Μια ιστορία για τ' αρχεία του ρωσικού προξενείου των Χανίων και αυτά των Εβραίων της Θεσσαλονίκης...

Όσοι νόμιζαν ότι θα έρχονταν οι επίσημοι για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την κήρυξη της Επανάστασης του 1821 μόνο και μόνο για να φάνε κακαβιά και για να δουν τα ελληνικά Rafale και F16, κάνουν λάθος. 

Eπ' ευκαιρία των εορτασμών, και με εξαίρεση ίσως το διάδοχο της Μ.Βρετανίας, Κάρολο (που ο καψερός ούτε ουσιαστικό ρόλο έχει, ούτε λόγο σε τίποτα στο Η.Β.), όλοι ήρθαν για να συζητήσουν και να διαπραγματευτούν. Άλλοι για σπουδαία και μεγάλα, άλλοι για μικρότερα και λιγότερο σημαντικά.

Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος της Κύπρου ήρθε (εκτός από το να συνεορτάσει) για να γίνει κατ' ιδίαν συζήτηση για το ποια θα είναι η κοινή μας στάση, κατά την επερχόμενη 5μερή σύνοδο για το Κυπριακό. Οι Γάλλοι ήρθαν για τα εξοπλιστικά. Και οι Ρώσοι; Οι Ρώσοι ήρθαν να συζητήσουν για τα εμβόλια και τ' αρχεία... Ποια αρχεία; Ας διαβάσουμε καλύτερα το ρεπορτάζ του Βημαδότη από την ιστοσελίδα της εφημερίδας "Το Βήμα":

"(Οι Ρώσοι) Ζήτησαν, όπως μου είπαν αρμοδίως, προκειμένου να μας επιστρέψουν τα αρχεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης (που άρπαξαν από τους Ναζί), να τους παραδώσουμε πρώτα το ρωσικό αυτοκρατορικό αρχείο των Χανίων, εν συνεχεία 80.000 ευρώ για τη φύλαξη των αρχείων και έναν πίνακα της συλλογής Κωστάκη που φυλάσσεται στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη."

Σε τι όμως ανάφερεται αυτό το "παραπολιτικό"; Η ιστορία έχει ως εξής...Οι Γερμανοί στην προσπάθειά τους να εξαλείψουν την ιστορία των Εβραίων, σε κάθε μέρος που καταλάμβαναν, και καθώς προχωρούσαν στην "τελική λύση" (δηλ. τη θανάτωση όλων των Εβραίων), κατείσχαν και το αρχείο της κάθε κοινότητας. Στη συνέχεια το έστελναν στην Γερμανία όπου και το φύλαγαν. Όταν η Γερμανία κατέρρευσε, αυτά τ' αρχεία έπεσαν στα χέρια των πρώτων που μπήκαν στο Βερολίνο - δηλαδή των Ρώσων.

Κάποιες χώρες, στο πέρασμα των χρόνων, πήραν πίσω αυτά τ' αρχεία - η δική μας όχι. Κάποια στιγμή όμως, και καθώς περνούσαν τα χρόνια και η χώρα μας άρχισε να βρίσκεται πιο κοντά στο Ισραήλ, δέχτηκε πιέσεις για να προσπαθήσει να πάρει τ' αρχεία των Εβραϊκών κοινοτήτων της πίσω. Όταν άρχισε να βολιδοσκοπεί την πιθανότητα, βρήκε θετική διάθεση - αλλά με ένα μεγάλο "αλλά". 

Οι Ρώσοι ήθελαν ανταλλάγματα. Γι' αυτό εξάλλου είχαν πάρει "υπό την προστασία" τους τ' αρχεία εξαρχής. Προφανώς και δεν είχαν λυπηθεί τους Εβραίους ανά τον κόσμο, σκεπτόμενοι "ας τα πάρουμε εμείς μην τα χαλάσει η υγρασία του Βερολίνου". Είχαν καταλάβει πως με το χρόνο ίσως να τους φαίνονταν χρήσιμα και προφανώς είχαν δίκιο.

Δεν ξέρουμε τι έλαβαν βέβαια από άλλες χώρες ως ανταλλάγματα για να τα επιστρέψουν. Η Ελλάδα εξάλλου δεν είχε και δεν έχει και φοβερά πράγματα να τους δώσει. Αυτό βέβαια δε σήμαινε ότι οι Ρώσοι θα τα έδιναν "τζάμπα"...

Αξίζει όμως να κάνουμε ένα βήμα πίσω: Δεν ήμασταν εμείς οι πρώτοι που ζητήσαμε κάτι από τους Ρώσους. Οι Ρώσοι εδώ και μερικές δεκαετίες ζητούν επίμονα κάτι που έχουμε εμείς. Καταρχήν ήθελαν έργα από τη Συλλογή Κωστάκη (για την αξία και σημασία της οποίας αξίζει να διαβάσετε εδώ), η αγορά της οποίας είναι ίσως η σημαντικότερη συνεισφορά του Ευάγγελου Βενιζέλου  κατά τα 40 χρόνια (περίπου) ενασχόλησής του με τα κοινά και την πολιτική ζωή της χώρας. Βέβαια δεν έβαλε τα χρήματα από την προσωπική του περιουσία, αλλά αν σκεφτεί κανείς το πόσες συλλογές, έργα τέχνης κ.λπ. έχουν προσφερθεί είτε δωρεάν είτε έναντι τιμήματος και η χώρα μας τα έχει προσπεράσει, και αυτή ακόμα η πολιτική απόφαση ξεχωρίζει...

Κατά δεύτερον ήθελαν (και θέλουν) τ' αρχεία του Ρωσικού Προξενείου των Χανίων. Η ιστορία των αρχείων αυτών, αξίζει και αυτή προσοχής. Όπως αναφέρει η εφημερίδα Χανιώτικα Νέα "το Προξενείο αυτό είχε αρμοδιότητα στην Κρήτη την περίοδο της κατοχής της από τους Τούρκους και έτσι, στο αρχείο του Προξενείου αυτού βρίσκονται έγγραφα από το 1860 μέχρι το 1919. Ολα αυτά τα έγγραφα του ρωσικού Προξενείου, τα οποία θα αφορούσαν κυρίως στους αγώνες των Κρητών για ελευθερία και Ενωση της Κρήτης με την Ελλάδα, παραδόθηκαν οικειοθελώς με πρωτόκολλο παραλαβής, όταν το προξενείο έκλεισε". 

Με απλά λόγια τα αρχεία δεν τα κρατήσαμε με το ζόρι, ούτε τα κλέψαμε. Μας τα έδωσαν οι ίδιοι οι Ρώσοι γιατί δεν τα ήθελαν και όχι γιατί υπήρχαν "ιστορικές συγκυρίες" (όπως αργότερα ισχυρίστηκε ο Ε. Βενιζέλος σε σχετική ερώτηση στην Βουλή στα 2014). Βέβαια από τότε που οι Ρώσοι έδωσαν τ' αρχεία και έφυγαν, τα χρόνια πέρασαν, οι Ρώσοι ξαναέγιναν Ρώσοι, και πετώντας τον κομμουνιστικό μανδύα και άρχισαν να ζητούν από δω και από κει κομμάτια της ιστορίας που θεωρούν ότι είναι δικά τους. Εμείς για χρόνια αρνούμασταν, δεδομένου ότι το αρχείο του Προξενείου είχε σημαντικά στοιχεία για τις κρητικές επαναστάσεις καθώς και για τον αγώνα για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Και επίσης γιατί το αρχείο δεν είχε (και δεν έχει ακόμα) ψηφιοποιηθεί, λόγω έλλειψης κονδυλίων. 

