"Καλώς μας ήρθε το δολλάριο" ή το γιατί ο Αλέξης δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς στην ΔΕΘ...

Το έχουν γράψει πολλοί, αλλά χρειάζεται να το επισημάνουμε: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερή. Είναι ένα κράμα ΠΑΣΟΚ και νεοφιλελευθερισμού που ακολουθεί τις επιταγές των δανειστών και προσπαθεί να τα έχει καλά με τους Αμερικανούς γιατί πιστεύει ότι έτσι θα εισπράξει πόντους για την ελάφρυνση του χρέους - αν και όποτε έρθει αυτή. Μπορεί κάποιοι άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ να θεωρούν ότι είναι αριστεροί επειδή οραματίζονται ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια και άφησαν την επιλογή φύλου στα 14 ή επειδή δεν ορκίζονται με θρησκευτικό όρκο, αλλά η αλήθεια είναι πικρή - καμία αριστερά (και ειδικά του χώρου από τον οποίο ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ) δε θα κυβερνούσε με τον δουλοπρεπή και ξεπουληματικό τρόπο που ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση.

Έτσι νομίζουμε ότι η κριτική για τον τρόπο με τον οποίο υποδέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση του (μαζί με τον κ.Μπουτάρη και την ΔΕΘ) την Αμερικανική αντιπροσωπεία στην Θεσσαλονίκη είναι άδικη - δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά, με βάση το πως έχει πορευτεί μέχρι σήμερα. Βέβαια στα μάτια κάποιων αριστερών φάνηκε ως ντροπιαστικός ο άκρατος σημαιοστολισμός (που θύμιζε όλιγον τι Τρούμπα την εποχή του ερχομού του Αμερικάνικου στόλου ή στην καλύτερη περίπτωση πανηγύρι σε χωριό τον Δεκαπενταύγουστο), ή η σπουδή με την οποία ο Πρωθυπουργός επισκεύτηκε ΟΛΑ τα περίπτερα των αμερικανικών εταιρειών στην ΔΕΘ ή ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο ευχαρίστησε τους Αμερικάνους (αλήθεια γιατί τους ευχαρίστησε; Κατάλαβε κανείς;).
Για εμάς όμως ήταν απόλυτα δικαιολογημένος, και η όλη του στάση αναμενόμενη: Εδώ ο άνθρωπος πήγε και υπέγραψε με τιμές και φανφάρες το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά - ενάντια στο οποίο τα 2/3 των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ Αττικοβοιωτίας έχτισαν τις πολιτικές του καριέρες και που ήταν το 1ο πράγμα για το οποίο ξέσκιζε τα ρούχα του (ως Αρχηγός Αντιπολίτευσης ο ίδιος ότι ΔΕΝ θα έκανε - και δε θα ευχαριστούσε εκείνους που θεωρεί ότι θα "ξεκολλήσουν" την οικονομία με το συνάλλαγμά τους και τις επενδύσεις τους; Σοβαροί να είμαστε...
Τι να έκανε δηλαδή; Να φώναζε "φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" ή "Yankees go home"; Ή να έφτυνε στα πόδια του Αμερικανού πρέσβη μόλις των έβλεπε - σα γνήσιος "αριστερός"; Ούτε στα όνειρά του (αν και εκεί ίσως μπορεί).
Βέβαια θα μπορούσε να υπάρξει και μια μέση οδός ακόμα και για τα δικά του (χαμηλά) μέτρα: π.χ. θα μπορούσαν ν' αποφευχθούν οι υπερβολές όπως αυτών που έγιναν στον ύμνο των ΗΠΑ στην ΔΕΘ, στη διάρκεια του οποίου το μόνο που δεν έκανε ο Τσίπρας ήταν να βάλει το χέρι στην καρδιά - αν και βέβαια στην αρχή είχε το γνωστό βαριεστημένο ύφος του. Αλλά στο κάτω-κάτω Έλληνες δεν είμαστε; Μας αρέσει η υπερβολή και ο Αλέξης (μαζί με τους συμβούλους του) δεν μπορούν ν' αποτελέσουν εξαίρεση.
Κι έτσι ο Αλέξης από τις πορείες προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία στα χρόνια της Αντιπολίτευσης έφτασε να χιλιο-ευχαριστεί την χώρα αυτή ως Πρωθυπουργός και να παίρνει ως δωράκια - φανέλες και κονκάρδες.
Τρέμουμε τι θα γίνει αν του χρόνου είναι Πρωθυπουργός και είναι η Γερμανία τιμώμενη χώρα στην ΔΕΘ. Μέχρι και την Γερμανική σημαία θα περάσει στους ώμους του και θα μάθει απέξω το Das Lied der Deutschen. Ή τιμάς ή δεν τιμάς στο κάτω-κάτω...
Αν ήταν τα πράγματα αλλιώς - και οι ΗΠΑ βοηθούσαν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ την χώρα μας (π.χ. αν πίεζαν τους Σκοπιανούς σε μια συμφωνία προς όφελός μας, αν ΔΕΝ άφηναν τους Τούρκους να κάνουν ό,τι κάνουν στο Αιγαίο και αν ΔΕΝ είχαν συμφωνήσει να τους πουλήσουν τα F-35, αν είχαν πιέσει το ΔΝΤ ώστε να προσφέρει μια ουσιαστική ελάφρυνση στο χρέος αντί να ζητούν μειώσεις μισθών- ξεπουλήματα - περικοπές, αν βοηθούσαν στο να λυθεί ΔΙΚΑΙΑ το Κυπριακό κ.ο.κ.), τότε θα τα καταλαβαίναμε όλα και θα λέγαμε: "Αμάρτησε για την χώρα του, μπράβο του!". Επειδή όμως τίποτε απ' αυτά δε συμβαίνει, θα πούμε ότι απλώς είναι υπερβολικός και προσέγγισε τον εξευτελισμό.
Αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά - και προφανώς όχι και η τελευταία. Τα χειρότερα έρχονται...
Για να βοηθήσουμε πάντως την κατάσταση και επειδή ο Πρωθυπουργός μας δεν το έχει το αγγλικό, μερικά απλά μαθήματα αγγλικής από την ταινία "Καλώς μας ήρθε το δολλάριο" που ταιριάζει γάντι με την περίσταση:

