Ιρλανδία - παράδειγμα προς μίμηση ή αποφυγή;

Στην αρχή της κρίσης είχαμε αναφερθεί στις διαφορές και τις ομοιότητες μεταξύ της Ελλάδας και της Ιρλανδίας (αξίζει να τις δείτε εδώ) που είχαν δώσει στην "ομοιοπαθούσα" αυτή χώρα κάποιους "πόντους" παραπάνω στην προσπάθεια γι' ανάκαμψη. Στη συνέχεια, η Ιρλανδία επαναδιαπραγματεύτηκε (επιτυχώς) το Μνημόνιό της (διαβάστε εδώ το πως), αν και το τίμημά της ήταν βαρύ - με την πειρατική επιδρομή στα ταμεία των ασφαλιστικών ταμείων να είναι το λιγότερο (ένα σχετικό άρθρο του Γ.Δελαστίκ έχουμε αναδημοσιεύσει εδώ).

Η τρόικα προσπαθεί εδώ και καιρό να παρουσιάσει την Ιρλανδία ως πρότυπο προσαρμογής, θεωρώντας ότι έχει την μεγαλύτερη πιθανότητα ανάκαμψης απ' όλους τους "μνημονευόμενους", με ” τομέα ήταν “μοντέλο”. Η Google είναι από τις εταιρείες μαζί με Amazon, Starbucks κι άλλες που απολαμβάνουν τεράστια φορο-ασυλία και διευκολύνσεις
τον Α.Σαμαρά να την προβάλει ως παράδειγμα. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική και το αύριο όχι και τόσο ευοίωνο. Και όλα αυτά για να επαναδημιουργηθεί μια μαγική εικόνα την οποία παρουσίαζε η Ιρλανδική οικονομία και η οποία δεν είχε τόσο στέρεες βάσεις όσες θεωρούσαμε εμείς οι "απέξω": ο ιρλανδικός “τίγρης” ήταν πρότυπο στα χρόνια της άνθισης από τα μέσα του 1990. Το τραπεζικό σύστημα και οι μεταφορά εταιρειών από το εξωτερικό λόγω χαμηλής φορολογίας, κυρίως πολυεθνικών του “χάι-τεκ
Ο τραπεζικός τομέας και η οικονομία της Ιρλανδίας είχαν πολύ μεγαλύτερα μεγέθη από αυτά της Κύπρου. Και βρέθηκε στα μνημόνια της τρόικας αμέσως μετά την Ελλάδα. Η κρίση δεν χτύπησε κάποιο μικρό ατίθασο και απροσάρμοστο, αλλά το παράδειγμα, το μοντέλο της εποχής, την Ιρλανδία, όταν τόνοι μελάνης γράφονταν στο διεθνή οικονομικό τύπο για το ιρλανδικό “θαύμα” και “πρότυπο”.

Οι τρεις μεγάλες ιρλανδικές τράπεζες για να διασωθούν πήραν 64 δισ. ευρώ τα οποία φορτώθηκε ο απλός κόσμος στην Ιρλανδία, όπως συμβαίνει παντού. Ωστόσο, οι “τρύπες” των τραπεζών παραμένουν βραχνάς. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα “κόκκινα δάνεια” έχουν σκαρφαλώσει πάνω από 12% του συνόλου (κοντά 18 δισ. ευρώ) και η τρόικα πιέζει με μπροστάρη την ΕΚΤ για ακραία μέτρα “σωτηρίας” που περιλαμβάνουν ακόμα και κατασχέσεις σπιτιών δανειοληπτών που δεν μπορούν να αποπληρώσουν. Ήδη η έκθεση του ΔΝΤ για την Ιρλανδία λέει ότι θα χρειαστεί άλλα 16 δισ. ευρώ για να καλύψει τις τραπεζικές τρύπες, εάν η οικονομία αποτύχει να έχει σταθερή ανάπτυξη.
Ηδη οι τιμές ακινήτων κατρακυλούν πάνω από 50% από το 2007 εξανεμίζοντας την αξία των σπιτιών των δανειοληπτών και ο ρυθμός της χορήγησης δανείων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις συρρικνώνεται δραματικά. Με επιπρόσθετο γεγονός την παρατεταμένη ύφεση στην ευρωζώνη που επηρεάζει αρνητικά. Η Moody's διατηρεί την αξιολόγηση των ενυπόθηκων δανείων στην κατηγορία “σκουπίδια”. Ακόμα και η μετριοπαθής εργατική συνομοσπονδία της Ιρλανδίας αναγκάζεται να παραδεχτεί στους Financial Times πως “η τρόικα έχει κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην Ιρλανδία από όση έκανε η Βρετανία σε αιώνες αποικιοκρατίας”. Το ζήτημα των τραπεζών-ζόμπι δίπλα σε υπερχρεωμένες επιχειρήσεις-ζόμπι εξακολουθεί να ταλανίζει όχι μόνο την Ελλάδα, όχι μόνο την Ιρλανδία, ολόκληρη την ευρωζώνη που ψάχνει νέα παραμυθένια μονέλα” της χρεοκοπίας.
Ο φαύλος κύκλος των πτωχεύσεων που αδυνατίζουν τις τράπεζες παραμένει απειλή σε περιβάλλον ύφεσης της οικονομίας, σημειώνουν οι FT, με κυβερνήσεις που διαθέτουν όλο και λιγότερα πυρομαχικά για τις ανακεφαλαιοποιήσεις.

Αυτή την "αλλαγή" θέλουμε να επιτύχουμε ως χώρα και αυτό το μοντέλο να μιμηθούμε - έχοντας θυσιάσει την δημόσια περιουσία, το ασφαλιστικό μας σύστημα, τις τωρινές και μελλοντικές συντάξεις, τα εργασιακά μας δικαιώματα, υπομένοντας μια τεράστια ανεργία και έχοντας στείλει μια γενιά μετανάστες στο εξωτερικό... Γι' αυτό και η δήλωση του, βραβευμένου με Νόμπελ, οικονομολόγου Π. Κρούγκμαν να "κρατηθούμε" και να μην μιλάμε για "επιτυχία" της Ιρλανδικής οικονομίας...Το μέλλον δεν είναι και τόσο ρόδινο...

Πηγές: "Ελευθεροτυπία" (στοιχεία από άρθρο του Κ.Σαρρή)

Ιρλανδία, Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ. - μια διδακτική ιστορία / Συγχαρητήρια στον εαυτό του δίνει ο Παπαδήμος

Αντί άλλης ανάρτησης, αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ από το "Έθνος" για τις σχέσεις Ιρλανδίας και Ε.Ε. Τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα όσο νομίζαμε...

"Μπορεί οι Ιρλανδοί να είναι απίστευτα μοιρολάτρες ως λαός, αποτέλεσμα της επί αιώνες υποδούλωσής τους στους Αγγλους, αλλά ακόμη και η δική τους υπομονή αρχίζει να εξαντλείται με τα ατελείωτα κύματα λιτότητας που τους επιβάλλει η ΕΕ από τότε που τους υπήγαγε με το ζόρι σε καθεστώς Μνημονίου. Την περασμένη Κυριακή, τη νύχτα, για πρώτη φορά μετά από 25 ολόκληρα χρόνια Ιρλανδός πρωθυπουργός απηύθυνε τηλεοπτικό διάγγελμα προς τον λαό για να του αναγγείλει το... έβδομο (!) πακέτο μέτρων λιτότητας σε τρία χρόνια: αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, μείωση των κονδυλίων για την παιδεία, μείωση των επιδομάτων στις πολύτεκνες οικογένειες, μείωση κατά 20% του επιδόματος θέρμανσης στους πιο φτωχούς Ιρλανδούς. «Θέλω να είμαι ο πρωθυπουργός που θα ανακτήσει την οικονομική κυριαρχία της Ιρλανδίας», δήλωσε ο Εντα Κένι για να «παραμυθιάσει» τον κοσμάκη και να περάσει ευκολότερα τα βίαια αντιλαϊκά μέτρα. «Είναι δύσκολο, όμως, να βρει κανείς κάποιον που να πείθεται πραγματικά από αυτή την ιστορία», γράφουν απαξιωτικά οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου σε ολοσέλιδη ανάλυσή τους.

Η τραγωδία των Ιρλανδών είναι ότι κατ' απαίτηση της ΕΕ και των ευρωπαϊκών τραπεζικών κύκλων η προηγούμενη κυβέρνηση φόρτωσε ανερυθρίαστα και αδίστακτα στον λαό όλο το κόστος των τυχοδιωκτικών παιχνιδιών που είχαν παίξει επί πάνω από μια δεκαετία οι ιρλανδικές τράπεζες, φορτώνοντας με αμύθητα κέρδη τους μετόχους τους! Οι πλούσιοι τσέπωσαν τα κέρδη, ο λαός υποχρεώνεται παρά τη θέλησή του να πληρώσει τις ζημιές!

«Κανένας στην Ιρλανδία δεν έχει πρόβλημα με την Ευρώπη αν αυτό σημαίνει περισσότερη ευημερία, αλλά αν σημαίνει ότι πρέπει να πληρώσουμε τα χρέη που φορτώθηκε η Ντόιτσε Μπανκ τζογάροντας, τότε υπάρχει πρόβλημα», δηλώνει ο Ιρλανδός οικονομολόγος και ραδιοφωνικός παραγωγός Ντέιβιντ ΜακΓουίλιαμς.

Δεν έχει άδικο. Πριν σκάσει η τραπεζική φούσκα, το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας ήταν μόλις 25% (!) του ΑΕΠ, ενώ αντί για έλλειμμα, κατά μέσον όρο στα εννέα χρόνια από το 2000 έως το 2008 η χώρα είχε... πλεόνασμα 1,6%! Λόγω όμως της ανάληψης των τραπεζικών χρεών από το Δημόσιο, το 2010 το έλλειμμα -προσοχή, το έλλειμμα, όχι το χρέος- εκτινάχθηκε στο ασύλληπτο ύψος του... 32% και το χρέος στο 100% του ΑΕΠ!!! Ο υπουργός Οικονομικών Μάικλ Νούναν έχει επίγνωση της οργής των Ιρλανδών και δεν θα επιθυμούσε κατά κανέναν τρόπο να τεθεί οποιαδήποτε συμφωνία με την ΕΕ σε δημοψήφισμα. «Η εκτίμησή μας για τις διαθέσεις της κοινής γνώμης είναι ότι θα ήταν δύσκολο να περάσει δημοψήφισμα», δήλωσε.

