Τι θα γινόταν αν ο Μπόρις Τζόνσον ήταν Έλληνας;

 Η κοινή γνώμη στην Ελλάδα δεν έχει απασχοληθεί με τα όσα συμβαίνουν αυτή την περίοδο στην Μεγάλη Βρετανία και έχει σχέση με τη συμμετοχή του Πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον σε πάρτυ κατά την περίοδο που υπήρχαν στην χώρα απαγορεύσεις συγκεντρώσεων λόγω της πανδημίας. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μας λάθος - και ο λόγος είναι απλός: Θα μπορούσε να μας διδάξει για το πως πρέπει να λειτουργούν οι θεσμοί σε μια δημοκρατική χώρα, πράγμα ιδιαίτερα χρήσιμο σε μια χώρα που ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων χρόνων, αυτό της Novartis, θάβεται, υπουργοί απαλάσσονται της δικαστικής εμπλοκής, ουσιαστικά λόγω "αμφιβολιών" και μετά από ενδελεχή διερεύνηση, ενώ ο αντιπρόεδρος της Βουλής λειτουργεί ως κομματάρχης της κακιάς ώρας, επιτρέποντας εκθειασμούς από κυβερνητικούς βουλευτές για εν λόγω θέμα σε άσχετες συζητήσεις, αλλά παραπέμποντας στο πειθαρχικό αντιπολιτευόμενους γιατί μίλησαν αρνητικά. Ή και που απλώς η συμμετοχή του δικού μας Πρωθυπουργού σε τραπέζι στην Ικαρία, σε καιρό που οι οικογενειακές συγκεντρώσεις αντιμετωπίζονταν με πρόστιμα, εμφανίζεται ως κάτι φυσιολογικό...

Το άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη αξίζει να διαβαστεί γιατί κάνει ένα παραλληλισμό με τον οποίο είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς:

"Για τα δεδομένα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, αυτά που συμβαίνουν στη Βρετανία, με το partygate του Μπόρις Τζόνσον, φαίνονται σαν κωμική σειρά στο Netflix. 

Ενας πρωθυπουργός αντιμετωπίζει ως και αστυνομικό έλεγχο, εγκαλούμενος για διοργάνωση πάρτι παραβιάζοντας κάθε μέτρο κατά της πανδημίας. Και κινδυνεύει να χάσει τη θέση του. Ναι, στα δικά μας μάτια δείχνει αστείο. Θα το δούμε είτε ως κωμωδία, είτε ως ταινία επιστημονικής φαντασίας – χρειαζόμαστε χρόνια για να φτάσουμε εκεί. 

Φιλοσοφικά, βέβαια, έχει το ενδιαφέρον του. Οι θεσμοί λειτουργούν άψογα σε μία χώρα που, κατά τα λοιπά, εξέλεξε ένα καρτούν. Και αυτό την κρατάει όρθια. Η λειτουργία των θεσμών, πέρα από πρόσωπα.Και αφού γελάσαμε και κάναμε κέφι, ελάτε να δοκιμάσουμε μία προβολή αυτής της κατάστασης στα δικά μας. 

Λησμονούμε το περιστατικό της Ικαρίας, όταν η επίσκεψη του Πρωθυπουργού συνδέθηκε με την καταπάτηση περιοριστικών μέτρων. Ας πούμε ότι σε ουδέτερο χρόνο, με κυβέρνηση αγνώστου ταυτότητος, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έκανε αντίστοιχο πάρτι. Τι πιστεύετε ότι θα γινόταν;«Πρώτα-πρώτα δεν ήταν πάρτι, αλλά μία συγκέντρωση στελεχών σε ένα κάπως πιο χαλαρό κλίμα» θα εξηγήσει κυβερνητικό στέλεχος στα πρωινάδικα, προκειμένου να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. 

Και ύστερα θα ακολουθούσε το non paper με τη γραμμή που θα βύθιζε στην ευτέλεια τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης. «Η χώρα έχει πιο σοβαρά θέματα για να ασχοληθεί. Δεν απασχολεί την κοινή γνώμη μία στιγμή χαλάρωσης του πρωθυπουργού». Ασφαλώς στα social θα έκαναν το δικό τους πάρτι. Αναρτήσεις μακριές σαν σεντόνια, αστεία memes, δολοφονικά tweets, και hashtag για την παραίτηση του πρωθυπουργού.Οχι, το θέμα δεν θα πήγαινε στη Βουλή. Θα έδινε ατάκες σε ομιλίες, αλλά όχι και ολόκληρη συζήτηση. Ουδείς θα διανοείτο να ασκήσει έλεγχο, αν εκινείτο η Αστυνομία θα επρόκειτο για πρωτοβουλία στα όρια πραξικοματικής εκτροπής. Το θέμα θα ξεπερνούσε το προσδόκιμο ζωής, θα έφτανε ίσως και στις δέκα μέρες. Και μετά θα έσβηνε μέσα σε χάχανα."

Τα νέα μέτρα κατά της πανδημίας - ούτε νέα, ούτε μέτρα...

 Θα ξεκινήσουμε με το να δηλώσουμε το προφανές: το blog αυτό από την αρχή της διάθεσης των εμβολίων κατά του κορωναϊού ήταν υπέρ του εμβολιασμού, κάτι που επεκτείνεται γενικά ως στάση απέναντι στον εμβολιασμό. Είναι υπέρ της λήψης μέτρων που να προωθούν τον εμβολιασμό ως γενικότερη στρατηγική αντιμετώπισης των ασθενειών γενικά και του κορωναϊού ειδικότερα. Έχουμε δεχτεί επιθέσεις για αναρτήσεις μας ενάντια στους αρνητές και για τα (κατά βάση) αστεία επιχειρήματά τους. Προφανώς και δεν υπάρχει μεταφυσική διάσταση απέναντι στον εμβολιασμό και φυσικά τα περισσότερα από τα εμβόλια που χρησιμοποιούμε σήμερα έχουν χρησιμοποιηθεί στο γενικό πληθυσμό με μελέτες μικρότερες διάρκειας και σαφέστατα μικρότερου δείγματος, και έχουν αναπτυχθεί κάτω από λιγότερο ασφαλείς - εργαστηριακά - συνθήκες. Όντας επιστήμονες όμως, μπορούμε να δεχτούμε το ότι υπάρχουν ερωτήματα σε κρίσιμα ζητήματα όπως π.χ. του γιατί παρότι η μετάλλαξη Δέλτα είναι σε "κυκλοφορία" εδώ και ένα χρόνο, τα κύρια εμβόλια δεν έχουν ακόμα προσαρμοστεί απέναντί της και γιατί δεν προωθείται η απελευθέρωση της πατέντας ή γιατί επιτράπηκε στην Pfizer να κερδοσκοπεί αφήνοντας μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ακάλυπτο. Αυτό όμως δεν αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης για την αναγκαιότητά τους. Είναι το κύριο όπλο μας απέναντι στην πανδημία και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα.
Θεωρούμε επίσης ότι η πολιτεία έχει υποχρέωση να προστατεύει τους πολίτες της, χρησιμοποιώντας όποια όπλα διαθέτει. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι οι όποιες αστοχίες υπάρχουν δε θα κρίνονται, στο όνομα της "συναίνεσης" που είναι αναγκαία για να μπορέσει η χώρα να ξεπεράσει το σκόπελο του κορωναϊού, στον οποίο βρίσκεται ακόμα, 22 μήνες μετά την έναρξη της πανδημίας.