Να το πως ένα βακτήριο προκαλεί προβληματισμό στον ιατρικό κόσμο...

Θα μπορούσαμε να γράψουμε για το μεταναστευτικό - και το πως εξελίσσεται στη μεγαλύτερη ανοιχτή πληγή της χώρας μας. Θα μπορούσαμε ν' αναφερθούμε στο δόγμα "νόμος και τάξη" που εμπνεύστηκε και εκτελεί ο τελευταίος υπουργός "παντός καιρού και κόμματος" Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το πως ο ΕΝΦΙΑ θα γίνει περουσιολόγιο και θα εξελιχθεί στο μεγαλύτερο φακέλωμα της ιστορίας στον δυτικό κόσμο. Αντ' αυτών θ' ασχοληθούμε μ' ένα θέμα που βρίσκεται εκτός της άμεσης επικαιρότητας. Ένα βακτήριο που προκαλεί έντονο προβληματισμό στον ιατρικό κόσμο...

Για το ότι τα βακτήρια αποκτούν αντοχές στ' αντιβιοτικά διαβάζουμε κατά καιρούς έχουμε διαβάσει πολλές φορές στο παρελθόν. Απ' ότι φαίνεται όμως τα πράγματα είναι ιδιαίτερα προχωρημένα και η μάχη που δίνεται καθημερινά στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στα νοσοκομεία έχει αρχίσει να γίνετε άνιση: Σύμφωνα με ερευνητές του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, ένα βακτήριο, που είναι έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα σε όλα τα υπάρχοντα αντιβιοτικά και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές λοιμώξεις ή και θάνατο, εξαπλώνεται απαρατήρητο σε όλα τα νοσοκομεία του πλανήτη. Σε άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Nature Microbiology, αναφέρουν ότι εντόπισαν τρεις μεταλλάξεις του πολυανθεκτικού επιδερμικού Σταφυλόκοκκου (Staphylococcus epidermidis) σε δείγματα από δέκα χώρες, περιλαμβανομένων και από την Ευρώπη, οι οποίες μάλιστα δεν μπορούν να ελεγχθούν από κανένα από τα υπάρχοντα αντιβιοτικά. «Αν και ξεκινήσαμε να μελετάμε δείγματα από την Αυστραλία, η ανάλυση δειγμάτων από όλες τις χώρες έδειξε ότι ο επιδερμικός σταφυλόκοκκος είναι παρόν παντού. Και φαίνεται να έχει εξαπλωθεί σε κάθε χώρα. Είναι συγγενείς του θανατηφόρου MRSA, του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου, και υπάρχει στο δέρμα μας προσβάλλοντας κυρίως τους ηλικιωμένους ή τους ασθενείς που έχουν εμφυτεύσιμα υλικά, όπως καθετήρες ή μοσχεύματα», εξηγεί ο Μπεν Χοουντεν, διευθυντής του Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας του αυστραλιανού πανεπιστημίου.
Όπως τονίζει - και μπορεί να καταλάβει ο καθένας μας συμπερασματικά, χωρίς να έχει πτυχίο ιατρικής - ο επιδερμικός σταφυλόκοκκος όντας διαδεδομένος και μη αντιμετωπίσιμος, μπορεί να αποβεί μοιραίος για τη ζωή ασθενών των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αδύναμο. Ο Δρ Χοουντεν και οι συνεργάτες του μελέτησαν εκατοντάδες δείγματα επιδερμικού σταφυλόκοκκου από 78 νοσοκομεία παγκοσμίως. Παρατήρησαν ότι μερικά στελέχη του βακτηρίου είχαν μια μικρή αλλαγή στο DNA τους που τα είχε κάνει ανθεκτικά σε δύο εκ των πιο διαδεδομένων αντιβιοτικών που χορηγούνται συνήθως για την αντιμετώπιση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. «Τα δύο αυτά αντιβιοτικά δεν σχετίζονται μεταξύ τους και δεν αναμέναμε μια μετάλλαξη να τα καθιστά ανίσχυρα», συμπληρώνει ο Τζιν Λι, μέλος της ομάδας. Η εξάπλωση του επιδερμικού σταφυλόκοκκου αποδίδεται στην αυξημένη χρήση των αντιβιοτικών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Προφανώς και δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους γιατρούς σ' αυτές γι' αυτό. Τι θα μπορούσαν να κάνουν άλλωστε; Ν' αφήσουν τους ασθενείς απροστάτευτους; Προφανώς όχι.
Και λύση δυστυχώς δεν είναι η δημιουργία ισχυρότερων αντιβιοτικών - για πολλούς λόγους, οι βασικότεροι εκ των οποίων είναι το κόστος και η τοξικότητα. Η δε χρήση μειγμάτων - ως μέτρο αποφυγής της δημιουργίας ανθεκτικότητας - δεν είναι αποτελεσματική δεδομένου ότι έτσι "καίγονται" στελέχη φαρμάκων καθώς και μειώνεται η αποτελεσματικότητα τους... Αν η είδηση συνδυαστεί με άλλη πρόσφατη μελέτη που επιβεβαιώνει ότι τα νοσοκομειακά βακτήρια γίνονται όλο και πιο ανθεκτικά στα απολυμαντικά με βάση το αλκοόλ που συνήθως χρησιμοποιεί στα νοσοκομεία, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είμαστε μακρυά από την εποχή που η απολύμανση και η αντιβίωση, δεν θα προσφέρουν πραγματική προστασία από επιπλοκές...