«Τώρα θα έλεγα ''Οχι'' στην ένταξη στο ευρώ», ομολογεί ακόμη και ο γενικός γραμματέας της ιρλανδικής συνομοσπονδίας συνδικάτων Ντέιβιντ Μπεγκ, μιας εργατικής ένωσης η οποία συνενώνει 55 συνδικάτα που εκπροσωπούν 830.000 εργαζόμενους και η οποία διακρίνεται για την εντελώς ενδοτική στάση της. «Το σίγουρο, όμως, είναι ότι αυτήν τη στιγμή η μοναδική ρεαλιστική επιλογή είναι η εμφάθυνση της ολοκλήρωσης», έσπευσε να προσθέσει. Η σκληρή αλήθεια είναι πως οι Ιρλανδοί ζουν πολύ χειρότερα από όσο φαντάζεται κανείς παρατηρώντας μόνο τα στατιστικά στοιχεία, όπως πολύ σωστά επισημαίνει και η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς», γράφοντας μεταξύ άλλων: «Καθώς η ιρλανδική οικονομία είναι γεμάτη πολυεθνικές που δημιουργούν λίγες θέσεις εργασίας και πληρώνουν λίγους φόρους, στατιστικά όμως δημιουργούν πολύ πλούτο που δεν μένει στη χώρα, η πραγματική ζωή είναι ακόμη πιο σκληρή για τους Ιρλανδούς από όσο δείχνουν τα στοιχεία του ΑΕΠ».

Το 1990, η μεγαλύτερη άμεση ξένη επένδυση στην Ιρλανδία ήταν η γνωστή φίρμα «Φρουτ οβ δε λουμ» που κατασκεύαζε μπλουζάκια στην πόλη Ντόνεγκαλ. Τώρα οι μεγαλύτερες αμερικανικές πολυεθνικές, αλλά και κάποιες ευρωπαϊκές, έχουν έδρα την Ιρλανδία λόγω του προνομιακά χαμηλού ποσοστού φορολόγησης των επιχειρήσεων με μόλις 12,5% επί των κερδών. Δημιουργείται έτσι μια «μαγική εικόνα». Οι εταιρείες αυτές κάνουν συνολικά εξαγωγές που φτάνουν στα δύο τρίτα του ιρλανδικού ΑΕΠ, υπερβαίνοντας τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ. Απασχολούν, όμως, λιγότερο από το ένα όγδοο του εργατικού δυναμικού της χώρας. Ετσι, όπως παραδέχονται και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου «ενώ οι εξαγωγές προχωρούν αυξητικά, η ντόπια οικονομία έχει γονατίσει. Οι καθαρές αμοιβές που παίρνει ο κόσμος -ως αποτέλεσμα περικοπών και πρόσθετων ασφαλιστικών κρατήσεων- έχουν πέσει απότομα και μαζί με τις περικοπές των δημόσιων δαπανών και το ότι τα νοικοκυριά δεν ξοδεύουν, έχουν ρημάξει τη ζήτηση». Φτώχεια και μιζέρια και στον πολυδιαφημισμένο κάποτε «κελτικό τίγρη» του νεοφιλελευθερισμού...

Τέλος κατηγορηματικός είναι ο Ιρλανδός Φίλιπ Λέιν, καθηγητής Οικονομίας στο Τρίνιτι Κόλετζ του Δουβλίνου, μιλώντας στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Δεν διστάζει να ξεστομίσει το χειρότερο πράγμα που θα ήθελε να ακούσει ένας Αγγλος: «Αν η ιρλανδική οικονομία αποτύχει να αναρρώσει, τότε το Σιν Φέιν (σ.σ. δηλαδή η πολιτική πτέρυγα του ΙΡΑ, του Ιρλανδικού Απελευθερωτικού Στρατού) θα είναι η επόμενη κυβέρνηση» της Ιρλανδίας! Αλλωστε και η ίδια η σοβαρή βρετανική εφημερίδα, το κατεξοχήν έντυπο του επιχειρηματικού κατεστημένου, ομολογεί σε ολοσέλιδη ανάλυση ότι «το Σιν Φέιν, το αντι-ΕΕ δημοκρατικό κόμμα, καταλαμβάνει με αυξανόμενο ρυθμό το εθνικιστικό έδαφος του Φίανα Φάαλ», του κόμματος δηλαδή που κυβερνούσε επί δεκαετίες την Ιρλανδία και συνετρίβη στις φετινές εκλογές."

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Εκεί που άλλοι βλέπουν κακοφωνία, καθυστερήσεις στο κυβερνητικό έργο, ακόμη και ακινησία, ο πρωθυπουργός βλέπει «σημαντικά πράγματα». Ολα καλώς καμωμένα είναι, σύμφωνα με κείμενο που αναρτήθηκε στον ιστότοτοπο του πρωθυπουργού για τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης -και ως απόδειξη αυτού αναφέρεται η ίδια η ύπαρξη της κυβέρνησης, το αίσιο τέλος του σίριαλ της 6ης δόσης και η υπερψήφιση του προϋπολογισμού χωρίς απρόοπτες διαρροές. Προφανώς ξεχνάει ότι με τα μέτρα που πήρε, ο άξιος συνεχιστής του κατοχικού Πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου, ακόμα και ένας τρόφιμος ασύλου ανιάτων θα έπαιρνε την 6η δόση, ενώ με την πρεμούρα που είχε το ΛΑΟΣ να μπει στην κυβέρνηση, η κυβέρνηση θα υπερψηφιζόταν ούτως ή άλλως. Αλλά ας μην τους το χαλάσουμε - "συγχαρητήρια" και από μας.

Αντιδράσεις των δικηγόρων για το Μεσοπρόθεσμο / "Οι ισχυροί πρέπει να πληρώνουν σε μια οικονομική ένωση το χρέος" / Ρουμελιώτη βίος και πολιτεία

Μια ανακοίνωση και μια συνέντευξη παραθέτουμε αντί άλλης ανάρτησης σήμερα (μαζί μ' ένα μικρό σχόλιο για τον εκπρόσωπό μας στο ΔΝΤ). Η συνέντευξη πάρθηκε από τον Φρανκ Γκεόγκαν, πρόεδρος και ένας από τους ιδρυτές του Ιρλανδικού Κινήματος Πολιτών. Το Κίνημα, με μέλη σε όλη την Ιρλανδία, δημιουργήθηκε το 2004, προτείνοντας «μια εναλλακτική πολιτική από αυτήν που ακολουθείται στην Ε.Ε., η οποία ουδεμία σχέση έχει με το όραμα μιας κοινωνικής ενωμένης Ευρώπης, μιας κοινότητας των Ευρωπαίων πολιτών και εθνών. Ούτε καν ως οικονομική έστω ένωση δεν καταφέραμε να λειτουργήσουμε, με κοινούς στόχους και συμφέροντα», τονίζει ο κ. Γκεόγκαν, υπογραμμίζοντας ότι «το Ιρλανδικό Κίνημα Πολιτών δεν έχει πολιτικό χρώμα».

**Πιστεύετε ότι ήταν εξ αρχής σχεδιασμένο να εξελιχθεί η Ε.Ε. σ' έναν τέτοιο μηχανισμό εξυπηρέτησης των συμφερόντων των ισχυρών οικονομικά χωρών;

* Αυτό δεν μπορώ να το γνωρίζω, αλλά δεν νομίζω ότι στην πραγματικότητα έχει και καμία ουσιαστική σημασία. Το θέμα είναι ότι έχουμε φτάσει πια σε οριακό σημείο. Κανένα κράτος-μέλος δεν έχει πλέον το δικαίωμα να καθορίζει την εθνική του πολιτική, όλα υπαγορεύονται από τις Βρυξέλλες. Περίπου το 70% των νόμων της Ιρλανδίας στο εσωτερικό της επιβάλλονται από την Ε.Ε. Στη Γερμανία το ποσοστό αγγίζει το 76%, με τη μόνη διαφορά, όμως, ότι τις ντιρεκτίβες της Ε.Ε. της επιβάλλει κατά μεγάλο βαθμό η Γερμανία και, όπως είναι φυσικό, φροντίζει να ικανοποιεί τα συμφέροντά της. Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία ελέγχουν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, είναι η ελίτ-αφρόκρεμα της Ε.Ε. και οι υπόλοιπες χώρες είμαστε στο περιθώριο.

Στην ουσία, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 2007 και τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 2009, σήμανε το τέλος της κοινωνικής Ευρώπης. Οι τροποποιήσεις που επικυρώθηκαν με τη Συνθήκη της Λισαβόνας άνοιξαν το δρόμο για την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Με ιστορικό πολέμων και αποικιοκρατίας

**Γιατί όμως χώρες όπως η Γερμανία, λόγου χάρη, έχουν ισχυρή οικονομία και πολιτική δύναμη και έτσι μπορούν να επιβάλλονται -μέσω Ε.Ε.- σε χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία;

* Δεν είναι τυχαίο ότι οι χώρες με την ισχυρή οικονομία είναι χώρες που ιστορικά είχαν εκδηλώσει επεκτατικές διαθέσεις, υπήρξαν αποικιοκρατικά κράτη, που με τη βία επιβλήθηκαν σε λαούς στην Αφρική και εκμεταλλεύθηκαν τους πόρους των χωρών αυτών και όχι μόνο. Είναι μακρύς ο κατάλογος των πρώην γερμανικών αποικιών στην Αφρική. Σε συνδυασμό βέβαια με το ότι υπήρξαν και αυτοκρατορίες. Από εκείνα τα χρόνια έβαλαν γέρες βάσεις, πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η οικονομία τους, το λεγόμενο γερμανικό θαύμα της οικονομίας.

**Και η Ισπανία και η Πορτογαλία υπήρξαν αποικιοκρατικά κράτη και παρ' όλα αυτά σήμερα βρίσκονται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής...

* Πράγματι, μόνο που τόσο η Ισπανία όσο και η Πορτογαλία δεν επένδυσαν στην ανάπτυξη της βιομηχανίας, αλλά δαπάνησαν μεγάλα ποσά στο στρατό, αφού έκαναν συνεχώς πολέμους. Με άλλα λόγια, δεν διαχειρίστηκαν σωστά τον πλούτο από τις αποικίες. Και εν έτει 2011 είμαστε μία στα χαρτιά Ε.Ε., με ισχυρές οικονομικά χώρες-αφέντες και οικονομικά αδύναμες-υποτελείς χώρες.

**Με ποιον τρόπο θα μπορούσαν ν' αλλάξουν τα πράγματα;

* Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Εφόσον είμαστε μια νομισματική ένωση, έχουμε δηλαδή το ίδιο νόμισμα, οι ισχυρές οικονομικά χώρες θα πρέπει να πληρώσουν το χρέος των χωρών που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση. Αλλά δεν το κάνουν· όχι γιατί κάτι τέτοιο θα είχε οικονομικές επιπτώσεις στην εθνική τους οικονομία, αλλά γιατί χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχουν δανειστεί από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες που θέλουν τα λεφτά τους πίσω. Αν ξοφλήσουν το χρέος οι ισχυρές χώρες, τότε οι τράπεζες της χώρας τους δεν θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω και οι χώρες του περιθωρίου δεν θα εξαρτώνται πλέον από τις ισχυρές χώρες. Είναι τόσο απλά τα πράγματα.