Έτσι είναι νομίζουμε απαραίτητο να κρίνουμε τα πρόσφατα μέτρα που ανακοινώθηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Αυτά είναι 5, τα εξής 3: α) οι ανεμβολίαστοι δεν μπορούν να μπαίνουν πλέον στην πλειοψηφία των κλειστών χώρων (με εξαίρεση ΜΜΜ, φαρμακεία και αγορές τροφίμων), β) οι μεγάλες ηλικίες (άνω των 60) πρέπει να κάνουν οπωσδήποτε την τρίτη δόση του εμβολίου αν θέλουν το "πάσο" τους να έχει ισχύ πέραν του 6μήνου και γ) θα υπάρχει κυλιόμενο ωράριο εργασίας στο δημόσιο τομέα (και σε κάποιες ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα δεχτούν να το εφαρμόσουν). Τα άλλα δύο (η δήθεν ενίσχυση του ΕΣΥ - που θα γίνει χωρίς επένδυση στις υποδομές και χωρίς προσλήψεις και οι μεγάλης έντασης έλεγχοι - που γίνονταν ούτως ή άλλως) είναι εκ των ουκ άνευ.

Τα μέτρα σίγουρα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τομές, και στην ουσία είναι τουλάχιστον αφελή. Καταρχήν το πρώτο μέτρο (δηλ. η επέκταση της απαγόρευσης εισόδου στους ανεμβολίαστους σε ακόμα περισσότερους χώρους) τιμωρεί όχι τους ανεμβολίαστους, αλλά τους ιδιοκτήτες των κλειστών χώρων. Οι Έλληνες εδώ και καιρό δεν πάνε κινηματογράφο και θέατρο - έχουν βρει καταφύγιο στις online πλατφόρμες και στο ίντερνετ, τα μουσεία τα επισκέπτονται μόνο στη σχολική τους ζωή, πολλά από τα ψώνια τα κάνουν από το ίντερνετ ή έχουν μάθει να λειτουργούν με το "click away", ενώ δυστυχώς η χώρα που γέννησε το "νους υγιής εν σώματι υγιές" έχει σταματήσει ν' αθλείται μαζικά. Για να μην πούμε για τις βιβλιοθήκες. Όσο για τις εξόδους για φαγητό - οι καταστηματάρχες έχουν προνοήσει και οι ανοιχτοί χώροι έχουν "κλείσει" σε μεγάλο βαθμό (ενώ βοηθάει και ο καλός - γενικά - καιρός). Από κει και πέρα ο κόσμος έχει προσαρμοστεί και πλέον μαζεύεται στα σπίτια, πράγμα που δημιουργεί μεγαλύτερους κινδύνους διασποράς...

Για το κυλιόμενο ωράριο δεν έχουμε να πούμε πολλά. Όπως απέτυχε το μέτρο στην προηγούμενη εφαρμογή του, έτσι αναμένεται ν' αποτύχει και τώρα. Από τη στιγμή που η χώρα σε 22 μήνες δεν μπόρεσε να επενδύσει σε βελτίωση των υποδομών και αγορά συρμών και λεωφορείων (έστω και μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων), και ακόμα οι άνθρωποι στοιβάζονται σα σαρδέλες, με τον ίδιο τρόπο που το έκανε την εποχή που γυριζόταν το "η Θεία από το Σικάγο" τη δεκαετία του 1960, δεν μπορούμε να πούμε κάτι επιπλέον.

Τέλος για τη νέα, 7-μηνη, μέγιστη διάρκεια του "πάσου" για τους άνω των 60 (που προφανώς σύντομα θα επεκταθεί και στους νεότερους) το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι ίσως φέρει τ' αντίθετα αποτελέσματα. Όταν έχει ένα 35% σ' αυτές τις ηλικίες που δεν έχει εμβολιαστεί καθόλου και δεν καταφέρνεις να τους πείσεις, βάζεις στον εαυτό σου δύσκολα με το να προσπαθήσεις να πείσεις και το υπόλοιπο 65% (πολλοί εκ των οποίων εμβολιάστηκαν με πολλή σκέψη) να πάει για 3η φορά για εμβολιασμό...

Για να είμαστε δίκαιοι όμως, η θέση του Κυριάκου και της ομάδας του είναι δύσκολη. Το ότι σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχει πρόβλημα είναι γεγονός. Αλλά η αλήθεια είναι ότι μεγάλο πρόβλημα - θετικότητας κρουσμάτων, διασωληνωμένων και θανάτων - έχουν κυρίως και πρωτίστως οι χώρες που έχουν μικρό ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης. Οι χώρες που δεν έχουν πρόβλημα είναι αυτές που εμβολίασαν τους πολίτες τους, ενώ ταυτόχρονα αντιμετώπισαν το πρόβλημα των ΜΜΜ και των συστημάτων υγείας τους. Τα υπόλοιπα είναι προσωρινά μέτρα που δε δικαιολογούνται 22 μήνες μετά. Η ανθρωπότητα είχε 22 μήνες να προσαρμοστεί στην πανδημία και περάσει στην επόμενη μέρα. Αν δεν τα κατάφερε, το πρόβλημα είναι βαθύτερο...

Και κλείνοντας να πούμε και το εξής: δε χρειάζεται η χώρα μας μια ζωή να περιμένει τους άλλους να πάρει σοβαρά μέτρα ή πρωτοβουλίες για το οτιδήποτε. Και όταν λέμε πρωτοβουλίες, δεν εννοούμε κάτι μεγαλύτερης ακόμα σκληρότερης βαναυσότητας απ' ότι έχουν κάνει οι άλλοι, ούτε να υποστηρίζει ότι γίνονται "χιλιάδες νέες προσλήψεις στο ΕΣΥ" που είναι ανανεώσεις συμβάσεων των επικουρικών που λήγουν. Ούτε η μεγαλύτερης έντασης αστυνομοκρατία τιμάει τη δημοκρατία (γιατί αστυνομοκρατία είναι οι έλεγχοι πιστοποιητικών εμβολιασμού στην πόρτα των καταστημάτων), ούτε η κοροϊδία τιμάει τη νοημοσύνη μας.