Κάπου στο 2014 τα πράγματα έφτασαν κοντά. Εμείς ζητήσαμε το αρχείο των Εβραϊκών κοινοτήτων και αυτοί ζήτησαν το αρχείο του Προξενείου. Εμείς μάλιστα δεχτήκαμε μάλιστα να πληρώσουμε τα φύλακτρα (λες και τ' αρχεία των Εβραίων τους τα δώσαμε εμείς ή τ' αρχεία του Προξενείου δεν είχαν κόστος για να φυλαχθούν). 

Εκεί κάπου οι Ρώσοι ζήτησαν και τη Συλλογή Κωστάκη (την οποία η Ελλάδα είχε αποκτήσει νόμιμα και όχι με τρόπο τύπου "Μάρμαρα του Παρθενώνα")  ως αντάλλαγμα, και όταν εισέπραξαν το όχι της κυβέρνησης (αφού στο κάτω κάτω ο Βενιζέλος που ήταν αντιπρόεδρος τότε, είχε ενεργό ρόλο στην απόκτησή της), δέχτηκαν να πάρουν "ένα μόνο έργο".

Και ενώ όλοι ήταν έτοιμοι να υπογράψουν, εμφανίστηκε η εξέγερση στο "γαλατικό χωριό" των Χανίων.

Οι λόγοι πολλοί...

Καταρχήν δεν υπήρχε καμία διάθεση από πλευράς της κυβέρνησης να δώσει ψηφιοποιημένα τα περιεχόμενα του αρχείου. Δεν υπήρχε καν διάθεση να ψηφιοποιηθεί το αρχείο. Τα αρχεία θα πήγαιναν όπως ήταν.

Κατά δεύτερον αυτό ήταν αντίθετο προς τη θέληση του φορέα διαχείρησης (Ιστορικό Αρχείο Κρήτης), καθώς και της Γενικής Εφορίας Αρχείων του Κράτους. Σημειώνεται δε ότι τα αρχεία δεν είχαν παραδοθεί στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (που είναι αυτό που λέμε "βαθύ κράτος") αλλά στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης (που είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου). Επομένως το κράτος δεν μπορεί να υποχρεώσει το τελευταίο να παραδώσει οτιδήποτε, ειδικά δεδομένης της υπάρχουσας νομοθεσίας που απαγορεύει τέτοιες ενέργειες, αν δε θέλει να δεχτεί αυτό. Με απλά λόγια είναι δηλαδή σα να χαρίζει λεφτά ο Κώστας στον Βαγγέλη και μετά ο πατέρας του Βαγγέλη να πηγαίνει σ' αυτόν και να λέει "συμφώνησα να δώσεις τα λεφτά του Κώστα στον Γιώργο".  Προφανώς αν δε θέλει ο Βαγγέλης, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει.

Κατά τρίτον οποιαδήποτε τέτοια κίνηση θα ήταν κατά παράβαση των διακρατικών συμφωνιών μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, στην οποία ΔΕΝ προβλέπεται ανταλλαγή πρωτοτύπων αρχείων με την Ρωσική Ομοσπονδία. Αντιθέτως, στο άρθρο 2 του ως άνω Πρωτοκόλλου ρητά ορίζεται ότι «Τα Μέρη συμφώνησαν για την ισοβαρή ανταλλαγή αντιγράφων και μικροταινιών των αρχειακών εγγράφων που αναφέρονται στην περίοδο 1774-1914, τόσο για τον εμπλουτισμό των αρχείων τους όσο και για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των ερευνητών τους». Σημειώνεται δε ότι η Ρωσία κατέχει τ' αρχεία τουλάχιστον 15 (!!!) ελληνικών προξενείων της πρώην Σοβιετικής επικράτειας, τα οποία δεν παραχωρεί στην Ελλάδα, ούτε ως αντίγραφα.

Και τέταρτον, μια τέτοια συμφωνία θ' ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και για άλλου τέτοιου τύπου "επίλυσης", με την χώρα μας να έρχεται σε δύσκολη θέση σε πιθανότητα άρνησης.

Οι τοπικές αντιδράσεις από την Περιφέρεια Κρήτης (με τον νυν δήμαρχο Χανίων - τότε Αντιπεριφερειάρχη - να στέλνει μάλιστα και διάβημα στον αρμόδιο Υπουργό), τοπικούς συλλόγους και παράγοντες (και παρά το γεγονός ότι το κράτος έφτασε στο σημείο να στείλει τον Διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης από τα Χανιά στο Ηράκλειο, ώστε να ξεπεραστεί το εμπόδιο της μη υπογραφής) και τα νομικά κωλύμματα, πάγωσαν το θέμα.

Οι Ρώσοι όμως επανήλθαν...Επομένως θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει αυτή φορά...Όπως και να έχει το κλίμα έχει δημιουργηθεί γιατί η κυβέρνηση, θέλει να πάρει τ' αρχεία των Εβραϊκών κοινοτήτων. Και μπροστά σ' αυτό δεν έχει σημασία ούτε η συλλογή Κωστάκη (η οποία εντέχνως σε διάφορα ΜΜΕ παρουσιάζεται ως "φυλασσόμενη" στην Ελλάδα και όχι ως νομίμως αγορασμένη), ούτε οι διεθνείς συμφωνίες, ούτε και τα 80 χιλιάρικα που ως καρμοίρηδες ζητούν οι Ρώσοι για τη "φύλαξή" των αρχείων.

Ένας τροχονόμος, ένα αθώος που έχασε τη ζωή του και ο "αλήτης" που δε φορούσε κράνος...

Τα περιστατικά αστυνομικής βίας και αναλγησίας συνδυασμένα από μια απαράμιλλη διάθεση συγκάλυψης μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε για άλλη μια φορά ότι στην χώρα μας υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ανήκεις στους "εκλεκτούς"; Θα σε βοηθήσουμε να την σκαπουλάρεις. Ανοίκεις στους "άλλους"; Τότε θα πληρώσεις. Θα βγεις κακός, στραβός και επομένως ό,τι και να πάθεις, σχεδόν θα σου αξίζει. Τα όσα έγιναν στη Νέα Σμύρνη δε δίδαξαν τίποτα, αντίθετα έσπρωξαν για άλλη μια φορά αυτούς που είναι ταγμένοι να μας προστατεύουν, και πληρώνονται από το υστέρημά μας, να προσπαθήσουν να καλύψουν "τους δικούς τους", ξεχνώντας ότι είναι πολύ εύκολο να βρεθούν στη θέση μας...

Το σχόλιο του Νίκου Παπαδογιάννη, από το gazzetta.gr, το αναδημοσιεύουμε με την ευχή να μην χρειαστεί να επανέλθουμε στο θέμα:

."..Ένα παλικάρι 23 ετών ξεκίνησε από το σπίτι για να πάει στη δουλειά του, με τη μοτοσυκλέτα του, το πρωί της Παρασκευής. Στον δρόμο της επιστροφής, έκανε το λάθος να περάσει μπροστά από τη Μεγάλη Πόρτα, όπου όλα επιτρέπονται και όλα συγχωρούνται, με την ψήφο και το χειροκρότημα του ελληνικού λαού.

Εκεί τον περίμενε ο Χάρος, ντυμένος με στολή αστυνομικού. Ένα υπηρεσιακό αυτοκίνητο της Αστυνομίας, μεταμφιεσμένο σε δρεπανηφόρο. Δεν είναι δα πρωτοφανές, στην Ελλάδα και αλλού, να σκοτώνουν αυτοί που έχουν ταχθεί υπέρ της τήρησης της έννομης τάξης.