**Τότε, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;

* Να δημιουργήσουμε όλες οι χώρες του περιθωρίου ένα συνασπισμό και να συζητήσουμε την εφαρμογή εναλλακτικών πολιτικών, πρωτίστως στο εσωτερικό της κάθε χώρας, και να στηρίξει η μια την άλλη. Για κάθε τι, οι Ευρωπαίοι πολίτες νομιμοποιούμαστε να ζητήσουμε δημοψήφισμα. Εμείς, το κίνημά μας, στο τέλος Ιουνίου θα ξεκινήσουμε εκστρατεία ενάντια στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και θα ζητήσουμε ως πολίτες δημοψήφισμα.

Αν η ιρλανδική κυβέρνηση μας αρνηθεί αυτό το δικαίωμα, θα προσφύγουμε στο ανώτατο ιρλανδικό δικαστήριο. Εμείς οι πολίτες πρέπει να δράσουμε. Δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι από κανέναν· ούτε από τα συνδικάτα, που έχουν συμβιβαστεί, αφού όλα τους έχουν εκλέγει με την υποστήριξη κάποιου κόμματος και έτσι δεν αντιδρούν.

**Ενας τρόπος αντίδρασης είναι και οι αγανακτισμένοι σε Ισπανία και Ελλάδα;

* Το είπατε μόνη σας, είναι ένας τρόπος αντίδρασης σε όσα συμβαίνουν, όχι όμως αντίστασης. Στην πραγματικότητα, οι κυβερνήσεις αγνοούν τους αγανακτισμένους πολίτες, γιατί οι συγκεντρώσεις τους αποδεικνύουν μεν την αγανάκτηση του κόσμου και ότι οι άνθρωποι έχουν σηκωθεί από τον καναπέ -αφού οι πολιτικές τους επηρεάζουν πια τη συντριπτική πλειονότητα-, αλλά δεν τους απαγορεύουν να συνεχίσουν τις κακές πολιτικές τους. Για να τις ανατρέψουμε και να αποτρέψουμε τα χειρότερα, πρέπει να εξαντλήσουμε όλα τα νομικά μέσα, ξεκινώντας με τα δημοψηφίσματα. Βέβαια, για την πλειονότητα η ανέχεια παρατηρείται και στις ισχυρές χώρες -στη Γερμανία οι μισθοί παραμένουν οι ίδιοι την τελευταία 10ετία.

**Γιατί τότε οι ισχυρές χώρες ακολουθούν πολιτικές που βλάπτουν τους εργαζομένους και της δικής τους χώρας;
* Τα ισχυρά οικονομικά-βιομηχανικά λόμπι, δηλαδή ομάδες προσώπων που προσπαθούν να επηρεάσουν τα όργανα της Ε.Ε. προς όφελος των συμφερόντων τους, έχουν εισχωρήσει στην Ε.Ε. Περίπου 20.000 λομπίστες εργάζονται στο Ευρωκοινοβούλιο.

Είδηση 2η (χωρίς σχόλια): «Μόρφωμα στερούμενο κανονιστικών διατάξεων», χαρακτηρίζουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που ψηφίστηκε από την Βουλή οι δικηγόροι της χώρας σε ιδιαιτέρως σκληρή ανακοίνωσή που εξέδωσαν την Πέμπτη.

«...μια σειρά από πίνακες αβέβαιης οικονομικής εξέλιξης και οικονομικά μεγέθη που διατίμησαν στα χρηματιστήρια του κόσμου, τις αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής Δικαιοσύνης και μάλιστα σε τιμή μικρότερη του ευρώ» λέει χαρακτηριστικά η Ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος.

Αιχμηρότατοι και για τα επεισόδια που σημειώθηκαν την Τετάρτη στο Σύνταγμα, μιλούν για «θλιβερά σκηνικά πρωτόγνωρης και αλόγιστης για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα της χώρας χρήσης αστυνομικής βίας» και τονίζουν ότι «κρατικές επιλογές» σαν αυτές πλήττουν το ίδιο το δημοκρατικό μας πολίτευμα και εγκυμονούν κινδύνους σοβαρότατων εκτροπών του πολιτεύματος.

«Κατανοούμε», συνεχίζουν οι δικηγόροι το σφυροκόπημα στην κυβέρνηση, «την αγωνία και τη σπουδή των κυβερνώντων να υλοποιήσουν αποφάσεις "έξωθεν" επιβαλλόμενες, έχοντας απέναντί τους το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού, ωστόσο θεωρούμε ανεπίτρεπτο να επιχειρείται με τόσο βάναυσο και πρωτοφανή τρόπο η καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων, σε μια προφανή εντέλει προσπάθεια καταστολής συνειδήσεων και τρομοκράτησης της κοινωνίας μας»

Ειδικότερα, την σκληρότατη αυτή ανακοίνωση εξέδωσε η Ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, μετά την συνεδρίαση της στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών την Πέμπτη.

Στο μικροσκόπιο έβαλαν τόσο την ψήφιση από τη Βουλή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, το οποίο χαρακτηρίζουν «μόρφωμα», όσο και τα επεισόδια στο Σύνταγμα την Τετάρτη, τα οποία φρονούν πως υποκρύπτουν σοβαρούς κινδύνους εκτροπών του πολιτεύματός μας.

Οι πρόεδροι υπογραμμίζουν κατ' αρχάς, ότι η Βουλή ψήφισε χθες «εν είδει νόμου, ένα πρωτόγνωρο στα χρονικά της μόρφωμα, στερούμενο κανονιστικών διατάξεων: το Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής».

Η Βουλή έπραξε αυτό «παρασυρόμενη από την εκτελεστική εκπροσώπηση των Ελλήνων, που παραβιάζοντας το Σύνταγμα και το κανονισμό της Βουλής εισήγαγε εν είδει "πλαισίου προϋπολογισμού" μια σειρά από πίνακες αβέβαιης οικονομικής εξέλιξης και οικονομικά μεγέθη που διατίμησαν στα χρηματιστήρια του κόσμου, τις αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής Δικαιοσύνης και μάλιστα σε τιμή μικρότερη του ευρώ», επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

Κίνδυνος εκτροπών για το πολίτευμα

Αναφερθείσα στα επεισόδια στο Σύνταγμα, η Ολομέλεια αναφέρει ότι χθες «οι ειρηνικές συγκεντρώσεις ενός μεγάλου και πρωτοφανούς αριθμού συμπολιτών μας, που εκφράζουν την αντίθεσή τους στα προωθούμενα δημοσιονομικής φύσης μέτρα της κυβέρνησης, εξελίχθηκαν, όχι με ευθύνη των συγκεντρωθέντων, σε θλιβερά σκηνικά πρωτόγνωρης και αλόγιστης για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα της χώρας χρήσης αστυνομικής βίας».

Οι δικηγόροι υπογραμμίζουν ότι αδυνατούν να πιστέψουν πως υπήρξε επιχειρησιακή εντολή σε κεντρικό επίπεδο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν με το βάναυσο αυτό τρόπο, που όλοι διαπιστώσαμε, συμπολίτες μας, οι οποίοι ασκούσαν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι».

«Δυστυχώς», τονίζουν οι πρόεδροι, «ενέργειες της Αστυνομίας, της οποίας το δικαίωμα να καταστέλλει τη βία και να επιβάλλει την τάξη είναι αδιαμφισβήτητο σε μια ευνομούμενη πολιτεία, είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων συμπολιτών μας, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με βάναυσες συμπεριφορές αστυνομικών οργάνων και με υπερβολική και αλόγιστη χρήση χημικών, τα οποία εξαπολύονταν αδιακρίτως προς κάθε κατεύθυνση ακόμα και σε κλειστούς χώρους».

«"Η αδυναμία" των αστυνομικών οργάνων να απομονώσουν τους ελάχιστους ταραξίες, οι οποίοι υπονόμευαν τη μαζικού χαρακτήρα και ειρηνική συγκέντρωση συμπολιτών μας, που αγωνιούν για το αύριο της χώρας, δεν είναι σε καμία περίπτωση επιτρεπτό να αποβαίνει σε βάρος πολιτών που ασκούν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά τους, διακινδυνεύοντας ακόμα και την ίδια τους τη ζωή».

Άλλωστε, τονίζουν οι πρόεδροι των Δικηγορικών Συλλόγων, «η επιβολή της νομιμότητας και της δήθεν διασαλευθείσας τάξης (που πάντως χτες δεν υφίστατο σε εκτεταμένη κλίμακα ως γεγονός), μπορούν να πραγματοποιηθούν δίχως ακρότητες, με στόχευση σε αυτούς που πραγματικά παρανομούν, υπονομεύοντας παράλληλα τον αγώνα των χιλιάδων συμπολιτών μας που διαδηλώνουν ειρηνικά».

Σε αντίθετη περίπτωση, σημειώνεται στην ανακοίνωση, «οδηγούμαστε στη μετατροπή της αστυνομικής αρχής από όργανο προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη σε όργανο αυθαιρεσίας και κατάλυσης δικαιωμάτων, σε πλήρη αντίθεση προς το σκοπό της ύπαρξής της».

Ωστόσο, τα χθεσινά «θλιβερά» γεγονότα «δεν μπορούν παρά να ιδωθούν και από πολιτική σκοπιά», προσθέτουν οι δικηγόροι, «σε στιγμές, μάλιστα, κατά τις οποίες η οικονομία και η ίδια η επιβίωση της χώρας δοκιμάζονται, το σύνολο του πολιτικού οικοδομήματος βυθίζεται στην αμφισβήτηση και στην απαξίωση».

«Κρατικές επιλογές», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση, «όπως οι χθεσινές πλήττουν κατ' αποτέλεσμα το ίδιο το δημοκρατικό μας πολίτευμα, καθώς βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση από τη βασική αρχή, πως οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και οι πολιτικές τους νομιμοποιούνται μόνο μέσω της λαϊκής βούλησης, και μοναδικός ισχυροποιητικός για την εδραίωσή τους παράγοντας επιτρέπεται να είναι η εμπιστοσύνη με την οποία τις περιβάλλει ο λαός».

«Οποιαδήποτε άλλη λογική, με όποιο πρόσχημα και αν υιοθετείται, βαίνει εκτός των δημοκρατικών μας κατακτήσεων με κινδύνους σοβαρότατων εκτροπών για το πολίτευμά μας, αντίστοιχων αυτών που γίναμε μάρτυρες σε εποχές κατάλυσης της Δημοκρατίας», προσθέτει η Ολομέλεια.