Γι' αυτό η κυβέρνηση ας ΜΗ μιμηθεί τους Έλληνες ακαδημαϊκούς που αντί για δική τους έρευνα στα θέματα του κορωναϊού κάνουν γραμματειακή δουλειά αποδελτιώνοντας και μεταφράζοντας τις ξένες δημοσιεύσεις. Ας πρωτοτυπήσει.Ας κάνει μια έξυπνη καμπάνια, ας πάει πόρτα-πόρτα σε χωριά, οίκους ευγηρίας, ΚΑΠΗ κ.ο.κ. να εμβολιάσει, ας πάει σε χώρους εργασίας και σε πάρκα, ας κάνει ανοιχτές συζητήσεις κ.λπ. Όλα αυτά ακούσαμε αλλά επί της ουσίας δεν τa είδαμε ποτέ...

Ας αλλάξει όμως το τροπάριο, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε το σκόπελο...Ποτέ δεν είναι αργά - ακόμα και για την Ελλάδα...

Η Ε.Ε., οι περιορισμοί στα ταξίδια (που θέλει η Μέρκελ) και η φτωχή πλην τίμια Ελλάδα (που δεν μιλάει)

 Οι Γερμανοί είναι Προτεστάντες και έχουν τις έννοιες της τιμωρίας και του καθαρτηρίου εμποτισμένες στο DNA τους. Γι' αυτό ακριβώς και κίνησαν τα νήματα ώστε η χώρα μας να "γονατίσει" για να πάρει τη βοήθεια της Ε.Ε.  στα χρόνια των Μνημονίων ξεπουλώντας τα πάντα, γι' αυτό και όταν η Μ. Βρετανία αποφάσισε ν' αφήσει την Ε.Ε. της έκαναν τη ζωή "δύσκολη" στις διαπραγματεύσεις για την πραγματοποίηση του Brexit. Γι' αυτό και τώρα ζητούν περιορισμούς και καραντίνες στους μη Ευρωπαίους τουρίστες επ' ευκαιρία της ινδικής μετάλλαξης που (όντως) δημιουργεί προβλήματα σε αρκετές χώρες στον κόσμο. 

Ως αποτέλεσμα κάνουν τη ζωή δύσκολη σε ορισμένους Πρωθυπουργούς. Πιο συγκεκριμένα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Μάλτας, της Κύπρου και της Κροατίας. Των χωρών δηλαδή που οι οικονομίες τους εξαρτώνται από τον τουρισμό σε συντριπτικά μεγάλο βαθμό και οι οποίες έχουν παραδοσιακά τουριστικά ρεύματα από την Μ. Βρετανία. 

Βέβαια όχι πως έχουν τελείως άδικο: Η Ε.Ε. παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεμβολίαστη - λόγω δικών της αστοχιών (όπως έχουμε εξηγήσει εδώ) - και επομένως είναι ευάλωτη σε παντός είδους μεταλλάξεις. Από την μία ο "πολιτικός" αποκλεισμός του εμβολίου της Astra Zeneca, από την άλλη η λάθος προσέγγισή της σε ότι αφορά στο δίπτυχο "παραγγελίες/παραδόσεις" και η έλλειψη επικοινωνιακής στρατηγικής, έφτασαν τα πράγματα σε οριακό επίπεδο: πλησιάζουμε στον Ιούλιο και έχουμε ένα 30% μέσο όρο πλήρως εμβολιασμένων - ποσοστό που προφανώς δε φτάνει για να έχει η κοινότητα ένα σχετικά "ήσυχο" χειμώνα. Κι έτσι αντί να προσπαθήσει ν' αυξήσει τις παραδόσεις εμβολίων, να σπρώξει "τους εμβολιασμούς" και να βοηθήσει την έρευνα για νέα εμβόλια και αντιμετώπιση των μεταλλάξεων προσπαθεί - υπό την ηγεσία της Γερμανίας - να δημιουργήσει μια Ε.Ε.-"ερημίτη", όπου όποιος έρχεται εκτός Ε.Ε. θα μπαίνει σε καραντίνα, ως "τιμωρία"-"προστασία". Το αν είναι εμβολιασμένος ή έχει κάνει 15 PCR πριν εισέλθει στην κοινότητα δεν θα παίζει κανένα ρόλο,  δημιουργώντας μια σουρεαλιστική προσέγγιση του τύπου "όποιος εμβολιάζεται με Astra Zeneca στην Ε.Ε. είναι εντάξει, όποιος εμβολιάζεται εκτός δεν είναι".

Είναι προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι ο Ινδός ή ο Κινέζος ή ο Αμερικανός τουρίστας. Αυτοί έτσι κι αλλιώς είναι μακρυά και οι επισκέψεις τους θα είναι δύσκολες (αν και για τους τελευταίους ίσως υπάρξει μια ελπίδα). Αυτούς που δε θέλουν οι Γερμανοί είναι οι Βρετανοί (σε πρώτη φάση) και οι Ρώσοι (σε 2η). Χώρες δηλαδή με τις οποίες οι Γερμανοί έχουν διαφορές και δε μπορούν (ή δε θέλουν) να βρουν μια γραμμή συννενόησης ακόμα και σ' ένα θέμα τόσο σοβαρό όσο η αντιμετώπιση της πανδημίας.

Οι Γερμανοί όμως είναι πονηροί: Με το να περιορίσουν τον αριθμό των εκτός Ε.Ε. τουριστών, μεγαλώνουν τον οικονομικό έλεγχο που έχουν στις "τουριστικές" ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί προφανώς οι μεγάλες χώρες της Ε.Ε. με πληθυσμούς οικονομικά ισχυρούς, που παραδοσιακά κάνουν διακοπές, είναι πολύ συγκεκριμένες. Προσπαθούν δηλαδή οι Γερμανοί να μετασχηματίσουν δηλαδή, σιγά-σιγά, τον ευρωπαϊκό νότο σ' ένα κλειστό κλαμπ διακοπών για Γερμανούς (άντε και Γάλλους), όπου μέσω της TUI θα ελέγχουν τα πάντα - από τ' αεροδρόμια και τα καταλύμματα εώς τις τιμές και την αγορά εργασίας (αφού οι θέσεις βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό). Δεν έφταναν δηλαδή τα μνημόνια στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Πορτογαλία, τώρα θα έχουμε και την αυξανόμενη εξάρτηση τους από τους Γερμανούς συνταξιούχους - δεδομένου ότι η πανδημία δεν έχει τελειώσει και επομένως αποκλεισμοί και περιορισμοί θα υπάρχουν για καιρό ακόμα...

Βέβαια όπως έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν, οι Γερμανοί ούτε τίμια παίζουν, ο ρόλος των απεσταλμένων τους κατά τη διάρκεια της σκληρής επιτήρησης ήταν "σκοτεινός" και προφανώς δεν πληρώνουν ποτέ τα χρέη τους...Αλλά στην παρούσα φάση το πράγμα περνάει σε άλλο επίπεδο - και πρέπει να είμαστε σε εγγρήγορση, βάζοντας το δικό μας συμφέρον πάνω απ' όλα. Και αυτό επιτάσσει κλείσιμο συνόρων ας γίνει - αλλά ας το αποφασίσουμε εμείς και όχι η κυρία Μέρκελ...

