. παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεμβολίαστη - λόγω δικών της αστοχιών (όπως έχουμε εξηγήσει εδώ) - και επομένως είναι ευάλωτη σε παντός είδους μεταλλάξεις. Από την μία ο "πολιτικός" αποκλεισμός του εμβολίου της Astra Zeneca, από την άλλη η λάθος προσέγγισή της σε ότι αφορά στο δίπτυχο "παραγγελίες/παραδόσεις" και η έλλειψη επικοινωνιακής στρατηγικής, έφτασαν τα πράγματα σε οριακό επίπεδο: πλησιάζουμε στον Ιούλιο και έχουμε ένα 30% μέσο όρο πλήρως εμβολιασμένων - ποσοστό που προφανώς δε φτάνει για να έχει η κοινότητα ένα σχετικά "ήσυχο" χειμώνα. Κι έτσι αντί να προσπαθήσει ν' αυξήσει τις παραδόσεις εμβολίων, να σπρώξει "τους εμβολιασμούς" και να βοηθήσει την έρευνα για νέα εμβόλια και αντιμετώπιση των μεταλλάξεων προσπαθεί - υπό την ηγεσία της Γερμανίας - να δημιουργήσει μια Ε.Ε.-"ερημίτη", όπου όποιος έρχεται εκτός Ε.Ε. θα μπαίνει σε καραντίνα, ως "τιμωρία"-"προστασία". Το αν είναι εμβολιασμένος ή έχει κάνει 15 PCR πριν εισέλθει στην κοινότητα δεν θα παίζει κανένα ρόλο,  δημιουργώντας μια σουρεαλιστική προσέγγιση του τύπου "όποιος εμβολιάζεται με Astra Zeneca στην Ε.Ε. είναι εντάξει, όποιος εμβολιάζεται εκτός δεν είναι".

Είναι προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι ο Ινδός ή ο Κινέζος ή ο Αμερικανός τουρίστας. Αυτοί έτσι κι αλλιώς είναι μακρυά και οι επισκέψεις τους θα είναι δύσκολες (αν και για τους τελευταίους ίσως υπάρξει μια ελπίδα). Αυτούς που δε θέλουν οι Γερμανοί είναι οι Βρετανοί (σε πρώτη φάση) και οι Ρώσοι (σε 2η). Χώρες δηλαδή με τις οποίες οι Γερμανοί έχουν διαφορές και δε μπορούν (ή δε θέλουν) να βρουν μια γραμμή συννενόησης ακόμα και σ' ένα θέμα τόσο σοβαρό όσο η αντιμετώπιση της πανδημίας.

Οι Γερμανοί όμως είναι πονηροί: Με το να περιορίσουν τον αριθμό των εκτός Ε.Ε. τουριστών, μεγαλώνουν τον οικονομικό έλεγχο που έχουν στις "τουριστικές" ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί προφανώς οι μεγάλες χώρες της Ε.Ε. με πληθυσμούς οικονομικά ισχυρούς, που παραδοσιακά κάνουν διακοπές, είναι πολύ συγκεκριμένες. Προσπαθούν δηλαδή οι Γερμανοί να μετασχηματίσουν δηλαδή, σιγά-σιγά, τον ευρωπαϊκό νότο σ' ένα κλειστό κλαμπ διακοπών για Γερμανούς (άντε και Γάλλους), όπου μέσω της TUI θα ελέγχουν τα πάντα - από τ' αεροδρόμια και τα καταλύμματα εώς τις τιμές και την αγορά εργασίας (αφού οι θέσεις βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό). Δεν έφταναν δηλαδή τα μνημόνια στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Πορτογαλία, τώρα θα έχουμε και την αυξανόμενη εξάρτηση τους από τους Γερμανούς συνταξιούχους - δεδομένου ότι η πανδημία δεν έχει τελειώσει και επομένως αποκλεισμοί και περιορισμοί θα υπάρχουν για καιρό ακόμα...

Βέβαια όπως έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν, οι Γερμανοί ούτε τίμια παίζουν, ο ρόλος των απεσταλμένων τους κατά τη διάρκεια της σκληρής επιτήρησης ήταν "σκοτεινός" και προφανώς δεν πληρώνουν ποτέ τα χρέη τους...Αλλά στην παρούσα φάση το πράγμα περνάει σε άλλο επίπεδο - και πρέπει να είμαστε σε εγγρήγορση, βάζοντας το δικό μας συμφέρον πάνω απ' όλα. Και αυτό επιτάσσει κλείσιμο συνόρων ας γίνει - αλλά ας το αποφασίσουμε εμείς και όχι η κυρία Μέρκελ...

Να το γιατί οι ειδήσεις για την "πράσινη" λίστα της TUI πρέπει να μας προκαλούν γέλιο και απογοήτευση...

 Ο τίτλος στα περισσότερα site είναι τεράστιος: "Πέντε ελληνικά νησιά στην «πράσινη» λίστα της βρετανικής TUI". Ο κόσμος που έχει ακούσει ότι η χώρα μας είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ στην πορτοκαλί λίστα της Μ.Βρετανίας (που συνεπάγεται 10ήμερης καραντίνας και 2 μοριακών τεστ από την μέρα της άφιξης - με εκτιμώμενο μέσο κόστος τις 200 λίρες ανά άτομο - περίπου 230 ευρώ), παρασύρεται και πιστεύει (χωρίς να διαβάσει) ότι αυτό αποτελεί θετική εξέλιξη και πως γι' αυτά τα 5 ελληνικά νησιά, θα υπάρξει καποια καλύτερη προοπτική για τον επόμενο ενάμιση μήνα.

Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Αυτή η "πράσινη" λίστα της TUI είναι απλώς οι περιοχές που οι πτήσεις της TUI θα ξεκινήσουν στις 17 του Μάη. Αν και αυτό είναι θετικό (γιατί π.χ. η Ryanair έχει διακόψει από τις αρχές του Απρίλη εώς τα τέλη του Μάη όλες τις πτήσεις της, προς τους ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς), δε σημαίνει ουσιαστικά κάτι, πέραν του ότι όποιος Έλληνας και Βρετανός έχει σπίτι σ' αυτά τα 5 νησιά και ζει στην Μ.Βρετανία, θα μπορέσει να ταξιδέψει απευθείας στον προορισμό του, χωρίς την επιπλέον ταλαιπωρία μιας στάσης στην Αθήνα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γι' αυτούς τους ανθρώπους (αφού στους καιρούς που ζούμε, όσο μπορούμε ν' αποφεύγουμε τα αεροδρόμια τόσο το καλύτερο), αλλά δεν αποτελεί κάποιο φοβερό νέο για τον τουρισμό της χώρας - τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου καλά τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του Ιούνη.

Βοηθάει όμως αρκετά την εικόνα της κυβέρνησης που μπορεί να πανηγυρίζει για το ότι "5 νησιά της Ελλάδας είναι στην "πράσινη" λίστα της βρετανικής TUI". To ότι η TUI έχει προνομιακή μεταχείριση στην χώρα μας και επομένως το λιγότερο που μπορούσε να κάνει είναι να ξεκινήσει πτήσεις πριν τον ανταγωνισμό, δεν αναφέρεται πουθενά. Επίσης δεν αναφέρεται πουθενά το ότι η TUI δεν έχει κάποιο θεσμικό ρόλο στην πολιτική του ανοίγματος των συνόρων της Μ. Βρετανίας και ότι οι πιέσεις της ΔΥΣΤΥΧΩΣ απέτυχαν, όπως απέτυχαν στις προβλέψεις τους και όλοι εκείνοι που "διέρρεαν" ότι η Ελλάδα έχει κάνει συμφωνία με την Μ. Βρετανία ώστε να περιληφθεί στην "πράσινη" λίστα των τουριστικών προορισμών. Αυτό που ακουγόταν δηλαδή κατά κόρον το τελευταίο μήνα στην χώρα μας.

Είναι κρίμα που για να μπορέσουν κάποιοι να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις σ' ένα τόσο σοβαρό θέμα, χρησιμοποιείται (εσκεμμένα) ένας τίτλος που παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό απ' αυτό που συμβαίνει (ενώ το άρθρο-δελτίο τύπου που δημοσιεύεται σε δεκάδες site είναι τόσο κακογραμμένο που προκαλεί μεγάλη σύγχυση σε οποιοδήποτε μπορεί να κατανοήσει στοιχειωδώς την ελληνική γλώσσα). 

Πάντως για να βοηθήσουμε και για να μην πάει χαμένο όμως το momentum προτείνουμε να υπάρξει νέο υποστηρικτικό άρθρο με τίτλο "Η Ελλάδα είναι στην "πράσινη" λίστα των Ελλήνων της Μ. Βρετανίας" ή ακόμα ένα με τίτλο "Η Ελλάδα είναι στην "πράσινη" λίστα των πτήσεων της Aegean από την Μ. Βρετανία". Αν αυτό ακούγεται passe μπορεί ν' αλλαχθεί η Aegean με την British Airways, η οποία ακόμα εκτελεί κάποιες πτήσεις την εβδομάδα.

Το όλο σκηνικό θυμίζει αποτυχημένες ευρωπαϊκές βραδιές των ελληνικών ομάδων, που την επομένη είχαν τίτλους του τύπου "Προκρίθηκε στις καρδιές μας" και "Ήταν νικητής στις ψυχές των φιλάθλων της". 

Η σοβαρότητα και η αλήθεια έχουν πάει περίπατο... 

Και για να ξεκαθαρίσουμε και κάτι. Ο λόγος που η συγκεκριμένη εταιρεία (αλλά και άλλες) τις πτήσεις δεν είναι από αγάπη για την χώρα μας. Αν δεν υπάρχουν απαγορεύσεις πτήσεων από την Μ. Βρετανία προς την χώρα μας, η μη ακύρωση μεταθέτει το πρόβλημα της αλλαγής της πτήσης στους επιβάτες που έχουν ήδη κλείσει να πετάξουν, ενώ η εταιρεία δεν θα χρειαστεί να καταβάλει αποζημιώσεις από τυχόν ακυρώσεις.

Ο Μητσοτάκης και τα "διαβατήρια εμβολίων" ενάντια στον κορωναϊό

 Οι μικρές χώρες όπως η χώρα μας, για ν' αποκτήσουν ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα πρέπει να παίρνουν πρωτοβουλίες στις οποίες θα έχουν οι ίδιες ρόλο ή να έχουν "κάτι" που θα επιβάλλει στον υπόλοιπο κόσμο να της δίνουν μεγάλη σημασία.

Η χώρα μας έχει μεγάλη ιστορία (και καθοριστική συμβολή σ' αυτό που σήμερα ονομάζουμε παγκόσμιος πολιτισμός) και μια σημαντική γεωστρατηγική θέση, αλλά αναλογικά μικρότερο ρόλο απ' αυτό που θα μπορούσε να παίξει και να χρησιμοποιήσει υπέρ της.

Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι κατά καιρούς οι Πρωθυπουργοί της χώρας προσπάθησαν να κινητοποιήσουν το ενισχύσουν το ρόλο της χώρας στους παγκόσμιους οργανισμούς, είτε μεσολαβώντας στη διαμάχη Ισραηλινών-Παλαιστινίων (εκμεταλλευόμενοι της παραδοσιακής σχέσης της χώρας μας με τον Αραβικό κόσμο), είτε στους Σέρβους κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών τους από το ΝΑΤΟ, είτε στις αρχές του Λιβυκού εμφυλίου (που οδήγησε στην αποπομπή και το θάνατο του Καντάφι). Σ' αυτό το κλίμα προσπαθειών (που η αλήθεια είναι ότι δεν έφεραν και ιδιαίτερα αποτελέσματα) ήρθε να προστεθεί στις αρχές της πανδημίας η πρωτοβουλία Μητσοτάκη για "ανοιχτές πατέντες" των εμβολίων που συγχρηματοδότησε η Ε.Ε. αλλά και η πρόσφατη του ίδιου για "διαβατήριο εμβολιασμού" που θα "διευκόλυνε" τις μετακινήσεις στον κόσμο. 

Η πρώτη πρόταση, που και λογική ήταν δεδομένων των τεράστιων ποσών που δόθηκαν από την Ε.Ε. για την ανάπτυξη και την υλοποίηση των εμβολίων αλλά και ρηξικέλευθη αφού πραγματικά θα έδινε λύση ως προς την παραγωγή και τη διάθεσή τους, εγκαταλήφθηκε γρήγορα. Είναι κρίμα γιατί αυτή η πρόταση θα έβρισκε ανταπόκριση και θα έδινε και λύσεις. Το γιατί συνέβει αυτό δεν το γνωρίζουμε - ίσως παραήταν "αριστερή" για ένα νεοφιλελεύθερο πολιτικό.

Η δεύτερη πρόταση, αποτελεί στην παρούσα φάση τουλάχιστον, το επιστέγασμα της πολιτικής ανοησίας μιας πολιτικής ομάδας που δεν μπορεί να κατανοήσει το που βρίσκεται η ίδια της, η χώρα - και εξηγούμαστε: Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 3-4 εμβόλια, τα οποία δυνητικά μπορούν να προσφέρουν ανοσία ενάντια στον κορωνοϊό - αν και είναι άγνωστη η κάλυψη που παρέχουν έναντι στις μεταλλάξεις, οι οποίες "τρέφονται" από τις καθυστερήσεις στη διαδικασία του εμβολιασμού. Είναι δηλαδή όντως ο μόνος δρόμος για να επανέλθουμε σε μια "κανονικότητα". Στην όλη όμως πρόταση για εφαρμογή ενός "διαβατήριου εμβολιασμού", υπάρχει μια σειρά προβλημάτων, που την καθιστούν ανέφικτη εώς ανόητη: 

α) δεν υπάρχουν αρκετές ποσότητες ώστε να υπάρξει - εντός του 2021 - εμβολιασμός αρκετών ανθρώπων ώστε οι περιοχές που έχουν χτυπηθεί από την πανδημία (και καθόλου συμπτωματικά - κατά την πρόταση Μητσοτάκη - θα πρέπει να έχουν "διαβατήρια εμβολίων") να καλυφθούν σε ποσοστό που να τους δώσει "ανοσία της αγέλης".

β) ακόμα και αν οι ποσότητες υπήρχαν, δεν υπάρχουν οι υποδομές και τα "χρειαζούμενα" να γίνουν οι εμβολιασμοί έτσι ώστε να υπάρξει επιτυχής κάλυψη και 

(κυρίως)

γ) ειδικά για την Ε.Ε., κανένα εμβόλιο δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικό με βάση τον καταστατικό χάρτη της, ούτε μπορεί να μπει ως προαπαιτούμενο για να μετακινούνται οι πολίτες από ένα κράτος της Ε.Ε. σ' ένα άλλο. Γι' αυτό εξάλλου και τα σχέδια της Qantas για κάτι παρόμοιο μπήκαν "στον πάγο", τουλάχιστον όσο οι χώρες εκτός Ε.Ε. δεν ζητούν κάτι παρόμοιο. 