«Κατανοούμε σε ανθρώπινο επίπεδο την αγωνία και τη σπουδή των κυβερνώντων να υλοποιήσουν αποφάσεις "έξωθεν" επιβαλλόμενες, έχοντας απέναντί τους το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού, ωστόσο θεωρούμε ανεπίτρεπτο να επιχειρείται με τόσο βάναυσο και πρωτοφανή τρόπο η καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων, σε μια προφανή εντέλει προσπάθεια καταστολής συνειδήσεων και τρομοκράτησης της κοινωνίας μας», αναφέρουν οι πρόεδροι.

Η Ολομέλεια των προέδρων «δηλώνει για μία ακόμα φορά παρούσα, εκφράζοντας τις έντονες θεσμικές ανησυχίες της για τις συνέπειες που συνεπάγονται γεγονότα θλιβερά όπως τα χτεσινά».

Παράλληλα, οι 60 από τους 63 Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, καταδικάζουν «απερίφραστα την αλόγιστη και χωρίς διάκριση χρήση αστυνομικής βίας κατά πολιτών, οι οποίοι ουδόλως παρανομούν, αλλά απλώς ασκούν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους εκφράζοντας την αντίθεσή τους σε αποφάσεις που υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών».

Επίσης, καταδικάζουν «όλους εκείνους που, υποκινούμενοι ή όχι, με το πρόσχημα άσκησης συνταγματικών δικαιωμάτων καταστρέφουν περιουσίες, προκαλούν την επέμβαση των ΜΑΤ και υπονομεύουν τις μαζικές και ειρηνικές διαδηλώσεις των πολιτών».

Ακόμη, οι πρόεδροι επισημαίνουν «πως τέτοιες πρακτικές, οι οποίες υπερβαίνουν το επιβαλλόμενο μέτρο και βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία ανάμεσα στο χρησιμοποιούμενο μέσο και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, πέρα από την αναμφισβήτητη αντίθεσή τους προς τις παραδοχές του νομικού μας πολιτισμού, ενέχουν σοβαρότατους κινδύνους εκτροπών σε πολιτειακό επίπεδο, με συνέπειες απροσδιόριστες για το δημοκρατικό μας πολίτευμα».

Οι δικηγόροι της χώρας δηλώνουν ότι «θα είμαστε έμπρακτα στο πλευρό κάθε δοκιμαζόμενου συμπολίτη μας, ο οποίος τυγχάνει θύμα της κρατικής ή μη κρατικής αυθαιρεσίας και θα εξετάσουμε κάθε νόμιμο και θεσμικό τρόπο αποτελεσματικής προστασίας των συμφερόντων και των δικαιωμάτων του».

Τέλος, εκφράζουν «την αγωνία τους για ό,τι ακολουθήσει».

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Ένας από τους κύριους που έπαιξαν ρόλο στην προσπάθεια τρομοκράτησης του ελληνικού λαού για την "ανάγκη" του Μεσοπρόθεσμου ήταν ο Π.Ρουμελιώτης, εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΔΝΤ. "Εάν δεν καταβληθεί η δόση των 12 δισ. ευρώ, ελλοχεύει ο κίνδυνος της χρεοκοπίας" δήλωνε χαρακτηριστικά. Ποιός όμως είναι αλήθεια ο κ. Ρουμελιώτης; Είναι αυτός που ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε στην Ευρωβουλή άρον-άρον για να παύσει η ποινική του δίωξη λόγω της αποδεδειγμένης εμπλοκής του στο σκάνδαλο Κοσκωτά όντας συνεργάτης του και υπουργός Εθνικής Οικονομίας (δεν υπονοούμε ότι ο Αντρέας ήταν προσωπικά αναμεμιγμένος - απλά συνεργάτες και υπουργοί του ήταν αποδεδειγμένα). Αυτόν λοιπόν τον άνθρωπο, που ήταν χωμένος μέχρι το λαιμό στα σκάνδαλα (και είχε την "τιμή" να καταλογιστεί και από την "17Ν" ως ένας από τους υπευθύνους στην υπόθεση Κοσκωτά), όχι μόνο τον ταϊσαμε και ποτίσαμε τόσα χρόνια σε υπουργεία και Ευρωβουλή αλλά τον βάλαμε να μας "εκπροσωπεί" στο ΔΝΤ. Μπράβο στους κυβερνώντες που κρίνουν με όρους "παρέας" όταν πρέπει να διαλέξουν με βάση το εθνικό συμφέρον.

Σε υποθήκη η δημόσια περιουσία / Επιπλέον μείωση επιτοκίου για την Ιρλανδία

Είδηση: Εχέγγυα σκέφτεται να ζητήσει η Ε.Ε. από την Ελλάδα προκειμένου να της χορηγήσει νέα βοήθεια, καθώς τα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων αγωνίζονται να αποτρέψουν την πρώτη αναδιάρθρωση χρέους στην ευρωζώνη, μεταδίδει το Bloomberg, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενους «γνώστες της κατάστασης».

Για να υπάρξει επιπλέον βοήθεια προς την Ελλάδα, πέραν των 110 δισ. που έλαβε πέρσι, πιθανόν να χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν περιουσιακά στοιχεία ή έσοδα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων της χώρας, δηλώνει η πηγή που επικαλείται το Bloomberg, προσθέτοντας ότι η απαίτηση εχεγγύων, μια ιδέα που παρουσίασε πέρσι η Φινλανδία, μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή πολιτικών συνεπειών από την έξτρα βοήθεια, σε χώρες όπως Γερμανία ή η Φινλανδία. Όπως προσθέτει το δημοσίευμα, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι προετοιμάζονται προκειμένου να βοηθήσουν την Ελλάδα να ελαφρύνει το βάρος του χρέους για το οποίο, ορισμένοι επενδυτές λένε ότι θα την οδηγήσει σε αναδιάρθρωση.

Άλλα βήματα μπορεί να περιλαμβάνουν μείωση των επιτοκίων ή επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων, δηλώνει στο Bloomberg, ο Νόρμπερτ Μπάρτλε, εκπρόσωπος για θέματα προϋπολογισμού του κυβερνώντος κόμματος της Γερμανίδας καγκελαρίου, Αγκελα Μέρκελ. «Πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα να βοηθήσει τον εαυτό της. Ποια είναι η εναλλακτική λύση; Δεν θέλουμε να εξωθηθούμε στην αναδιάρθρωση», προσθέτει ο Μπάρτλε.

Σχόλιο: Θυμηθείτε την ανάρτησή μας λίγες μέρες πρίν όπου γράφαμε για το "αντάλλαγμα" της Δημόσιας περιουσίας μας με νέο δάνειο το 2012 (διαβάστε τις λεπτομέρειες εδώ). Εκεί αναλύαμε το πως έχει η κατάσταση που οδήγησε στη "κρυφή" συνάντηση στο Λουξεμβούργο και προβλέπαμε τις συζητήσεις που θα γίνονταν. Σιγά-σιγά λοιπόν συμπληρώνονται τα κομμάτια του παζλ: Οι αγορές από την μία δεν αντιδρούν θετικά στις όποιες κινήσεις και μέτρα (βάζοντας μας σε σκέψεις για το αν είναι στημένες οι αυξήσεις των spreads όπως αναλύεται εδώ), οι Γερμανοί πιέζουν για να μη γίνει απευθείας ανάθεση της επένδυσης στο Ελληνικό στο Κατάρ ("πατώντας" στα πολλά κενά που είχε η συμφωνία με τους "επενδυτές" και τα οποία παρουσιάζονται εδώ), ενώ οι πιέσεις για άμεση "εκποίηση" των φιλέτων του Δημοσίου αυξάνονται συνεχώς από ξένους οίκους που τονίζουν για την "ανάγκη" προσφοράς ανταλλαγμάτων (λες και ότι το μέλλον μας έχει υποθηκευτεί δεν είναι αρκετό αντάλλαγμα) από πλευράς κυβέρνησης Παπανδρέου (ο πλήρης κατάλογος των "υπό αξιοποίηση" ακινήτων βρίσκεται εδώ). Και όλα αυτά για να επιτευχθεί η προαποφασισμένη επιμήκυνση του Μνημονίου. Μας δουλεύουν ή μας φαίνεται; Μήπως πρέπει να μπει ένα "stop" κάπου εδώ πριν να είναι αργά;

Είδηση: Σκέψεις για το ενδεχόμενο μείωσης του επιτοκίου του δανείου που έλαβε η Ιρλανδία φέρνει στο φως δημοσίευμα του BBC, χωρίς να έχουν ληφθεί ακόμη οριστικές αποφάσεις και χωρίς να είναι γνωστά τα ανταλλάγματα που θα κληθεί να δώσει το Δουβλίνο.

Όπως μεταδίδει το βρετανικό δίκτυο, το επιτόκιο του 5,8% όπως ορίστηκε για το Δουβλίνο θα περιοριστεί, χωρίς να είναι σε σαφές σε ποιο βαθμό θα γίνει αυτό. "Το πακέτο διάσωσης της χώρας θα συζητηθεί στο μέλλον, καμία απόφαση δεν υπάρχει ακόμα", είπε εκπρόσωπος του ιρλανδικού υπουργείου Οικονομικών στο Bloomberg.

Επιπλέον, δεν είναι γνωστό ποιο θα είναι το αντάλλαγμα θα χρειαστεί να καταβάλλει η Ιρλανδία. Το Δουβλίνο έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται ποτέ να αυξήσει τον χαμηλό φόρο στις επιχειρήσεις (της τάξης του 12,5%), παρά τις πιέσεις που δέχτηκε για αυτό. Σημειώνεται ότι φορολογούνται τα έσοδα της επιχείρησης από όλη την ΕΕ και όχι αυτά που παράγονται στην Ιρλανδία. Είναι πάντως πιθανό ότι θα αλλάξει η πολιτική φορολόγησης και η φορολογική βάση, παρά ο ίδιος ο φόρος, σημειώνει το BBC.