Κυνήγι μαγισσών ενάντια σε όσους καταθέτουν και χρησιμοποιούν μετρητά!

Είναι γνωστό ότι η χώρα μας, είναι χώρα των άκρων. Είναι γνωστό για χρόνια οι φοροδιαφεύγοντες έκαναν πάρτυ και δεν έδιναν λογαριασμό σε κανέναν, αλλά τον τελευταίο καιρό η εφορία έχει επιδοθεί σ' ένα κυνήγι μαγισσών από το οποίο δε γλυτώνει κανείς - σε βαθμό εξοργιστικό όπως φαίνεται στο ρεπορτάζ του Πρώτου Θέματος και το οποίο επιβεβαιώνει τα όσα είχαμε γράψει περί σχεδίου υποχρεωτικής χρήσης (μόνο) πιστωτικών καρτών στην χώρα μας:

"Ούτε οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και οι εντολές της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσιών Εσόδων (ΑΑΔΕ) δεν μπορούν να σταματήσουν τα κρούσματα αυθαιρεσιών σε βάρος φορολογουμένων, και ειδικά τη φάμπρικα που έχει στηθεί στο υπουργείο Οικονομικών -με την πίεση και των εισαγγελικών αρχών- με βάση την οποία θεωρείται μαύρο χρήμα η κατάθεση και χρήση μετρητών.

Στη φάκα όμως πέφτουν και απλοί πολίτες που σήκωσαν χρήματα υπό τον φόβο της χρεοκοπίας της χώρας, αλλά όταν τα επέστρεψαν στις τράπεζες η Εφορία τούς κατηγόρησε για αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας, μη δεχόμενη ότι είναι τα ίδια χρήματα με εκείνα που σήκωσαν το 2010-2011, δηλαδή την εποχή της πρώτης μεγάλης οικονομικής κρίσης.
Τα κρούσματα έχουν σχετικά περιοριστεί μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν άκυρους τους αναδρομικούς ελέγχους δεκαετίας, αλλά τα προβλήματα δεν έχουν εκλείψει. Ετσι χρειάστηκε πρόσφατα να παρέμβει ξανά η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), δικαιώνοντας μισθοσυντήρητη φορολογούμενη η οποία κατέθεσε ενδικοφανή προσφυγή κατά του πορίσματος ελέγχου που της επέβαλε βαρύ πρόστιμο, θεωρώντας «αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας» το ποσό που είχε καταθέσει σε μετρητά σε ΑΤΜ τράπεζας, αν και τα λεφτά προκύπτει ότι προέρχονταν από την κανονική μισθοδοσία της, η οποία ήταν δηλωμένη και φορολογημένη.
Ολα ξεκίνησαν με εισαγγελική εντολή προκειμένου να ελεγχθεί εργαζόμενη σε κρατικό νοσοκομείο για διαφορά δηλωθέντων εισοδημάτων και πρωτογενών καταθέσεων σε λογαριασμό.  Η ΔΕΔ Αθηνών έκρινε ότι οι καταθέσεις δικαιολογούνται από αναλήψεις μετρητών που είχε κάνει η φορολογουμένη από τον λογαριασμό της μισθοδοσίας της σε άλλον, αλλά και από τα δηλωθέντα εισοδήματα των ετών 2010 και 2011.

