Οι πέντε συν μία "χρεωκοπίες" της Ελλάδας

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά πέντε φορές βάρεσε... κανόνι η Ελλάδα στη σύγχρονη ιστορία της, με το πρώτο "επεισόδιο" να καταγράφεται στις αρχές του πολέμου ανεξαρτησίας της χώρας και το τελευταίο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης του '30.

Μάλιστα η συνδυασμένη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η Ελλάδα ήταν χρεοκοπημένη στη σύγχρονη εποχή ανέρχεται σε ενενήντα χρόνια ή περίπου στο ήμισυ της συνολικής περιόδου κατά την οποία η χώρα είναι ανεξάρτητη! Πάντως, η πρώτη καταγεγραμμένη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία έγινε τον 4ο αιώνα προ Χριστού, όταν 13 πόλεις-κράτη της Ελλάδας δανείστηκαν κεφάλαια από τον Ναό της Δήλου. Τότε οι περισσότεροι από τους δανειστές δεν κατάφεραν ποτέ να αποπληρώσουν τα δάνεια και ο Ναός "έγραψε" απώλειες 80% επί του κεφαλαίου του. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού "Forbes", "πρωταθλήτριες" στο σπορ της χρεοκοπίας αναδεικνύονται η Βενεζουέλα και το Εκουαδόρ, με 10 "κανόνια" η κάθε χώρα.

Η Ελλάδα κήρυξε πτώχευση πέντε φορές και συγκεκριμένα το 1827, το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, ενώ σε όλες ήταν εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας.

Ο εξωτερικός δανεισμός με επαχθείς όρους συνοδεύει το ελληνικό κράτος από τα πρώτα του βήματα με την αναγνώριση της εθνικής υπόστασης μετά την Επανάσταση του 1821, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των δανείων σπαταλήθηκε όχι για τις ανάγκες του λαού, αλλά για την προπληρωμή τόκων και προμηθειών στα χρηματιστήρια της Ευρώπης.


Η κύρια αιτία που η χώρα μας αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι ήταν τότε, όπως άλλωστε και σήμερα, το υψηλό δημόσιο χρέος. Επίσης, ο ρόλος των ξένων δεν πρέπει να υπερεκτιμάται: έχουν συμφέροντα τα οποία φροντίζουν να εξυπηρετούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς αυτό να αποκλείει κερδοσκοπικές επιθέσεις από συγκεκριμένα κέντρα που άλλοτε κέρδιζαν μεγαλύτερα επιτόκια ή ελληνική γη με υποθήκη και σήμερα, με την παγκοσμιοποίηση των αγορών, υψηλότερα spreads και υπεραξίες από το σορτάρισμα σε μετοχές και ομόλογα.

Τρικούπης
"Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"

Η φράση "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν" αποτελεί μια ιστορική αναφορά που πιστώνεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως τη χρησιμοποίησε σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και στην αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του. Η κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Διάφορες άλλες μαρτυρίες αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής. Στην πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά "εν τη ρύμη του λόγου" του, αναφέροντας τις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας.

Η πρώτη πτώχευση

Ο πόλεμος για την ανεξαρτησία της Ελλάδας ξεκίνησε το 1821 και στόχο είχε τον τερματισμό της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1824 εξασφαλίστηκε από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου δάνειο ύψους 472.000 στερλινών, προκειμένου να συνεχιστεί ο αγώνας. Η προσφορά υπερκαλύφθηκε και από τους αγοραστές απαιτήθηκε να καταβάλουν μόνο το 10% της τιμής αγοράς. Επιπλέον δάνειο ύψους 1,1 εκατ. στερλινών χορηγήθηκε το 1825. Οι κερδοσκόποι στο Λονδίνο "σούφρωσαν" το μεγαλύτερο μέρος των ποσών, προτού η Ελλάδα λάβει τα κεφάλαια. Το 1827 ο Ι. Καποδίστριας απευθύνει έκκληση στις μεγάλες δυνάμεις για νέο δάνειο χωρίς αυτές να ανταποκριθούν.

Σπατάλη από Οθωνα

Το 1832 χορηγήθηκε δάνειο ύψους 60 εκατ. δραχμών στην Ελλάδα, η οποία ήταν πλέον ανεξάρτητο κράτος. Το δάνειο κανονίστηκε από τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Ρωσίας και Βρετανίας και υποτίθεται ότι χορηγήθηκε προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να "χτίσει" την οικονομία της. Τα κεφάλαια κατά το μεγαλύτερο μέρος τους κατασπαταλήθηκαν για τη διατήρηση του στρατού και του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ελλάδας από τους Αγγλους.