Κοντολογίς, δεν μπορεί ο κύριος Μητσοτάκης, που είναι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας που με βάση τους σημερινούς ρυθμούς της θα χρειαστεί 5 χρόνια για να εμβολιάσει το 90% των κατοίκων της, να ζητάει "διαβατήρια εμβολίων" γιατί πολύ απλά αν εφαρμοστεί, οι μόνοι Έλληνες που θα μπορούν να πάνε οπουδήποτε ταξίδι το καλοκαίρι, θα είναι το "παρεάκι" των κυβερνητικών αξιωματούχων που έσπευσε να εμβολιαστεί πρώτο και οι 80χρονοι, οι γιατροί και οι ένοικοι των οίκων ευγηρίας. Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά εκεί τα πράγματα αναμένται να βελτιωθούν λόγω ύπαρξης υποδομών ή παράλληλων συμφωνιών για προμήθεια επιπλέον εμβολίων. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί παγκόσμιοι οργανισμοί (όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) αντέδρασαν αρνητικά. Υποστηρικτές βρήκε ο κύριος Μητσοτάκης κυρίως σε ελληνικλες ομοσπονδίες επιχειρήσεων σχετιζόμενες με τον τουρισμό (όπως οι Έλληνες ξενοδόχοι) και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες σε παρόμοια κατάσταση με την Ελλάδα (ή με παρόμοια μυαλά με τα μυαλά του Πρωθυπουργού). Αυτό φαντάζει λογικό - όλοι αυτοί θεωρούν ότι έτσι θ' ανοίξουν τα ξενοδοχεία και ο τουρισμός, παραβλέποντας όμως ότι με τους ρυθμούς που εμβολιάζεται η Ευρώπη, η χρονιά είναι χαμένη...

Βέβαια με βάση το ανακοινωμένο σκεπτικό της πρωτοβουλίας, Ο Κυριάκος ζητεί τη "θετική -και όχι αρνητική- ισχύ του εμβολιασμού", ενώ σε καμία περίπτωση "δεν τίθεται θέμα αποκλεισμού ταξιδιωτών που δε θα έχουν κάνει το εμβόλιο". Στην πράξη βέβαια η πρόταση του δε λέει κάτι τέτοιο (αλλά ακριβώς το αντίθετο), ενώ ενισχύεται και το αίσθημα αντίδρασης από εκείνους που δεν καταλαβαίνουν την αξία των εμβολίων (καλύπτοντας την ανοησία τους πίσω από εκείνους που εμβολιάζονται), που θεωρούν ότι η έμμεση υποχρεωτικότητα κρύβει μια διάθεση διάκρισης σ' εκείνους που έχουν πρόσβαση και εμβολιάζονται και σ' εκείνους που είτε από επιλογή είτε από ανάγκη δεν εμβολιάζεται.  Και για να μιλάμε με παραδείγματα, αποκλείονται άτομα με ιστορικών σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων, έγκυες, ανήλικοι ή ενήλικοι κάτω των 30, που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ίσως και να μην εμβολιαστούν (με τους υπάρχοντες ρυθμούς) μέχρι το τέλος του έτους ή και καθόλου μέχρι οι μελέτες να το επιτρέψουν (για ορισμένους εξ αυτών). 

Την ίδια στιγμή επίσης είναι πολλοί που υποστηρίζουν ότι ο κύριος Μητσοτάκης είναι απλώς ένα "βαποράκι" για τη συγκεκριμένη ιδέα - και απλώς εξυπηρετεί πονηρούς σκοπούς...

Αν ο κύριος Μητσοτάκης ήθελε να δώσει το παράδειγμα, θα μπορούσε απλώς - και χωρίς φανφάρες - στην επόμενη ΝΟΤΑΜ που θα εκδόσει η χώρα, να προσθέσει ότι οι εμβολιασμένοι με δύο δόσεις θα εξαιρούνται της καραντίνας και των υποχρεωτικών τεστ πριν την προσγείωση τους στ' αεροδρόμια της χώρας, με ξεκάθαρη εξήγηση βέβαια ότι τα μέτρα ούτως αλλιώς θ' αποσυρθούν όταν η πανδημία υποχωρήσει. Παράλληλα θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη για ειδικές κατηγορίες μη εμβολιαζομένων, ώστε να μην υπάρχει σαφής διάκριση εναντίον τους.  Έτσι πραγματικά θα φαινόταν ότι η πρότασή του δεν ήταν εκ του πονηρού και θα μπορούσε να φέρει (τουλάχιστον για τη φετεινή χρονιά) την χώρα μας σε ρόλο οδηγού, όσο αφορά τον τουρισμό, γιατί καμία άλλη χώρα από τους ανταγωνιστές μας δεν έχει ανακοινώσει τέτοια μέτρα. Αλλά μάλλον όλα αυτά, είναι ψιλά γράμματα για τον "πρωτοπόρο" Πρωθυπουργό και τους συμβούλους του...

Θα μας μάθει άραγε τίποτα ο κορωναϊός; Μάλλον όχι - το παράδειγμα των επιδοτούμενων "επενδύσεων" στην χώρα μας

Αν έπρεπε να μας διδάξει κάτι η πανδημία ως οικονομία και ως χώρα, είναι ότι θα πρέπει να ενισχυθούν οι δράσεις εκείνες οι οποίες θα μειώσουν την εξάρτησή μας από εξωγενείς παράγοντες. Η πανδημία χτύπησε όλες τις οικονομίες του κόσμου, αλλά εκείνες που θα πάνε καλύτερα σε βάθος χρόνου είναι αυτές που έχουν ένα περιθώριο αυτονομίας, δηλ. αυτές που έχουν δυνατά συστήματα υγείας, ισχυρή βιομηχανία, αυτές που έχουν ικανοποιητική αγροτική παραγωγή και εκείνες που μπορούν να κλείσουν ή ν' ανοίγουν τα σύνορά τους, χωρίς να φοβούνται την οικονομική τους κατάρρευση.

Η πίεση που υπάρχει στην χώρα μας ειδικά στο τελευταίο κομμάτι είναι τεράστια, αφού καμία  ενίσχυση που πιθανόν να έρθει από την Ε.Ε. δεν θα μπορέσει να σώσει την χώρα, αν δε γίνει καλύτερος προγραμματισμός για το μέλλον. 

Είναι προφανές επίσης ότι αν η χώρα μας δεν ήταν εξαρτημένη σε τόσο μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό, θα μπορούσε να υπάρχει μια ταχύτερη επιστροφή σε μια "κανονικότητα", να υπήρχε λιγότερος φόβος για το αύριο όσο αφορά τις αντοχές της κοινωνίας και να υπήρχε λιγότερος φόβος για τεράστιες μισθολογικές πιέσεις στο ήδη καταπιεσμένο εισόδημα (λόγω μνημονίων) των ελληνικών νοικοκυριών. Το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή όμως εξαρτόμαστε από τους Γερμανούς ή Σκανδιναβούς τουρίστες για να σωθούν κάποιες (λίγες) θέσεις εργασίας και να μπορέσει να βγει ο χειμώνας για τα Δωδεκάνησα ή την Κρήτη αποτελεί σίγουρα ένα μεγάλο πρόβλημα. Γι' αυτό εξάλλου είναι προφανής η προσπάθεια της χώρας μας τον τελευταίο καιρό να παρουσιαστεί ως ένας "ασφαλής προορισμός", ώστε να πειστούν οι ξένοι τουρίστες να έρθουν. 

Όμως απ' ότι φαίνεται η κυβέρνηση ακολουθεί το ίδιο βιολί με αυτό που υπήρχε την προ-κορωναϊκή εποχή και δεν ντρέπεται καθόλου γι' αυτό. Έτσι διαβάζουμε σε πρόσφατος advertorial (βλ. κατευθυνόμενο δήθεν "δημοσιογραφικό" άρθρο) του υπουργείου Ανάπτυξης, που δημοσιεύτηκε στο in.gr,  πως "τα projects των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας - αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα - αλλά και των τουριστικών συγκροτημάτων με έμφαση στις παραθεριστικές κατοικίες (ακόμη και σε μη δημοφιλείς προορισμούς) είναι η αιχμή του δόρατος για το μεγάλο στοίχημα της ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια".

Δηλαδή σε μια χώρα που θα έπρεπε να έχει ΗΔΗ μάθει ότι οι ΑΠΕ (που κανείς δε θέλει στην πόρτα του και οι οποίες πλέον δέχονται ενστάσεις και απορρίπτονται μαζικά τόσο από τις τοπικές κοινωνίες όσο και από το Συμβούλιο της Επικρατείας) και οι τουριστικές κατοικίες ΔΕΝ μπορεί να είναι το μέλλον της οικονομίας της (αφού ούτε οι μεν ούτε οι δε προσφέρουν μόνιμες θέσεις εργασίας, ενώ οι ειδικά οι δεύτερες προκαλούν τεράστια πίεση στις ταλαιπωρημένες υποδομές της χώρας, για τις οποίες δεν υπάρχει ουσιαστική κρατική επένδυση εδώ και χρόνια), το υπουργείο ανάπτυξης επιμένει να προωθεί το ίδιο αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο: τουρισμός και φωτοβολταϊκά.

Αντί να υπάρξει μια στρατηγική να ενισχυθεί η φαρμακοβιομηχανία, να προσελκυθούν επενδύσεις στην μεταποίηση και τη αγροτική παραγωγή κ.ο.κ. επιμένουμε στο ίδιο, αδιέξοδο μοντέλο, το οποίο παράλληλα επικουρείτε με τον καινούργιο περιβαλλοντικό νομοσχέδιο, στο οποίο θεσμοθετήθηκε η δημιουργία "ζωνών" (με άλλα λόγια άρσης της προστασίας μεγάλου μέρους) σε περιοχές Natura και επιτελέστηκε η απλοποίηση της αδειοδότησης ΑΠΕ.
Βέβαια τα πράγματα δεν είναι απλά. Οι κυβερνήσεις της χώρας τα τελευταία χρόνια, δέχονται τεράστιες πιέσεις από τους εμπλεκόμενους σ' αυτό που λέμε "τουρισμός υψηλού επιπέδου" (οι οποίοι προφανώς και δεν κρατάνε κρυφές τις σκέψεις τους), αφού μια τέτοια στροφή θα δημιουργούσε αλλαγή υποστηρικτικής πολιτικής και μικρότερη πρόσβαση σε κονδύλια γι' αυτούς. Κάτι που προφανώς δε θα ήθελαν - εξ ου και οι πιέσεις σε όλα τα επίπεδα...

Κορωναϊός ή όχι, κάποιοι δε "μασάνε" - και η ζωή συνεχίζεται...

Λίγα λόγια για την κατάρρευση της Thomas Cook και τη σημασία της για τον ελληνικό τουρισμό

Η κατάρρευση της Thomas Cook ήρθε εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Όχι γιατί ήταν άγνωστα τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας, ούτε γιατί ήταν άγνωστες οι οικονομικές πιέσεις που δεχόταν η εταιρεία τα τελευταία χρόνια. Αλλά γιατί όταν μια εταιρεία έχει ως χρηματοδότη την Fosun (ένα από τα μεγαλύτερα χρηματοδοτικά γκρουπ της Κίνας), αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ταξιδιωτικά πρακτορεία στον κόσμο και έχει τεράστια ακίνητη περιουσία καθώς και την ικανότητα να κινεί εκατομμύρια τουρίστες ετησίως, τότε η κατάρρευση της είναι μια δύσκολη υπόθεση και απόφαση.
Όλα αυτά βέβαια παύουν ισχύουν όταν αυτοί που παίρνουν αποφάσεις πιστέψουν ότι: α) ο χειρισμός της υπόθεσης μπορεί ν' αποτελέσει "παράδειγμα προς μίμηση" ή ως "προειδοποίηση" για μια μελλοντική παρόμοια κατάσταση και β) η εταιρεία αξίζει περισσότερο "σπασμένη σε κομμάτια" παρά "ολόκληρη" για τα μελλοντικά σχεδιά τους.