Παρότι η περίφημη εγκύκλιος Μπάκα (του τότε αναπληρωτή γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Ιωάννη Μπάκα, ο οποίος δεν ζει πια) είχε ξεκαθαρίσει από το 2015 ήδη προς όλους τους ελεγκτές ότι η χρήση μετρητών δεν απαγορεύεται από νόμο (τουλάχιστον πριν από τους περιορισμούς στα capital controls) ενώ η ανάληψη και επανακατάθεσή τους δεν μπορεί να θεωρείται αυτομάτως μαύρο χρήμα ή λανθασμένη συναλλακτική πρακτική, ο φορολογικός έλεγχος επέβαλε πρόσθετους φόρους 9.550 ευρώ στην εργαζόμενη, αλλά και επιπλέον εισφορά αλληλεγγύης 720 ευρώ επειδή πιάστηκε να έχει καταθέσει με μετρητά σε τράπεζα τα χρήματα που είχε κάνει ανάληψη από τον λογαριασμό μισθοδοσίας τον οποίο τηρούσε σε άλλη τράπεζα.

«Εγκλημα» τα μετρητά

Το όνομα της εργαζόμενης βρισκόταν, σύμφωνα με πληροφορίες, στα 65 CD με τα χιλιάδες ονόματα δημοσίων υπαλλήλων που είχαν κάνει υψηλές καταθέσεις σε τράπεζες. Το... έγκλημα της φορολογουμένης ήταν ότι έκανε δύο μεγάλες καταθέσεις:
■ Στις 12/1/2011 (δηλαδή λίγο μετά την εποχή όπου πολλοί φοβούνταν άτακτη χρεοκοπία ή κούρεμα καταθέσεων) κατέθεσε μετρητά 15.000 ευρώ, τα οποία -με στοιχεία- είχε σηκώσει στη διάρκεια του 2010 από το ΑΤΜ που βρίσκεται στον χώρο του νοσοκομείου όπου εργαζόταν. Παρότι επικαλούνταν τα αποδεικτικά των αναλήψεων που έδειχναν αναλήψεις 40.000 ευρώ, ο έλεγχος δεν δέχτηκε ότι τα 15.000 ευρώ σε μετρητά προέρχονταν από τα ήδη κατατεθειμένα. Ούτε όμως απέδειξε ότι προέρχονταν από φοροδιαφυγή, αλλά τα έκρινε ως «αγνώστου προελεύσεως», παραπέμποντας ουσιαστικά την ελεγχόμενη να βρει το δίκιο της στα δικαστήρια.
■ Επιπλέον, στις 9/8/2011 κατέθεσε άλλα 10.000 ευρώ, τα οποία προέρχονταν επίσης από αναλήψεις μετρητών από το ΑΤΜ στον χώρο εργασίας της κατά την περίοδο Ιανουαρίου - Αυγούστου 2011. Με αποδείξεις η φορολογούμενη έδειξε ότι είχε σηκώσει και άλλες 30.000 ευρώ που είχε στην τράπεζα, αλλά και πάλι ο έλεγχος δεν πείστηκε για την προέλευση των χρημάτων.
Την κατάσταση κίνησης λογαριασμού μισθοδοσίας της, όμως, στην οποία φαίνονταν λεπτομερώς οι αναλήψεις της τη διετία 2010-2011, δέχτηκε τελικά η ΔΕΔ, διασταυρώνοντας παράλληλα τις πιστώσεις μισθοδοσίας της αλλά και το ότι η φορολογουμένη είχε δηλώσει συνολικό φορολογητέο εισόδημα 73.568,31 ευρώ (από ακίνητα 17.785,13 ευρώ και από μισθωτές υπηρεσίες 55.783,18 ευρώ).
Η ΔΕΔ στηρίχτηκε επίσης στην απόφαση του ΣτΕ 884/2016 με την οποία κρίθηκε ότι περιουσιακή προσαύξηση προερχόμενη «από άγνωστη πηγή ή αιτία […] εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι η φορολογική διοίκηση δεν κατορθώνει να διαπιστώσει, κατά τρόπο αρκούντως τεκμηριωμένο και ασφαλή, τη συγκεκριμένη προέλευση της προσαύξησης (που, σε υπόθεση όπως η παρούσα, υπερβαίνει τα εισοδήματα που της έχει δηλώσει ο φορολογούμενος), παρά τη λήψη των προβλεπόμενων στον νόμο αναγκαίων, κατάλληλων και εύλογων μέτρων ελέγχου και διερεύνησης της υπόθεσης, συμπεριλαμβανόμενης, ιδίως, της κλήσης του φορολογούμενου για παροχή σχετικών πληροφοριών και στοιχείων που, αν υποβληθούν, ελέγχονται ως προς την ακρίβεια και την επάρκειά τους».
Εν προκειμένω όμως, από την κίνηση του λογαριασμού προέκυπτε ότι είχαν γίνει οι αναλήψεις, μέρος των οποίων επανακατατέθηκε το 2011 (τα υπόλοιπα διακρατήθηκαν ή αναλώθηκαν), ενώ και τα συνολικά δηλωθέντα εισοδήματα (73.568 ευρώ) ήταν μεγαλύτερα από το συνολικό ποσό των 25.000 ευρώ των πρωτογενών πιστώσεων που προσδιόρισε ο έλεγχος.
Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας έγινε δεκτός και φέτος στις 17 Μαΐου η ΔΕΔ Αθηνών διέγραψε ολοσχερώς τα πρόστιμα που της είχαν επιβληθεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει πρακτικά όμως ότι ξεμπέρδεψαν αυτομάτως και όσοι άλλοι ταλαιπωρούνται για τους ίδιους λόγους, καθώς εκατομμύρια φορολογούμενοι έκαναν ανάλογες «ασκήσεις επιβίωσης» -τόσο το 2010 όσο και το 2015- με μαζικές αναλήψεις από τα ΑΤΜ ή τα γκισέ των τραπεζών προσπαθώντας να σώσουν ό,τι μπορούσαν μπροστά στις έκκρυθμες καταστάσεις που οι πολιτικές ηγεσίες είχαν οδηγήσει τη χώρα.
Και ειδικά εκείνοι που, κατόπιν επίμονων εκκλήσεων, επέστρεψαν τα χρήματά τους στις τράπεζες στηρίζοντας έτσι τον χρηματοπιστωτικό κλάδο και την εθνική οικονομία γενικότερα."