Περικοπές μισθών

Μέχρι το 1843 η οικονομική ανάκαμψη δεν φαινόταν πουθενά. Η χώρα αδυνατούσε να εκπληρώσει το δημόσιο χρέος της. Οι ξένες δυνάμεις αρνήθηκαν να καταβάλουν την τρίτη δόση του δανείου του 1832. Ο Οθωνας αναγκάστηκε να κηρύξει επίσημη πτώχευση εκλιπαρώντας για νέες πιστώσεις. Υπό τον φόβο της εισβολής των μεγάλων δυνάμεων και κάτω από την υπόδειξή τους προχωρεί στη μείωση των τακτικών δαπανών, που περιλαμβάνει και περικοπές μισθών. Η διάσκεψη που συνήλθε στο Λονδίνο έθεσε αυστηρούς όρους για την καταβολή των ελληνικών οφειλών.

Στάση πληρωμών

Αφού η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε διακανονισμό των χρεών της το 1878, οι παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου άνοιξαν και πάλι για την Ελλάδα και -όπως ήταν αναμενόμενο- οι δανειστές προθυμοποιήθηκαν αμέσως να χορηγήσουν στη χώρα κεφάλαια. Αυτός ο δανεισμός αυξήθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα και η κυβέρνηση Τρικούπη προχώρησε σε στάση πληρωμών το 1893. Το 1898 οι ξένες πιέσεις οδήγησαν την Ελλάδα να αποδεχτεί τη δημιουργία της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διαχείριση του Ελληνικού Χρέους. Αυτή η Επιτροπή ήλεγχε την οικονομική πολιτική της χώρας, καθώς και την είσπραξη φόρων και τα συστήματα διαχείρισης της Ελλάδας.

Διεθνές κραχ - Υποτίμηση δραχμής

Το 1929 ξεσπάει η παγκόσμια οικονομική κρίση ύστερα από το κραχ του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Η κρίση είχε άμεσες συνέπειες στην οικονομία της Ελλάδας. Εναν χρόνο πριν η χώρα είχε επανέλθει στον "κανόνα χρυσού", με σκοπό να προσελκύσει επενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Η δραχμή για να παραμείνει στον "κανόνα χρυσού" συνδέεται με το δολάριο. Τον Σεπτέμβρη του 1931 προκαλείται πανικός, με "φυγάδευση" στο εξωτερικό 3,6 εκατ. δολαρίων από ιδιώτες και τράπεζες. Η κυβέρνηση αναζητεί εναγωνίως νέα δάνεια χωρίς επιτυχία. Την άνοιξη του 1932 ο Βενιζέλος αναγκάζεται να εγκαταλείψει καθυστερημένα τον " χρυσό κανόνα" και να υποτιμήσει τη δραχμή. Την Πρωτομαγιά ανακοινώνει στη Βουλή την πτώχευση της Ελλάδας.

Το 454 π.Χ
Στη Δήλο η πρώτη χρεοκοπία στον κόσμο

Η πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.

Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.

Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.

Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν "τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους".

Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη... στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!

Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται... επαναδιαπραγμάτευση χρέους.

Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους - δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.

Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το "κανόνι" ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

Σε μόνιμη οικονομική καραντίνα η Ελλάδα μέχρι το 2030 / Σωρεία συνταγματικών παραβιάσεων από το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο

Είδηση: Σε μόνιμη «καραντίνα» μέχρι το 2030 θα παραμείνει η χώρα μας, με τις χρηματοδοτικές της ανάγκες να ξεπερνούν τα 200 δισ. ευρώ και απαιτούμενο «κούρεμα» τουλάχιστον 50%, για να μπορέσει το δημόσιο χρέος να περιοριστεί μόλις στο 120% του ΑΕΠ προς τα τέλη της δεκαετίας (!).
Οι διαπιστώσεις αυτές περιλαμβάνονται στην εμπιστευτική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη βιωσιμότητα του χρέους, η οποία βρίσκεται από χθες στα χέρια των ηγετών της ευρωζώνης, οι οποίοι επιχειρούν να λύσουν το ελληνικό και μαζί το ευρωπαϊκό πρόβλημα χρέους.

Η έκθεση διαπιστώνει επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά την Ελλάδα, με την οικονομία να «προσαρμόζεται» μόνο μέσω της ύφεσης και της μείωσης μισθών, παρά μέσω αύξησης της παραγωγικότητας, χάρη στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτό σημαίνει πως το δημόσιο χρέος θα παραμείνει υψηλό για αρκετά ακόμη χρόνια και για να αντιμετωπιστεί η βιωσιμότητά του, η Επιτροπή προτείνει γενναίο «κούρεμα», με συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.

Από το 2013, που η χώρα μας θα επέστρεφε στις αγορές με το πρώτο Μνημόνιο, τώρα η επιστροφή αναβάλλεται επ' αόριστον, η συμφωνία της 21ης Ιουλίου κρίνεται -πριν καλά καλά εφαρμοστεί- ανεπαρκής και οι ανάγκες χρηματοδότησης, με βάση το χειρότερο σενάριο, μπορεί να φθάσουν έως και τα 440 δισ. ευρώ.