Βέβαια - ακόμα και σε μια ελεύθερη οικονομία όπως η βρετανική - η κατάρρευση μιας εταιρείας αυτού του μεγέθους αποτελεί μια πολιτική απόφαση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι έδινε καλύτερο παράδειγμα με το να πληρώσει 200 εκατομμύρια λίρες για να φέρει τους εκατοντάδες χιλιάδες βρετανούς τουρίστες πίσω στην Μ. Βρετανία παρά να δώσει το ίδιο ποσό για να κρατηθεί η εταιρεία ενεργή. Επίσης αποφάσισε να μην πιέσει πολιτικά τους τραπεζικούς δανειστές της εταιρείας - 2 εκ των οποίων είναι υπό κρατικό έλεγχο - να μην πιέσουν για το ανωτέρο ποσό, το οποίο ήταν "έξτρα" στα 900 εκατομμύρια τα οποία είχε μαζέψει για να βγάλει τον χρόνο. Το ότι οι υποχρεώσεις της εταιρείας, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, ήταν προς προμηθευτές στο εξωτερικό, βοήθησε την απόφαση - όσο και αν αυτό ακούγεται σκληρό. Η Fosun από την άλλη έδινε τα 450 εκατομμύρια λίρες που της αναλογούσαν, αλλά μέχρι εκεί.
Και έτσι ήρθε η κατάρρευση.
Βέβαια το πιθανότερο σενάριο για την όλη υπόθεση είναι να μην χαθεί η εταιρεία πλήρως. Το πιθανότερο είναι να σπάσει σε κομμάτια - ξενοδοχεία, αεροπορική, ταξιδιωτικό πρακτορείο - και αυτά με τη σειρά τους σε άλλα μικρότερα, ανάλογα με το που βρίσκεται η βάση τους. Ο χρόνος θα δείξει βέβαια για το τι θα γίνει και το πόσες ακριβώς θέσεις εργασίας θα χαθούν - και που.
Το ίδιο ισχύει και για τον αντίκτυπο που θα έχει το κλείσιμο της εταιρείας στον ελληνικό τουρισμό. Πρόχειροι υπολογισμοί για το "φέσι" μόνο στα ξενοδοχεία της Κρήτης μιλάνε για ένα ποσό πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ - ένα ποσό από το οποίο πολλοί λίγα θα δοθούν στους δικαιούχους, όταν γίνει η εκκαθάριση της εταιρείας.
Οι ανοησίες που διαβάζουμε σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες για "το κενό που μπορεί να καλυφθεί από τις εταιρείες χαμηλού κόστους" (βλ. Ryanair) προφανώς και δεν μπορούν ν' αντιμετωπιστούν σοβαρά. Η Thomas Cook πουλάει ολοκληρωμένα πακέτα: αεροπορικά εισιτήρια, μετακινήσεις, εκδρομές, ξενοδοχεία. Αυτά επηρεάζουν ξενοδοχεία, οδηγούς λεωφορείων, αεροδρόμια, εστιατόρια, tour representatives, εκδρομές κ.ο.κ. Και όλα αυτά κάτω από ένα λογότυπο και με την ολοκληρωμένη προστασία ATOL. H Ryanair προσπαθεί να νοικιάσει δωμάτια και αυτοκίνητα, αλλά δεν είναι τουριστικός πράκτορας και προσπαθεί ν' απεμπολήσει κάθε υποχρέωση που μπορεί να έχει για οτιδήποτε. Γι' αυτό εξάλλου και αν κάποιος θέλει π.χ. να "πετάξει" με Ryanair από το Λονδίνο στην Βυρητό θα πρέπει να κλείσει ξεχωριστά εισιτήρια και όχι ένα απευθείας. Η Ryanair δε θέλει ν' αναλάβει ούτε καν την μεταφορά των αποσκευών από το ένα αεροσκάφος της στο άλλο.
Με την κατάρρευση της Thomas Cook το κομμάτι της πίτας που απελευθερώνεται είναι μεγάλο. Στην χώρα μας διακινούσε εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες που έμεναν το λιγότερο 7-10 μέρες (σε αντίθεση με τις εταιρείες χαμηλού κόστους που συνήθως φέρνουν επιβάτες για μικρότερα χρονικά διαστήματα). Και τα χρήματα - και οι θέσεις εργασίας - που κάλυπτε πάρα πολλά.
Είναι προφανές ότι το κενό για την υπόλοιπη τουριστική σεζόν θα είναι μεγάλο, αλλά τουλάχιστον θα είναι δύο χαμένοι μήνες - και όχι 6 ή 7. Η μεγάλη μάχη θα δοθεί για την επόμενη σεζόν. Όπως γράψαμε παραπάνω, το κενό είναι μεγάλο. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να το καλύψουν. Αλλά λίγοι μπορούν να δώσουν ένα ολοκληρωμένο πακέτο: πτήση, μετακίνηση, διαμονή, εκδρομές. Για να μη γελιόμαστε - το να στήσει κανείς μια τέτοια εταιρεία θέλει κεφάλαια. Και αυτοί οι λίγοι θα προσπαθήσουν να πιέσουν ξενοδόχους και παρόχους για ακόμα χαμηλότερες τιμές, ώστε να εξασφαλίσουν μεγαλύτερο κέρδος.
Αυτό θα επηρεάσει σίγουρα και όσους έρχονται στην Ελλάδα και την Κύπρο ως τουρίστες αυτόνομα. Οι διαθέσιμες θέσεις στις πτήσεις προς την Ελλάδα και την Κύπρο θα μειωθούν αφού εκείνοι που θα κλείνουν "πακέτα" θα έχουν προτεραιότητα.
Βέβαια είναι ακόμα νωρίς. Το θέμα είναι όμως ένα: μετά από μια μέτρια χρονιά, το μόνο που δεν χρειαζόταν ο τουρισμός ήταν μια τέτοια κατραπακιά...Για να μην πούμε για τη ζημιά στα δημοσιονομικά που θα είναι μεγάλη (και όλα αυτά σε μια εποχή που η παράνομη ενοικίαση τουριστικών καταλυμάτων υψηλού κόστους παραμένει ανθηρή - παρά το "ντου" που ξεκίνησε σε όσους νοικιάζουν δωμάτια και σπίτια σε ιστοσελίδες τύπου Airbnb).

Πρόταση για πίστα Φόρμουλα 1 στην Δραπετσώνα

"Στόχος μας είναι το 2017 να έχουμε αγώνα Φόρμουλα 1 στην Ελλάδα", υποστήριξε ο πρώην υπουργός Σήφης Βαλυράκης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, την οποία απαρτίζουν προσωπικότητες όπως: Ο πρόεδρος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο εφοπλιστής Ανδρέας Ποταμιάνος, ο ο Βασίλης Αποστολόπουλος του Ομίλου "Ιατρικό Κέντρο" , ο γνωστός ορθοπεδικός πρώην ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Λάκης Νικολάου, ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΠΑ Βασίλης Δεσποτόπουλος , ο λάτρης των αυτοκινήτων ιατρός πλαστικός Θ.  Βουκίδης, ο επιχειρηματίας Γιώργος Λυμπεράκης,  κ.α.
Σε συνέντευξη Τύπου σήμερα το πρωί, η ομάδα της Dielpis Formula 1 αναφέρθηκε στις προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα για την επίτευξη του στόχου καθώς και σε όσα προτίθενται να κάνουν στο άμεσο μέλλον.
Ο κ. Παπαθεοδώρου αναφέρθηκε στην πρόταση που έχει κατατεθεί τόσο στην Κυβέρνηση –και έχει την πλήρη στήριξη του πρωθυπουργού  Αντώνη Σαμαρά- όσο και την FIA.

H πρόταση για την ανάδειξη της Δραπετσώνας και την δημιουργία πίστας Φ1, είναι η εξής:
Η βασική ιδέα της πρότασης αφορά ιδιωτική επένδυση με κόστος κατασκευής 780.450.000€, η οποία θα περιλαμβάνει την ευρύτερη ανάπλαση της περιοχής της Δραπετσώνας, επιφάνειας περίπου 700 στρεμμάτων, που θα γεννηθεί ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:
1. Το έργο της ανάπλασης περιλαμβάνει κυρίως:
• 2 Ξενοδοχειακές μονάδες 5*
• Λιμένα ιδιωτικών σκαφών
• Πολυχώρους εμπορικής χρήσεως
• Συνεδριακούς χώρους
• Θεατρικές σκηνές
• Χοροθέατρα
• Χώρους έκθεσης έργων τέχνης
• Μουσείο Ελληνικής Μυθολογίας
• Οργανωμένος Χώρος πρασίνου
• Οργανωμένους χώρους στάθμευσης
• Διάφορες Αθλητικές δραστηριότητες
• Μικρή πίστα διεθνών προδιαγραφών για λειτουργία 365 ημερών το χρόνο
• Υδροδιάδρομο υδροπλάνων (σύνδεση Πειραιά με νησιά και λίμνες)
• Ελικοδρόμια κ.α.
2. Τη μελέτη βιωσιμότητας του έργου έχει αναλάβει και ολοκληρώσει η Deloitte.
Με βάση αυτήν την μελέτη εκτιμάται ότι:
2.1) Το συνολικό κόστος κατασκευής του αναπτυξιακού αυτού σχεδιασμού ανέρχεται στο ποσό των 680.450.000€
2.2) Το 25% από το συνολικό ποσό θα καλυφθεί από κονδύλια ΕΣΠΑ και το υπόλοιπο από ιδιωτικά κεφάλαια και δανεισμό.
2.3) Η απορροφητικότητα του έργου είναι 20% για το πρώτο έτος, 35% για το δεύτερο και 45% για το τρίτο.
2.4) Κατά η διάρκεια της κατασκευής θα απασχοληθούν 8.500 εργαζόμενοι, εντός του εργοταξίου και πληθώρα άλλων στους χώρους παρασκευής των υλικών που θα απαιτούνται για τη παραγωγή τους.
2.5) Για τη λειτουργία του έργου συνολικά θα απασχολούνται 4.640 άτομα ενώ κατά τη χρονική περίοδο των αγώνων και για 45 ημέρες συνολικά θα απασχολούνται επί πλέον τουλάχιστον 2.500 άτομα.
2.6) Η περίοδος αποπληρωμής του έργου έχει με πολύ μετριοπαθείς παραμέτρους υπολογισθεί στα 9 έτη, τα οποία για το ύψος της επένδυσης που είναι υψηλό (780.450.000€), χαρακτηρίζεται άκρως δελεαστικό.
3. Η μελέτη για τα συστήματα ασφαλείας της πίστας έχουν γίνει από την APEX.
4. Η γενική πρόταση του DielpisFormula1 για τη λειτουργία της πίστας από ιδιώτες στην χώρα μας και ο σχεδιασμός που έχει προταθεί, έχει γίνει κατ' αρχήν αποδεκτός από FIA και Bernie Ecclestone.
5. Οι αγώνες F1, θα γίνονται μια φορά κάθε χρόνο στην χώρα μας και θα διαρκούν 3 ημέρες (Παρασκευή με Κυριακή), κατά την περίοδο Ιουνίου – Αυγούστου, εφόσον αυτό μας ανατεθεί.
6. Ο αριθμός των θεατών που παρακολουθούν τους αγώνες, μέσα από τις πίστες, ανέρχονται από 100 έως 160.000, σε κάθε αγώνα. Στην δική μας πρόταση προβλέπονται 125.000 θέσεις.
7. Η τηλεθέαση σε κάθε αγώνα ανέρχεται από 300.000.000 έως 1.500.000.000.
8. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα αγώνων F1 περιλαμβάνει, αυτή τη στιγμή, 19 πίστες με αντίστοιχο αριθμό αγώνων
9. Τα κέρδη από μια τέτοια διοργάνωση προέρχονται από την προβολή της χώρας μας στα διεθνή μέσα, την μεγάλη αύξηση του τουρισμού καθώς και την ένταξη της χώρας σε ένα νέο είδος επιστημονικής έρευνας, ανάπτυξης και παράλληλων επενδύσεων.
10. Η πίστα αγώνων F1 θα αποτελείται από 70% υπάρχουσας οδοποιίας και το υπόλοιπο 30% θα διέρχεται από την έκταση των 700 στρεμμάτων που προαναφέρθηκε, όπως Shanghai, Monte Carlo, Σεβίλλη, Abu Dhabi κ.α.

*** Το συμβόλαιο για τη διεξαγωγή αγώνα Φόρμουλα 1 είναι τουλάχιστον 60.000.000 ευρώ. Αν και όπως διευκρίνισε ο πολιτικός μηχανικός Θανάσης Παπαθεοδώρου, στην περίπτωση χωρών όπως η Ελλάδα, το ποσό θα είναι μικρότερο ακόμη και των 45.000.000 ευρώ.

Σχόλιο:  Η είδηση αποτελεί όνειρο για τους φίλους του αυτοκινήτου: αγώνας Φόρμουλα 1 στην χώρα μας. Ακούγεται μαγικό και διαβάζοντας την πρόταση καταλαβαίνει κανείς το γιατί: τεράστιο κόστος, υποδομές που ξεπερνούν τις δυνατότητες της περιοχής και μια προσπάθεια ώστε τα πάντα να φανούν "λογικά" και "διαχειρήσιμα" ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Τα προβλήματα της πρότασης πολλά: καταρχήν σε μια πρόταση κόστους 780 εκατομμυρίων ευρώ το να ζητηθούν από το ΕΣΠΑ (στο οποίο πρέπει η πρόταση να κατατεθεί και να εγκριθεί) 195 εκατομμύρια με τη μία, δεν ακούγεται εύκολο ούτε πραγματοποιήσιμο (δεδομένης μάλιστα της υψηλής εθνικής συμμετοχής σ' αυτό από μια χώρα που δεν έχει χρήματα ούτε για χαρτί υγείας στα νοσοκομεία). Σημαντικό δε το γεγονός ότι παρότι ακούσαμε για "κεφάλαια και δανεισμό" δεν μάθαμε ούτε το ποιος είναι πίσω από το έργο, ούτε ποιος θα δανείσει. Ελληνικές τράπεζες (δηλ. το κράτος); Δύσκολο γιατί το ποσό είναι τεράστιο για να λάβει κάποιος το ρίσκο...  Κατά δεύτερον μας φαίνεται περίεργο το ότι κάποια κομμάτια της επένδυσης που υπήρχαν στο δελτίο τύπου που προηγήθηκε της παρουσίασης (βλέπε καζίνο), δεν υπάρχουν στα φυλλάδια που συνόδευσαν τη συνέντευξη τύπου. Μπορεί η χώρα να έχει τα χάλια της και να ζητάει επενδύσεις αλλά άδειες και μελέτες για καζίνο, ξενοδοχεία 5άστερα κ.λπ. δεν είναι εύκολο να γίνουν. Τρίτον οι υποδομές αυτές δεν μπορεί να στηρίζονται σε έναν αγώνα τριών ημερών, μια φορά τον χρόνο. Κανείς δε χτίζει 5άστερα ξενοδοχεία και μαρίνες για κάτι τέτοιο. Άρα πρέπει να γίνουν πολλά για να υπάρξει βιωσιμότητα σε βάθος χρόνου, ιδιαίτερα γνωρίζοντας ότι οι αγώνες δεν είναι αιώνιως στο καλεντάρι της Φόρμουλα 1 (και το παράδειγμα της Τουρκίας είναι χαρακτηριστικό). Τέταρτον οι θέσεις εργασίας που αναφέρονται ακόμα και αν είναι υπερεκτιμένες αριθμητικά δε δικαιολογούν το τεράστιο κόστος για τον κρατικό κορβανά (195 εκ. / 5000 = 39000 ευρώ η θέση) δεδομένης του ρίσκου που υπάρχει ώστε η πίστα να μείνει "άδεια" μετά από λίγο καιρό. Πέμπτον, δεν μας μίλησε κανείς για το τι ρόλο θα έχει ο Δήμος, ποια θα είναι η συνεισφορά του, πως θα υπάρξει προστασία της δημόσιας περιουσίας και ποιος θα πληρώσει τις απαλλοτριώσεις (και σε τι κόστος). Και τέλος η ομάδα που παρουσιάζεται πίσω από την ιδέα (Τζανής, Βαλυράκης, Ποταμιάνος, Αποστολόπουλος, Νικολάου) δεν εμπνέει ιδιαίτερης εμπιστοσύνης για τη διαφάνεια του έργου...

Υπάρχουν καλά; Ναι αλλά υπάρχουν και πολλά αν...Αν υπάρχει όντως κάποιος με "ζεστό" χρήμα που ενδιαφέρεται να επενδύσει είναι σημαντικό που η Δραπετσώνα μπαίνει στο "προσκήνιο". Αν υπάρχει προγραμματισμός ώστε η πίστα να χρησιμοποιηθεί και γι' άλλους διεθνείς αγώνες (που / ποιος / πότε όμως;), τότε ίσως το έργο γίνει βιώσιμο. Αν όντως γίνει η πίστα και όντως γίνονται αγώνες και όντως αυτοί προσελκύσουν τουρίστες, αυτό θα γίνει σε μια περιοχή υποβαθμισμένη...Αλλά μέχρι τότε βλέπουμε και περιμένουμε...

Ο ελληνικός τουρισμός και οι "συμβουλές" του Σόιμπλε...