Ο συγκεκριμένος ασφαλώς δεν το έκανε επίτηδες. Ήταν τροχαίο ατύχημα και μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε. Το διαβάσαμε και στα έντυπα πλυντήρια. «Εσένα δεν σου έχει τύχει ποτέ να κάνεις αναστροφή εκεί που απαγορεύεται; Εσύ δεν έχεις μπει ποτέ ανάποδα σε μονόδρομο; Εσύ δεν είσαι που οδηγείς μιλώντας στο τηλέφωνο;»Άσε που εσύ σπέρνεις τον κορονοϊό, με τις πορείες και τις διαδηλώσεις σου, μπαγάσα…Ποιος σου είπε, να πας να πεθάνεις; Ποιος σου είπε να περάσεις από βασανιστήρια σε κάποιο μπουντρούμι της ΓΑΔΑ; 

Ας είχες Μεγάλες Πλάτες, να μη σε πιάνουν τα φανάρια και τα στυλιάρια. Θα έπαιρνες μία «ειδική άδεια», δίχως αριθμό πρωτοκόλλου, και θα καθάριζες.

Ο δύσμοιρος μοτοσυκλετιστής περνούσε εκείνη την ώρα πλησίστιος μπροστά από τη Βουλή, χωρίς απ’ ότι φαίνεται να παραβιάσει κανέναν απολύτως νόμο ή κανονισμό. 

Με πράσινο, καταπράσινο.Το δίκυκλο τράκαρε με το απρόσεκτο τετράτροχο και, όπως συνήθως συμβαίνει, υπερίσχυσε ο νόμος του ισχυρότερου. Ο δύσμοιρος νέος έγινε ένα με την άσφαλτο και έμεινε να κείται εγκεφαλικά νεκρός.

Αμέσως έσπευσε επί τόπου η εγκεφαλικά νεκρή εξουσία, για να βγάλει λάδι τον δράστη. Και ας ήταν απλό τροχαίο.Πού είναι ο οδηγός που το προκάλεσε; Πουθενά. Γιατί δεν κρατήθηκε επί τόπου; «Δεν το προβλέπει ο νόμος, επειδή δεν υπήρξε νεκρός». Γιατί εγκατέλειψε ο ίδιος το μισοπεθαμένο αγόρι; Γιατί έτσι.Κάποιοι φαίνεται ότι τον φυγάδευσαν, μπάζοντας το στραπατσαρισμένο αμάξι στο γκαράζ της Μεγάλης Πόρτας, όπου ισχύουν άλλοι νόμοι, άλλοι κανονισμοί και «ειδικές άδειες».Οι κωλοπετσωμένοι θα δασκάλεψαν στον οδηγό να πάει να κρυφτεί μέχρι να περάσει το αυτόφωρο. «Σαρανταοχτώ ώρες», με το ρολόι. Για την ακρίβεια, 47 ώρες και 59 λεπτά.

Οι φαρδιές πλάτες άπλωσαν φτερούγες για να σκεπάσουν το έγκλημα κάτω από μία faux «βαθύτατη συντριβή», που εκδηλώθηκε σαν τα νεύρα του Ραν-ταν-πλαν, με 48 ώρες καθυστέρηση. Σύμπτωση θα είναι.

Ο μισοπεθαμένος νέος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο μετά από κανένα μισάωρο, αφού πρώτα απομακρύνθηκαν οι μη έχοντες εργασίαν και ξεπλύθηκαν οι συνειδήσεις.

Η Τροχαία κατέγραψε το περιστατικό στο δελτίο συμβάντων και το τσουβάλιασε μαζί με τα υπόλοιπα ατυχήματα του εθνικού μας ξεκληρίσματος. Ένας νεκρός πάνω, ένας κάτω, δεν βαριέσαι βρε αδερφέ, όλοι νούμερα είναι.Έπεσε το βράδυ και οι νοικοκυραίοι κλείστηκαν στα σπίτια τους για να δουν Σουρβάηβορ και δελτία διαστρέβλωσης. Μία συνηθισμένη Παρασκευή στο κυρΠαντελείο πλησίαζε στο τέλος της.

Ο Σπανούλης ξόφλησε, κάνει ζημιά στον Ολυμπιακό και πρέπει να παρατήσει το μπάσκετ. Ο Αντετοκούνμπο είναι απάτη και πρέπει να επιστρέψει τα δύο MVP για να μάθει να μην είναι αχάριστος προς τη χώρα που τον μεγάλωσε. Έχω ακόμη την προσοχή σας;

Το τροχαίο φονικό της Παρασκευής θα είχε κουκουλωθεί από αστυνομία, κυβέρνηση και μέσα ενημέρωσης, το τρίδυμο της συγκάλυψης, αν δεν αποκάλυπτε την αλήθεια κάποια κοπέλα στο Twitter. Η ίδια δέχθηκε επίθεση από εσμό διαδικτυακών αλητών, αλλά τους έγραψε στα άθραυστα παπάρια της.

Ένα και μοναδικό κανάλι, το Kontra, εδέησε να κάνει ρεπορτάζ και να προβάλει το βίντεο της ιστοσελίδας Pronews, όπου φαίνεται καθαρά ευθυτενής τροχονόμος να ξαποστέλνει διαμαρτυρόμενους περαστικούς.«Διώξ’ τον να μη λέει χαζομάρες… Ασε “το παιδί” και “το παιδί”. Εσύ φοράς το κράνος σου;» 

Χωρίς αιδώ. Επειδή μπορούσε. Καταγεγραμμένος στο βίντεο, με ήχο και εικόνα. Να τον ακούει η Δημοκρατία από το παραπλεύρως κτίριο και να ντρέπεται και αυτή.

Kανένα από τα όργανα της τάξης δεν φορούσε μάσκα, αλλά ας πούμε ότι αυτό είναι πταίσμα. Δεν είναι δα άπλυτοι διαδηλωτές, για να σπέρνουν μικρόβια.

Τα Πετσωμένα κανάλια, με χείριστη όλων την εξωνημένη ΕΡΤ, πέρασαν το Σαββατοκύριακο κάνοντας γαργάρες. 

Αλλά τα social media ανέλαβαν, για πολλοστή φορά, τον ρόλο του δημοσιογράφου.Προ της πανελλήνιας κατακραυγής, ήταν πλέον αδύνατο να υπάρξει πλήρης συγκάλυψη, σαν αυτή -την επαίσχυντη- που επιχειρήθηκε στην υπόθεση Λιγνάδη και σε μύριες άλλες.

Μόνο που πέρασε ένα διήμερο σιωπής. Το διήμερο της μεγάλης φυγής.

Χρειάστηκε να φτάσει Κυριακή, για να εξομολογηθεί δημόσια η μεγάλη αδελφή του πρωθυπουργού, ότι, α, δεν σας είπα μωρέ, έγινε ένα ατυχηματάκι, με αστυνομικό αυτοκίνητο της συνοδείας μου. Τόσο της πήρε, για να συνέλθει από τη συντριβή. Ανθρώπινο.

Η οικογένεια του Ιάσονα, επιτέλους μάθαμε κάποια στιγμή ότι είχε και όνομα το θύμα, ικέτευσε τους αυτόπτες μάρτυρες να βγουν από το καβούκι τους για να δικαιώσουν το παιδί της. Η έκκλησή της έπιασε τόπο, αφού ένας διανομέας που είδε με τα μάτια του το συμβάν έσπευσε να εμφανιστεί. Αργότερα εντοπίστηκε και ένας ταξιτζής. Υπάρχουν σίγουρα και άλλοι, αλλά φοβούνται «μη μπλέξουν».