Περί εμβολίων κατά του κορωναϊού και των αρνητών της πανδημίας και του εμβολιασμού

H ιστορία με την ασφάλεια των εμβολίων κατά του κορωναϊού έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Ποιο εμβόλιο είναι ασφαλέστερο, ποιο έχει την καλύτερη κάλυψη, ποιο έχει τις λιγότερες παρενέργειες. Να το κάνουν οι ηλικιωμένοι; Να το κάνουν οι νέοι; Να το κάνουν οι άλλοι πρώτα "και εμείς βλέπουμε"; Πολλά τα ερωτήματα. Η πανδημία δυστυχώς έβγαλε στη φόρα όλα τα αρντηικά μας ως λαού - και είναι ανησυχητικό το πόσοι πολλοί όχι μόνο παραβλέπουν τον κίνδυνο της νόσησης και του θανάτου από κορωναϊό (το οποίο έχει επιπλέον τραγικότητα απ' ότι ένας "κανονικός" θάνατος), αλλά αφού έγιναν γιατροί με πτυχίο από το Google και το Facebook, αρνούνται και παραβλέπουν τη σημασία και την χρησιμότητα των εμβολίων - χάρις τα οποία εξαλείψαμε ή μηδενίσαμε την επίδραση πάρα πολλών ασθενειών. Μέχρι πριν λίγο καιρό ρίχναμε - και πολύ σωστά - την ευθύνη στην κυβέρνηση και την Ε.Ε. για το ότι δεν είχαμε εμβόλια. Τώρα που αυτά έρχονται όμως δεν υπάρχουν δικαιολογίες.  Και αν αρνητές των εμβολίων υπήρχαν πάντα, τώρα το θέμα έχει μεγαλώσει. Ο Βασίλης Κανέλλης βάζει τα πράγματα στη σωστή τους θέση:

"Η απόφαση της κυβέρνησης να καλέσει τους 30άρηδες να κάνουν, εφόσον το θέλουν, το εμβόλιο της Astra Zeneca προκειμένου να χτιστεί ταχύτερο το «τείχος ανοσίας», φούντωσε ξανά τη συζήτηση για την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου εμβολίου.. 

Και η αλήθεια είναι ότι οι συζητήσεις όλων περιστρέφονται γύρω από το ποιο εμβόλιο θα κάνουν, διότι υπάρχει ανησυχία σχετικά με όσα έχουν ακουστεί. Πολλοί φτάνουν μάλιστα στο να αλλάζουν συνεχώς τις ημερομηνίες του εμβολιασμού τους προκειμένου να «γλιτώσουν» από την Astra Zeneca.Υπάρχουν, φυσικά, και οι αρνητές του εμβολίου, οι κάθετοι που λένε ότι δεν πρόκειται να κάνουν και πολλοί άλλοι (εκτιμώνται συνολικά σε πάνω από 15%-20%) που περιμένουν να εμβολιαστούν οι άλλοι, να δουν αν θα πάθουν κάτι και μετά να σπεύσουν κι αυτοί. Κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ανησυχίες. Κανείς δεν μπορεί παρά να έχει αμφιβολίες και στο πίσω μέρος του μυαλού του να βάζει διαφορετικές σκέψεις.

Όμως, πλέον η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο το εμβόλιο μπορεί να μας βγάλει από τα αδιέξοδα: Κοινωνικά, ψυχολογικά και οικονομικά. Και στο κάτω – κάτω πρέπει να τελειώνουμε με τους λαϊκιστές, τους ψεκασμένους, τους άσχετους ηλίθιους και τους εγκληματικά αδιάφορους για το κοινωνικό σύνολο που σπέρνουν fake news.

Ή που έχουν άποψη για όλα και γίνονται επιστήμονες μέσα σε μια νύχτα γιατί… διάβασαν ή άκουσαν κάπου, κάτι. Σαν εκείνες τις θλιβερές φιγούρες που δεν ήθελαν να κάνουν τα παιδιά τους το self test γιατί δεν ήξεραν τι φάρμακα τους βάζουν στη μύτη.

Για να μη μιλήσουμε ξανά για όσους ακόμη και σήμερα είναι σίγουροι ότι ήρθε το χάραγμα του Διαβόλου ή ότι θα ελέγχουν τους πάντες και θα μας κάνουν ρομποτάκια γιατί… το είπε κάποιος «Γέρων». Όταν η κάθε «Σούλα» και ο κάθε «Μπάμπης» (τα ονόματα τυχαία και ενδεικτικά) έχει άποψη για τα εμβόλια και δεν εμπιστεύεται την επιστήμη, τότε γιατί να ελπίζουμε ότι θα σπάσει το «τείχος ανοησίας»; Κάθε αμόρφωτος και άσχετος με την ιατρική και την φαρμακολογία, έχει μάθει για το mRNA, για τα συστατικά του εμβολίου, για τις παρενέργειες και… περιμένει στη γωνία. 

Και στατιστικά να το δούμε με το εμβόλιο πάλι δεν θα έπρεπε να μιλάνε οι αρνητές. Εχουν γίνει ένα δισεκατομμύριο δόσεις εμβολίων και πόσα περιστατικά θανάτων ή απλών θρομβώσεων έχουμε; 100, 200 ή 500; Τι συζητάμε στην Ελλάδα για… αμφιβολίες; Επειδή πέθανε ένας ή δύο μετά το εμβόλιο -και μακάρι να μην κατέληγαν- ή επειδή είχαμε ένα ή δύο περιστατικά θρομβώσεων; Αλλά ας δούμε και ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία:

• Εχουμε στην Ελλάδα τη θλιβερή πρωτιά της παιδικής παχυσαρκίας. Ένα στα δύο Ελληνόπουλα 7-12 είναι παχύσαρκα και φταίμε εμείς γι’ αυτό. Πολλά από αυτά θα συνεχίσουν να είναι παχύσαρκα και ως ενήλικες και θα πεθάνουν από νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία τους. Και μιλάμε για εμβόλια;
• Η Ελλάδα είναι μεταξύ των πρώτων χωρών στην Ευρώπη σε τροχαία δυστυχήματα με πάνω από 60 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων. Οδηγούμε ανεξέλεγκτα, χωρίς ζώνες, χωρίς κράνη, με νεύρα, με μαγκιά, χωρίς σεβασμό στον πεζό. Σκοτωνόμαστε στους δρόμους και μας φταίει το εμβόλιο.
• Η Ελλάδα είναι μεταξύ των πρώτων χωρών σε κατανάλωση καπνού. Καπνίζουμε αρειμανίως, αδιαφορώντας για την υγεία μας και για την υγεία των παθητικών καπνιστών.
• Κάθε χρόνο στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι το 1/5 των συνολικών θανάτων, περίπου 20.000 οφείλεται σε νοσήματα που αποδίδονται στο κάπνισμα.