Είπε ο αγαπητός σε όλους μας Σόιμπλε: "Η Ελλάδα έχει πανέμορφα νησιά και ακτές, αλλά πριν από δύο χρόνια ο τουρισμός ήταν καταστροφή. Η χώρα ήταν πολύ ακριβή και όσοι πήγαιναν προς την Ανατολική Μεσόγειο κατέληγαν στην Τουρκία. Κι, όμως, πέρυσι, και αφού είχαν προηγηθεί οι περικοπές των μισθών, ήρθε η καλύτερη τουριστική χρονιά της Ελλάδας εδώ και δεκαετίες. Το κλειδί είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας. Φυσικά, αυτό πρέπει να γίνει με τρόπο που να είναι πολιτικά ανεκτός. Αυτή είναι η δημοκρατία. Γι' αυτό αναζητούμε τη σωστή ισορροπία. Αλλά είμαι αισιόδοξος ότι τα αποτελέσματα των επόμενων ευρωεκλογών και στην Ελλάδα θα είναι ενθαρρυντικά".

Το μάθαμε λοιπόν και αυτό...Για τον τουρισμό στην χώρα μας και την προσέλευση επισκεπτών στην χώρα μας, κομβικό ρόλο παίζουν οι μισθοί των Ελλήνων. Όσο πιο μικροί τόσο καλύτερα. Δεν παίζει ρόλο το τουριστικό προϊόν. Παίζει ρόλο το αν ο σερβιτόρος παίζει 600 ή 800. Σύμφωνα με τον κύριο Σόιμπλε λοιπόν, ακούει ο Ευρωπαίος ή ο Αμερικανός τουρίστας και λέει: "έπεσαν οι μισθοί στην Ελλάδα. Well, θα πάω εκεί γιατί όλα θα είναι πάμφθηνα."

Το ότι οι τιμές δεν έπεσαν, παρά τις περικοπές, ούτε ευρωλεπτό στα διάφορα τουριστικά μαγαζιά και τα εστιατόρια αποτελεί μικρή λεπτομέρεια. Το ότι οι τιμές των ξενοδοχείων δεν έχουν υποχωρήσει καθόλου τα τελευταία 4 χρόνια, παρά το μετριότατο τουριστικό προϊόν δεν παίζει επίσης κανένα ρόλο - παρόλο που οι μισθοί καταβαραθρώθηκαν. Ο κύριος Σόιμπλε μας κουνάει το δάκτυλο, τα παρακάμπτει αυτά και μας λέει τα όσα μας λέει, με τους εδώ υποτελείς του να χαμογελούν και να συμφωνούν - προφανώς γιατί δεν προσέχουν τι μας λένε οι Γερμανοί φίλοι μας.

"Μα καλά" θα ρωτήσετε "και τότε γιατί αυξήθηκε ο αριθμός των τουριστών;". Η απάντηση είναι απλή: η αύξηση οφείλεται στην άνοδο του αριθμού των τουριστών που έρχονται μαζί με τα κρουαζιερόπλοια, τη σταθερότητα της ρωσικής αγοράς, το άνοιγμα της χώρας μας στην αγορά στις ασιατικές χώρες (και ιδίως την Κίνα) και κυρίως η αύξηση των δρομολογίων στα διάφορα αεροδρόμια της χώρας που έχουν κάνει την Ελλάδα πιο προσβάσιμη αποτελούν βασικές αιτίες - μαζί με την πολιτική αστάθεια στην Τουρκία και τις χώρες της Βόρειας Αφρικής (Τυνησία, Αίγυπτος) από τις οποίες κλέψαμε χιλιάδες τουρίστες. Το αν θα συνεχιστεί αυτό δεν είναι συνάρτηση του μισθού του Έλληνα εργαζόμενου (αν ήταν έτσι θα πήγαιναν όλοι στην Αίγυπτο ή το Μαρόκο), αλλά του τουριστικού προϊόντος που προσφέρουμε. Καλές υπηρεσίες σε όλα τα επίπεδα, σεβασμός στον πελάτη και στο προϊόν που προσφέρεται θα κρατήσουν τους τουρίστες.

Αυτά όσο αφορά τον αριθμό. Το βασικότερο απ' όλα όμως δεν είναι η ποσότητα. Είναι η ποιότητα: θέλουμε "all inclusive" τουρισμό που δεν αφήνει τίποτα στις τοπικές οικονομίες; Θα πρέπει να τα δώσουμε όλα στην ΤUI και την First Choice. Θέλουμε πολλούς που αφήνουν λίγα; Θα πρέπει να δώσουμε χρήματα στην Ryanair και στην Easyjet για ν' ανοίξουν δρομολόγια. Θέλουμε δυναμικές αγορές - όχι πολλούς αλλά "λεφτάδες"; Θα πρέπει να διαφημιστούμε στις "καλές" αγορές και να βελτιώσουμε το προϊόν που προσφέρουμε. Αυτό όμως είναι δύσκολο - και μέχρι να γίνει θα κάνουμε υποκλίσεις και θα υποκύπτουμε στις ορέξεις του κάθε τυχοδιώκτη, ενώ παράλληλα θ 'ακούμε τον κάθε Σόιμπλε να μας επιτιμεί γιατί ο εργαζόμενος θέλει μέσα από τη δουλειά του να ζει την οικογένειά του... 

"Λευκή εβδομάδα" με επιπλέον σχολικές διακοπές εντός του έτους και στην χώρα μας;

Είδηση: Ένας θεσμός που υφίσταται εδώ και χρόνια στην Ευρώπη, φαίνεται ότι θα υλοποιηθεί φέτος για πρώτη φορά και στην Ελλάδα, με τα σχολεία να κλείνουν για λίγες μέρες μέσα στον Μάρτιο, στο πλαίσιο της "λευκής εβδομάδας" με στόχο την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.

Η "λευκή εβδομάδα" ή "σχολική ανάπαυλα", όπως θα τιτλοφορείται για τη χώρα μας ο νέος τουριστικός θεσμός, αποτελούσε χρόνιο αίτημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων. Οι διαδικασίες για την εφαρμογή του βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, αφού τόσο οι αρμόδιοι υπουργοί όσο και ο πρωθυπουργός αντιμετώπισαν θετικά την πρόταση της ΠΟΞ.
Να σημειωθεί ότι μια πρώτη γεύση του θεσμού είχε πάρει η χώρα μας το 2004, όταν στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος, τα σχολεία χρηματοδοτήθηκαν για την οργάνωση τετραήμερων και πενθήμερων ψυχαγωγικών εκδρομών σε ορεινούς προορισμούς. Τότε μάλιστα, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της ΠΟΞ, Κώστα Λεβέντη, τα καταλύματα του Πηλίου είχαν φιλοξενήσει 5.000 μαθητές.
Στις 4 με 7 Μαρτίου 2014, (μετά την Καθαρά Δευτέρα στις 3 Μαρτίου), θα παραμείνουν κλειστά τα σχολεία, για να μπορούν οι οικογένειες να εκδράμουν σε ορεινούς προορισμούς και να απολαύσουν το πλούσιο φυσικό περιβάλλον των βουνών μας και τα χιονισμένα τοπία του. Κίνητρο για τέτοιες εξορμήσεις θα δώσουν οι ειδικές χαμηλές τιμές, έως και 50% μειωμένες, στα καταλύματα, που θα οριστεί να ισχύσουν από τις κατά τόπους Ενώσεις Ξενοδόχων, για την περιοχή τους αντίστοιχα" δήλωσε σχετικά ο κ. Λεβέντης.
Όσον αφορά τις διδακτικές ώρες που θα χαθούν από την εφαρμογή του θεσμού, η ΠΟΞ προτείνει να αναπληρωθούν είτε από την περικοπή των σχολικών περιπάτων, που είναι πέντε στη διάρκεια της εκπαιδευτικής χρονιάς είτε με την επίσπευση της έναρξης της επόμενης σχολικής περιόδου κατά δύο μέρες συνδυαστικά με την επιμήκυνση της κατά δύο μέρες.

Σχόλιο: Η εισαγωγή μιας βορειοευρωπαϊκής συνήθειας, η οποία περιλαμβάνει "κενές" σχολικές εβδομάδες εντός του σχολικού έτους συνδυασμένες όμως με κλείσιμο των σχολείων τον Ιούλιο και έναρξη μερικές μέρες νωρίτερα τον Αύγουστο, μάλλον αποτελεί μια απέλπιδα προσπάθεια να "τονωθεί' ο εσωτερικός τουρισμός την χειμερινή περίοδο. Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κακοί, έχουμε να πούμε τα εξής:
α) το βασικότερο πρόβλημα για το οποίο οι Έλληνες δεν πάνε διακοπές δεν έχει σχέση με τη σχολική περίοδο. Έχει να κάνει με το ότι δεν έχουν χρήματα για βασικές τους ανάγκες όπως π.χ. ν' αγοράσουν βενζίνη για το αυτοκίνητό τους (απαραίτητο για να πάνε στους "χειμερινούς προορισμούς"). Άρα 2 μέρες παραπάνω διακοπών στα σχολεία μάλλον θα δημιουργήσει πρόβλημα για το "τι θα κάνουν τα παιδιά τις 2 παραπάνω μέρες" παρά θα γεμίσουν "χαρά" τους γονείς που θα πουν "επιτέλους ρε παιδί μου κάπου να βρούμε να ξοδέψουμε τα 400 ευρώ που μας περίσσευαν".
β) ο Έλληνας παραδοσιακά τις οικογενειακές του διακοπές δεν τις περνάει "στους χειμερινούς προορισμούς". Τις περνάει το καλοκαίρι στη θάλασσα ή "στο χωρίο", σε περιόδους όπου οι μέρες είναι μεγαλύτερες και τα παιδιά μπορούν να είναι έξω και να παίζουν (με μια σχετική ασφάλεια). Άρα είναι πιθανότερο η "σύμπτηξη" των διακοπών ν' αντιμετωπιστεί με δυσθυμία ή αδιαφορία παρά με ανακούφιση για την "εκπληκτική" αυτή αλλαγή.
γ) Υπάρχει ένας πολύ σοβαρός λόγος που οι διακοπές στην Ελλάδα είναι τις περιόδους που είναι και κυρίως που οι καλοκαιρινές διακοπές είναι μεγαλύτερες. Ο βασικότερος λόγος για τις τελευταίες είναι ότι η χώρα μας (σε αντίθεση με την Σουηδία, την Νορβηγία και την Βρετανία) έχει υψηλές θερμοκρασίες από τον Μάιο και πέρα, πράγμα που κάνει την μαθησιακή λειτουργία δύσκολη: με απλά λόγια το μυαλό δε λειτουργεί καλά στους 40 βαθμούς. Επομένως 4 μέρες παραπάνω το καλοκαίρι, λίγο θα ωφελήσουν τα παιδιά.
και τέλος δ) Αν οι συμπαθείς ξενοδόχοι των "χειμερινών προορισμών" θέλουν επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου θα πρέπει να συμπράξουν και να πιέσουν για βελτίωση των σχετικών τουριστικών υποδομών της χώρας, να βελτιώσουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες και να στραφούν στις αγορές του εξωτερικού, εκμεταλλευόμενοι τις αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους. Μπορεί να μη γίνουμε ποτέ Αυστρία ή Ελβετία, αλλά και η Βουλγαρία (που σε αντίθεση με μας εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να βελτιώσει τους τομείς που προαναφέραμε) τα πάει μια χαρά. Εμείς, έχοντας το πρόσθετο των διάσπαρτων ανά την επικράτεια μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, μπορούμε να συνδυάσουμε και να προσφέρουμε το "κάτι παραπάνω".

Ας ελπίσουμε η επόμενη "φαεινή" ιδέα που θα υποστηρίξει ο Σαμαράς (μετά το Wi-fi με το οποίο ακόμα γελάμε και την "λευκή" εβδομάδα που μόλις σχολιάσαμε) να είναι καλύτερη...

Παράνομα ενοικιαζόμενες βίλες - χαμένα χρήματα για το κράτος

Είδηση: Σε κακό σπυρί για τον ελληνικό τουρισμό εξελίσσεται η κατάσταση με τα παράνομα τουριστικά καταλύματα, που δυσφημούν τη χώρα μας κι έχουν στερήσει μόνο φέτος έσοδα πάνω από 1 δισ. ευρώ. Σε ιδιαίτερα κοστοβόρο πρόβλημα εξελίσσεται και το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων, σε σημείο να εξετάζεται το ενδεχόμενο να μην ακούγεται πια ηχογραφημένη ελληνική μουσική σε ξενοδοχεία ή εστιατόρια. Τάδε έφη ο πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Γιώργος Τσακίρης, με αφορμή το ετήσιο 67ο Συνέδριο Πανευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Διαμονής και Εστίασης, που πραγματοποιείται από χθες μέχρι σήμερα στην Αθήνα, καθώς η χώρα μας αναλαμβάνει από 1ης.1.2014 την προεδρία της Ε.Ε.

Ξενοδόχοι κι εκπρόσωποι της μαζικής εστίασης απ' όλη την Ευρώπη συνεδρίασαν στη «Μεγάλη Βρετάνια» για να συνυπογράψουν το μανιφέστο ανάκαμψης της ευρωπαϊκής τουριστικής βιομηχανίας με 17 προτεραιότητες. Φέτος, για πρώτη φορά στην ατζέντα της Hotrec τέθηκε το θέμα των ιδιωτικών, μη αδειοδοτημένων καταλυμάτων, που αποτελεί μάστιγα για τον έννομο τουρισμό. Το πρόβλημα με τα παράνομα καταλύματα στην Ευρώπη, κατά τον πρόεδρο της Hotrec, Κεντ Νίστρομ, ανέρχεται σε περίπου 20% κι έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια μέσω του Διαδικτύου, χωρίς να τηρούνται ούτε συνθήκες διαμονής ούτε συνθήκες σίτισης. Στη χώρα μας, μόνο πέρυσι, εκτιμάται ότι τα διαφυγόντα έσοδα ήταν περίπου 500 εκατ. με 1 δισ. ευρώ, ενώ φέτος εκτιμάται ότι το ποσόν ξεπερνά το 1 δισ. Οπως ανέφερε ο πρόεδρος του ΞΕΕ, «διαπιστώναμε ότι οι αφίξεις είναι διψήφιες, αλλά η διαμονή μονοψήφια». Υποστήριξε πως η κατάσταση είναι χειρότερη στις Κυκλάδες και την Κρήτη και λιγότερο στη Ρόδο, αλλά γενικά είναι υπαρκτή, όπου υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια.
«Από έρευνα που κάναμε υπολογίσαμε ότι πέρυσι το 7%-10% των συνολικών εσόδων στον τουρισμό διαφεύγουν, λόγω των καταλυμάτων» κι όπως είπε το πρόβλημα φέτος διογκώθηκε. Εκτίμησε ότι με το πρόστιμο, που προβλέπεται πλέον θεσμικά από το περασμένο καλοκαίρι κι αγγίζει τα 50.000 ευρώ για την ενοικίαση των παράνομων καταλυμάτων και με τη δυνατότητα οι βίλες να φορολογούνται, αυτή η εικόνα θ' αλλάξει.