Και ποιος τους δίνει άδικο; Η στρεψοδικία είναι κλασσικό modus operandi όλων όσων μοιράζονται την ενοχή για το -ουσιαστικά θανατηφόρο- τροχαίο της Πλατείας Συντάγματος.Όποιος τολμήσει να κατηγορήσει τους πραιτωριανούς, τους άριστους και τους πορφυρογέννητους θα βρει τον μπελά του κατά πάσα πιθανότητα θα φάει και βρωμόξυλο.

Σίγουρα θα παραδοθεί βορά στους ακοίμητους συκοφάντες του διαδικτύου και της τηλοψίας, μέχρι να στιγματιστεί ως ξερω γώ υπερασπιστής του Κουφοντίνα, σαν τον φουκαρά που τουλουμιάστηκε από τα ΜΑΤ στη Νέα Σμύρνη.

Ήδη μαθεύτηκε, ότι «συνάδελφοί» μου τηλεφωνούν στο σπίτι του θύματος και κάνουν αλλόκοτες ερωτήσεις, με προφανές σχέδιο να χρωματίσουν τον Ιάσονα, όπως έκαναν με τον Ζακ, με τον Αλέξη και με τόσα άλλα θύματα κρατικής βίας.

Χάθηκε να είναι και στη δική του θέση κανένα «πουστράκι» ή «κλεφτρόνι»; Όλα θα ήταν πιο εύκολα.«Το υλικό από τις κάμερες της Βουλής θα δοθεί από τον Φρούραρχο στις αρχές για να προχωρήσει η έρευνα», ανακοινώθηκε χθες. 

Με τρεις μέρες καθυστέρηση, λες και είναι το κομπιούτερ του Λιγνάδη.

Τρεις. Μέρες. Μετά. «Θα». «Δοθεί».Και, μην ανησυχείτε, αγαπητοί συμπολίτες, θα ακολουθήσει ΕΔΕ. Αλίμονο. 

Τέτοιες ΕΔΕ εσωτερικής κατανάλωσης. συνήθως ολοκληρώνονται με τα όπλα να βαφτίζονται γάντια, τα κλομπ ζαρντινιέρες και ενδεχομένως με παρασημοφόρηση του δράστη, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Σε ποια τράπεζα είπαμε ότι είναι σήμερα διευθυντής ο Καλαμπόκας; Ο Κορκονέας σε ποιο μοναστήρι πίνει το καφεδάκι του; Είναι άραγε μαζί του ο ατζαμής οδηγός της Παρασκευής ή κούρνιασε αλλού;

Τι διαβολεμένη δυστοπία είναι αυτή που ζούμε; Φανταζόταν τέτοια κατάντια κανείς από τους μετριοπαθείς που ψήφισαν την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης επειδή ενοχλήθηκαν από τη νικοτίνη του Πολάκη;

Θα μου επιτρέψετε, με την ευκαιρία, να πω ότι σε τέτοια θέματα, ιδίως όταν υπάρχει υποτροπή, δεν χωράει πολιτική ίσων αποστάσεων.Όποιος δεν τάσσεται ενάντια στην αστυνομοκρατία, στη συσκότιση και στην κατάλυση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι αυτομάτως με τους άλλους. 

Με τα κράνη και τις ασπίδες του τρόμου.

Ο Βασιλακόπουλος είναι ο καταστροφέας του ελληνικού μπάσκετ, αλλά ευτυχώς οι μέρες της παντοκρατορίας του τελειώνουν. Ο Ολυμπιακός θα παίξει του χρόνου στην Α1. Με προσέχετε ακόμη, έτσι;

Μέσα στην απέραντη οδύνη της, η οικογένεια του Ιάσονα αποφάσισε να δωρίσει τα ζωτικά όργανα του αδικοχαμένου νέου σε άλλους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.Να, αυτό ήθελα να σας πω από την αρχή, και κόντεψα να το ξεχάσω. 

Να γίνετε δωρητές οργάνων, όσο προλαβαίνετε πριν σας καταπιεί και εσάς η Ελλάδα. Το έκανα και εγώ και ήταν η ωραιότερη μέρα της ζωής μου.

«Οι εύχομαι αυτοί οι άνθρωποι που θα πάρουν τα όργανα του γιου μου να είναι νέα παιδιά, ζήτησα να είναι αλλά δεν μπορώ να διαλέξω, και να ζήσουν ευτυχισμένα και να πάρουν έστω λίγο από την ευαισθησία του και να χαρούν», είπε η συγκλονιστική μάνα, ενώ θα είχε κάθε δίκιο να μοιράσει κατάρες.

Ακούγεται μακάβριο, ότι μπορεί να έρχεται αύριο η σειρά μου ή η σειρά σου, αλλά είναι αλήθεια. Και ο Ιάσονας μια χαρά ήταν στην υγεία του μέχρι την Πέμπτη, ένα νιάτο σαν τα κρύα τα νερά, με όλη τη ζωή μπροστά του.Τώρα δεν είναι παρά ένα ακόμη θύμα του νεοελληνικού μεσαίωνα, άκλαυτο σαν σκυλί στο αμπέλι.Ή μάλλον, παραλίγο άκλαυτο. 

Οι απλοί πολίτες έσωσαν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους τη χαμένη τιμή της δημοκρατίας, της ηθικής και της δημοσιογραφίας, πάνω που οι Μεγάλες Πλάτες ετοιμάζονταν να κλείσουν με σαρδόνιο χαμόγελο το φέρετρο ενός άτυχου και αθώου νέου.Όποιος στέκεται συνειδητά στο πλευρό τους, δεν είναι παρά συνένοχος. Ηθικά και ίσως και ποινικά.

Τουλάχιστον, ο Κυριάκος δεν είναι ο μόνος που γλεντάει στην χώρα!

Δε συνηθίζουμε να κάνουμε αναρτήσεις με βάση τραγούδια - αν ίσως θα έπρεπε. Αλλά όπως και να έχει το καλό τραγούδι δεν έχει ώρα, ούτε μέρος που μπορεί ν' ακουστεί. Ακούγεται παντού και όλες τις ώρες. Να λοιπόν μια ζωντανή ηχογράφηση από ένα πολύ ωραίο ζεϊμπέκικο του Θέμη Αδαμαντίδη - το "Μα που να πάω"...

(Μετά την ανάρτηση του σχολίου μας και λόγω της έκτασης που πήρε το θέμα, το βίντεο δυστυχώς αποσύρθηκε. Είναι λυπηρό γιατί η εκτέλεση του τραγουδιού, ήταν πολύ καλή).

Α...Παρεπιπτόντως, το βίντεο του τραγουδιού του σπουδαίου λαϊκού καλλιτέχνη, Θέμη Αδαμαντίδη, είναι πολύ πρόσφατο. Βιντεοσκοπήθηκε τουν Φλεβάρη αυτής της χρονιάς - δηλαδή το 2021. Το ανέβασε ο μάνατζερ του νυχτερινού κέντρου που έγινε η βιντεοσκόπηση. Της βιντεοσκόπησης που έγινε εν μέσω lockdown και με νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας. Και δεν ήταν απ' αυτές τις live διαδικτυακές συναυλίες που κάθεται ο άλλος σπίτι του με τα ξηροκάρπια και τα ουϊσκάκια του, και απολαμβάνει τον Μάκη (Χριστοδουλόπουλο) και τους συνεργάτες του.