Τι σημαίνει αλήθεια "πολιτική ευθύνη";

Τελικά ο ήρωας του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ούτε ο Τσε, αλλά ούτε και ο Βελουχιώτης. Ο ήρωας του Αλέξη μας είναι ο Κουφοντίνας. Όπως λοιπόν και ο Δημήτρης Κουφοντίνας ανέλαβε την πολιτική ευθύνη των πράξεων της 17Ν (μη αποδεχόμενος όμως το ποινικό μέρος των χτυπημάτων της), έτσι και ο Αλέξης ναι μεν πήρε την πολιτική ευθύνη, αφήνοντας όμως τους πάντες στη θέση τους και συνεχίζοντας τον ίδιο δρόμο - αυτόν της καταστροφής - που ακολούθησαν και οι προηγούμενοι...

Παρακολουθώντας τις δηλώσεις του δεν μπορεί κανείς να ξεχωρίσει αν είναι αποτέλεσμα της ζέστης ή του παχυδερμισμού που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πορείας της κυβέρνησης από τον Ιούλιο του 2015 μέχρι σήμερα:

"Θέλω να αναλάβω ακέραια ενώπιον του υπουργικού συμβουλίου και του ελληνικού λαού την πολιτική ευθύνη. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο για τον πρωθυπουργό της χώρας. Και σας καλώ να την αναλάβετε κι εσείς, όσο βαρύ κι αν είναι. Γιατί είναι επίσης αυτονόητο για την κυβέρνηση της χώρας".

Ως εδώ καλά. Δεν μπορεί εξάλλου να τα "χώσει" και σε κάποιον άλλον. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνάει από το 2015 - είχε 3 χρόνια να φτιάξει σχέδιο για την αντιμετώπιση πυρκαγιών - δεδομένου ότι τα σχέδια των προηγούμενων είχαν αποτύχει οικτρά. Στο κάτω-κάτω δεν είμαστε η Γροιλανδία, ούτε η Ανταρκτική. Πυρκαγιές συμβαίνουν και θα συμβαίνουν...Άρα η παρούσα κυβέρνηση έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευθύνη για το ότι δεν παρουσίασε ένα σχέδιο που επιχειρησιακά θα είχε πιθανότητες να πετύχει - έχοντας το παράδειγμα της Ηλείας έπρεπε να είχε διδαχθεί από τα προηγούμενα λάθη, που κόστισαν ακριβά. Επομένως ευθύνεται για ό,τι έγινε...Παρακάτω λοιπόν αναμένει κανείς την πλήρη ανάληψη των ευθυνών ή μήπως όχι;