Το 70% των παγκόσμιων κρατήσεων, είπε, γίνεται ηλεκτρονικά. Ομως υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για απατεώνες και μάλιστα στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία εκκρεμούν διώξεις για κατάχρηση, αφού δεν ελέγχονται όλοι οι διαδικτυακοί πάροχοι, για το αν προσφέρουν ή όχι αυτές τις υπηρεσίες. «Ο τουρισμός μπορεί να γίνει ατμομηχανή της Ελλάδας», ανέφερε ο Γιώργος Τσακίρης, «αρκεί να ξεπεραστούν προβλήματα που αφορούν τη γραφειοκρατία, τη ρευστότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την ευελιξία εργασίας, το παράνομο ηλεκτρονικό εμπόριο κρατήσεων θέσεων και το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων».

Σχόλιο: Η είδηση από το "Έθνος" δεν ξαφνιάζει κανένα. Η μάστιγα των αδήλωτων βιλών που νοικιάζονται μέσω διαδικτύου και τις οποίες νέμονται ως επί το πλείστον Βορειοευρωπαίοι (οι οποίοι στις χώρες τους είναι νομοταγείς βέβαια), είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια. Βέβαια τα χρόνια της "αφθονίας" η αρμόδια αστυνομία δεν ασχολούνταν με το θέμα - για τους δικούς της λόγους (με βασικότερο εκ των οποίων την αδιαφορία). Σήμερα όμως, που δεν περισσεύει ούτε ευρώ, η χώρα μας αποφάσισε ν' ασχοληθεί με την υπόθεση, έστω και καθυστερημένα.

Βέβαια οι ιστοσελίδες είναι εκατοντάδες και οι ενοικιαζόμενες βίλες στην χώρα μας χιλιάδες. Μπορεί να μπει μια τάξη; Η απάντηση είναι ναι - όχι εύκολα αλλά ναι. Αρκεί να ξεκινήσει σοβαρή δουλειά για την καταπολέμηση του φαινομένου, με μαζική επιβολή προστίμων. Δυστυχώς όμως παρότι εδώ και 3 χρόνια υποτίθεται ότι έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για να υπάρξουν "παραδειγματικές" τιμωρίες, η καθυστέρηση στη βεβαίωση των προστίμων έχει οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση του φαινομένου αντί για να υπάρξει μείωσή του. Άλλο ένα παράδειγμα ότι κάποια πράγματα έμειναν στα λόγια αντί να περάσουμε σε πράξεις...

Από κει και πέρα θα θέλαμε να κάνουμε ένα μικρό σχόλιο για τις απαιτήσεις των ξενοδόχων: ο πλέον ωφελημένος κλάδος της ελληνικής οικονομίας στα χρόνια της ευμάρειας (με επιδοτήσεις που καθιστούσαν τις επενδύσεις "σίγουρες"), στον οποίο οι έλεγχοι ήταν (και παραμένουν) πλημμελείς (σε όλους τους τομείς), που οι παρανομίες ήταν και παραμένουν το σήμα κατατεθέν του, που φέρει τεράστια ευθύνη για την υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, που έχει συνεισφέρει στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος όσοι λίγοι, που τα τελευταία χρόνια με τη ντροπή του "all-inclusive" έχει ασελγήσει ουσιαστικά στις τοπικές οικονομίες και που  εκμεταλλευόμενος παραθυράκια του νόμου έφερνε "μαθητευόμενους" από άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίοι εργάζονταν κανονικά με μισθούς πείνας, δε δικαιούται να ζητάει σήμερα και άλλες παροχές. Ήρθε η ώρα να προσφέρει κάτι...Νομίζουμε...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας στην "Καθημερινή" για τις Σκουριές και το αντάρτικο που συνεχίζουν ακούραστα εκεί οι κάτοικοι: "Μα γίνονται τέτοια πράγματα; Είναι δυνατόν να επιδοτεί παράνομα η πολιτεία οποιονδήποτε, και τον αγαθότερο όλων, αφού αυτή είναι το συνώνυμο του νόμου και η αγία προστάτισσά του; Είναι δυνατόν να πουλάει οποιοδήποτε κομμάτι της κοινής, υποτίθεται, περιουσίας σε ιδιώτη (Ελληνα, ξένο ή Ελληνα που λειτουργεί σαν μάσκα του ξένου) σε τιμή χαμηλότερη της πραγματικής, για να διευκολύνει τους αναγκεμένους πλην φιλοπρόοδους επενδυτές ή για να ενισχύσει τίποτα κομματικά ταμεία κρυφίως, και όχι με τη φαρισαϊκή μορφή της «νόμιμης χορηγίας», διά της οποίας ενισχύθηκε η κ. Μέρκελ από την Μπεεμβέ για να χαμηλώσει τον πήχυ της οικολογικής της ευαισθησίας; Τέλος, είναι δυνατόν να χαρίζει η πολιτεία φόρους εκατομμυρίων στους καλούς και χρυσούς επενδυτές, αυτή που εξαπολύει κερβερομηχανισμούς για να βρουν ποιος χρωστάει μα είκοσι μα τριάντα χιλιάδες;
Προφανώς και δεν γίνονται τέτοια πράγματα. Ή, τέλος πάντων, γίνονται έτσι ώστε να μην πάρουν χαμπάρι τα «βλαχαδερά» στη μία ή την άλλη υπό επένδυση περιοχή, στις Σκουριές, στον Αστακό, στη Μονή Τοπλού, στον Καϊάφα κ.ο.κ. (Τι, σας μοιάζει λαϊκισμός η υπόθεση ότι «βλαχαδερά» αποκαλούν τους ντόπιους οι στυλάτοι των συμβουλίων; Εστω.) Για τις Σκουριές λοιπόν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα όχι μόνο επειδή πούλησε τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός αντί 11 εκατ. (τιμή χαμηλότερη της πραγματικής αξίας) και ατόκως, αλλά και επειδή, παρά την αυστηρή προειδοποίηση από τον Φεβρουάριο του 2011, ουδέν έπραξε ώστε να ανακτήσει τους τόκους. Υπέβαλε βέβαια κάποια στιγμή «αίτηση παράτασης», αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι δεν περιείχε καμία αιτιολογία ικανή να τη μεταπείσει.
Μα τι να περιμένεις από ένα Ευρωδικαστήριο του οποίου προΐσταται (με το ψευδώνυμο Γοργίας Υπερείδης, για να μην τον καταλάβουν) ο εγγονός της 76χρονης που συνελήφθη στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής «για άσκηση παράνομης βίας»; Στημένη στη μέση του δρόμου εμπόδιζε τη διέλευση εργαζομένων στα ορυχεία. Και κυρίως τραγουδούσε τον ύμνο των αντιεξουσιαστών: «Δεν μας τρομάζουν, μάνα μου, τα βόλια, τα κανόνια, μόν’ μας τρομάζουν, μάνα μου, του Μπιζανιού τα χιόνια». Ποιο Μπιζάνι της Ηπείρου και ποιο ’40. Κάποια γιάφκα σε οδό Μπιζανίου εννοούσε κι έστελνε κρυφό μήνυμα."

Έχετε σκάφος αναψυχής; Γλυτώνεται το φόρο πολυτέλειας! / Καινούργιο λιμάνι για τα κρουαζιερόπλοια στην Αττική

Είδηση: Απαλλάσσονται από την έκτακτη εισφορά που θα επιβληθεί σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο το οποίο συζητείται στη Βουλή, τα σκάφη αναψυχής ιδιωτικής χρήσης, όπως προβλέπεται σε τροπολογία που κατατέθηκε τη Δευτέρα στο ίδιο νομοσχέδιο με την οποία αποσύρεται επίσης το άρθρο που προβλέπει τους πρόσθετους φόρους για εικονικά τιμολόγια.
Σημειώνεται ότι με τροπολογία που είχε περιληφθεί στο πολυνομοσχέδιο προβλέπονταν η επιβολή έκτακτης εισφοράς 5-10% μεταξύ άλλων σε κατόχους ΙΧ αυτοκινήτων καθώς και σκαφών αναψυχής, πισινών κ.ά.

Σύμφωνα με τη νέα προσθήκη του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, η προβλεπόμενη έκτακτη κλιμακωτή εισφορά για τέσσερα χρόνια, επί του συνολικού ετήσιου ποσού εισαγόμενου συναλλάγματος, θα επιβάλλεται στις εταιρείες παραναυτιλιακών δραστηριοτήτων (όπως ναύλωσης, ασφάλισης, μεσιτείας, αγοραπωλησιών) και όχι στις εταιρείες που διαχειρίζονται ή εκμεταλλεύονται πλοία υπό ελληνική ή ξένη σημαία και έχουν εγκατασταθεί στη χώρα μας.
Από τη ρύθμιση, που βρίσκεται στο άρθρο 45, μεταξύ των νομοθετικών ρυθμίσεων οι οποίες συζητούνται σήμερα στη Βουλή, εξαιρούνται επίσης οι ναυτιλιακές εταιρείες που διαχειρίζονται επιβατηγά πλοία της ακτοπλοΐας αλλά και των εμπορικών πλοίων που εκτελούν εσωτερικούς πλόες.

Σχόλιο: Την ίδια ώρα λοιπόν που οι φόροι για τον "λαουτζίκο" αυξάνονται με βάση το πρόσφατα ψηφισθέν φορολογικό νομοσχέδιο, που η οικογένεια και η μικρομεσαία ιδιοκτησία ποινικοποιούνται ουσιαστικά, οι κάτοχοι μεγάλων σκαφών - αναψυχής και όχι μόνο - συνεχίζουν να χαίρουν εκείνης της ασυλίας που απολαμβάνουν και οι εφοπλιστές. Προφανώς το κράτος θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να πληρώνουν επιπλέον φόρους γιατί ήδη προσφέρουν πολλά... Εμείς πάντως είχαμε κατά νου διαφορετική "ίση κατανομή", αλλά μάλλον δε γνώρίζουμε αρκετά για να κρίνουμε...

Και για να μην ξεχνιόμαστε...  Στην επιλογή του Φαλήρου για την κατασκευή του λιμανιού για τα κρουαζιερόπλοια προσανατολίζεται η κυβέρνηση, προκειμένου να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη - κλειδί της εθνικής οικονομίας, όπως παρουσιάζουν σε δημοσίευμά τους "Τα Νέα".

Η Ελλάδα είναι τρίτη σε αφίξεις, κατατάσσεται έκτη σε έσοδα από την κρουαζιέρα, επειδή τα λιμάνια της χρησιμοποιούνται μόνο ως μέσα διέλευσης και όχι ως λιμάνια αφετηρίας και επιστροφής για κρουαζιέρες. Ήδη και ενώ οι κυβερνητικές αποφάσεις για το Φάληρο είναι σχεδόν δεδομένες, έχουν εμφανιστεί οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι για να συμμετάσχουν στην κατασκευή, χρηματοδότηση αλλά και εκμετάλλευση του έργου. Το πρώτο όνομα που έχει πάρει από το Μέγαρο Μαξίμου ανεπίσημη δέσμευση ότι θα έχει τη δική του προβλήματα στο νέο λιμάνι είναι η Carnival, ο μεγαλύτερος όμιλος κρουαζιέρας στο κόσμο και ένας από τους καλύτερους πελάτες των ελληνικών λιμανιών.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου και συναρμόδια υπουργεία, έχουν βολιδοσκοπηθεί και άλλοι όμιλοι κρουαζιέρας, οι οποίοι απάντησαν ότι περιμένουν να ανακοινωθούν περισσότερα στοιχεία για το νέο λιμάνι και στη συνέχεια, θα αποφασίσουν. Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι εταιρίες θέλουν και πιέζουν για τη δημιουργία λιμανιού για κρουαζιερόπλοια, καθώς όπως υποστηρίζουν ο Πειραιάς είναι ήδη κορεσμένος, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις στις εισόδους και εξόδους από το λιμάνι των πλοίων της κρουαζιέρας. Τα κυβερνητικά σχέδια αναμένεται να οριστικοποιηθούν και να συγκεκριμενοποιηθούν μετά την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ στο δεύτερο τρίμηνο του έτους. Και αυτό γιατί η κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ δεν θα ήθελαν να υπάρξουν κινήσεις που θα αποδυνάμωναν την σημαντική αξία του λιμανιού του Πειραιά (βέβαια σε κάτι τέτοιο δε βοηθά και η διασπορά φημών όπως αυτή που συζητάμε σ' αυτή την ανάρτηση - αλλά μάλλον οι "φωτεινές προσωπικότητες" του ΤΑΙΠΕΔ και της κυβέρνησης θεωρούν ότι οι ξένοι "επενδυτές" δε διαβάζουν εφημερίδες ή δεν έχουν ίντερνετ).
Από την άλλη, η κυβέρνηση του λιμανιού του Πειραιά έχει άμεσα προκηρύξιμο τον διεθνή διαγωνισμό για την επέκταση της προβλήτας κρουαζιέρας από 11 θέσεις ελλιμενισμού που διαθέτει σήμερα σε 17 θέσεις. Μάλιστα, το έργο έχει ενταχθεί ήδη και στο ΕΣΠΑ

Έτσι λοιπόν αντί να χρησιμοποιήσουμε ένα από τα υπάρχοντα λιμάνια της χώρας για τα κρουαζιερόπλοια και να προωθήσουμε αναπτυξιακά έργα εκεί που πραγματικά χρειάζονται, δηλαδή στην περιφέρεια, αποφασίζουμε ως χώρα να επιβαρύνουμε επιπλέον την Αττική με ένα νέο λιμάνι (που θα συναγωνίζεται τα μεγαλύτερα υπάρχοντα δηλ. του Πειραιά και του Λαυρίου), το οποίο θα κοστίσει χρήματα που ΔΕΝ υπάρχουν, ενώ θα επιβαρύνει περιβαλλοντικά μια περιοχή που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ είναι κοντά σε προστατευόμενες περιοχές.

Και όλα αυτά γιατί κάποιοι, παραβλέποντας τις μελέτες που το ίδιο το ελληνικό Δημόσιο έχει παραγγείλει και πληρώσει, οι οποίες τονίζουν την ανάγκη ανάπτυξης των υπαρχόντων και όχι την προσθήκη νέων, προτιμούν να ευχαριστήσουν ορισμένους κύκλους που ονειρεύονται δημόσια έργα εντός Αττικής - τα οποία αργότερα θα εκμεταλλευτούν.

To πιο εκνευριστικό πάντως είναι η εξ αρχής "υπόσχεση" μόνιμων θέσεων και δεσπόζουσας θέσης σε εταιρείες, κάτι που στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο γίνεται με διεθνείς διαγωνισμούς και όχι "στο μιλητό". Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες σε μια χώρα που ψηφίζει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας...