Ήταν κανονική βραδιά, σε μπουζουκομάγαζο.

Τελικά, επειδή το πράγμα κατέληξε να γίνει το "μικρό" μυστικό της Αθήνας, η αστυνομία αναγκάστηκε να επέμβει. Το μαγαζί έκλεισε χθες, έπειτα από "ειδική επιχείρηση της Διυπηρεσιακής Μονάδας Ελέγχου Αγοράς (ΔΙΜΕΑ) του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, και με συνδρομής της αστυνομίας", όπως αναφέρει το πάντα έγκυρο σε τέτοια ζητήματα (και ειδικά όταν έχουν σχέση με επιτυχημένες αστυνομικές παρεμβάσεις), "Πρώτο Θέμα".

Μην αναρωτιέστε όμως. Οι "αντιστασιακοί" θαμώνες, παραδόθηκαν. Δεν έδωσαν μάχη - ξέρουν ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί αλλού και το 300άρι θα τους δώσει χρόνο για την επόμενη εξόρμηση. Και φυσικά δεν υπήρχαν ΜΑΤ να ρίξουν "ψιλές" και "χοντρές" αυτή τη φορά.

Όπως και να έχει όμως, οι ήρωες του 1821 θα πρέπει να αισθάνονται υπερηφάνεια. Οι Έλληνες επαναστατούν και αντιστέκονται. Διακόσια χρόνια από την επανάσταση, δείχνουμε ότι κάτι μάθαμε.

Και αν έκλεισε χθες το Bella Vista στα Λιόσια (μερικούς μήνες μετά τη συνεχιζόμενη, ανενόχλητη νυχτερινή του λειτουργία) δεν πειράζει. Η επανάσταση θα συνεχιστεί αλλού! Και ο Παπαφλέσσας με τον Αθανάσιο Διάκο χάθηκαν, αλλά η επανάσταση δεν έσβησε. Σωστά;

Α! Και κάτι ακόμα. Στο βίντεο φαίνεται (φαινόταν πλέον) ΞΕΚΑΘΑΡΑ ένας σερβιτόρος να φοράει μάσκα. Φαντάζομαι ότι θα έχει τιμωρηθεί με στέρηση αποδοχών και απολογία στην πρωϊνή αναφορά. Δεν είναι δυνατό να το κάνει αυτό σε μια εστία αντίστασης.

(Για την αστυνομία δε θα σχολιάσουμε. Να χτυπάνε κορίτσια και νεαρούς με τα γκλόμπ σε πλατείες επειδή τους ρωτάνε "γιατί γράφουν" και να τρομάζουν παιδάκια, μέρα-μεσημέρι κάνοντας επιδρομές σαν τα Ορκ στον "Άρχοντα των Δακτυλιδιών" μπορούν. Μπορούν επίσης να δίνουν προσωπικά δεδομένα συλληφθέντων σε κόμματα, κατά παράβαση της νομοθεσίας, για να γράφουν non-paper - το κάνουν εύκολα. Να κάνουν τη δουλειά τους σωστά όμως, δεν τους πάει με τίποτα - το μαγαζί δούλευε τουλάχιστον ένα δίμηνο έτσι).

Τουλάχιστον ο Κυριάκος δεν είναι ο μόνος που γλεντάει στην χώρα. Έχει και συναγωνιστές στην Αντίσταση...

Ας πάει και το παλιάμπελο! (Εξαιρετικά αφιερωμένο στον Κυριάκο και όλους τους άλλους "αντιστασιακούς").

1η επέτειος από την έναρξη της πανδημίας - Έξι συν ένα πράγματα που μάθαμε τον τελευταίο χρόνο

 Στις 11 του Μάρτη του 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακήρυξε τον πλανήτη σε κατάσταση πανδημίας λόγω του COVID-19 (αυτού που όλοι μας ονομάζουμε λανθασμένα ως "κορωναϊό"). Την επομένη το πρωϊ, το ευρωπαϊκό παράρτημα του οργανισμού ακολούθησε, αιτιολογώντας την αναγκαιότητα της κίνησης (την οποία πολλοί χαρακτήριζαν τότε ως βεβιασμένη) στα 20000 κρούσματα και τους 1000 περίπου θανάτους που είχαν παρουσιαστεί στην Ευρώπη...

Ένα χρόνο μετά, ο πλανήτης βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση πανδημίας. Εκατοντάδες εκατομμύρια κρούσματα, πάνω από ένα εκατομμύριο θάνατοι, οικονομίες σχεδόν κατεστραμμένες και μαζική στέρηση των προσωπικών μας ελευθεριών - πράγματα ανήκουστα και αδιανόητα σε καιρό ειρήνης.

Μέσα στην πραγματική καταστροφή και στο θρήνο στον οποίο ζούμε (άλλοι περισσότεορ και άλλοι λιγότερο), θα είναι άδικο (και ασέβεια σε όσους χάθηκαν) να μην χρησιμοποιήσουμε τη γνώση την οποία αποκτήσαμε για να γίνουμε καλύτεροι τόσο σε ατομικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Εμείς  προσπαθήσαμε να μαζέψουμε κάποια πράγματα που θεωρούμε ότι πρέπει να πάρουμε ως μάθημα - σ' αυτά ας προσθέσει (ή αφαιρέσει) ο καθένας ότι θεωρεί ως απαραίτητα:

α) Πριν την πανδημία θεωρούσαμε υπερβολικά πολλά πράγματα ως δεδομένα 

Ένα ταξίδι χωρίς άγχος σε μια άλλη χώρα, η καθιερωμένη επίσκεψη στη γιαγιά και τον παππού. Μια βόλτα στην ταβέρνα με φίλους. Το δικαίωμα να διαδηλώσουμε ή να ξεχωρίσουμε τον χρόνο της δουλειάς από αυτό που περνάμε (με λιγότερο άγχος στο σπίτι). Η ευκαιρία να δούμε την αγαπημένη μας ομάδα στο γήπεδο ή ν' αθληθούμε μόνοι μας σ' ένα γυμναστήριο. Η δυνατότητα ν' αγκαλιάσουμε τ' αγαπημένα μας πρόσωπα, να συμπαρασταθούμε σε κάποιον αγαπημένο μας που υποφέρει στο νοσοκομείο ή ν' αποχαιρετήσουμε κάποιον αγαπημένο μας που έφυγε για το μεγάλο ταξίδι. Η ευκαιρία να πάμε στην περιφορά του Επιταφίου και να πούμε το "Χριστός Ανέστη" την Μεγάλη Εβδομάδα. Να πάμε σ' ένα γάμο ή σε μια βάφτιση. Να κάτσουμε γύρω από το ίδιο τραπέζι και να γιορτάσουμε μια επέτειο ή μια γιορτή. Η δυνατότητα ν' ακούσουμε ζωντανά τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη, να δούμε την καινούργια ταινία σ' ένα σινεμά. Η επιλογή του να πας "μια βόλτα στα μαγαζιά". Η λίστα με τα πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε ή που πλέον τα κάνουμε έχοντας στο μυαλό μας "κι αν κολλήσω;" είναι τεράστια.

Το μάθημα είναι απλό: να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο, να χαιρόμαστε την κάθε ευκαιρία και στιγμή και να μην αφήνουμε κανέναν να μας πάρει τίποτα απ' αυτά που μας ανήκουν, χωρίς να το θέλουμε κι εμείς πραγματικά.