Και μας τρομάζουν τα 300 περιστατικά θρόμβωσης παγκοσμίως σε ένα δις δόσεις εμβολίου.

• Για να μην πούμε τι τρώμε καθημερινά, τι junk food, τι μεταλλαγμένα τρόφιμα, τι φρούτα και λαχανικά γεμάτα φυτοφάρμακα.
• Ή ότι ανακαλύψαμε ως λαός τη γυμναστική στην καραντίνα αφού μέχρι πρότινος νομίζαμε ότι το τζόκινγκ είναι… αστείο.
• Ή ότι είμαστε τελευταίοι στην Ευρώπη στο δείκτη ευτυχίας και πρώτοι στον δείκτη του άγχους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία μας.

Εχουμε, όμως, άποψη για τα συστατικά του εμβολίου και το mRNA. Μάθαμε τη ρεμδεσιβίρη και τη δεξαμεθαζόνη και δεν κοιτάμε πώς ζούμε, τι τρώμε, πώς κοιμόμαστε και πόσο καταστρέφουμε τον οργανισμό μας καθημερινά. Να τελειώνουμε, λοιπόν με τους βλάκες, τους ψεκασμένους και τους ξερόλες. Το έχουμε ξαναπεί: Το εμβόλιο είναι η μοναδική σωτηρία μας εφόσον δεν έχει ακόμη βρεθεί ένα φάρμακο κατά του κοροναϊού.  Να κάνουμε το εμβόλιο, όπως κάναμε τα εμβόλια στον στρατό για να τρώμε τα «Γκοτζίλα» της δεκαετίας του ’70. Ή όπως κάναμε τα εμβόλια για να εξαλειφθεί η μηνιγγίτιδα, η ιλαρά, ο κίτρινος πυρετός, η διφθερίτιδα, η πανώλη. Όπως πήραμε φάρμακα για να μην έχουμε λεπρούς και Σπιναλόγκες.

Ναι υπήρξαν και θύματα. Ναι, είχαμε και παρενέργειες. Όπως, όμως, έχουμε στατιστικά σε όποιο φάρμακο παίρνουμε ή σε όποια καθημερινή δραστηριότητα. Φτάνει πια η γκρίνια, η συνωμοσιολογία και το νεοελληνικό… δαιμόνιο που μιλά επί παντός του επιστητού χωρίς να γνωρίζει τίποτε."

Πεθαίνοντας στην Ελλάδα με κορωναϊό...

Να ξεκινήσουμε από κάτι στο οποίο έναν χρόνο πριν, όταν ξεκινούσαν οι μαζικοί θάνατοι από τον κορωναϊό και φτιάχνονταν τα πρωτόκολλα ταφής - ίσως (αν και θα έπρεπε) - δεν είχαμε δώσει την απαραίτητη προσοχή: ο COVID-19 δεν είναι χολέρα ή βουβωνική πανώλη. Είναι ένας ιός που όταν ο φορέας του πεθαίνει, πεθαίνει μαζί του και αυτός. Επομένως, δεν υπάρχει καμία ανάγκη ξεχωριστού χώρου ταφής, ούτε κλειστού φέρετρου, εφόσον έχει γίνει η σωστή προετοιμασία του σώματος του νεκρού και του φερέτρου. Παρόλα αυτά οι διαδικασίες είνσι συγκεκριμένες και θα πρέπει ν' ακολουθούνται. Αυτό που όμως περιγράφει, ο Χρήστος Κιούσης στο plus.gr, δείχνει πως κάποιοι, πατάνε πάνω στα πρωτόκολλα αυτά και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη δυστυχία των συνανθρώπων μας που χάνουν δικούς τους από κορωναϊό, ενώ την ίδια ώρα το κράτος φέρεται με τη γνωστή του αναλγησία. Αξίζει να διαβάσετε την ιστορία, όπως την περιγράφει:

Συνάδελφος έχασε πρόσφατα τον πατέρα του από κορονωιό. Μέσα σε λίγες μέρες, λίγες ώρες ουσιαστικά. Βρέθηκε θετικός στον ιό, μπήκε άμεσα στο νοσοκομείο, τον χτύπησε η νόσος στα νεφρά, μετά στην καρδιά, και μετά από ένα 48ωρο περίπου διασωληνωμένος έσβησε. Μακριά από τα μάτια των δικών του ανθρώπων, μακριά από την φροντίδα, την θλίψη, τον θρήνο. Ολομόναχος. 

Δεν είναι ένα σενάριο ελληνικό, κάπως έτσι συμβαίνει σε όλα τα πλάτη και μήκη του κόσμου από τότε που εμφανίστηκε αυτός ο καινοφανής διάολος. Κάποια ελληνικά στιγμιότυπα λαμβάνουν χώρα από τη στιγμή του τέλους και μετά. Η οικογένεια προφανώς επιθυμεί να τελέσει την κηδεία του δικού της νεκρού το συντομότερο δυνατό, από σεβασμό κι από τη φυσική διάθεση να ξεκινήσει η πληγή να επουλώνεται. Ο αδυσώπητος κανόνας, «η ζωή συνεχίζεται». 

Το δημόσιο νοσοκομείο πάσχει σε υποδομές και διαδικασίες όχι μόνο στις εξετάσεις και στις νοσηλείες αλλά και στο μετά… Στο θλιβερό after sales. Η οικογένεια του θανόντος ειδοποιήθηκε, ότι θα μπορεί να παραλάβει τον νεκρό για να τον κηδέψει μετά από 5-6 μέρες. Φαντάζεστε πως κυλούν αυτές οι 5-6 μέρες; Πιθανώς κάποιοι που διαβάζετε αυτό το blog να το έχετε ζήσει και λυπάμαι για αυτό, προσωπικά δεν μπορώ να το φανταστώ. 

Το γραφείο τελετών έδωσε τη λύση. Να πληρώσει η οικογένεια ένα γρηγορόσημο για να τρέξει η διαδικασία, να αλλάξει η προτεραιότητα και να ταφεί ο συγκεκριμένος νεκρός πριν από άλλους, που προφανώς δεν είχαν τη δυνατότητα ή την επιθυμία να διαπραγματευτούν τον θρήνο τους.  

Φυσικά πέρασε από το μυαλό μου, ότι πίσω από το γρηγορόσημο (τι λέξη Θεέ μου) δεν κρύβεται στην πραγματικότητα ένας δημόσιος υπάλληλος του νοσοκομείου αλλά ένας επιτήδειος ενδιάμεσος εργολάβος κηδειών. Δεν κάνουμε όμως δίκη εδώ, οπότε μπορούμε να προσπεράσουμε αυτή τη θλιβερή λεπτομέρεια. Η συνέχεια δυστυχώς είναι ακόμα πιο απάνθρωπη.

Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει συγκεκριμένος χώρος ταφής για τα θύματα του covid-19. Πιθανώς να είδατε τα πλάνα με drone του ξένου δικτύου, που κατέγραψε τους φρεσκοανοιγμένους τάφους πριν μερικούς μήνες. Πιθανότερο να μην τα είδατε ποτέ, γιατί δεν ήταν ένα sexy θέμα για τα ελληνικά media. Προτιμότερη η συζήτηση για τους ζωντανούς, την αγορά, την εστίαση, τον τουρισμό, παρά για τους νεκρούς. 

Ο συγκεκριμένος χώρος ταφής αρκετά μακριά από εκεί που ήταν το σπίτι της οικογένειας, από εκεί που μπορούσε πιο εύκολα να φτάσει η χήρα για να ανάψει ένα κερί και να αφήσει ένα λουλούδι. Η οικογένεια έκανε την ερώτηση, αν μπορούσε να ταφεί στο κοντινό της νεκροταφείο ο νεκρός. Η απάντηση που πήρε από τον Δήμο ήταν καταφατική. Είχε προβλεφθεί ένας συγκεκριμένος χώρος ταφής και σε αυτό το νεκροταφείο για θύματα του κορονοιού. 

Ο τοπικός ιερέας είχε διαφορετική άποψη. Για την ακρίβεια δεν διαφώνησε με την κηδεία, διαφώνησε με την κοστολόγηση της παροχής των υπηρεσιών του. Μολονότι ο νεκρός βρισκόταν σε υποχρεωτικά κλειστό φέρετρο και μάλιστα μέσα σε ειδικό σάκο, ο συγκεκριμένος ιερέας προέβαλε  το επιχείρημα πως το να διαβάσει την επικήδειο προσευχή, αντιστοιχούσε σε ειδική αποστολή (Σ.Σ. κάτι τέτοιο προφανώς δεν ισχύει και μάλιστα υπάρχουν ειδικές οδηγίες τόσο από την Εκκλησία της Ελλάδος όσο και από τις κατά τόπους Μητροπόλεις για κανονικό "διάβασμα" των νεκρών μέσα στις εκκλησίες των κοιμητηρίων. Δηλαδή ο συγκεκριμένος ιερέας αψηφούσε όχι μόνο τους κανόνες της "ανθρωπιάς" αλλά και του λειτουργήματός του). Βέβαια για αυτή την ειδική αποστολή δεν έκρινε τον εαυτό του μη διαθέσιμο, αρκεί να υπήρχε και ειδική αμοιβή. 

Για να μην φλυαρώ, ζήτησε 800 ευρώ πέραν του στάνταρ ποσού προκειμένου να διεκπεραιώσει το ιερό του καθήκον, ένα από τα υποχρεωτικά μυστήρια της εκκλησίας μας. Μη με ρωτήσετε αν τα πήρε, ο νεκρός πάντως ετάφη και «η ζωή συνεχίζεται». 

Ο συγκεκριμένος ιερέας δεν είναι όλοι οι ιερείς. Έχω στο μυαλό μου φίλους κληρικούς που πιθανώς θα δάκρυζαν οργισμένοι διαβάζοντας την εξιστόρηση των συμβάντων. Ούτε φυσικά ένας επίορκος δημόσιος υπάλληλος είναι όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί της χώρας, είμαι γιος τέτοιων και δεν είχαμε έσοδα από γρηγορόσημα στο σπίτι. 

Είναι απλά δυο άνθρωποι που απέναντι τους είχαν έναν μόνο άνθρωπο, έναν γιο που ολομόναχος έπρεπε να θάψει τον πατέρα του, μια που όλη η υπόλοιπη οικογένεια βρισκόταν σε καραντίνα απομονωμένη λόγω θετικών τεστ covid-19.  

Πιθανώς έχετε ακούσει πολλές φορές τον Πρωθυπουργό, να μιλάει για το «τελευταίο μίλι» στον αγώνα κατά του ιού. Τον αντιγράφουν συχνά πυκνά οι αισιόδοξοι Υπουργοί του. Ας το προσπεράσουμε ως ένα ακόμα πολιτικάντικο φαινόμενο. Περισσότερο με απασχολεί το «τελευταίο μίλι της ανθρωπιάς» που φαίνεται να διανύουμε όλο και περισσότεροι. Όταν μακριά από τα μάτια της εξουσίας πρέπει εμείς να πάρουμε μια απόφαση που θα επηρεάσει έναν άλλο άνθρωπο, όταν πρέπει εμείς να ασκήσουμε την εξουσία που τυχαίνει να έχουμε. Τα γρηγορόσημα, οι ειδικές αμοιβές, οι ταρίφες και τα φακελάκια που εμείς επιβάλουμε, όπου μας παίρνει. Το τελευταίο μίλι της αξιοπρέπειας...

Το lockdown (σχεδόν) μας τελείωσε: Ανοίγουμε και σας περιμένουμε!

Η χθεσινή μέρα ήταν περίεργη. Η Ελλάδα (μια χώρη με σχεδόν 10 εκατομμύρια κατοίκους) ξεπέρασε σε κρούσματα την Μ. Βρετανία (των σχεδόν 67 εκατομμυρίων). Την Μ. Βρετανία που ήδη λειτουργεί κάνει βήματα προς την κανονικότητα, και στην οποία σημαντικό κομμάτι της οικονομίας καθώς και τα νηπιαγωγεία και οι παιδικοί σταθμοί δεν έκλεισαν ποτέ. Η Μ.Βρετανία που αντιμετώπισε ερασιτεχνικά το πρώτο κύμα της πανδημίας και η οποία στις αρχές του Γενάρη ξεκίνησε ένα lockdown με 70 χιλιάδες κρούσματα την ημέρα. Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα έμπαινε σε "βαθύ κόκκινο" για 1500 και η οποία ζούσε κρατώντας την αναπνοή της "για τις επόμενες 2 κρίσιμες εβδομάδες" που τελικά ξεπέρασαν το 3μηνο. Η διαφορά; Η Μ. Βρετανία επένδυσε στην υγεία, έριξε χρήματα στην έρευνα για τον κορωναϊό (τόσο στις θεραπείες όσο και στη ανάπτυξη των εμβολίων), στηρίχθηκε σε μαζικά τεστ σε ανοιχτά και προσβάσιμα κέντρα (όχι του στυλ "σήμερα στην Βαρβάκειο, αύριο στον Κηφισό" - αλλά κάθε μέρα-όλη μέρα κοντά σε περιοχές με μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού) και μετά προώθησε τα self-test στο σπίτι, στα σχολεία και στους χώρους εργασίας. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα τσακωνόμαστε από που θα γίνει η διανομή των self tests, τα εμβόλια έρχονται με το μηχανάκι του κούριερ μια φορά τον μήνα και η χώρα έχει γεμίσει εμβολιολόγους του Facebook που κρίνουν αν το εμβόλιο της AZ είναι ασφαλές ή όχι. Παράλληλα η κυβέρνηση επιμένει να μη ζητάει rapid test σε χώρους εργασίας, έκανε μηδενικές επενδύσεις στον χώρο της υγείας (παρά τον τεράστιο αριθμό δωρεών στο ΕΣΥ λόγω της πανδημίας), ενώ τα δρομολόγια των ΜΜΜ γίνονται με συχνότητα Δεκαπεντάγουστου. Για να μην πούμε για τους Έλληνες επιστήμονες (τόσο εντός ή εκτός της Ελλάδας) που πλέον ανταλλάσουν απόψεις με τρόπο που θυμίζει ταβλαδόρους στο καφενείο της γειτονίας. "Στραβή και κουτσή" λοιπόν η Μ. Βρετανία, αλλά καλό θα ήταν οι πολιτικοί μας να αντιγράφουν και τα καλά που γίνονται εκεί, αντί για να περιορίζονται στην αντιγραφή του προγράμματος της Θάτσερ για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και των εργασιακών δικαιωμάτων.  Και αν για τα εμβόλια βασιστήκαμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια για την απόκτησή τους (αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η "υγεία είναι σπουδαίο αγαθό αλλά όχι τζάμπα"), για τα υπόλοιπα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά. 