"Τυφώνας" τσιμέντου στις παραλίες της χώρας και όχι μόνο / Καινούργια μέτρα προαννήγγειλε ο Σόιμπλε στην Γερμανική Βουλή για μας

Παρά το ότι τα οικονο-κοινωνικά θέματα είναι όντως αυτά που θα πρέπει να μας απασχολούν, είναι νομίζουμε αναγκαίο να ασχολούμαστε επαρκώς και με άλλα ζητήματα - υγεία, παιδεία και περιβάλλον μπορεί να φαίνονται σε πολλούς δευτερεύοντα αλλά δεν είναι: μπορεί να μην ακουμπούν πολλούς από μας σε πρώτο επίπεδο, αλλά έχουν επίπτωση στο επίπεδο και τρόπο ζωής μας, στο αύριο της χώρας και στο τι υπηρεσίες θα λάβουμε σε μια ώρα ανάγκης. 

Στα παραπάνω το περιβάλλον είναι το πλέον "ρηγμένο" αφού τυγχάνει δευτερεύουσας προσοχής ακόμα και στο πιο "σκληρά" αντι-μνημονιακά ιστολόγια και sites. Επειδή εμείς θεωρούμε ότι αξίζει προσοχής, θα δημοσιεύουμε ειδήσεις και σχόλια που θεωρούμε ότι επισημαίνουν τους κινδύνους στον τομέα αυτό. Πρόσφατα αναφέραμε το θέμα του χαρακτηρισμού των δασών, για οικολογικά εγκλήματα που γίνονται στα "κρυφά", ενώ παλαιότερα είχαμε μιλήσει για τον κίνδυνο τσιμεντοποίησης αιγιαλών και προστατευόμενων περιοχών.  Το αρμόδιο υπουργείο - έστω και με καθυστέρηση - πέρασε σε δράση και το άρθρο από το "Ποντίκι" είναι χαρακτηριστικό:
 
"Με προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας αλλά και στα ευρωπαϊκά όργανα σκέφτονται να αντιμετωπίσουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις τον «τυφώνα ΥΠΕΚΑ» που σαρώνει ακόμα και προστατευόμενες περιοχές στο όνομα αμφιλεγόμενων επενδυτικών σχεδίων και οραμάτων.

Στο μικροσκόπιο των περιβαλλοντικών οργανώσεων έχει μπει, πλέον, και η Κοινή Υπουργική Απόφαση με την οποία το ΥΠΕΚΑ «βάφτισε» τις ξενοδοχειακές μονάδες και τα συνεδριακά κέντρα, ακόμα και εντός προστατευόμενων περιοχών και παραδοσιακών οικισμών, ως έργα που προκαλούν «τοπικές και μη σημαντικές επιπτώσεις», έτσι ώστε να εξαιρεθούν από την υποχρέωση υποβολής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Η νέα απόφαση έρχεται να ολοκληρώσει έναν σχεδιασμό που διαλύει κάθε έννοια προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, που καταστρατηγεί ακόμα και την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις περιοχές Natura και δίνει άφεση αμαρτιών στο όνομα της σωτηρίας της χώρας.
Έτσι πλέον με μια έκθεση ιδεών και καλών προθέσεων θα μπορούν να κτίζονται όπου γης:
• Κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα σε περιοχές εκτός σχεδίων πόλεων και εκτός ορίων οικισμών.
• Κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα σε περιοχές εντός σχεδίων πόλεων και εντός ορίων οικισμών.
• Κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα σε οικισμούς που έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακοί.
• Οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις, χώροι στάθμευσης τροχόσπιτων και λοιπές κατασκηνώσεις.
• Μη κύρια τουριστικά καταλύματα σε περιοχές εκτός σχεδίων πόλεων και εκτός ορίων οικισμών.
• Συνεδριακά κέντρα.
• Ξενώνες νεότητας, ειδικών ομάδων ατόμων, γηροκομεία κ.λπ.
• Δασικά χωριά.
• Πάσης φύσεως θεματικά πάρκα.

Πρότυπα για κλάματα
Το καταπληκτικό είναι ότι για την κατασκευή των έργων αυτών η ΚΥΑ προβλέπει την υποβολή ενός αστείου εφευρήματος, των λεγομένων Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων (ΠΠΔ), την ευθύνη για την τήρηση των οποίων θα έχουν οι ίδιοι οι ιδιώτες που κατασκευάζουν το έργο, αφού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Ο φορέας του έργου φέρει ακέραια την ευθύνη για την τήρηση των Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων (ΠΠΔ) έστω και αν μέρος ή το σύνολο των εργασιών κατασκευής ή λειτουργίας πραγματοποιούνται από τρίτους».
Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι καταργείται κάθε μηχανισμός ελέγχου ακόμα και για την τήρηση υποτυπωδών προβλέψεων για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, αφού η πολιτεία με νομοθετική βούλα ορίζει ότι το ίδιο πρόσωπο θα παίζει δυο ρόλους, και εκείνον του ελεγχόμενου και εκείνον του ελεγκτή, με αποτέλεσμα ο ιδιώτης κατασκευαστής να ελέγχει τον εαυτό του!
Καμιά ειδική πρόβλεψη δεν υπάρχει ούτε για την περίπτωση ξενοδοχειακών μονάδων εντός των προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura όπως και εντός περιοχών που έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακοί οικισμοί. Παράλληλα αποδυναμώνεται πλήρως η Δασική Υπηρεσία, αφού εκτός από την υποχρεωτική, έτσι κι αλλιώς για κάθε εκτός σχεδίου έκταση, πράξη χαρακτηρισμού σύμφωνα με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, χάνει τον γνωμοδοτικό της ρόλο για έργα και δραστηριότητες εντός ορίων πόλεων και οικισμών, εξέλιξη η οποία ενέχει σοβαρούς κινδύνους ακόμα και για τα αστικά και περιαστικά άλση.

Χωρίς πάτο το βαρέλι
Το βαρέλι δεν έχει πάτο, αφού η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ φαίνεται ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Έτσι, όπως ξεκαθάρισε προς τους επίδοξους, πλην άφαντους, επενδυτές κατά τη διάρκεια του 7ου Red Business Forum ο υπουργός αναπληρωτής ΠΕΚΑ Σταύρος Καλαφάτης, το σχέδιο κατεδάφισης της πολεοδομικής, χωροταξικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας έχει και συνέχεια. Χρησιμοποιώντας εύηχες και πολιτικά άνευρες έννοιες, όπως «βελτίωση», «απλοποίηση», «επικαιροποίηση» και «ευελιξία», ο Στ. Καλαφάτης άνοιξε παράθυρο στο μέλλον και προανήγγειλε νέο ξεπάτωμα σε όλους τους τομείς με έμφαση στην υιοθέτηση ευλύγιστης μέσης για αναπτυξιακούς σκοπούς. Έτσι θα αναθεωρηθούν – πάντα προς αυτή την κατεύθυνση – οι Γενικοί Πολεοδομικοί Κανόνες, το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τα 12 Περιφερειακά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Και ακόμα με πρόσχημα και πάλι τη γραφειοκρατία και τη συντόμευση των διαδικασιών, προβλέπεται η ενσωμάτωση του περιβαλλοντικού στον χωρικό σχεδιασμό με στόχο «τη δημιουργία ασφαλούς πλαισίου ανάπτυξης ιδιωτικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και δημοσίων έργων»."

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Επειδή οι σύντομες φράσεις κρύβουν τα μεγάλα νοήματα, θα θέλαμε να τραβήξουμε στην προσοχή σας στη δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών που στην ομιλία του στην Γερμανική βουλή ανέφερε ότι  "η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει τώρα σε πολύ επώδυνες μεταρρυθμίσεις''. Δεν έκανε βέβαια λάθος στον χρόνο - αναφερόταν στο μέλλον και σ' αυτά που μετ' επιτάσεως ζητούν οι Γερμανοί από την χώρα μας και περιλαμβάνουν:- Απολύσεις 25.000 δημοσίων υπαλλήλων.
- Απόλυτο έλεγχο ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥΣ των φορολογικών εσόδων της ΕΛΛΑΔΑΣ, ακόμα και με την εμπλοκή ιδιωτικών εισπρακτικών εταιρειών.
- Νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και ειδικές οικονομικές ζώνες στις οποίες θα μπορούν να απασχοληθούν ΚΑΙ οικονομικοί μετανάστες (αλλά κατά βάση Έλληνες), χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και με χαμηλές αμοιβές και ειδικό φορολογικό καθεστώς για τις επιχειρήσεις (δείτε εδώ σχετικό άρθρο που αναφέρεται στην Θράκη).
- Πλήρης κατάλυση του κοινωνικού κράτους, θέλουν το ασφαλιστικό σύστημα να περιοριστεί μόνο στην καταβολή συντάξεων.
- Απελευθέρωση των πλειστηριασμών ακινήτων. Παίρνοντας υπό τον έλεγχό τους τις τράπεζες θα προχωρήσουν στη μεγαλύτερη αναδιανομή ακινήτων που έγινε ποτέ στην ιστορία.
- Ιδιωτικοποιήσεις με διαδικασίες-εξπρές. Οι Γερμανοί θέλουν τους τομείς της ενέργειας και του τουρισμού.
Aν σας φαίνεται ικανή η κυβέρνηση Σαμαρά να βάλει ένα φραγμό σ' αυτές της απαιτήσεις, πείτε το και σε μας...

Έρχεται το περουσιολόγιο και εκτεταμμένο πόθεν έσχες / Σύγκριση τουριστικής ανάπτυξης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

Είδηση: :Έρχεται το περιουσιολόγιο, το οποίο θα εφαρμοστεί από την επόμενη χρονιά και θα περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία για την κινητή και ακίνητη περιουσία των φορολογουμένων σε Ελλάδα και εξωτερικό. Σύμφωνα με το "Έθνος", το σχέδιο που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει πως όλοι οι φορολογούμενοι από το 2013 και μετά, μαζί με τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος θα υποβάλλουν υποχρεωτικά ηλεκτρονική δήλωση "πόθεν έσχες". Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι ελεγκτικές υπηρεσίες θα μπορούν με ένα κλικ να έχουν πλήρη εικόνα για το οικονομικό προφίλ του κάθε φορολογούμενου. Σε περίπτωση που τα εισοδήματα των φορολογουμένων δεν επαρκούν για να καλύψουν τα ποσά που δαπάνησαν ή αποταμίευσαν, τότε ο συνολικός φόρος εισοδήματος θα υπολογίζεται με βάση το άθροισμα των δαπανών και των αποταμιεύσεων, ενώ θα επιβάλλονται και πρόσθετοι φόροι και πρόστιμα.

Την ίδια στιγμή, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων θα αρχίσει να συγκεντρώνει αναλυτικά στοιχεία για το περιουσιακό και καταναλωτικό προφίλ των φορολογουμένων. Όλοι οι φορολογούμενοι από το 2013 και μετά μαζί με τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος θα υποβάλλουν υποχρεωτικά ηλεκτρονική δήλωση "πόθεν έσχες". Στη δήλωση αυτή κάθε φορολογούμενος θα υποχρεωθεί να γράψει αναλυτικά στοιχεία για την κινητή και ακίνητη περιουσία που κατέχει σε Ελλάδα και εξωτερικό:
*Καταθέσεις στις τράπεζες σε Ελλάδα και εξωτερικό, τοποθετήσεις σε μετοχές, ομόλογα και αμοιβαία κεφάλαια
*Συμμετοχές σε επιχειρήσεις οποιασδήποτε νομικής μορφής
*Κατοικίες, επαγγελματικά ακίνητα, πισίνες, οικόπεδα, αγροτεμάχια
*Κινητά περιουσιακά στοιχεία (αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, σκάφη αναψυχής)
*Δαπάνες για την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων.

Σχόλιο: Στην πραγματικότητα βέβαια αυτό το μέτρο δεν πρόκειται να λύσει τη φοροδιαφυγή από εκείνους που πραγματικά φοροδιαφεύγουν, δηλ. τους "έχοντες και κατέχοντες". Όταν μια μερίδα του πληθυσμού (εφοπλιστές, βιομήχανοι, μεγαλόεπιχειρηματίες) έχουν τα πάντα κάτω από την ομπρέλα υπεράκτιων εταιρειών, οι οποίες δύσκολα θα επηρεαστούν από τέτοιες κινήσεις, παραπάνω κινήσεις φαίνονται απλώς ως μια ακόμα προσπάθεια στοχοποίησης του μέσου Έλληνα. Παράλληλα δε, δείχνουν ν' αγνοούν το βασικό τρόπο απόκτησης και συντήρησης περιουσίας στην ελληνική κοινωνία που δε δικαιολογείται από εισοδήματα παρελθόντα ή τρέχοντα αφού βασίζεται στο τρίπτυχο "κληρονομιά" - "οικογενειακή συνεισφορά"-"προσωπική εργασία". Επομένως το βάρος θα πέσει στους ίδιους - πάλι.

Αυτό που λείπει πραγματικά από το σχεδιασμό είναι κινήσεις που πραγματικά θ' ακουμπήσουν τα κοινωνικά στρώματα που προαναφέραμε τα οποία και φοροδιαφεύγουν και παρανομούν χωρίς να τηρούν τα προσχήματα. Τότε ίσως να δινόταν το σύνθημα ότι τα πράγματα θ' αλλάξουν και ότι τα "συνήθη κορόιδα" δε θα είναι οι μόνοι που πληρώνουν. Τότε - και μόνο τότε - θα δεχόταν η φοροδιαφυγή ένα σοβαρό χτύπημα και το μήνυμα θα περνούσε σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Σας παρουσιάζουμε μια ενδιάφερουσα σύγκριση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στον τουρισμό προερχόμενη από την "Ελευθεροτυπία":

Αλήθειες και ψέμματα για τους φορολογικούς συντελεστές στην Ελλάδα / Τελικά αυξάνονται ή μειώνονται οι τουριστικές κρατήσεις στην χώρα μας;

Ανάμεσα σε όλα τ' άλλα που βγήκαν στην επιφάνεια τον τελευταίο καιρό είχαμε και τη διαπίστωση του ότι οι φορολογικοί συντελεστές στην χώρα μας είναι από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη. Είναι αυτό όμως μια γενική διαπίστωση ή ισχύει μόνο για ορισμένες κατηγορίες φορολογουμένων; Μια απάντηση προσπαθεί να δώσει ο οικονομολόγος Γ. Κουτσούκος στο παρακάτω άρθρο: "Βομβαρδιστήκαμε" τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τη δημοσίευση των στοιχείων της Eurostat, σχετικά με τους «υψηλότατους» φορολογικούς συντελεστές που ισχύουν στη χώρα μας, λες και στο φορολογικό πεδίο μετατραπήκαμε ξαφνικά σε Σουηδία. Ποια είναι όμως η αλήθεια; Κατʼ αρχήν πρέπει να ξεχωρίσουμε και να διακρίνουμε δύο βασικές έννοιες στη φορολογία: Aπό τη μια πλευρά υπάρχουν οι ονομαστικοί φορολογικοί συντελεστές (που θεωρητικά ισχύουν σε μια χώρα) και από την άλλη πλευρά υπάρχουν οι πραγματικοί φορολογικοί συντελεστές (το τι ακριβώς δηλαδή πληρώνουμε).