β) Ο κορωναϊός ήρθε για να μείνει

Ίσως το χειρότερο απ' όλα είναι το ότι όλοι μας συνειδητοποιήσαμε ότι η πρόσκαιρη χαλάρωση που βιώσαμε το περασμένο καλοκαίρι ήταν προσωρινή. Ο κορωναϊός ήρθε για να μείνει και θα πρέπει όλοι μας να το συνειδητοποιήσουμε και κυρίως να πιέσουμε και τους κατέχοντες την εξουσία ώστε να προετοιμάσουν τα κράτη και τους πολίτες γι' αυτό το γεγονός. Τα εμβόλια θ' αποτρέπουν τη νοσηλεία και τους θανάτους. Γι' αυτό θα πρέπει να κάνουμε χρήση των όπλων, για να μην έχουμε ανθρώπινες απώλειες.

Παρά το γεγονός όμως αυτό, θα πρέπει να μην επιτρέψουμε σε κανένα να επιρρίψει πλήρως την ευθύνη σε μας. Δεν μπορεί η αδυναμία των κυβερνώντων να επενδύσουν σε δημόσια συστήματα υγείας (ή ακόμα να χρησιμοποιήσουν τις δωρεές που γίνονται γι' αυτό το σκοπό), σε συντονισμό και επιβολή ανοιχτής διαχείρησης των πατεντών σε θεραπείες και εμβόλια τα οποία όλοι μας πληρώσαμε (μέσω των εθνικών και ευρωπαϊκών προϋπολογισμών) να γίνει δικαιολογία για ν' αποχαιρετήσουμε τα ατομικά μας δικαιώματα, να χρησιμοποιείται μονίμως η καραμέλα της περίφημης (και φυσικά αναγκαίας πάντα) "ατομικής ευθύνης", για να δικαιολογήσει τ' αδικαιολόγητα.

γ) Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που έχουν διάθεση να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο

Από τους συνταξιούχους (και βουλευτές) γιατρούς και νοισοκομές που δήλωσαν τη διάθεση να βοηθήσουν εθελοντικά στο ΕΣΥ στην αρχή της πανδημίας, τις ταβέρνες και τα εστιατόρια που μοίραζαν (και μοιράζουν) γεύματα για τους πληγόμενους, τις εταιρείες/οργανισμούς/ιδιώτες που έδωσαν χρήματα και υλικά για την ενίσχυση του ΕΣΥ, τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους που ψώνιζαν για τους ηλικιωμένους γείτονές τους - ανεξαρτήτως κινήτρων, υπήρξαν πολλοί που θυσίασαν χρόνο, κόπο και χρήματα για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους. Για να μην πούμε για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές κ.ο.κ. που κάθε μέρα θυσιάζονται για το κοινωνικό σύνολο... Και αυτό είναι παρήγορο, γιατί δείχνει ότι υπάρχει ακόμα καλοσύνη, σε μια εποχή ακραίου υλισμού σαν τη δική μας.

δ) Οι συγκινητικότερες στιγμές έρχονται αυθόρμητα και εκτός προγράμματος.

Τα χειροκροτήματα στα μπαλκόνια για τους εργαζομένους στον κλάδο της υγείας, οι συναυλίες στις ταράτσες, το "Χριστός Ανέστη" σε αγνώστους στα μπαλκόνια το βράδυ της Ανάστασης, οι Χριστουγεννιάτικες κάρτες στους παππούδες και τις γιαγιάδες της πολυκατοίκιας που δε θα έβλεεπαν από κοντά τ' αποκλεισμένα παιδιά τους στο εξωτερικό από έναν άγνωστο ένοικο της πολυκατοικίας.  Αλλά και τα τελευταία αντίο μέσω Messenger του γιατρού στον παππού ή στον πατέρα που πέθαινε σε μια εντατική μόνος, η αυτοθυσία των νοσηλευτών κατά τη μεταφορά αγνώστων (και ανώνυμων για πολλούς από μας) μεταναστών με κορωναϊό στο νοσοκομείο, προκαλούν συγκίνηση και μας δίνουν ένα καλύτερο παράδειγμα για το μέλλον.

ε) Δε θα επιβιώσουμε αν δε συνεργαστούμε.

Το πρώτο κύμα συγκρατήθηκε γιατί δείξαμε αυτοσυγκράτηση και σεβαστήκαμε τους άλλους, αποφεύγοντας τ' ατομικά "αντάρτικα". Τα εμβόλια αναπτύχθηκαν σε χρόνο ρεκόρ γιατί οργανισμοί, πανεπιστήμια, εταιρείες και ελεγκτικοί μηχανισμοί συνεργάστηκαν (σχεδόν) άψογα. Από την άλλη είχαμε αδυναμία συνεργασίας στην έναρξή της πανδημίας (με την Κίνα να κρύβει στοιχεία και την μία χώρα να στοχοποιεί την άλλη για τη προέλευση και τη διάδοση του ιού), τις χώρες του κόσμου να μην μπορούν να συννεοηθούν αν πρέπει να έχουν κλειστά ή ανοιχτά σύνορα, να έχουμε παλλινωδίες για την κατασκευή και τη διανομή των εμβολίων και μια προσπάθεια των μεγάλων να "ρίξουν" τους μικρούς. Έχουμε ανεύθυνους να κάνουν "κορωνοπάρτυ" και να πηγαίνουν ταξίδια στο Ντουμπάι και ν' αγοράζουνε χαρτιά υγείας λες και έχει πιάσει ομαδική διάρροια την πολυκατοικία στην οποία μένουν. Όλα αυτά μας δείχνουν σε ατομικό, κοινωνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο ότι μόνο αν συνεργαστούμε - ως άνθρωποι, κράτη και ενώσεις - θα επιβιώσουμε αξιοπρεπώς. Αλλιώς ο κόσμος που ξέραμε θα χαθεί για πάντα. Εξάλλου έχουμε πολλά προβλήματα ακόμα μπροστά μας - δεν είναι διόλου απίθανο εξάλλου, οι επιπτώσεις του κορωναϊού να είναι μηδαμινά στα όσα θα βιώσουμε ως πλανήτης λόγω κλιματικής αλλαγής.

στ) Οι περισσότερες κυβερνήσεις και οργανισμοί όχι μόνο άργησαν να δράσουν αλλά παρέμειναν αδρανείς και δεν προετοιμάστηκαν για τη συνέχεια.

Είναι κοινά παραδεκτό ότι υπάρχει έλλειμμα ηγεσίας - εδώ και χρόνια - στις περισσότερες χώρες και παγκόσμιους οργανισμούς. Αυτό είχε φανεί από την περίοδο της οικονομικής κρίσης (ας θυμηθούμε π.χ. πως διαχειρίστηκε η Ε.Ε. την ευρωπαϊκή οικονομική κρίση), αλλά η ύπαρξή του φαινομένου κορυφώθηκε την περίοδο της πανδημίας. Δε θα πρέπει όμως να γίνει αυτό δικαιολογία για το ότι έγινε τον τελευταίο χρόνο που έφερε ένα ολόκληρο πλανήτη στα πρόθυρα της απόγνωσης. Και μπορεί η Κίνα να προβάλλεται ως παγκόσμια υπερδύναμη, αλλά στην πράξη φάνηκε ότι αν δεν οδηγήσουν καλά η Ευρώπη και οι ΗΠΑ, ο κόσμος όλος υα υποφέρει. Οι αρχικά σπασμωδικές αντιδράσεις και οι υποχρεωτικοί εγκλεισμοί μπορεί να δικαιολογούνταν λόγω της άγνοιας και της επιφυλακτικότητας. Στη συνέχεια όμως φάνηκε ότι κανείς από τους ηγέτες δεν μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που τους δόθηκε για να περιορίσουν τις συνέπειες της πανδημίας.