Το πακέτο διάσωσης της Ιρλανδίας από την ΕΕ και το ΔΝΤ ανέρχεται σε 85 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σχόλιο: Η Ιρλανδία επαναδιαπραγματεύεται το Μνημόνιο της εδώ και αρκετό καιρό, συνέπεια της αλλαγής της κυβέρνησής της. Περιττό να πούμε πως κάτι τέτοιο δε παρουσιάστηκε ως "τεράστια επιτυχία" από τα σοβαρά ΜΜΕ της χώρας αυτής, πράγμα που σίγουρα είναι μια ακόμα διαφορά ανάμεσα σε μας και σ' αυτούς (τις υπόλοιπες μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ). Αλήθεια όμως να δούμε και το άλλο: Η κυβέρνηση Σόκρατες στην Πορτογαλία πέτυχε καλύτερους όρους από αυτούς που επιβλήθηκαν σε μας (περισσότερες πληροφορίες εδώ), η νέα Ιρλανδική κυβέρνηση μπήκε σε παζάρια με την ΕΕ και το ΔΝΤ για να μειώσει τα επιτόκια δανεισμού του και ν' αλλάξει τα μέτρα που της ζητήθηκαν για να πάρει τα χρήματα και γενικώς κανείς από τους λαούς αυτούς δεν μάτωσε όπως εμείς (μ' ένα αστερίσκο το φόρτωμα του χρέους των ιρλανδικών τραπεζών από το κράτος, το οποίο όμως είναι από τα ζητήματα που βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση)- και μπράβο τους. Μήπως επομένως οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών διαπραγματεύτηκαν τις συμβάσεις και διάβασαν τους όρους δανεισμού τους (κάτι που δε συνέβει στην χώρα μας); Αλλά τα έχουμε ξαναπεί: Η κυβέρνηση συνεχώς υποχωρεί, παραχωρεί και τώρα θα παραδώσει και τη δημόσια περιουσία στους ξένους: Μην εκπλαγείτε αν δώσουν και τ' αρχαία στο τέλος!

Πηγές ειδήσεων: "Τα Νέα", "ΕΡΤ", "Έθνος"

Στα επίπεδα του २००३ οι μισθοί σύμφωνα με την ΤτΕ (και έπονται χειρότερα) / Η Ιρλανδία επαναδιαπραγματεύεται το Μνημόνιο / Επέτειος 21ης Απριλίου

Στα επίπεδα του 2003 «υποτιμήθηκαν» οι μισθοί ελέω κρίσης και πλέον το φάσμα της φτώχειας απειλεί όλο και περισσότερους Ελληνες.

Είναι δε πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα το γεγονός ότι ο κίνδυνος της φτώχειας μετατοπίζεται από τους ηλικιωμένους στα νεότερα ζευγάρια και στους εργαζομένους.Πέρυσι η μείωση των αποδοχών σε πραγματικές τιμές (μαζί με τον πληθωρισμό) έφτασε το 13,5% για τους δημοσίους υπαλλήλους, το 11,3% για τους συνταξιούχους και ξεπέρασε ακόμη και το 14% στον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα εντός του τρέχοντος έτους αναμένεται ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης, αφενός γιατί οι μέσες αμοιβές θα μειωθούν περαιτέρω κατά 5% με 5,7% και αφετέρου επειδή αναμένεται έξαρση της ανεργίας.

Το μέσο ποσοστό ανεργίας για το 2011 υπολογίζεται στο 15% με 16,5% και μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του έτους πιθανολογείται ότι θα αγγίξει το 18%, ποσοστό το οποίο μεταφράζεται σε 1.000.000 ανέργους. Τα αποκαλυπτικά αυτά στοιχεία περιλαμβάνονται στην ετήσια Εκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, την οποία παρουσίασε χθες στη γενική συνέλευση των μετόχων ο διοικητής της ΤτΕ, κ. Γιώργος Προβόπουλος.

Πιο αναλυτικά, για το «κούρεμα» των αποδοχών το 2010, που γύρισε την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών πολλά χρόνια πίσω, σημειώνεται πως οι σε πραγματικούς όρους αμοιβές μειώθηκαν κατά 13,5% για τους δημοσίους υπαλλήλους και 9,5% για τους απασχολούμενους στις ΔΕΚΟ.

Στον ιδιωτικό τομέα, και με εξαίρεση τον τραπεζικό κλάδο, εκτιμάται ότι το 40% με 50% των μισθωτών αντιμετώπισαν περικοπές αποδοχών της τάξης του 10%. Οι απώλειες εισοδήματος, αφού υπολογιστεί και ο πληθωρισμός, ξεπερνά το 14%.

«Ετσι υπολογίζεται ότι η αγοραστική δύναμη των αποδοχών υποχώρησε για τους δημοσίους υπαλλήλους σε επίπεδο χαμηλότερο του 2003, ενώ στο σύνολο της οικονομίας μειώθηκε κατά μέσο όρο σε επίπεδο χαμηλότερο σε σχέση με το 2006», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.

Φέτος, όπως όλα δείχνουν, οι αμοιβές αναμένεται να γυρίσουν κι άλλα χρόνια πίσω, μια και η ΤτΕ προβλέπει ότι κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους οι αποδοχές θα μειωθούν εκ νέου κατά 5% με 5,7% σε μέσα επίπεδα.

Και βέβαια στην Εκθεση δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι νέες περικοπές στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και στις πρόσθετες αμοιβές των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ, που προαναγγέλθηκαν μέσω του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (όπως αυτό παρουσιάζεται εδώ).

Τέλος, να σημειωθεί ότι στον τραπεζικό τομέα οι δαπάνες προσωπικού μειώθηκαν πέρυσι κατά 4,6%, ενώ για φέτος οι εκπρόσωποι των τραπεζών έχουν ζητήσει «κούρεμα» της τάξης του 10%.

Εκτόξευση της ανεργίας ακόμη και στο 18% εντός του έτους βλέπει η Τράπεζα της Ελλάδος. Εφόσον επιβεβαιωθεί η πρόβλεψή της, ο αριθμός των ανέργων θα φθάσει το 1.000.000 άτομα. Σύμφωνα με την ΤτΕ, το ποσοστό ανεργίας φέτος θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο άνω του 15%. Εφόσον, όμως, οι ρυθμοί μεταβολής του εργατικού δυναμικού και της απασχόλησης συνεχιστούν όπως στο τελευταίο τρίμηνο του 2010, τότε το ποσοστό ανεργίας θα ανέλθει στο 16,5% κατά μέσο όρο και στο τελευταίο τρίμηνο στο 18%.

Αξίζει να σημειωθεί πως το τελευταίο τρίμηνο του 2010 το ποσοστό υποαπασχόλησης (άτομα που δεν αναζητούν εργασία επειδή πιστεύουν πως δεν θα βρουν κι αυτά που εργάζονται με μερική απασχόληση γιατί δεν βρίσκουν πλήρη) έφθασε το 19% από 14,9% έναν χρόνο πριν.

Ο κίνδυνος της φτώχειας μετατοπίζεται πλέον από την ομάδα των ηλικιωμένων ατόμων στα νεότερα ζευγάρια με παιδιά αλλά και στους νέους εργαζομένους. Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 3.000.000 άτομα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν έκτακτη δαπάνη ύψους 500 ευρώ.

Στην έκθεση της ΤτΕ γνωστοποιούνται στοιχεία από ευρωπαϊκή έρευνα (EU SLIC 2009) τα οποία δείχνουν πως η παιδική φτώχεια αυξήθηκε δραματικά την τελευταία πενταετία. Ειδικότερα, το 2009 το 23,4% των παιδιών έως 15 ετών διαβιούσαν σε φτωχά νοικοκυριά έναντι 19,3% το 2005. Επίσης ο κίνδυνος φτώχειας για τους εργαζομένους έφθασε στο 13,8% και ήταν ο δεύτερος υψηλότερος στην Ε.Ε. των 27, πίσω μόνο από τη Ρουμανία (17,9%). Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά πως κατά τη διάρκεια της κρίσης έχει αυξηθεί σημαντικά ο κίνδυνος φτώχειας των χαμηλόμισθων εργαζομένων.

Οδηγούνται με γοργά βήματα στη φτώχεια μετά τη μείωση των πραγματικών αποδοχών το 2010, τις νέες περικοπές του 2011, αλλά και τη δυνατότητα να προσλαμβάνονται νέοι με αποδοχές χαμηλότερες από τις κατώτατες σύμφωνα με τον νόμο 3863 του 2010.

Ο φτωχός πληθυσμός στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 2.147.000 άτομα. Το 60,3% του φτωχού πληθυσμού και το 21,4% του μη φτωχού έχουν οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσουν έκτακτες αλλά αναγκαίες δαπάνες ύψους 500 ευρώ.

Σχόλιο: Η πρόσφατη έκθεση της ΤτΕ δείχνει ότι η χώρα μας περνάει μια συνεχιζόμενη Μεγάλη Εβδομάδα - βέβαια πρέπει να τονιστεί ότι το "καμπανάκι" που χτυπάει έρχεται καθυστερημένο αφού οι κοινωνικές παρενέργειες της κρίσης είναι ήδη πραγματικότητα (όπως φαίνεται εδώ), ενώ η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας (που επιτείνετε από διάφορες αλλαγές όπως αυτή στο πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι") θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα (σχετική ανάλυση μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Η μείωση των μισθών που σημειώνεται στην έκθεση παραβλέπει παράλληλα την μείωση των επιδομάτων (όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο), πράγμα που κάνει ακόμα πιο οδυνηρή την εικόνα. Αν παράλληλα, λάβει κανείς υπόψιν του και την αύξηση των τιμών σε είδη πρώτης ανάγκης, την άνοδο των τιμολογίων στην ενέργεια, τις αυξήσεις της βενζίνης (για τα παιχνίδια με την τιμή της οποίας έχουμε αναφερθεί εδώ), κατανοεί κανείς πως στην πραγματικότητα η "επιστροφή στο 2003" που σημειώνεται στο κείμενο είναι μάλλον ευφημισμός, αφού στην πραγματικότητα είμαστε ακόμα πιο πίσω (και όχι μόνο από πλευράς εργασιακών δικαιωμάτων). Έτσι η περίφημη "ευρωπαϊκή σύγκλιση" που ήταν ο στόχος μας από την Συνθήκη του Μάαστριχτ και πέρα (αλήθεια ποιος την θυμάται; ), έγινε μόνο από πλευράς τιμών και όχι μισθών. Και έπονται δυστυχώς χειρότερα (με κατακόρυφη άνοδο των νοικοκυριών που βρίσκονται στο "κόκκινο").