Είναι αλήθεια λοιπόν ότι στο πεδίο των ονομαστικών φορολογικών συντελεστών η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με τις μεγαλύτερες αυξήσεις τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Eurostat, το 2012 στην Ελλάδα ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής που επιβάλλεται στα φυσικά πρόσωπα (φόρος εισοδήματος) έφτασε από το 40% το 2000 στο 45% και, εάν προστεθεί και ο ανώτατος συντελεστής 4% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης, τότε η ανώτατη ονομαστική φορολογική επιβάρυνση στα φυσικά πρόσωπα φτάνει στο 49%. Στην Eυρωζώνη ο μέσος ανώτατος συντελεστής φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα είναι 43,2% και στην Ευρωπαϊκή Ένωση των «27» είναι 38,1%. Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα φυσικά πρόσωπα, ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων στην Ελλάδα μειώθηκε «στα χαρτιά» την τελευταία δεκαετία κατά 10% και από το 40% έχει φτάσει στο 30%.
Σύμφωνα με στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας ο μέσος ανώτατος συντελεστής φορολόγησης των νομικών προσώπων στη ζώνη του ευρώ είναι 26,1%, ενώ στην Ε.Ε. ανέρχεται στο 23,5%. Οι υψηλότεροι συντελεστές στα νομικά πρόσωπα εντοπίζονται στη Γαλλία (36,1%), τη Μάλτα (35%) και το Βέλγιο (34%).
Ας δούμε όμως τώρα και τι συμβαίνει στην πράξη, τι δηλαδή μπαίνει στο δημόσιο ταμείο, καθώς παρατηρείται ότι στη χώρα μας η υψηλή ονομαστική φορολογική επιβάρυνση δεν έχει κάποια θετική επίπτωση στα δημόσια έσοδα.
Ο πραγματικός, λοιπόν, μέσος φορολογικός συντελεστής του κεφαλαίου στην Ελλάδα το 2010 (ως κεφάλαιο η Eurostat εννοεί κυρίως το εισόδημα των επιχειρήσεων, δηλαδή τα εταιρικά κέρδη και τα εισοδήματα από τόκους) ανέρχεται στο 16,5%! Δηλαδή περίπου το μισό από το 30% που είναι ο ονομαστικός ανώτατος συντελεστής. Όταν μάλιστα στην Ευρωζώνη ο αντίστοιχος μέσος πραγματικός συντελεστής είναι 23,7% και στην Ε.Ε. των 27 είναι 23,3%! Αυτό πρακτικά δείχνει ότι στην Ελλάδα η πραγματική φορολόγηση του κεφαλαίου είναι εξαιρετικά χαμηλή, γεγονός που αντανακλά την τρομακτική έκταση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής των επιχειρήσεων στη χώρα μας.
Αντίθετα, το 2010 η πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας (δηλαδή εισοδήματα μισθωτών) είναι 31,3%, όταν στην Eυρωζώνη το αντίστοιχο ποσοστό είναι 34% και στην Ε.Ε. των 27 είναι 33,4%. Η απόκλιση δηλαδή είναι μικρή σε σχέση με την απόκλιση που υπάρχει στη φορολόγηση του κεφαλαίου. Και να τονίσουμε ότι οι παραπάνω συντελεστές αφορούν τους άμεσους φόρους εισοδήματος. Οπότε, αν προσθέσουμε στον ονομαστικό άμεσο φορολογικό συντελεστή του 31,3% τους έμμεσους φόρους (23% ΦΠΑ στην Ελλάδα το 2012, όταν ο μέσος ΦΠΑ στην Eυρωζώνη είναι 20%) και τα «χαράτσια» στην ακίνητη περιουσία, τότε γίνεται ξεκάθαρο ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα και τα νοικοκυριά πληρώνουν παραπάνω φόρους (άμεσους + έμμεσους + φόρους περιουσίας) από τον μέσο όρο τόσο της Ευρωζώνης όσο και της Ε.Ε. των 27.
Αντίθετα, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα πληρώνουν πραγματικό συντελεστή φορολόγησης (16,5% το 2010) κατά περίπου 7 μονάδες χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και τον μισό περίπου από τον ανώτατο ονομαστικό συντελεστή που ισχύει «στα χαρτιά» στη χώρα μας (30% το 2010).
Τέλος, να σημειώσουμε ότι το ποσοστό των φορολογικών εσόδων στη χώρα μας (φόροι + ασφαλιστικές εισφορές) ως προς το ΑΕΠ ανήλθε το 2010 στο 31% όταν ο μέσος όρος της Eυρωζώνης ήταν 38,9% και της Ε.Ε. των 27 ήταν 38,4%. Έχουμε λοιπόν μια απόκλιση της τάξης του 7,5-8% του ΑΕΠ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, γεγονός που αντανακλά το υψηλότατο ποσοστό της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής στην Ελλάδα, καθώς μόνο από τη σύγκλιση με τον μέσο όρο της Ευρώπης θα επιτυγχάναμε ετήσια έσοδα της τάξης των 16-17 περίπου δισ. ευρώ τον χρόνο (από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές). Για να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή απαιτείται η αντίστοιχη πολιτική βούληση, την οποία όμως οι μνημονιακές δυνάμεις έχουν αποδείξει ότι δεν διαθέτουν. Άλλωστε στο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δεν προβλέπεται η είσπραξη ούτε ενός ευρώ (!) από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Βολικό, ε; Διότι με τα δημόσια έσοδα να καταρρέουν (αφού δεν περιορίζεται η φοροδιαφυγή) δημιουργείται το άλλοθι για το «πετσόκομμα» των μισθών και των συντάξεων..."
Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι ένα; Πως αντιμετωπίζετε το φαινόμενο; Πως θα μπορέσουμε να αυξήσουμε τα έσοδα, χτυπώντας τη φοροδιαφυγή και διατηρώντας τους συντελεστές ανταγωνιστικούς; Εξίσωση για δυνατούς λύτες και κυρίως για κυβερνήσεις χωρίς εξαρτήσεις...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Με τόσα που διαβάζουμε...Θα τρελαθούμε! Από την μια οι τουριστικοί πράκτορες αναφέρονται σε μείωση κρατήσεων και από την άλλη τα αεροπλάνα που έρχονται στην χώρα μας στα περιφερειακά αεροδρόμια (βλ. Ρόδο, Χανιά, Ηράκλειο κ.λπ) με τις εταιρείες charter και χαμηλού κόστους έχουν πληρότητα 80-90% ενώ έχουμε και ειδήσεις όπως αυτή που διαβάζουμε παρακάτω: "Αύξηση 30% σημειώθηκε στις κρατήσεις τουριστών για την Ελλάδα τις τελευταίες δύο εβδομάδες, σε σύγκριση με το προηγούμενο 15ημερο, σύμφωνα με τον ιστότοπο Travelzoo που περιλαμβάνει στοιχεία 2.000 τουριστικών πρακτόρων και γραφείων. "Η σημαντική αύξηση των κρατήσεων για την Ελλάδα, παρά τη διαδεδομένη φημολογία σχετικά με την ελληνική οικονομία και τη σταθερότητα της ευρωζώνης, αποτελεί ένα θετικό σημάδι για την τουριστικά βιομηχανία", δήλωσε στον Telegraph ο Στίβερν Ντανκ, διευθύνων σύμβουλος του Travelzoo στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον κ. Ντανκ, η πρόσφατη αύξηση αυτή οφείλεται στην ανατίμηση της στερλίνας , η οποία εκτινάχθηκε στα υψηλά 3,5 ετών έναντι του ευρώ. Σημαντικό ρόλο έχουν παίξει, επίσης, οι μεγάλες εκπτώσεις που έχουν προσφέρει οι Έλληνες επιχειρηματίες, στην προσπάθειά τους να διασκεδάσουν τις ανησυχίες των τουριστικών πρακτόρων, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα." Τελικά ποιος λέει την αλήθεια;

Πηγές ειδήσεων: "Ναυτεμπορική", "Αυγή" / Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει στον υπόλοιπο κόσμο όσο αφορά τη στάση των δανειστών προς την χώρα μας μπορείτε να διαβάσετε στην 2η σελίδα της "Βραδυνής" εδώ.

Στεγαστικά δάνεια από το Παρακαταθηκών που αποπληρώνονται από τα παιδιά μας... / Έλεγχος της τουριστικής μαρίνας της Μυτιλήνης από τουρκική εταιρεία

Είδηση: Τις προσδοκίες για μια γενικευμένη ρύθμιση των χρεών που έχουν τα νοικοκυριά προς τις τράπεζες επιχειρεί να προσγειώσει η κυβέρνηση, μετά την έντονη φημολογία που καλλιεργήθηκε κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, η οποία έκανε λόγο ακόμα και για «κούρεμα» των χρεών των ιδιωτών. Η προσπάθεια υποβιβασμού του θέματος επιχειρείται μετά την αντιπαράθεση που δημιουργήθηκε με τις τράπεζες, οι οποίες χαρακτηρίζουν τη σχετική συζήτηση «λανθασμένη και επικίνδυνη για τη βιωσιμότητα του τραπεζικού συστήματος», παραπέμποντας σε εκτίναξη των αναγκών εν όψει της κεφαλαιοποίησης, για την οποία έχουν δεσμευθεί ήδη 40 δισ. ευρώ.

Η συζήτηση έχει ανακινηθεί με αφορμή και την πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών να νομοθετήσει υπέρ των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν λάβει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, τον καθορισμό πλαφόν στη δόση του στεγαστικού τους δανείου ίσου με το 30% των μηνιαίων αποδοχών τους και κορυφώθηκε στη συνέχεια με αφορμή ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας. Οι τράπεζες αντιδρούν σε μια τέτοια προοπτική, αντιπαραβάλλοντας τον νόμο που εφαρμόζεται ήδη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ο οποίος οδηγεί σε γενναίες διαγραφές και αποδίδουν την ανακίνηση του θέματος σε «προεκλογικές σκοπιμότητες». Η αντίδραση συνοδεύεται από την επιχειρηματολογία για τις ρυθμίσεις στις οποίες έχει ήδη προχωρήσει το τραπεζικό σύστημα, που σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών ανέρχονται σε 750.000, από τις οποίες οι 250.000 περίπου είναι ρυθμίσεις στεγαστικών δανείων, ενώ οι υπόλοιπες αφορούν καταναλωτικά και επιχειρηματικά δάνεια. Σύμφωνα με στοιχεία από τις τράπεζες, έως σήμερα έχει αναχρηματοδοτηθεί το 20% περίπου των στεγαστικών δανείων, δηλαδή περί τα 16 δισ. ευρώ στο σύνολο των 78,4 δισ. ευρώ που είναι οι οφειλές από δάνεια για την αγορά κατοικίας, ενώ σε ό,τι αφορά τα καταναλωτικά δάνεια, το συνολικό ύψος των ρυθμίσεων υπολογίζεται στο 30%, δηλαδή σε 10 δισ. ευρώ περίπου στο σύνολο των 34,6 δισ. ευρώ που είναι οι οφειλές από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες.

Στη συζήτηση παρενέβη και ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή κ. Δημήτρης Σπυράκος, ο οποίος διέψευσε ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να θεσμοθετήσει τη διαγραφή δανείων και επέμεινε στη βελτίωση του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά μέσα από δύο αλλαγές. Πρόκειται για την κατάργηση του εξωδικαστικού συμβιβασμού ως προαπαιτούμενου για τη δικαστική ρύθμιση χρεών, διαδικασία που έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής ασύμφορη και αναποτελεσματική, καθώς σύμφωνα με τον Συνήγορο του Καταναλωτή, σε σύνολο 2.194 αιτήσεων εξωδικαστικού συμβιβασμού, μόνο μία είχε αίσιο τέλος κι ενώ έχουν ήδη δαπανηθεί 100.000 ευρώ από ειδικό κοινοτικό πρόγραμμα συνολικού ύψους 1,5 εκατ. ευρώ. Αντίστοιχα προωθείται ρύθμιση προκειμένου ο οφειλέτης να μπορεί να καταβάλλει μηνιαίες δόσεις και κατά το διάστημα που μεσολαβεί από την κατάθεση της αίτησης για δικαστική ρύθμιση μέχρι την εκδίκασή της, στη βάση ενός προσωρινού διακανονισμού.

Σχόλιο: Η ρύθμιση είναι αναγκαία το δίχως άλλο τόσο για τους δημοσίους υπαλλήλους όσο και όλους τους άλλους. Όμως θα είναι εκ των ουκ άνευ αν δεν υπάρξει και σχετικό κούρεμα...Ο λόγος του γιατί περιγράφεται από τον Θάνο Χατζή στο "Financial Press": "Ευχάριστα ακούστηκε η υπόσχεση Βενιζέλου: «Το ποσό της δόσης για το δάνειο που έχουν πάρει οι δημόσιοι υπάλληλοι από το ταμείο Παρακαταθηκών, αντί για το 60% του μισθού, θα μπορεί να αντιστοιχεί μόνο έως το 30% του μισθού». Τώρα που καταλάγιασε η σκόνη της εξαγγελίας, πρέπει να μας εξηγήσουν το πώς θα συμβεί αυτό στην πράξη. Διότι η υπόθεση...μυρίζει επιμήκυνση κάτι που φέρνει τεράστιες επιβαρύνσεις σε τόκους.

Ας υποθέσουμε ότι έχετε πάρει ένα στεγαστικό δάνειο της τάξεως των 100.000 ευρώ από το Ταμείο Παρακαταθηκών. Η διάρκειά του έχει αρχικώς οριστεί στα 15 χρόνια. Με επιτόκιο της τάξεως του 3%, η δόση βγαίνει στα 696 ευρώ. Όμως ο μισθός σας έχει ήδη υποχωρήσει στα 1160 ευρώ κάτι που σημαίνει ότι η δόση αντιστοιχεί πλέον στο 60% των καθαρών αποδοχών. Με βάση τα λεγόμενα του κυρίου Βενιζέλου, αυτό το ποσοστό πρέπει να μειωθεί στο 30%. Για να γίνει αυτό μέσα από τη διαδικασία της επιμήκυνσης, θα πρέπει η περίοδος να φτάσει στα 40 χρόνια, κάτι που θα ρίξει τη μηνιαία δόση στα 365 ευρώ (και πάλι θα είναι πάνω από 30% αλλά ας το πάρει το ποτάμι). Προκύπτουν λοιπόν δύο ερωτήματα:

• Θα αντέξει βιολογικά ο δανειολήπτης; Με τέτοιες παρατάσεις της τάξεως των 25 ετών, θα φτάσει να αποπληρώνει το δάνειο μέχρι τα 85 του. Και αν δεν το καταφέρει ο ίδιος, θα πρέπει να αναλάβει το βάρος το παιδί του.