Στα δικά μας (που μας ενδιαφέρουν περισσότερο κιόλας), η κυβέρνηση όχι μόνο έκανε 7 σοβαρά λάθη στον αγώνα κατά της πανδημίας, αλλά δεν εκμεταλλεύτηκε και τον μεγάλο αριθμό δωρεών για την ενίσχυση του ΕΣΥ - κινήσεις που κόστισαν σε ζωές, κρούσματα και στην οικονομία. Αφήσαμε τον έλεγχο της διαχείρισης των παραγγελιών και των εγκρίσεων πλήρως στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, με τον Πρωθυπουργό να λειτουργεί ως βαποράκι φαιδρών ιδεών, όπως το διαβατήριο εμβολίων. 

και τέλος

ζ) Θα χρειαστεί πολύ αγώνα για να γυρίσουμε εκεί που ήμασταν πριν την πανδημία

Και αυτό ισχύει για όλα τα επίπεδα. Ατομικά, κοινωνικά, οικονομικά, εθνικά. Πολλοί βρήκαν ευκαιρία και απέκτησαν έλεγχο και εξουσία στις ζωές μας. Να περιορίσουν δικαιώματα και ελευθερίες. Δε θα εγκαταλείψουν εύκολα τα κεκτημένα τους. Θα χρειαστεί "γερό στομάχι", προσπάθεια και αγώνας - χωρίς λιγοψυχίες!

Οι μεγάλες πανδημίες που χτύπησαν την ανθρωπότητα...

 Ο κορωναϊός δεν αποτελεί την πρώτη (και σχεδόν σίγουρα δε θα είναι ούτε η τελευταία) πανδημία που πλήττει τον πλανήτη. Το ξέσπασμα του “αόρατου εχθρού” ξύπνησε σε όλους μνήμες από τις πανδημίες που συντάραξαν την ανθρωπότητα. Παρακάτω αναλύουμε τις πιο φονικότερες εξ αυτών, οι οποίες αποδεκάτισαν -στο πέρασμά τους- ολόκληρους πληθυσμούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Λέπρα

Παρόλο που ήταν γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων, η λέπρα εξελίχθηκε σε πανδημία στην Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν τα λεγόμενα "λεπροκομεία", ώστε να απομονωθεί ο τεράστιος αριθμός των νοσούντων.Πρόκειται για μια αργά αναπτυσσόμενη βακτηριακή ασθένεια η οποία προκαλεί πληγές, εξογκώματα και παραμορφώσεις στο δέρμα, ενώ μπορεί επίσης να απονεκρώσει τα νεύρα του δέρματος με αποτέλεσμα ο ασθενής να χάσει παντελώς την αίσθηση στα σημεία αυτά.Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι η εμφάνιση μεμονωμένων κόκκινων κηλίδων στο δέρμα που μεγαλώνουν και εξαπλώνονται σταδιακά σε όλο το σώμα. Τα μαλλιά γίνονται ξηρά, ενώ παρατηρείται πτώση των φρυδιών, των βλεφαρίδων και απώλεια τριχών σε άλλα μέρη του σώματος.

Άλλα συμπτώματα είναι η αιμορραγία ή η συνεχής συμφόρηση της μύτης, όπως και η καταστροφή του ρινικού διαφράγματος. Αν προσβληθεί ο λάρυγγας είναι πιθανή η απώλεια της φωνής, όπως και η δυσκολία στην αναπνοή, ενώ σε περίπτωση που προσβληθεί το οπτικό νεύρο, μπορεί να παρατηρηθούν βλάβες στα μάτια ή και απώλεια της όρασης. Τέλος, δεν αποκλείεται και η προσβολή εσωτερικών οργάνων, όπως το ήπαρ, ο σπλήνας, οι όρχεις και τα νευρικά στελέχη.Παρόλο που είναι πολύ παλιά ασθένεια, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων νοσεί ακόμη και στις μέρες μας. Γνωστή και ως ασθένεια του Χάνσεν, η λέπρα εντοπίζεται κυρίως σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής, ενώ σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες κατατάσσεται, σήμερα, στην τελευταία θέση των μεταδοτικών ασθενειών. Με τη φαρμακευτική αγωγή, ο ασθενής παύει, πλέον, να μεταδίδει τη νόσο, ενώ μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.

Μαύρη πανώλη

Η Μαύρη πανώλη ή αλλιώς, µαύρος θάνατος αποτελεί μια από τις πιο καταστροφικές πανδημίες στην ανθρώπινη ιστορία. Οι πρώτες επίσημες καταγραφές κρουσμάτων ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1347, ενώ ο συνολικός αριθμός των νεκρών υπολογίζεται στα 100 εκατομμύρια.Η ασθένεια είχε δύο μορφές: Τη βουβωνική ή σηψαιμική πανώλη και την πνευμονική. Η μετάδοση ήταν ακαριαία, ενώ οι κακές συνθήκες υγιεινής σε συνδυασμό με τις ελλιπείς ιατρικές γνώσεις συνετέλεσαν στη ραγδαία εξάπλωσή της.Στις αρχές του 1348 είχε ήδη διαδοθεί από την Ιταλία σε όλη την κεντρική Γαλλία και κατόπιν στις Κάτω Χώρες, ενώ εκτιμάται ότι μείωσε τον τότε παγκόσμιο πληθυσμό από 450 σε 350 - 375 εκατομμύρια, αφανίζοντας το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης. Η επιδημία έκανε την εμφάνισή της και τα επόμενα χρόνια του 14ου αιώνα, ενώ γάτες και σκύλοι σφαγιάστηκαν, καθώς θεωρήθηκαν ως “πηγή του κακού”.Μάλιστα, η πανούκλα εντοπίζεται ακόμα και σήμερα, κυρίως στην Αφρική και την Α
σία, όπως επίσης, σε αγροτικές περιοχές στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Στα συμπτώματά της περιλαμβάνονται ο ξαφνικός υψηλός πυρετός, αδυναμία, κόπωση, πονοκέφαλος, ρίγη και πρησμένοι λεμφαδένες.

Η ασιατική χολέρα

Η πρώτη πανδημία χολέρας, γνωστή και ως “ασιατική χολέρα” ξεκίνησε το 1817 κοντά στην πόλη της Καλκούτας, ενώ γρήγορα επεκτάθηκε σε όλη τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, φθάνοντας μέχρι τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Αφρική και τις ακτές της Μεσογείου.Παρά το γεγονός ότι η χολέρα είχε κάνει την εμφάνισή της πολλές φορές στην Ινδία, αυτή τη φορά η διάδοση ήταν ραγδαία. Πρόκειται για την πρώτη πανδημία χολέρας που πέρασαν από την Ασία και την Ευρώπη, κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, αφήνοντας στο πέρασμά της εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, μεταξύ των οποίων πολλούς Βρετανούς στρατιώτες.Λέγεται, μάλιστα, ότι Ινδουιστές προσκυνητές ευθύνονται για την εξάπλωση της χολέρας στην υποήπειρο, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αντι-ασιατικού συναισθήματος, κυρίως προς τον Ινδικό λαό και πολιτισμό. Πολλές ήταν οι εκδηλώσεις εκφοβισμού που αναφέρθηκαν κατά των ινδικών πολιτιστικών πρακτικών και κυρίως των προσκυνημάτων των Ινδουιστών, ενώ οι βρετανικές αρχές, αφού πραγματοποίησαν έρευνες για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έκαναν προσκυνήματα οι λαοί της Νότιας Ασίας, χαρακτήρισαν τους προσκυνητές ως “επικίνδυνη τάξη” και τέθηκαν υπό επιτήρηση.Αν και ο αριθμός των συνολικών θανάτων από την επιδημία παραμένει άγνωστος, εκτιμάται ότι στην Ινδία σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Η μετάδ
οση της νόσου σταμάτησε το 1824, με τους μελετητές να εκτιμούν ότι σε αυτό συνετέλεσε ο κρύος χειμώνας του 1823-1824.