Το ωραίο της υπόθεσης πάντως ξέρετε ποιο είναι; H ΤτΕ προτείνει καινούργιες περικοπές, καινούργιες αυξήσεις και καινούργια μέτρα, αντί για ελάφρυνση της κατάστασης. "Μ' άλλα λόγια, ν' αγαπιόμαστε" δηλαδή που λέει και ο λαός.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Η "κατακαημένη" Ιρλανδία, η οποία λοιθωρήθηκε όσο τίποτε άλλο, από τα ελληνικά ΜΜΕ για τη στάση της στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. (εκείνης που αποφασίστηκε το "Σύμφωνο του Ευρώ", πληροφορίες για το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ), κατάφερε να επαναδιαπραγματευτεί ορισμένους από τους όρους του Μνημονίου που της είχαν επιβληθεί - άλλη μια διαφορά δηλαδή στις τόσες που είχαμε επισημάνει στο παρελθόν (η σχετική ανάρτηση βρίσκεται εδώ). Τα παζάρια είχαν ξεκίνησει βέβαια αμέσως μετά την εκλογή της καινούργιας κυβέρνησής της (θυμηθείτε σχετικά εδώ), κάτι που επίσης πέρασε "στα ψιλά" στην χώρα μας, παρά τις πρόσφατες "κραυγές" της Ν.Δ. Εμείς αλήθεια τι κάνουμε;

Και κάτι τελευταίο... Μαύρη επέτειος σήμερα για την χώρα μας και την Δημοκρατία -Την 21η Απρίλη του 1967, μια μεγάλη ομάδα στρατιωτικών, καθοδηγούμενη από τους Αμερικανούς (κάτι που πλέον είναι επίσημο και αναγνωρισμένο) φοβούμενη την εδραίωση του πολιτικού Κέντρου στην χώρα μας, έβαλε την Ελλάδα στο γύψο για 7 χρόνια - το αποτέλεσμα το γνωρίζετε: Σκοταδισμός, μαζικές συλλήψεις και φυλακίσεις (για εγκλήματα ιδεών), βασανισμοί και στο τέλος ένα Πολυτεχνείο και μια Κύπρος να μας θυμίζουν ότι τίποτα δεν κατακτάται χωρίς θυσίες. Πόσοι αντιστάθηκαν; Αρκετοί, αλλά λιγότεροι απ' όσους το υποστηρίζουν. Για τη διαφορά του τότε και του σήμερα, σας παραπέμπουμε στο blog του "Ανένταχτου" που "συνομιλεί" μ' ένα από τους μεγαλύτερους σύγχρονους αγωνιστές της δημοκρατίας στην χώρα μας, τον Αλέκο Παναγούλη (που ίδρυσε μαζί με λίγους άλλους την οργάνωση "Ελληνική Αντίσταση" και αγωνίστηκε κατά της Χούντας).
Αξίζει να τη διαβάσετε εδώ.

Αναλυτική ματιά στην έκθεση για τους μισθούς στο Δημόσιο / Παζάρια Δουβλίνου - Ε.Ε. για μειώσεις χρέους και επιτοκίων

Βγήκε στη δημοσιότητα η μελέτη των εταιρειών Hay Group και Icap Group για το νέο μισθολόγιο και την δυναμική απασχόλησης στο δημόσιο τομέα. Η μελέτη απαρτίζεται από τρία βασικά μέρη. Το πρώτο αφορά στη παρουσίαση της δομής του ισχύοντος μισθολογίου, τόσο των προβλεπόμενων αμοιβών αλλά και των πραγματικών αμοιβών, το δεύτερο μέρος αφορά στη δυναμική της απασχόλησης και η τρίτη ενότητα δημιουργεί τα θεμέλια για το νέο μισθολόγιο.

Στην μελέτη γίνεται αναλυτική αποτύπωση του αριθμού εργαζομένων ανά τομέα του δημοσίου, αναλύονται οι μισθολογικές διαφορές και προτείνεται η ανακατανομή του προσωπικού στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να γίνουν οι μετατάξεις και οι μετακινήσεις που θα ενισχύσουν τις υποστελεχομένες υπηρεσίες.

Σύμφωνα με το προσχέδιο της εν λόγω μελέτης:

Το μέγεθος της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα συμβαδίζει με το αντίστοιχο μέγεθος των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών, ειδικά της ΕΕ. Τονίζεται ωστόσο ότι «το μέγεθος της απασχόλησης δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη «μικρού» ή «μεγάλου» δημόσιου τομέα, στο βαθμό που δεν συνυπολογίζει παράγοντες όπως την αποτελεσματικότητα ή παραγωγικότητα της εργασίας ή την επιλεχθείσα πολιτική εμπλοκής του κράτους στην οικονομική ζωή».
Η μισθολογική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ συμβαδίζει με την αντίστοιχη των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών (ειδικά της ΕΕ) αν και είναι υψηλότερη από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.
Η μέση αμοιβή των απασχολούμενων στον Ελληνικό Δημόσιο τομέα είναι χαμηλότερη σε σχέση με τα μέσα ευρωπαϊκά μεγέθη, ωστόσο η αξία της συγκεκριμένης διαπίστωσης περιορίζεται από την αδυναμία σύγκρισης της αποτελεσματικότητας των δημόσιων τομέων μεταξύ των χωρών.
Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, οι μεγαλύτερες αμοιβές -από πλευράς τακτικών προβλεπόμενων αμοιβών, δηλαδή βασικός μισθός, κίνητρο απόδοσης και επιδόματα- δίδονται στο υπουργείο Οικονομικών και ακολουθούν το υπουργείο Εσωτερικών και Δικαιοσύνης (διαβάστε την προηγούμενη μας ανάρτηση εδώ με τους αναλυτικούς πίνακες).

Πλήρη δικαίωση αποτελεί για την ΑΔΕΔΥ το συμπέρασμα της έκθεσης για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο ότι το πρόβλημα δεν είναι οι υψηλοί μισθοί.

«Καταρρίπτει τον επί δεκαετίες συντηρούμενο ''μύθο'' περί υψηλής συνολικής μισθολογικής δαπάνης στο δημόσιο τομέα και οδηγεί στο συμπέρασμα ότι βασικό ζητούμενο παραμένει ''η καλύτερη διαχείριση και εξοικονόμηση δημοσίων πόρων - πέραν της μισθολογικής δαπάνης''» τονίζει η ΑΔΕΔΥ σε ανακοίνωσή της.

Ωστόσο, η ΑΔΕΔΥ προειδοποιεί ότι η μελέτη οδηγεί σε νέες μισθολογικές απώλειες, που θα επιδεινώσουν την θέση των υπαλλήλων που ήδη μετρούν απώλειες έως και 25%, σε εκμηδενισμό προσλήψεων, σε νέες απολύσεις συμβασιούχων.

«Τα τρία σενάρια προβολής και εξέλιξης του μισθολογικού κόστους, που δημοσιοποίησαν χθες τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών, οδηγούν σε νέες μισθολογικές απώλειες, εκμηδενισμό των προσλήψεων, απολύσεις συμβασιούχων και τελικά σε ''διάλυση'' των Δημοσίων Υπηρεσιών, με σοβαρότατες επιπτώσεις στην εξυπηρέτηση των πολιτών» επισημαίνει η ΑΔΕΔΥ.

Σχόλιο: Να λοιπόν που ακόμα και η μελέτη που παρήγγειλε η ίδια η κυβέρνηση λέει αυτά που λέμε εδώ και καιρό σ' αυτό το blog: Ούτε το Δημόσιο είναι τεράστιο, ούτε οι μισθοί είναι "τεράστιοι". Η μελέτη βέβαια θάφτηκε επιμελώς από την πλειοψηφία των ΜΜΕ όπως ήταν αναμενόμενο, αφού δεν παρουσιάζει τα πράγματα όπως ήθελαν πολλοί τόσα χρόνια να πιστεύουμε πως είναι. Τα προβλήματα βέβαια του Δημόσιου τομέα είναι μεγάλα και πρέπει να λυθούν, αλλά διαφορετικά ανά κλάδο και υπουργείο: Πρέπει ν' αντιμετωπιστούν ξεχωριστά και όχι συνολικά μια και η "ενιαία λύση" που επιχειρείται θα φέρει αντίθετα από τ' αποτελέσματα που προσμένει ο μέσος Έλληνας πολίτης (για την κυβέρνηση δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας - ο στόχος (δηλ. η ιδιωτικοποίηση των πάντων)είναι προφανής). Η ΑΔΕΔΥ δικαιούται ν' ανησυχεί (διαβάστε εδώ την ανακοίνωσή της) και το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ενιαίο μισθολόγιο το οποίο προετοιμάζεται (διαβάστε εδώ σχετικά): Είναι η συνολικότερη υποβάθμιση του Δημοσίου τομέα που θα δημιουργήσει μια στρατιά κακοπληρωμένων, απογοητευμένων και ανήσυχων για το μέλλον τους δημοσίους υπαλλήλους. Το Δημόσιο πρέπει να έχει και ρόλο, μπορεί να παράγει έργο, λειτουργώντας ως μοχλός ανάπτυξης αρκεί να υποστηριχθεί και να του δοθούν οι ευκαιρίες να λειτουργήσει - όπως δηλαδή συμβαίνει στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη, στην οποία θέλουμε ν' ανήκουμε. Αν η κάθε κυβέρνηση το χρησιμοποιεί για εξυπηρέτηση ημετέρων και ως πεδίο ασκήσεως θα συνεχίσουμε να έχουμε τη σημερινή άσχημη κατάσταση (σε πολλά σημεία του) με λιγότερο παραγόμενο έργο (αφού το κίνητρο της επιβίωσης που αναμένεται να επικρατήσει θα είναι ισχυρότερο της προσφοράς) - και οι υπόλοιπες αλλαγές που προωθούνται (διαβάστε εδώ), μαζί με τον κίνδυνο των απολύσεων, θα επιτείνουν το πρόβλημα.
Παράλληλα, μπορεί ο κ. Ραγκούσης να υποστηρίζει ότι "στόχος μας δεν είναι, και σε καμία περίπτωση δεν προχωρούμε στο νέο μισθολόγιο για να πετύχουμε περικοπή του μισθολογικού κόστους", αλλά το επικαιροποιημένο Μνημόνιο (διαβάστε σχετικά εδώ) φανερώνει την πραγματική αιτία της βιασύνης των μέτρων αυτών. Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να λέει σωστά ότι "ανήκουμε στην Ελλάδα", αλλά αυτοί που κάνουν κουμάντο στην χώρα μας, ανήκουν αλλού δυστυχώς.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Οι πρόσφατες εκλογές στην Ιρλανδία οδήγησαν σε κατάρρευση της κυβέρνησης που οδήγησε την χώρα αυτή στο Μνημόνιο και έφεραν στην εξουσία κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ Εργατικών και ενός άλλου κόμματος της κεντροδεξιάς που εκλέχθηκαν υποσχόμενοι "επαναδιαπραγμάτευση" του Μνημονίου. Οι Βρυξέλλες αν και απέρριψαν το αίτημα των νικητών των ιρλανδικών εκλογών για τη διαγραφή μέρους του χρέους των τραπεζών της χώρας, φαίνονται θετικές
απέναντι στο αίτημα για μείωση του επιτοκίου με το οποίο δανείζεται το Δουβλίνο από την τρόικα με τον Όλι Ρεν να δηλώνει "Το θέμα πρόκειται να συζητηθεί στο πλαίσιο της ίδιας της στρατηγικής της Ε.Ε. γιά την ευρωζώνη της". Η Ιρλανδία σύρθηκε στο Μνημόνιο όπως και εμείς (με αυτούς όμως να κάνουν την επαίσχυντη κίνηση της πληρωμής των τραπεζών με χρήματα από τις μελλοντικές συντάξεις τους) αλλά τουλάχιστον εκείνοι διεκδικούν δυναμικά την αλλαγή προς το καλύτερο. Άλλη μία διαφορά στα τόσα που χωρίζουν την χώρα μας και τη δική τους...