Όπως και να έχει το lockdown σχεδόν τελείωσε. H ομάδα των λοιμοξιολόγων-συμβούλων της κυβέρνησης θα το κάνει και επίσημο σύντομα. Αναπόφευκτα λοιπόν, και με το άνοιγμα της οικονομίας και της κοινωνίας προ των πυλών, έρχονται διάφορα ερωτήματα στο μυαλό: Τελικά τον "φάγαμε το γαϊδαρο" ή ο "γάιδαρος (δηλ. η υπομονή μας) ψόφησε" που λέει και ο λαός; Είναι "η οικονομία ηλίθιε;" που (σχεδόν) είπε ο Μπιλ Κλίντον ή απλά η κυβέρνηση έχει στοιχεία που δείχνουν ότι τα πράγματα βελτιώνονται; 

Πιθανότατα όλα αυτά και τίποτα μαζί. Η πανδημία μπορεί ιατρικά να μην έχει τελειώσει, αλλά κοινωνικά έχει για μεγάλο μέρος του πληθυσμού εδώ και καιρό (διαβάστε εδώ αναλυτικά). Άρα και που υπάρχει lockdown - για αρκετούς - δεν έχει καμία σημασία (θυμηθείτε την περίφημη ιστορία με το κέντρο διασκέδασης εδώ). Από την άλλη η οικονομία πλέον δεν αντέχει - και παράλληλα έχουμε και τον τουρισμό. Για το τι σημαίνει αυτό μας εξηγεί με πολύ ωραίο τρόπο ο Παναγιώτης Μένεγος στο News24: "Στα μέσα Μάϊου, ο τουρισμός υποδέχεται κι επίσημα με σύνθημα “All You Want Is Greece”. Οι ενστάσεις δεκτές προκειμένου να αποφευχθεί το περσινό επιπόλαιο «ανοίξαμε και σας περιμένουμε», οποιαδήποτε διαφωνία όμως είναι μάλλον άτοπη από την στιγμή που μιλάμε για τη βαριά βιομηχανία της χώρας από την οποία βιοπορίζονται ίσως και περισσότεροι από 1 εκατομμύριο πολίτες. Μοιάζει λογικό ότι αφού έχει κυκλωθεί αυτή η ημερομηνία, το άνοιγμα θα έπρεπε να είναι σταδιακό. Λιανεμπόριο (με μήνυμα κι όχι click away/inside λένε οι τελευταίες διαρροές), σχολεία, εστίαση σε ανοικτούς χώρους. Μοιάζει επόμενο, με όσα ξέρουμε έναν χρόνο τώρα που ζούμε με την πανδημία, να ενθαρρύνονται και οι συναθροίσεις σε εξωτερικούς χώρους από το να επιβάλλονται παράλογοι περιορισμοί όπως η απαγόρευση διαδημοτικής μετακίνησης ή το «ΣΚ μέχρι τις 18.00». Εδώ που τα λέμε και το μήνυμα στο 13033, είναι αμφισβητούμενο τι αξία έχει πια (αν είχε ποτέ)."

Για να εξηγούμαστε: δε διαφωνούμε με την αλλαγή πλεύσης και ο λόγος είναι απλός: πιστεύουμε ότι όταν δεν μπορούν να παρθούν και να εφαρμοστούν πιστά κάποια μέτρα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, καλό είναι ν' αποσύρονται. Στην Ελλάδα σκληρό lockdown τύπου Μαρτίου 2020, δε γινόταν να εφαρμοστεί ξανά. Δεν το άντεχε ούτε η οικονομία, ούτε η κοινωνία. Χρειαζόταν διαφορετική προσέγγιση. Το πρόβλημα είναι ότι ξαφνικά το άνοιγμα άρχισε να εμφανίζεται ως μια επιστημονικά "αποδεκτή" λύση - κάτι που θα έπρεπε να είναι εξαρχής - κάτι που μέχρι πριν δύο εβδομάδες ΔΕΝ ήταν (με λιγότερα κρούσματα, θανάτους και ΚΥΡΙΩΣ διασωληνωμένους). Αλλά όπως λέει πάλι ο Παναγιώτης Μένεγος "Στην ομορφότερη χώρα του κόσμου, η κωλοτούμπα ποτέ δεν ήταν πρόβλημα. Τα δελτία ειδήσεων πλημμύρισαν με τίτλους όπως «μικρότερη μετάδοση λόγω έναρξης δραστηριοτήτων», η εξωστρέφεια που μια ανάσα πριν ήταν υπόθεση ατομικής ανευθυνότητας ή/και νεανικής απερισκεψίας τώρα είναι «παράγοντας αποσυμπίεσης»",

Εμείς θα προσθέταμε ότι στην ομορφότερη χώρα του κόσμου (χωρίς εισαγωγικά), η πολιτική ειλικρίνεια αντιμετωπίζεται ως ασθένεια και αποφεύγεται...Καιρός ν' αλλάξει, όπως είναι καιρός να δούμε και το τι ρόλο πρέπει να έχουν τα ΜΜΕ στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης - είναι μόνο για να περνάνε κυβερνητικές πολιτικές ή πρέπει να ελέγχουν και την εξουσία;

Ο Κυριάκος, το τραπέζωμα στην Ικαρία και ο "λαϊκισμός" της αντιπολίτευσης

 Δεν συμβαίνει κάθε μέρα - και μάλιστα σε καιρούς πανδημίας - να επισκέπτεται ένας Πρωθυπουργός ένα μικρό νησί στο Αιγαίο. Επίσης είναι λίγο παράλογο, να έχει βουλευτής του κόμματος του σπίτι σ' αυτό το νησί και με όλα τα εστιατόρια κλειστά, να υπάρχει αντίδραση επειδή αυτός ο βουλευτής έκανε το τραπέζι στον Πρωθυπουργό. Δηλαδή ο άνθρωπος θα έμενε νηστικός όλη μέρα ή θα την έβγαζε με σάντουϊτς που του είχε φτιάξει η "υπέρκομψη" Μαρέβα  από την προηγουμένη το βράδυ;

Το πρόβλημα ξεκινάει όμως από τη στιγμή που στο τραπέζι και στο σπίτι του βουλευτή (τόσο μέσα όσο και απέξω) παρακάθησαν και παραβρέθηκαν ένα σωρό άνθρωποι. Όλα αυτά μάλιστα σε καιρό που οι συγκεντρώσεις απαγορεύονται και που τα 300άρια πρόστιμα επί "δικαίων και αδίκων" πέφτουν βροχή, προς "συνετισμό".