• Γνωρίζει ο δανειολήπτης ποια είναι η επιβάρυνση σε τόκους από τέτοια επιμήκυνση στη διάρκεια αποπληρωμής; Δάνειο 100.000 ευρώ με 15ετή περίοδο αποπληρωμής και επιτόκιο 3% απαιτεί την καταβολή 25346 ευρώ σε τόκους μέχρι και τη λήξη του. Αν για το ίδιο ποσό δανείου αυξήσουμε την περίοδο αποπληρωμής στα 40 χρόνια, τότε οι τόκοι εκτοξεύονται στα 75169 ευρώ. Δηλαδή προκύπτει επιβάρυνση 50.000 ευρώ σε διάστημα 25 ετών." Άρα συμπερασματικά τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά όσο φαίνονται...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... "Επιτέλους επενδύσεις" θα ανκράξουν τα προοδευτικά και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Εμείς πάλι θα προτιμήσουμε να είμαστε μάλλον στεναχωρημένοι ακούγοντας ότι "η κοινοπραξία Folli Follie Group και Setur Service Turistik A.S. ανακηρύχθηκε ανάδοχος στον Διεθνή Ανοιχτό Δημόσιο Πλειοδοτικό Διαγωνισμό για την επιλογή φορέα διαχείρισης του Τουριστικού Λιμένα Μυτιλήνης", που σημαίνει ότι Τούρκοι απέκτησαν το έλεγχο (έστω και κατά ένα ποσοστό) στην μεγαλύτερη μαρίνα του ανατολικού Αιγαίου.

Και για ν' αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι "Την κατακύρωση του διαγωνισμού υπέγραψε ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Π. Αλιβιζάτος, με ετήσιο μίσθωμα τα 250.000 ευρώ για την παραχώρηση του Τουριστικού Λιμένα Μυτιλήνης για 40 χρόνια, βελτιώνοντας την αρχική οικονομική προσφορά του αναδόχου." Άντε παιδιά και στο λιμάνι του Πειραιά με το καλό...

Πηγές: "Καθημερινή", "Financial Press", "Το Βήμα"

Τουρισμός, ανάπτυξη και οικιστική πολιτική / Πως κατάφεραν πάλι να γλυτώσουν οι τράπεζες / Πυρηνική ενέργεια - αλήθειες και ψέμματα

Τρία εξαιρετικά ενδιαφέροντα δημοσιεύματα φιλοξενούμε σήμερα. Το 1ο απόσπασμα είναι σχετικό με το τρίπτυχο "τουρισμός, οικιστική πολιτική και μεταφορές" και περιλαμβάνει τα συμπέρασματα μιας σχετικά πρόσφατης ημερίδας που ασχολήθηκε με τα τρία αυτά σημαντικά ζητήματα, που σε άλλους καιρούς θα αποτελούσαν θέματα σοβαρής συζήτησης στην χώρα μας:


Το 2ο είναι σχετικό με το ότι πάλι εκείνοι που δημιούργησαν τη (συνεχιζόμενη) παγκόσμια κρίση κατάφεραν πάλι να "γλυτώσουν" αφήνοντας τα σπασμένα πάλι στους συνήθεις υπόπτους (δηλ. όλους εμάς):



Τέλος έχουμε ένα μικρό αφιέρωμα στην πυρηνική ενέργεια, παρουσιάζοντας με συνοπτικό τρόπο διάφορες σχετικά στοιχεία:



Πηγές ειδήσεων: "Πριν", "Αυγή", "Τα Νέα"

Kορόιδα οι Έλληνες θα πληρώνουν μεγαλύτερο ΦΠΑ στα τουριστικά πακέτα / Ναυπηγική δραστηριότητα στην Ελλάδα - προβλήματα και διαπιστώσεις

Είδηση: Στην «εντατική» βρίσκεται η ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία στη χώρα, αφού παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, εδώ και αρκετά χρόνια, παρατηρείται πλήρης στασιμότητα σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη βιώσιμων πολιτικών.

Σε μία περίοδο που όλοι αναζητούν τρόπους για να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανάπτυξη, ένας κλάδος με τεράστιες δυνατότητες, αφού υπό προϋποθέσεις υπάρχει η δυνατότητα να έχει τη στήριξη της μεγαλύτερης ναυτιλίας του κόσμου, της ελληνόκτητης, συνεχίζει να «αιμορραγεί». Μάλιστα από πλευράς κυβέρνησης φαίνεται ότι η υπόθεση αναζήτησης και εφαρμογής σχεδίου διάσωσης του κλάδου φαίνεται ότι έχει «παγώσει». Σύμφωνα με πληροφορίες την προηγούμενη εβδομάδα στη συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής, όπου ήταν προγραμματισμένο να συζητηθεί διεξοδικά το θέμα και να ληφθούν αποφάσεις, τελικά δεν συζητήθηκε.

Επίσης σε άλλη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας με φορείς της ναυπηγοεπισκευής, στελέχη του Υπουργείου αποκάλυψαν ότι ένα από τα σενάρια που υπάρχουν στο τραπέζι είναι «να ξεκινήσουν από το μηδέν». Αυτή τη στιγμή το εμπορικό τμήμα του ναυπηγείου Σκαραμαγκά με απόφαση της Ε.Ε. παραμένει κλειστό, με αποτέλεσμα η μεγάλη δεξαμενή που αποτελεί «κράχτη», για μεγάλα και μικρά πλοία να μη λειτουργεί.

Ταυτόχρονα τα ναυπηγεία Ελευσίνας έχουν μπει στο άρθρο 99, ενώ μέσα στο καλοκαίρι η μεγάλη τους δεξαμενή «βούλιαξε» και δεν έχει ακόμα επιδιορθωθεί. Αυτό επηρεάζει άμεσα και τη ναυπηγοεπισκευή, η οποία βρίσκεται σε διαρκή ύφεση και εξαρτάται άμεσα από τη λειτουργία των μεγάλων ναυπηγείων. Παράλληλα και τα σχέδια για αναβάθμιση της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος έχουν «μπει σε βαθιά κατάψυξη», όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν παράγοντες του κλάδου. Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, όπου Ελληνες εφοπλιστές που θέλουν να φέρουν τα πλοία τους στη χώρα για επισκευές να μην μπορούν να βρουν δεξαμενή για να τα «ανεβάσουν».

Σύμφωνα με πληροφορίες το φαινόμενο αυτό έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα στη διάρκεια του οποίου έχει παρατηρηθεί ταυτόχρονα αύξηση του ενδιαφέροντος του ελληνικού εφοπλισμού να φέρει πλοία στη χώρα για επισκευές. Αποτέλεσμα όλων αυτών ο μεγάλος κερδισμένος να είναι τα ανταγωνιστικά ναυπηγεία της Τουρκίας τα οποία εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες του ελληνικού συστήματος.

Η πλειονότητα των εμπλεκομένων με το μέλλον της ναυπηγικής βιομηχανίας της χώρας φορέων συμφωνεί ότι μοναδική λύση για να καταστεί εφικτή η σωτηρία του κλάδου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου φορέα που θα περιλαμβάνει τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα ναυπηγεία Ελευσίνας και τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και, αφού πρώτα ξεπερασθούν όμως τα προβλήματα που υπάρχουν, να συμφωνήσουν όλες οι πλευρές για το πώς θα λειτουργήσει ο ενιαίος φορέας.

Επίσης να υπάρξει μέριμνα σε συμφωνία με την Ε.Ε. για την επαναλειτουργία του εμπορικού τμήματος του Σκαραμαγκά, για τη βιωσιμότητα των ναυπηγείων Ελευσίνας, αλλά και για επενδύσεις στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, σε εξοπλισμό και κυρίως σε πλωτές δεξαμενές, και για τη μετατροπή της σε Βιομηχανικό Πάρκο στα πρότυπα του ΒΙΠΑΣ Σχιστού στο οποίο έχει μεταφερθεί ένα μεγάλο ποσοστό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο κλάδο.

Χαρακτηριστική της κατάστασης είναι και οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Αμύνης, Πάνου Μπεγλίτη, που ανέφερε ότι «Δεν μπορούμε να στηρίξουμε -και το λέω αυτό με απόλυτη ειλικρίνεια- μόνο με τις προμήθειες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων τις βιομηχανίες και τα ναυπηγεία», τόνισε.

Για την υποστήριξη της ναυπηγικής βιομηχανίας ώστε να καταστεί ανταγωνιστική και να ξανακατασκευαστούν πλοία στη χώρα μας χρειάζονται πέραν της αναδιοργάνωσης του κλάδου και πολιτικές ενίσχυσης. Πολιτικές όπως η στήριξη με κρατικές εγγυήσεις των δανείων υπέρ των ναυπηγείων, όπως γίνεται νόμιμα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με ναυπηγική βιομηχανία.

Χαρακτηριστικές της άποψης του ελληνικού εφοπλισμού ήταν και οι δηλώσεις που έκανε ο καπετάν Παναγιώτης Τσάκος όταν έγινε η τελετή ονοματαδοσίας του πλοίου του ομίλου «Ian M» στο λιμάνι του Πειραιά.

«Στα 30 μου ναυπηγούσαμε βαπόρια στην Ελλάδα. Ας ξανακάνουμε όραμά μας να μας αξιώσει ο Θεός σύντομα να βαφτίζουμε και να υψώνουμε τη σημαία μας σε πλοία που να χτίζονται πάλι από Έλληνες σε ελληνικά ναυπηγεία. Η πραγματοποίηση του ονείρου αυτού είναι χρέος μας εθνικό και επαφίεται στη συναίνεση και τον πατριωτισμό μας. Το οφείλουμε και πιστεύω απόλυτα, πως το μπορούμε», είχε τονίσει.

Σχόλιο: Μπορεί ο τρόπος που αντιμετώπισαν τα ναυπηγεία της χώρας μας οι κατά καιρούς κυβερνήσεις να ήταν ευκαιριακός (αφού αντιμετώπιζαν τα προβλήματα με πρόχειρες λύσεις χωρίς όραμα ανάπτυξης), αλλά η ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση πέφτει σε όλους. Καταρχήν στους ίδιους τους εφοπλιστές οι οποίοι βασισμένοι στις σχέσεις τους με την κυβερνητική εξουσία, "φέσωναν" με χαρακτηριστική ευκολία τα ναυπηγεία στα οποία επισκεύαζαν τα πλοία τους και κατασκεύαζαν τα κότερά τους σπρώχνοντάς τα προς τον επαχθή δανεισμό και την απαξίωση. Έτσι οι δηλώσεις του κυρίου Τσάκου μπορεί ν' απηχούν την αλήθεια αλλά όμως μοιάζουν με κροκοδείλια δάκρυα, αφού δε γίνεται από την μια να ζητούν καλύτερους όρους (για δεδομένα ανώτερη ποιότητα, η οποία προσφέρεται στην Ελλάδα) πληρωμών, παράδοσης κ.λπ. και από την άλλη να εξοφλούν όποτε και όπως θέλουν. Πέφτει και στους διαχειριστές και μετέπειτα ιδιοκτήτες των ναυπηγείων, οι οποίοι βασίζονταν στο Δημόσιο για να λειτουργήσουν (σχεδόν μονοπωλιακά) χωρίς ποτέ να κάνουν μια προσπάθεια εξωστρέφειας για να προσεγγίσουν πελάτες από το εξωτερικό, όποτε αυτό ήταν δυνατόν. Πέφτει επίσης και στους συνδικαλιστές που σε δεδομένες περιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι πιο ελαστικοί και να δώσουν "ανάσες" στο χώρο που τους δίνει δουλειά -αυτές βέβαια θα έπρεπε να γίνονται με μέτρο αλλά και με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Οι τελευταίοι μπορεί να έχουν αναλογιστικά τις λιγότερες ευθύνες αλλά έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τον έλεγχο που το νομικό πλαίσιο του δίνει στην εταιρεία για να κινηθούν τα πράγματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Τέλος το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει το κράτος. Απέτυχε να κεφαλοποιήσει τη δυναμική των ναυπηγείων, να λάβει σοβαρά αντισταθμιστικά οφέλη (όπως και στις υπόλοιπες αμυντικές δαπάνες), δεν προστάτεψε εργαζομένους και ναυπηγεία και κινήθηκε πάντα με γνώμονα το συμφέρον των ιδιοκτητών και των εφοπλιστών, επιλέγοντας την ευκολότερη και όχι την μακροχρόνια καλύτερη λύση. Έτσι φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Άλλα θα πληρώνει ο τουρίστας του εξωτερικού και άλλο ο Έλληνας, όσον αφορά τα τουριστικά πακέτα, σύμφωνα με δηλώσεις του κυρίου Βενιζέλου. Τα πακέτα all Inclusive και η ημιδιατροφή από τουρίστες του εξωτερικού θα επιβαρύνονται με ΦΠΑ 13% και όχι 23%, κάτι που δεν θα ισχύει για τους Έλληνες που θα κλείνουν το ίδιο πακέτο από το εσωτερικό. "θα ληφθεί ειδική μέριμνα για το ενιαίο πακέτο εξαγωγικού τουρισμού. Η αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση δεν θα θίξει τη φορολογική επιβάρυνση του ενιαίου πακέτου των τουριστικών επιχειρήσεων που λειτουργούν προς το εξωτερικό, λειτουργούν δηλαδή εξαγωγικά. Δεν θα επιβαρυνθεί το πακέτο αυτό, ώστε να παραμείνει ανταγωνιστικό το ελληνικό τουριστικό προϊόν που έχει τεράστια σημασία για την οικονομία, για τη φορολογία, για την απασχόληση" τόνισε ο κ. Βενιζέλος.

Καταπληκτική η δήλωση του κυρίου Βενιζέλου, που θα έπρεπε να τον πάρουν με τα γιαούρτια μετά απ' αυτό (αλλά βέβαια και προ αυτού γι' άλλους λόγους). Είναι δυνατόν οι Έλληνες ν' αντιμετωπίζονται ως "παιδιά ενός κατώτερου Θεού" μέσα στην ίδια τους την χώρα; Και στο κάτω-κάτω δεν είναι το "all-inclusive" εκείνο το πακέτο που όλοι οι φορείς (πλην των ξενοδόχων) καταδικάζουν ως "ταφόπλακα" για την τουριστική ανάπτυξη αφού συγκεντρώνει σ' ένα σημείο (δηλ. το ξενοδοχείο) την τουριστική δραστηριότητα; Η ίδια η κυβέρνηση μάλιστα δεν είναι εκείνη που δήλωνε προ ολίγου καιρού ότι θα εξαιρεί από τους αναπτυξιακούς νόμους τις τουριστικές επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τέτοια πακέτα; Αντ' αυτού τώρα τα επιβραβεύει; Το τουριστικό πακέτο στην χώρα μας πάσχει γι' άλλους λόγους και κυρίως λόγω της λάθος κατεύθυνσης του, που στηρίζεται στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες, για εκείνους που βαυκαλίζονται την ανάπτυξη, αλλά λειτουργούν με παρωχημένες μεθόδους...

Πηγές ειδήσεων: "Ναυτεμπορική", "Ημερησία".