Πιθανή "υποβάθμιση" της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας / Αποχαιρετισμός στην ιδέα του "ευρωομολόγου" / Βουλή: διαξιφισμοί για τα επεισόδια

Είδηση 1η: Υπό αναθεώρηση για πιθανή υποβάθμιση έθεσε η Moody's την Πέμπτη την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, η οποία διαμορφώνεται στο «Ba1», επικαλούμενη την αυξημένη αβεβαιότητα για την ικανότητα της χώρας να μειώσει το χρέος της και την υστέρηση που παρατηρείται στα έσοδα του 2010, όπως αναφέρει το Reuters.

Ως επιπλέον λόγο για την απόφασή της αυτή, η Moody's ανέφερε το μέγεθος και τους όρους της επιπλέον βοήθειας που ενδεχομένως θα λάβει η Ελλάδα στην περίπτωση που παραμείνει αποκλεισμένη από τις αγορές ομολόγων. Η κίνηση αυτή αποτελεί συνέχεια αναλόγων κινήσεων των υπολοίπων διεθνών οίκων αξιολόγησης για την Ισπανία και Ιρλανδία (οι οποίες όμως βρίσκονται σε υψηλότερη βαθμίδα). Υπο καθεστώς επιτήρησης βρίσκονται ακόμα η Πορτογαλία και η Κύπρος.
Σχόλιο: Παρά τις θυσίες λοιπόν και τα "αναγκαία μέτρα για να μπορέσουμε να ξαναβγούμε στις αγορές", η Μοοdy's (κυριότερης εκπροσώπου ενός κλάδου του οποίου τον ρόλο έχει στιγματίσει ο ίδιος ο Παπανδρέου) μας κουνάει το δάχτυλο και μας έχει ένα βήμα πριν την υποβάθμιση που πρακτικά θα σημαίνει αδυναμία εξόδου στις αγορές για μακροχρόνιο δανεισμό. Δεδομένου ότι όλες αυτές οι αλλαγές έγιναν στην πραγματικότητα για να δανειστούμε ως χώρα από τις διεθνείς αγορές, καταλαβαίνει κανείς το αδιέξοδο της πολιτικής που ακολουθείτε. Παράλληλα πρέπει να τονιστεί η αδυναμία της κυβέρνησης να προστατεύσει την χώρα: Η Ιρλανδία με σαφώς μεγαλύτερο χρέος, και έχοντας ζητήσει και συμφωνήσει την είσοδο της σ' ένα μηχανισμό στήριξης, μπορεί ακόμα να δανείζεται σχετικά φτηνά - όταν βρεθήκαμε εμείς στην ίδια θέση (αν και το δημόσιο χρέος μας ήταν χαμηλότερο από αυτό άλλων χωρών) τα spreads εκτοξεύθηκαν και παραμένουν στον ουρανό. Μία ακόμα διαφοροποίηση ανάμεσα στις δύο χώρες (τις άλλες θα τις βρείτε εδώ) που εξηγεί και έναν από τους λόγους που φτάσαμε εδώ.

Είδηση 2η: Εκτός της επίσημης ατζέντας της Συνόδου Κορυφής της οποίας κύριο θέμα υπήρξε η δημιουργία μηχανισμού στήριξης για της χώρες στη ζώνη του ευρώ, βρέθηκαν τα ευρωομόλογα, λόγω της αντίθεσης Βερολίνου και Παρισιού. Παρά τις πιέσεις του προέδρου του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ορισμένων χωρών, το εν λόγω θέμα δε συζητήθηκε επισήμως -αντίθετα αποφασίστηκε η δημιουργία μόνιμου μηχανισμού, ο οποίος θα αντικαταστήσει το 2013 το «δίχτυ ασφαλείας» των 750 δισ. ευρώ του EFSF (στο οποίο έχει καταφύγει μόνο η Ιρλανδία). Για συμμετοχή στον μηχανισμό θα υπάρχουν "αυστηρές προϋποθέσεις" (οι οποίες θα ρυθμιστούν εντός των ημερών) ενώ θ' απαιτηθεί τροποποίηση του κειμένου της Συνθήκης της Λισαβόνας, σε μία περίοδο που αυξάνεται η πίεση στην Ευρωζώνη για κοινή αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης. Γερμανία και Γαλλία έχουν συμφωνήσει στο μηχανισμό να προβλέπεται και συμμετοχή ιδιωτών στη «διάσωση» ευρωπαϊκών οικονομιών.

Σχόλιο: Η μη έκδοση ευρωομολόγου και η είσοδος ιδιωτών στον μηχανισμό στήριξης δείχνει καθαρά δύο πράγματα: Η "αλληλεγγύη" είναι μια έννοια άγνωστη στα υψηλά κλιμάκια της Ε.Ε. (και ιδιαίτερα στην Γερμανία), ενώ πλέον η εξάρτηση χωρών από ιδιώτες θα περάσει από την "έμμεση" στην "άμεση" φάση της, με συνέπειες που πολύ δύσκολα θα μπορέσει να υποπτευθεί και ο πιο "ευφάνταστος νους": Δεν αποκλείεται σε λίγα χρόνια να έχουμε απευθείας επιβολή μέτρων από εταιρίες σε ολόκληρες χώρες, με το πρόσχημα της προστασίας των επενδύσεων τους. Τα πρώτα βήματα έχουν γίνει (π.χ. η επιβολή του αγγλικού δικαίου ως εκείνο στο οποίο θα πρέπει να καταφύγουμε για να καταγγείλουμε τη σύμβαση -δείτε σχετικά εδώ), απλά πλέον θα υπάρξει επισημοποίηση.

Η Ελλάδα ήταν "θεωρητική" υπέρμαχος του ευρωομολόγου, αλλά δεν είδαμε τον κύριο Παπανδρέου να τοποθετεί το ζήτημα επισήμως στα πρακτικά, ούτε βέβαια να θέτει θέμα "δημοψηφίσματος". Αν πίστευε πραγματικά ότι ήταν μονόδρομος (που μάλλον είναι) θα έπρεπε να επιμείνει και όχι ν' αρκεστεί σε ένα γενικό μηχανισμό στήριξης για την ένταξη στον οποίο θα υπάρχουν αυστηρά κριτήρια και πιθανόν τρομερές συνέπειες. Αλλά αυτό θα συνέβαινε αν πραγματικά στην Ε.Ε. υπήρχε ενότητα και ενδιαφέρον για το οικονομικό μέλων των κρατών - πράγμα που προφανώς δεν υπάρχει. Από την άλλη φοβόμαστε ότι η αναθεώρηση της συνθήκης της Λισσαβώνας θα είναι πιο γενική απ' ότι διαφημίζεται (δείτε σχετική ανάρτηση εδώ), με την προσθήκη της δημιουργίας του μηχανισμού στήριξης να είναι εντελώς προσχηματική. Όπως και να έχει θα μάθουμε σύντομα...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Έντονη αντιπαράθεση στην Βουλή μεταξύ βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και του κυρίου Παπουτσή. Ο τελευταίος, ακολουθώντας την τακτική του ΛΑΟΣ και των προκατόχων του της ΝΔ, έριξε στον ΣΥΡΙΖΑ την ευθύνη για τα επεισόδια, κάνοντας μάλιστα την ερώτηση του μήνα για το "ποιος ξεσηκώνει τον κόσμο". Η απάντηση βέβαια είναι προφανής - μπορεί στον κόσμο του κυρίου Παπουτσή, να είναι όλα ιδανικά και αγγελικά, αλλά για τους "απέξω" δεν είναι. Αν δεν είχαν μειωθεί μισθοί, καταπατηθεί δικαιώματα και απαξιωθεί/ξεπουληθεί τα πάντα δεν θα υπήρχε ξεσηκωμός. Τόσο απλά.
Από κει και πέρα, για την σχέση της αστυνομίας με τους κουκουλοφόρους τα έχουμε ξαναπεί (και για όσους δεν το πιστεύουν υπάρχει και το παρακάτω βίντεο) - τα επεισόδια τα ξεκινούν "κουκουλοφόροι" που προέρχονται από τις τάξεις της.



Πηγή είδησης: "Καθημερινή"

Ιρλανδία και Ελλάδα υπό επιτήρηση και Μνημόνιο - Διαφορές και ομοιότητες

Καινούργιος μήνας και αντί άλλης ανάρτησης είπαμε να μιλήσουμε λίγο για τους "συγκατοίκους μας στην τρέλα" του Μνημονίου, τους Ιρλανδούς, βλέποντας λίγο τις διαφορές και τις ομοιότητές μας...

Ομοιότητα: Μέχρι την τελευταία στιγμή της εισόδου στον μηχανισμό οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών, έκαναν τους "ανήξερους".

Διαφορά: Η Ιρλανδία θα πρέπει να πληρώνει ένα μέσο και ευέλικτο επιτόκιο 5,8% ετησίως, υψηλότερο από το 5,2% που συμφωνήθηκε για την Ελλάδα.

Ομοιότητα: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και γενικώς οι "αρμόδιοι" και "ειδικοί", εκφράζουν τη σιγουριά τους ότι με τα κατάλληλα μέτρα "θα ξεπεραστεί" η κρίση. Προβλέπεται δηλαδή πλήρης αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και στην Ιρλανδία.

Διαφορά: Το οικονομικό πακέτο προς την Ιρλανδία θα καλύψει χρηματοδοτικές ανάγκες έως 85 δισ. ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει : 10 δισ. για μέτρα άμεσης επανακεφαλαίωσης, 25 δισ. για την στήριξη του τραπεζικού τομέα και 50 δισ. για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του προϋπολογισμού. Εμείς θα πάρουμε 110 δις.

Διαφορά: Το ήμισυ των μέτρων στήριξης του τραπεζικού τομέα (17,5 δισ.) θα χρηματοδοτηθούν από την Ιρλανδική συνεισφορά (δηλ. πληρώνουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους) μέσω "διευκόλυνσης" από το ταμείο συντάξεων του κράτους (τα λεφτά αυτά εμείς δεν είχαμε να τα δώσουμε - τα είχανε παίξει οι κυβερνήσεις στο Χρηματιστήριο και με τα "δομημένα ομόλογα"). Το υπόλοιπο πακέτο θα κατανεμηθεί ισομερώς μεταξύ του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης, της Ευρωπαϊκής Διευκόλυνσης Χρηματοπιστωτικής σταθερότητας μαζί με διμερή δάνεια με την Μ. Βρετανία, τη Δανία και τη Σουηδία και από το ΔΝΤ (22,5 δισ. η κάθε συνεισφορά). Αντίθετα για την περίπτωση της Ελλάδας υπήρξε συνεισφορά όλων των χωρών της Ευρωζώνης, ενώ το μεγαλύτερο ποσό πήγε για κάλυψη δανειακών υποχρεώσεων, χωρίς να μείνουν πάντως παραπονούμενες και οι τράπεζες που πήραν "το κάτιτί τους".