Ευλογιά

Η ευλογιά εκτιμάται ότι άρχισε να προσβάλλει τον άνθρωπο περίπου το 10.000 π.Χ.. Κατά τον 18ο αιώνα, η ασθένεια προκαλούσε τον θάνατο σε περίπου 400.000 Ευρωπαίους κάθε χρόνο, ήταν υπεύθυνη για το ένα τρίτο του συνόλου των τυφλώσεων, ενώ 20-60% των προσβληθέντων -εκ των οποίων πάνω από το 80% των παιδιών- πέθαιναν.

Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα υπολογίζεται ότι η ευλογιά προκάλεσε τον θάνατο σε 300-500 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '50 καταγράφονταν παγκοσμίως σχεδόν 50 εκατομμύρια περιστατικά κάθε χρόνο.Το 1967, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, 15 εκατομμύρια άνθρωποι προσβλήθηκαν από την ασθένεια, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους. Μετά από επιτυχημένα προγράμματα εμβολιασμού κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ου αιώνα, ο ΠΟΥ ανακοίνωσε την εξάλειψη της ευλογιάς το 1980. Μέχρι σήμερα, η ευλογιά αποτελεί τη μοναδική νόσο του ανθρώπου που έχει εξαλειφθεί πλήρως (διαβάστε λεπτομέρειες εδώ).

Ισπανική γρίπη

Πρόκειται για μια πανδημία γρίπης η οποία έκανε την εμφάνισή της το 1918. Προκλήθηκε από έναν ιό Η1Ν1, ο οποίος προήλθε από τα πτηνά, ενώ σύντομα η μετάδοσή του γινόταν από άνθρωπο σε άνθρωπο.Παρά το γεγονός ότι εξάπλωση ήταν ραγδαία, οι ευρωπαϊκές χώρες λόγω του Α’ Παγκοσμίου πολέμου άφηναν “θολό” το τοπίο αναφορικά με την εξάπλωση της νόσου και τα θύματά της, κρύβοντας στην πραγματικότητα τη θανατηφόρα πορεία του ιού.Ωστόσο, η Ισπανία που είχε κρατήσει στάση ουδετερότητας, κατέγραφε την πραγματική κατάσταση της πανδημίας με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ως η χώρα που είχε πληγεί πολύ περισσότερο από την ασθένεια. Για τον λόγο αυτό, η νόσος έμεινε στην ιστορία ως ισπανική γρίπη.

Υπολογίζεται ότι περίπου 500 εκατομμύρια άνθρωποι ή το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού προσβλήθηκε από τον ιό, ενώ προκάλεσε το θάνατο τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο, εκ των οποίων οι 675.000 στις ΗΠΑ.Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο θάνατος επερχόταν από οξύ φλεγμονώδες πνευμονικό οίδημα, αιμορραγική πνευμονίτιδα ή πνευμονία με οξύ αιμορραγικό οίδημα.Τα πρώτα κρούσματα εκδηλώθηκαν στη Γαλλία τον Απρίλιο του 1918, ενώ γρήγορα η νόσος επεκτάθηκε στην Ιταλία, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Έπειτα, η πανδημία έφθασε στις Ινδίες, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νότιο Αφρική.Στις 10 Ιουλίου του 1918 το Βερολίνο μετρούσε 160.00
0 κρούσματα, ενώ στη Μεγάλη Βρετανία η γρίπη προκάλεσε τον θάνατο σε 220.000 ανθρώπους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα θύματα ξεπερνούσαν τα 550.000, ενώ στην Ιαπωνία οι νεκροί ήταν σχεδόν 250.000 και στις Ινδίες πέντε εκατομμύρια.Συνολικά, η ισπανική γρίπη κόστισε τη ζωή σε 17 έως 50 εκατομμυρια ανθρώπους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι τον Ιανουάριο του 1919 η Αυστραλία κατόρθωσε να μην πληγεί από την πανδημία, λόγω μιας αυστηρής καραντίνας.Στην Ελλάδα, το πρώτο κρούσμα της ισπανικής γρίπης εντοπίστηκε στην Πάτρα με τους νεκρούς να ξεπερνούν τους 800, ενώ η Σκύρος αποτέλεσε την ελληνική περιοχή που επλήγη περισσότερο από την πανδημία, χάνοντας το ένα τρίτο του πληθυσμού της. Στην Αθήνα η νόσος προκάλεσε τον θάνατο σε 1.668 ανθρώπους, στη Θεσσαλονίκη τα θύματα ήταν 5.284, ενώ η Δυτική Μακεδονία κατέγραψε 4.336 θύματα.

Ασιατική γρίπη

Η Ασιατική γρίπη ξεκίνησε το 1957 και εξαπλώθηκε με γοργούς ρυθμούς, πλήττοντας ολόκληρο τον κόσμο. Πρώτα ανιχνεύθηκε στην Κίνα, ενώ σύντομα επεκτάθηκε στις ΗΠΑ, την Αφρική και την Ευρώπη.Τα χαρακτηριστικά της μοιάζουν πολύ με τη σημερινή πανδημία του κορωνοϊού με τη διαφορά ότι η «ασιατική γρίπη» έπληττε κυρίως μικρά παιδιά κάτω των 5 ετών και τους ηλικιωμένους άνω των 65 ετών.Αντίθετα, ο ενδιάμεσος πληθυσμός νοσούσε ελαφρά ή ακόμα και χωρίς συμπτώματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θρήνησαν περίπου 150.000 νεκρούς, ενώ η ασιατική γρίπη κόστισε τη ζωή σε σχεδόν δύο εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

Η γρίπη των χοίρων

Η πανδημία της γρίπης των χοίρων προκαλείται από τον ιό H1N1 και μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πρόκειται για μια μετάλλαξη της γρίπης με γενετικό υλικό από τέσσερις προϋπάρχουσες μορφές του ιού: Δύο από τη γρίπη των χοίρων, ένα από τη γρίπη των πτηνών και ένα από την ανθρώπινη κοινή γρίπη. Πρωτοεμφανίστηκε στο Μεξικό, ενώ τον Ιούνιο του 2009 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως η επιδημία είχε μεταβληθεί σε πανδημία.Στα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνονται πυρετός, βήχας, πονόλαιμος, κόπωση, πόνος στους μυς και καταρροή. Πιο σπάνια, έχουν αναφερθεί έμετος και διάρροια, ενώ μπλε χείλια και δέρμα, γρήγορη αναπνοή, αφυδάτωση, έντονη υπνηλία, οξυθυμία στα παιδιά, όπως και γρήγορη αναπνοή, πόνος στο στήθος ή την κοιλιά, ίλιγγος, σύγχυση στους ενήλικες αποτελούν συμπτώματα που απαιτούν έκτακτη ιατρική παρακολούθηση.Επισήμως, η πανδημία έληξε στις 10 Αυγούστου του 2010, ενώ οι θάνατοι την ημέρα εκείνη ανέρχονταν στους 20.000, με τη γρίπη να έχει πλήξει 214 χώρες.

Και μετά ήρθε ο κορωναϊός...