Τα παλιά τα χρόνια (τα χρόνια που κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή ο πατέρας του Κυριάκου, ο αξέχαστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης) τέτοιες φωτογραφίες και περιστατικά θα θάβονταν στα συρτάρια κάποιου διευθυντή εφημερίδας ή ραδιοφωνικού σταθμού είτε για να πουληθεί εκδούλευση στον "πρωταγωνιστή", είτε για να υπάρξει αντάλλαγμα "στο μέλλον", είτε γιατί απλώς υπήρχε η εντύπωση ότι τέτοιες ιστορίες "δεν πρέπει να βγαίνουν έξω". Πόσες και πόσες ιστορίες για πολιτικούς που ενώ καλούσαν τον κόσμο να απέχει από κάτι ενώ οι ίδιοι στα κρυφά το έκαναν, δεν έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας; Άπειρες...Η ομερτά όμως επικρατούσε και η ιστορία "εξαφανιζόταν".

Όμως δεν είμαστε ούτε στα 1960, ούτε στα 1980, ούτε καν στα 1990. Είμαστε στο 2020, το Facebook και τα ειδησεογραφικά sites (με τα στραβά κι ανάποδά τους) δίνουν πρόσβαση και βήμα σε όλους. Έτσι είναι πάρα πολύ εύκολο μια παρασπονδία που γίνεται σε δημόσιο χώρο ή σε κοινή θέα, να βγει παραέξω. Και αυτό είναι ακόμα πολύ εύκολο, όταν ο "θύτης" δεν κρύβεται ή το κάνει με άνεση και χωρίς σκέψη.

Δεν είναι όμως μόνο ότι ο βουλευτής Σάμου Χριστόδουλος Στεφανάδης έκανε το τραπέζι στον Κυριάκο παρουσία αρκετών ακόμα συνδετημόνων, με τη συνοδεία του πρωθυπουργού να έχει παραταχθεί ακριβώς κάτω από την οικία του βουλευτή. Είναι ότι προφανώς αυτό προτάθηκε και πραγματοποιήθηκε χωρίς ο Κυριάκος να κάτσει να σκεφτεί και να πει: "ρε παιδιά, αφού απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις, ας μη δίνουν στόχο - δεν πειράζει ρε Χριστόδουλε, την άλλη φορά που θα έρθω, υπόσχομαι να κάτσω να με ταϊσετε κατσικάκι Ικαριώτικο και τυροπιτάκια με καθούρα". Και αν ο ίδιος δεν μπορεί να το σκεφτεί μόνος του (εξάλλου πως να μπορέσει όταν όλη η φαιά ουσία καταναλώνεται σε ιδεές τύπου "διαβατήρια εμβολίων"), ας το κάνουν οι σύμβουλοί του ή η γυναίκα του. Αυτός εξάλλου είναι ένας από τους λόγους που παντρευόμαστε και έχουμε οικογένεια - για να μην "παρασυρόμαστε" σε κακοτοπιές!

 Και αυτό έπρεπε να το κάνει όχι γιατί θα φοβόταν το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ και τις ανακοινώσεις τους. Αλλά γιατί υπάρχει κόσμος (όχι υπερβολικά πολλοί αλλά υπάρχουν) που ΟΝΤΩΣ το διάστημα των lockdown δε έκανε επισκέψεις σε άλλα σπίτια, που όντως έχουν μείνει αποκλεισμένοι μακρυά από τους δικούς τους ανθρώπους και που όντως δεν κυκλοφορούν άσκοπα και όταν το κάνουν αυτό συμβαίνει για τις απολύτως απαραίτητες μετακινήσεις. Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που δεν πάνε 50 χιλιόμετρα για να κάνουν "ποδήλατο", που έχουν να δουν θείους/θείες/παιδιά και εγγόνια μήνες και που έχουν να φάνε παρέα με τους δικούς τους φίλους για πολλούς μήνες, θέτοντας σε κίνδυνο σοβαρό την ψυχική τους υγεία. Και αυτό το κάνουν όχι γιατί απαραίτητα φοβούνται τον κορωναϊό, αλλά γιατί απλώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ και θέλουν να είναι νομοταγείς.  

Αυτό φαίνεται περίεργο σε πολλούς, αλλά συμβαίνει. Ε, αυτούς έπρεπε να σεβαστεί ο Κυριάκος. Τον κόσμο που τον ακούει και που τον πιστεύει - και αυτόν και τους ανόητους που έχει βάλει στην κυβέρνηση (σαν τον Άδωνι που επιμένει να ενισχύει μέσω αναπτυξιακών νόμων τηνδημιουργία νέων τουριστικών μονάδων). Το άλλο που λένε για τη γυναίκα του Καίσαρα, που δε φτάνει να είναι, αλλά πρέπει και να δείχνει και τίμια, δεν το αναφέρουμε καν - εξάλλου δε φαίνεται ν' απασχολεί και πολύ, τους σημερινούς πολιτικούς άρχοντες της χώρας...

Και απόδειξη γι' αυτό αποτελεί η συνέντευξή του σε μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι και τον Γ. Παπαχελά. Η φράση "Θα δεχθώ απόλυτα ότι η εικόνα στην Ικαρία πλήγωσε τους πολίτες. Δεν θα επαναληφθεί" δε δείχνει (όσο καλοπροαίρετοι και να είμαστε) ότι κατάλαβε πως αυτό που έκανε είναι λάθος. Θεωρεί ότι πείραξε τους Έλληνες - γι' αυτόν ήταν λογικό και το πάρτυ με τους 50+ και τ' ανέκδοτο με τη θερμομέτρηση (το βίντεο το παραθέτουμε παρακάτω) και το ότι άνοιξαν τα σχολεία Σάββατο ειδικά γι' αυτόν. 

Με βάση όλα τα παραπάνω, οι ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης (μείζονος και ελάσσονος) δεν είναι καθόλου λαϊκίστικες. Θα έπρεπε να είναι απαιτητές - απ' όλους μας, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων. Και ο Κυριάκος εξάλλου το ίδιο θα έκανε στη θέση τους ή κάνουμε λάθος;