Ομοιότητα: Και η ιρλανδική και η ελληνική κυβέρνηση δήλωσαν "ευχαριστημένες" από τη "στήριξη των εταίρων τους".

Διαφορά: Στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι, κατάπιαν το θέμα και προσπάθησαν να κάνουν το "άσπρο-μαύρο" και έγιναν έτσι μέρος της "συμμαχίας των προθύμων". Αντίθετα στην Ιρλανδία αντέδρασαν σοβαρά:



ενώ οι εφημερίδες τους έγραψαν:

"Στον υπόνομο" είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος της Irish Daily Mail. Στο κύριο άρθρο της με τίτλο "Πέφτουμε χωρίς δίχτυ ασφαλείας", το ιρλανδικό ταμπλόιντ καταγγέλλει τη συμβολή που το Δουβλίνο πρέπει να έχει στο πακέτο στήριξης, ύψους 17,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, αντλώντας 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ από το Εθνικό Αποθεματικό Ταμείο Συντάξεων. "Το εθνικό γουρουνάκι (κουμπαράς) αδειάζει", γράφει η εφημερίδα.

"Κατέκλεψαν το ταμείο συντάξεων για να βοηθήσουν τους φίλους τους, τους πλούσιους τραπεζίτες. Η κυβέρνηση ξεπούλησε κυριολεκτικά τη χώρα", γράφει η Irish Daily Mirror. Το σχέδιο "μάς καταδικάζει για πολλές γενιές σε ένα τρομακτικό χρέος", γράφει η Irish Sun θεωρώντας εξαιρετικά υψηλό το επιτόκιο του 5,8%, το οποίο είναι υψηλότερο και από αυτό που ζητήθηκε από την Ελλάδα στο δικό της πρόγραμμα διάσωσης (5,2%). "Ονειρεύεστε εάν νομίζετε ότι οι Ιρλανδοί μπορούν να πληρώσουν αυτόν τον λογαριασμό. Οι φορολογούμενοι πρέπει να κρατήσουν το βάρος στους ώμους τους , ενώ οι κάτοχοι ομολόγων παραμένουν ατιμώρητοι. Είναι σκάνδαλο, απόλυτο σκάνδαλο".

"Η Ιρλανδία παράλυτη από τα επιτόκια των 10 δισεκατομμυρίων ετησίως", είναι ο τίτλος της Irish Examiner. "Αντί να σώσει το κράτος, (το διεθνές σχέδιο) μπορεί να το καταστρέψει". Η Irish Independent χαρακτηρίζει επίσης "απογοητευτικό" το επιτόκιο, αλλά θεωρεί ότι "με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι Ιρλανδοί πρέπει να βρουν τον τρόπο για να πληρώσουν και ότι το σχέδιο πρέπει να λειτουργήσει".

"Η άντληση 12 δισεκατομμυρίων ευρώ από το ταμείο συντάξεων θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες για τις συντάξεις του δημοσίου τομέα", παραδέχεται η Irish Times αλλά το σχέδιο είναι "ουσιαστικής σημασίας". Θα είναι "δύσκολο για πολλούς να το καταπιούν, αλλά μία συμφωνία είναι καλύτερη από καμία συμφωνία".

Διαφορά: Στην Ιρλανδία ο κόσμος αντέδρασε μαζικά πριν ακόμα ανακοινωθεί η είσοδος της χώρας στον μηχανισμό στήριξης (λεπτομέρειες εδώ). Στην Ελλάδα έπρεπε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να (ξανα)μαζευτεί μαζικά ο κόσμος (κάτω από δύσκολες συνθήκες στην πορεία του Πολυτεχνείου). Επίσης στην Ιρλανδία, δεν έδρασαν προβοκάτορες, δεν έγιναν επεισόδια...Αντίθετα στην Ελλάδα είχαμε θύματα...

Διαφορά: Στην Ελλάδα η κυβέρνηση είναι σοσιαλιστική αλλά επιβάλλει με μεγάλο πάθος τα μέτρα, βρίσκοντας δεκανίκι κατά καιρούς από την "συμμαχία των προθύμων" (ΛΑΟΣ, ομάδα Μπακογιάννη και Δημοκρατική Αριστερά). Αντίθετα στην Ιρλανδία η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση συνασπισμού την οποία ελέγχει κεντροδεξιό (ρεπουμπλικανικό) κόμμα. Οι εταίροι της κυβέρνησης αντιδρούν και ήδη η κυβερνητική πλειοψηφία έχει περιοριστεί στις 2 έδρες. Στην Ελλάδα αντίθετα οι "σοσιαλιστές" βουλευτές ψήφισαν χωρίς καν να διαβάσουν τους όρους της συμφωνίας και χωρίς ν' αντιδράσουν...

Άντε και καλό μας μήνα...

Γλωσσάρι οικονομικών όρων

Αν και αποφεύγουμε γενικά να χρησιμοποιούμε οικονομικούς όρους στις αναρτήσεις μας, σας παραθέτουμε μερικούς από αυτούς που παρουσιάζονται συχνά-πυκνά σε τηλεοράσεις, εφημερίδες και ραδιόφωνα:

α) Spreads: είναι διεθνώς η διαφορά απόδοσης δύο τίτλων. Για την Ελλάδα αφορά την διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα Γερμανικά δεκαετή ομόλογα (που είναι τα πιο χαμηλά της Ευρωζώνης) και τα δεκαετή Ελληνικά ομόλογα. Κοινώς, όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα.
β) Δημοσιονομικό Έλλειμμα: είναι η αρνητική σχέση στον κρατικό προϋπολογισμό μεταξύ εσόδων και δαπανών που δημιουργεί την ανάγκη προσφυγής σε δανεισμό. Σε περίπτωση που τα έσοδα είναι περισσότερα από τις δαπάνες υπάρχει Δημοσιονομικό πλεόνασμα. Στην Ε.Ε. εξ' όσων γνωρίζουμε μόνο η Κύπρος έχει τέτοιο (αδέρφια μας οι Κύπριοι, αλλά δεν μάθαμε απ' αυτούς).
γ) Διεθνείς οίκοι αξιολόγησης: είναι Ιδιωτικά "Ερευνητικά" κέντρα που αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα (φερεγγυότητα) του δανειζομένου και εκτιμούν την οικονομική ευρωστία-φερεγγυότητα ιδρυμάτων,εταιρειών και κρατών. Η αξιολόγηση τους επηρεάζει τους όρους δανεισμού, αφού κατ' ουσίαν επηρεάζει τα spreads. Η παρουσία τους ευθύνεται απόλυτα για το μπάχαλο που επικρατεί - κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί κράτη και διεθνείς οργανισμοί αναθέτουν έμμεσα σε ιδιώτες μια τέτοια δουλειά, από τη στιγμή που αυτοί οι οίκοι έχουν άμεσα οφέλη από την αξιολόγηση που οι ίδιοι κάνουν.
δ) Κρατικά Ομόλογα: Είναι τίτλοι χρέους που με αυτούς το κράτος συγκεντρώνει χρήματα για να πληρώσει το δημόσιο χρέος. Το κράτος-εκδότης του τίτλου καταβάλλει σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα ποσό ως τόκο και κατά την ημερομηνία λήξης επιστρέφει στον κάτοχο του τίτλου το αρχικό κεφάλαιο. Ο αείμνηστος Α.Παπανδρέου, εξέδιδε τέτοια (υπό μορφή λαϊκών ομολόγων) όταν οι όροι δανεισμού από το εξωτερικό ήταν επαχθείς, για να συγκρατεί το επιτόκιο του δανεισμού σε "λογικά" πλαίσια. Δυστυχώς ο γιός του μάλλον σπούδαζε εκείνη την περίοδο, γι' αυτό και δεν εφάρμοσε τέτοια πολιτική φέτος, με τα γνωστά αποτελέσματα.
ε) Επιτήρηση ή διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος: Διαδικασία από το 104 άρθρο της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά τα κράτη - μέλη που το δημοσιονομικό τους έλλειμμα είναι μεγαλύτερο του 3% του ακαθάριστου Εθνικού προϊόντος. Το όριο του 3% θεσπίστηκε από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η διαδικασία της επιτήρησης επιβάλλει στενή παρακολούθηση του κράτους που αποκλίνει και διατυπώνει συστάσεις, χρονοδιαγράμματα, δέσμες μέτρων και κυρώσεις. Ουτέ καν η Γερμανία δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή κάτω απ' αυτό το όριο, αλλά η Γερμανία είναι η Γερμανία, κερδίζει έμμεσα (μέσω από την Deutsche Bank που είναι από τους μεγαλύτερους αγοραστές κρατικών ομολόγων στην ΕΕ) από την κρίση και καθορίζει εν πολλοίς τους όρους του παιχνιδιού.
ζ) Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Είναι ο διεθνής οργανισμός που σκοπό έχει την προώθηση της διεθνούς νομισματικής και οικονομικής συνεργασίας και την διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις διεθνείς αγορές. Συμμετέχουν στον οργανισμό αυτό 186 κράτη τα οποία ανάλογα με το μέγεθος τους και την οικονομική τους κατάστασή τους συνεισφέρουν σε αυτόν τον οργανισμό (και η Ελλάδα μαζί - αυτή τη στιγμή δηλαδή μας δανείζουν μέρος των χρημάτων που εμείς τους δίνουμε για να λειτουργούν). Είναι σε θέση να χορηγεί δάνεια σε χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, υποχρεώνοντας τα κράτη που παίρνουν δάνεια σε διαρθρωτικές αλλαγές-μεταρρυθμίσεις και μέτρα λιτότητας. Απ' όπου και να πέρασε τα τελευταία 20 χρόνια, άφησε πίσω του καμμένη γη και κανένας μέσος πολίτης στις χώρες αυτές δε θυμάται την παρουσία του με αγάπη. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χορηγός και ως εκ τούτου βρίσκεται εν πολλοίς πίσω από τις αποφάσεις του.
η) PIGS: Είναι τ' αρχικά στα αγγλικά των χωρών Πορτογαλία-Ιταλία-Ελλάδα-Ισπανία) και αναφέρεται στις "προβληματικές" οικονομίες του Ευρωπαϊκού Νότου και της Ιρλανδίας (ανορθόγραφα αναφέρεται και σαν PIIGS). "Ευφυολόγημα-εξυπνάδα" που ξεκίνησε από μεγάλη οικονομική εφημερίδα του εξωτερικού, που είναι ιδιαίτερα εύκολη στο να κρίνει τις οικονομίες των άλλων χωρών αλλά όχι της χώρας στην οποία εδρεύει και στην οποία έχει συμφέροντα.