"Εμείς δε θα επιχειρήσουμε ποτέ να αποδράσουμε από τις ευθύνες μας. Όπως δεν το κάναμε, όταν αναλάβαμε τη χώρα χρεοκοπημένη, και φορτωθήκαμε εθελοντικά τα λάθη και τις παραλείψεις δεκαετιών. Όπως δεν το κάναμε όταν αντιμετωπίσαμε το φάσμα μιας τεράστιας οικονομικής, εθνικής, και ανθρωπιστικής καταστροφής, για την οποία άλλοι ήταν υπεύθυνοι. Έτσι δεν θα το κάνουμε και τώρα. Δεν είμαστε εδώ για να διαιωνίζουμε τα λάθη και τις συμπεριφορές που ζήσαμε στο παρελθόν". Παραβλέποντας ότι το 3ο μνημόνιο (αρχικά) και το μόνιμο μνημόνιο (πρόσφατα) το ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και ότι η σύνδεση "Μνημονίων-πυρκαγιών" είναι το λιγότερο ατυχής, οι δηλώσεις αρχίζουν να δείχνουν ότι ο άνθρωπος αναγνωρίζει ότι κάτι πήγε στραβά. Δεν το λέει βέβαια - πάει Παρίσι με αμάξι αντί να πάρει την απευθείας πτήση...

Οπότε συνεχίζουμε να διαβάζουμε..."δεν θέλω να κρύψω ότι δεν αποφεύγω και τη σκέψη ή τον φόβο: Μήπως από κάποιο ένστικτο αυτοσυντήρησης, διαπράττουμε κι εμείς το ίδιο λάθος, που πολλές φορές έχουμε δει να διαπράττουν άλλοι στο παρελθόν. Να υπερβάλλουμε σε δικαιολογίες για να μειώσουμε τις ευθύνες. Αναρωτιέμαι μήπως διστάσαμε να αντιμετωπίσουμε όσο έπρεπε τον κίνδυνο άλλων καταστροφών από στρεβλώσεις που δημιούργησε το παρελθόν. Έτσι και αλλιώς έχουμε την ευθύνη όσο οι στρεβλώσεις παραμένουν". Εδώ είναι σα να βλέπουμε, τον Κωνσταντάρα στο "Υπάρχει και Φιλότιμο":

Ας παραβλέψουμε ότι κανείς από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραιτείται για τίποτα (βλέπε περιπτώσεις Καμμένου, Παπαδημητρίου, Αντωνοπούλου, Μουζάλα, Φωτίου, Κατρούγκαλου - όλοι άλλαξαν υπουργείο ή έφυγαν ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ) καθώς επίσης και το ότι τα non-papers του Μαξίμου έχουν καταντήσει να βγάζουν περισσότερο γέλιο και από τα σκετσάκια του Ράδιο Αρβύλα όσο αφορά την προσπάθεια δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων. Δεν μπορούμε όμως παρά να σχολιάσουμε το ότι το πράγμα αρχίζει να ξεφεύγει αντί να ξεκαθαρίζει: δηλαδή έχουμε πάλι, τους "παλιούς" να φταίνε (προφανώς υπονοώντας τις νομιμοποιήσεις των οικοδομικών παραβάσεων) και όχι εκείνους τους οποίους δεν μπόρεσαν να χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρα και να βάλουν ένα σχέδιο σε εφαρμογή, ώστε και η εκκένωση να γίνει όπως πρέπει και οι δυνάμεις που υπάρχουν να χρησιμοποιηθούν με τη μέγιστη σύνεση και αποτελεσματικότητα...Αλλά επειδή πρέπει να δίνουμε ευκαιρίες συνεχίζουμε να διαβάζουμε της δηλώσεις του κ. Τσίπρα:

"Οι αποκεφαλισμοί εν ώρα της μάχης δεν αποτελούν πράξεις πολιτικής γενναιότητας αλλά πολιτικής δειλίας. Πολύ περισσότερο, η εύκολη καταδίκη των πυροσβεστών, αστυνομικών, λιμενικών, στρατιωτικών που έδωσαν τη μάχη με ηρωισμό, στα μέτωπα της φωτιάς. Ας μην πυροβολούν λοιπόν οι διάφοροι "πολέμαρχοι" και κριτές του καναπέ εκείνους που με κίνδυνο της ζωής τους έδωσαν τη μάχη και έσωσαν ανθρώπινες ζωές.Τους πυροσβέστες που έσπευσαν ηρωικά στον υπέρ πάντων αγώνα. Τους αστυνομικούς, που αν δεν βρίσκονταν στο πεδίο της μάχης, θα θρηνούσαμε περισσότερους. Τους λιμενικούς, που γλίτωσαν εκατοντάδες στη θάλασσα.  Αφού η μάχη αυτή τελειώσει, αφού και η τελευταία εστία κινδύνου αντιμετωπιστεί, τότε θα υπάρξει η  αποτίμηση και η απόδοση ευθυνών. Διαφορετικά θα πέσουμε σε κυνήγι μαγισσών και στην εύρεση αποδιοπομπαίων τράγων".

Εδώ το πράγμα ξεφεύγει. Ο κύριος Τσίπρας ανακατεύει τους πυροσβέστες και τους λιμενικούς (τους οποίους δεν κατηγόρησε ΚΑΝΕΙΣ γι' αδιαφορία), με τους υπηρεσιακά και πολιτικά υπεύθυνους, που έριξαν ένα στρατό απροετοίμαστο σε μια μάχη, την οποία υποχρεωτικά (και δεδομένης της προηγούμενης εμπειρίας) θα έπρεπε να περιμένουν. Προφανώς επίσης οι άνθρωποι που έχουν ευθιξία παραιτούνται. Και όταν δεν την έχουν, είναι υποχρέωση του ανωτέρου τους. να τους την αποδίδει. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να έρθει ο χειμώνας (γιατί τότε θα σβήσουν οι τελευταίες πυρκαγιές) για ν' αποδώσουμε ευθύνες για το ότι το όποιο σχέδιο εκκένωσης δεν εφαρμόστηκε, για το ότι η αντίδραση της πυροσβεστικής σε ορισμένα μέτωπα ήταν αργή, για το ότι δεν υπήρξε αμεσότερη κινητοποίηση όλου του μηχανισμού της πολιτικής προστασίας (συμπεριλαμβανομένης της περισυλλογής εκείνων που έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν) ή για το ότι έχουν περάσει 3 μέρες και ακόμα δεν ξέρουμε πόσοι πέθαναν και που είναι οι αγνοούμενοι λες και έπεσε αεροπλάνο στο Έβερεστ ή στον Ατλαντικό. Επίσης προφανώς όταν υπάρχουν παραιτήσεις από εμπλεκομένους σε τέτοιες περιπτώσεις δεν της αντιμετωπίζουμε ως "αδυναμία". Τις αποδεχόμαστε, προχωράμε σε αντικαταστάσεις και αλλάζουμε. Είναι σα να λέει ο Τσίπρας ότι αν ένας στρατηγός χάνει μάχες σ' έναν πόλεμο, τον αφήνουμε μέχρι να κερδίσει ή ότι σε μια ομάδα που έχει φάει 4 γκολ στο ημίχρονο ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, δεν κάνουμε αλλαγές. 

Αλλά το "κλου" των δηλώσεων έρχεται στο τέλος (και αφού ο κ. Τσίπρας αφήσει ένα ενδεχόμενο περί "βαλτών" πίσω από τους εμπρησμούς που οδήγησαν στην καταστροφή): "...ξέρουμε όμως και πρέπει να γίνει σαφές σε κάθε πολίτη ότι οφείλουμε αυτήν την ώρα να οργανώσουμε την άμυνα της πολιτείας και της κοινωνίας απέναντι σε αυτή την εγκληματική πράξη. Θα προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα στην κατάρτιση εθνικού σχεδίου, που θα αντιμετωπίζει τις οικιστικές στρεβλώσεις δεκαετιών. Με τη συμμετοχή επιστημονικών φορέων, πανεπιστημίων, και ειδικών. Στην προσπάθεια αυτή καλώ να συμμετάσχουν οι πάντες. Και τα κόμματα της αντιπολίτευσης". Δηλαδή με λίγα λόγια, η πρώτη κίνηση μας (στο μέλλον) θα είναι η δημιουργία άλλης μιας επιτροπής, η οποία θα συζητήσει το πρόβλημα (λέγοντας πράγματα που είναι γνωστά εδώ και χρόνια) και θα βρει "λύσεις" (οι οποίες δε θα εφαρμοστούν ποτέ).

Όσοι απορούν λοιπόν για το γιατί έγινε, ό,τι έγινε ας διαβάσουν τις δηλώσεις ενός νέου ανθρώπου, του Αλέξη Τσίπρα, που τυγχάνει να ηγείται της χώρας μας. Δεν χρειάζεται καμία περαιτέρω επεξήγηση.

Μια ανάληψη "πολιτικής ευθύνης" η οποία δε συνοδεύεται από καμία κίνηση απόδοσης ευθυνών και αντιμετώπισης της κατάστασης (τόσο σε επίπεδο μη επανάληψης όσο και αποκατάστασης των ζημιών), αρκεί.Και η ζωή συνεχίζεται...
Αυτό όμως είναι "πολιτική ευθύνη" - μέσα σε εισαγωγικά και μόνο. Η πραγματική πολιτική ευθύνη σημαίνει ανάληψη ευθυνών, παραιτήσεις και άμεση αλλαγή...Διαφορετικά είναι μόνο λόγια και τίποτε άλλο.  

Το δήθεν "ηθικό" πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ: Το παράδειγμα της Αντωνοπούλου και η θέση της στον ΟΟΣΑ

Τελικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μαθαίνει με τίποτε ή απλώς δεν την ενδιαφέρει τίποτα. Τελευταίο κρούσμα αδιαφορίας ήταν η "επιβράβευση" της κυρίας Ράνιας Αντωνοπούλου με την τοποθέτηση της στη θέση της μονίμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) με έδρα το Παρίσι. Για όσους δε θυμούνται, η κυρία Αντωνοπούλου είχε παραιτηθεί (τόσο εκείνη όσο και ο σύζυγός της Δημήτρης Παπαδημητρίου) από αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας τον περασμένο Φεβρουάριο, έπειτα από την αποκάλυψη ότι λάμβανε 1.000 ευρώ μηνιαίως ως επίδομα ενοικίου για το διαμέρισμα στο Κολωνάκι, όπου ζούσε με τον σύζυγό της. Τότε, η χορήγηση του επιδόματος μπορεί να ήταν νόμιμη, στηριζόμενη σε άρθρο που εισχώρησε στο νόμο 4336/2015, δηλαδή το τρίτο μνημόνιο (!), και που έδινε το δικαίωμα σε εξωκοινοβουλευτικά μέλη της κυβέρνησης να λαμβάνουν επιδότηση διαμονής εφόσον δε διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία στην Αθήνα - αλλά είχε κριθεί από πολλούς ως μη ηθική επιλογή, δεδομένου ότι το ζεύγος διέθετε ιδιόκτητη κατοικία εντός Λεκανοπεδίου Αττικής.
Τότε είχαμε κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα - αναλογιζόμενοι το πως ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε από τα ταξίδια του κύριου Βαρουφάκη (ως υπουργού Οικονομικών) στην οικονομική θέση στο χιλιάρικο επίδομα της κυρίας Αντωνοπούλου.

Με επενδυτικό χαρτοφυλάκιο άνω των 3εκατ. δολαρίων, καταθέσεις 500.000 δολαρίων και ετήσια εισοδήματα 540.000 δολαρίων, το πιο πλούσιο ζευγάρι της τότε κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου και η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου, μόνο το “χιλιαρικάκι” για το ενοίκιο προφανώς δεν είχαν ανάγκη. Και όμως το ζήτησαν (και το έλαβαν), έχοντας ζητήσει να μπει ως διάταξη στο 3ο μνημόνιο (αφενός) και έχοντας μια "επαγγελματική" προσέγγιση της συμμετοχής τους στην κυβέρνηση (αφετέρου), ενστερνιζόμενοι την παλιά λαϊκή ρήση του "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο..."
Τα καλά στελέχη όμως δεν χάνονται. Όλο και κάποια θεσούλα βρίσκεται γι' αυτούς. Κι έτσι η κυρία Αντωνοπούλου βρήκε "απάγκιο κι απανέμι" που λέει και το λαϊκό τραγούδι στο Παρίσι και τον ΟΟΣΑ. Μαζί της και ο σύζυγός της, που φανταζόμαστε θα βρει και αυτός θέση ως βοηθός ή ως γραμματέας της. Αλλά επειδή δε της φτάνουν τα χρήματα που θα παίρνει, όπως έγινε γνωστό μέσω της Διαύγειας, η μεταφορά της οικοσκευής, των εισιτηρίων και των εξόδων εγκατάστασης της κυρίας Αντωνοπούλου στο Παρίσι, στοίχισε στους Έλληνες φορολογούμενους 13.221 ευρώ. Τζάμπα πράγμα δηλαδή - και απορούμε ειλικρινά πως είναι δυνατόν το κόστος να έφτασε σε τόσο υψηλά επίπεδα. Φανταζόμαστε ότι για να φτάσει σε τέτοιο κόστος η μετοίκηση, θα μεταφέρθηκαν ως και οι πολύελαιοι του (νοικιασμένου) σπιτιού τους, ενώ τα εισιτήρια του αεροπλάνου θα ήταν δίπλα στον πιλότο στο πιλοτήριο.
Μ' αυτά και μ' αυτά λοιπόν, γράφετε ένα ακόμα κεφάλαιο στο "βιβλίο της ηθικής αριστεράς" (του ΣΥΡΙΖΑ). Από το γ.γ. της (ανύπαρκτης) νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ που διόρισε τη φιλενάδα του σε μετακλητή θέση, περάσαμε στην κ. Μπαζιάνα που έγινε ακαδημαϊκός με μόνιμη θέση στο ΕΜΠ (με μηδενικές δημοσιεύσεις και ερευνητικό έργο) και τώρα στην οικονομικά "ηθική" κ. Αντωνοπούλου που στεπώνει 13 χιλιάδες ευρώ έξοδα μετοίκησης, έχοντας εισπράξει τα χιλιάρικα του επιδόματος ενοικίου όντας μέλος της κυβέρνησης (γιατί το σπίτι της ήταν εκός Κολωνακίου).

Τι θα έλεγε το είδωλο του Πρωθυπουργού, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, αν τα μάθαινε όλα αυτά; Θα έπαιρνε τα βουνά και πάλι σίγουρα - όπως έκανε όταν άρχισαν να κάνουν παρόμοια οι σύντροφοί του στην Κούβα...