Για τη βιωσιμότητα του χρέους η έκθεση προτείνει «κούρεμα» 50%-60%. Με «κούρεμα» της τάξης του 50% το χρέος θα παραμείνει λίγο πάνω από το 120% του ΑΕΠ μέχρι τα τέλη του 2020. Γεγονός που, όπως επισημαίνει η έκθεση, δεδομένου του ότι δεν θα υπάρχει πρόσβαση στις αγορές, σημαίνει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον χρηματοδότηση περί τα 114 δισ. ευρώ. Για περαιτέρω μείωση του χρέους, για παράδειγμα κάτω του 110% του ΑΕΠ το 2020, θα χρειαστεί, μάλιστα, μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, με «κούρεμα» της τάξης του 60% ή και περισσότερο και επιπλέον χρηματοδότηση με 109 δισ. ευρώ. Με άλλα λόγια, η ελληνική οικονομία θα χρειαστεί πάνω από 200 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα χρόνια, για να πετύχει -όπως η ίδια Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνει- τη μείωση του χρέους σε επίπεδα που ήδη για άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, έχει χτυπήσει συναγερμός. Και αυτό χωρίς να προσμετρηθούν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η έκθεση, τα κόστη από ενδεχόμενη διάχυση της κρίσης.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν είναι παρά ομολογία αποτυχίας της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Αλλωστε, πριν καταλήξει η έκθεση για τη βιωσιμότητα του χρέους στην παραδοχή για ανάγκη γενναίου «κουρέματος», επισήμανε την επιδείνωση της κατάστασης στην Ελλάδα μετά την τέταρτη αξιολόγηση, την οποία αποδίδει στην έλλειψη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την καθυστέρηση εφαρμογής της υποσχεθείσας πολιτικής. Με βάση τη νέα σκληρή πραγματικότητα, η έκθεση προβλέπει για το 2011 ύφεση 5,5% και 3% για το 2012, με την ανάπτυξη να επανέρχεται κατά μέσο όρο στο 1,25% το 2013-14, στο 2,75% το 2015-2020 και στο 1,75% το χρόνο την περίοδο 2021-2030.

Με τέτοιους ρυθμούς ανάπτυξης, το χρέος θα παραμείνει σε πολύ υψηλά επίπεδα και θα αρχίσει να μειώνεται με πολύ αργούς ρυθμούς. Θα φθάσει στο 186% του ΑΕΠ το 2013 και θα μειωθεί μόλις στο 152% του ΑΕΠ στα τέλη του 2020 και στο 130% του ΑΕΠ στα τέλη του 2030 (!). Η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στις αγορές νωρίτερα από το 2021 και οι συσσωρευμένες χρηματοδοτικές της ανάγκες θα φθάσουν περί τα 252 δισ. ευρώ μέχρι το 2020.

Υπάρχει και ένα δεύτερο, χειρότερο σενάριο, που κάνει λόγο για βαθύτερη ύφεση, λόγω της μεγάλης εσωτερικής υποτίμησης, η οποία μπορεί να αυξήσει το χρέος έως και το 208% του ΑΕΠ, παραμένοντας σε υψηλά επίπεδα μέχρι και το 2020 (173% του ΑΕΠ). Με βάση το σενάριο αυτό, η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στις αγορές πριν από το 2027, με τις χρηματοδοτικές της ανάγκες να φθάνουν στα 450 δισ. ευρώ.

Σχόλιο: Την ίδια ώρα που η Γερμανία απαιτεί "νέα μέτρα" (!!!), την ώρα που το ενδεχόμενο κούρεμα ομολόγων θα οδηγήσει εν τέλει σε αύξηση του δημόσιου χρέους (αφού θα οδηγήσει σε κρατικοποίηση των τραπεζών που προφανώς δεν μπορεί να γίνει από ιδία κεφάλαια), βγαίνει στη δημοσιότητα και η έκθεση που παρουσιάζουμε, που δείχνει την ματαιότητα των όσων συμβαίνουν εδώ και 18 μήνες στην χώρα μας. Επίσης αποδεικνύει πως τελικά ούτε το "κούρεμα" θα έχει ουσιαστικά θετικό αντίκτυπο στην χώρα μας, όπως πολύ επιμένουν.

Το ερώτημα επομένως που τίθεται είναι το εξής: γιατί προχωράμε έτσι; Η απάντηση απλή. Γιατί έτσι βολεύει τους "δανειστές-δυνάστες" μας και τις κυβερνήσεις των χωρών τους. Μπορεί να χάσουν χρήματα από τα κεφάλαια τους (τα έχουν πάρει βέβαια σε τόκους), αλλά θα μπορέσουν εκμεταλλευόμενοι τις "ευκαιρίες" που θα παρουσιαστούν (δείτε εδώ λεπτομέρειες), να κάνουν απόσβεση και να δημιουργήσουν προνομιακές "θέσεις" στα Βαλκάνια.

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Προφανώς δεν μπορούμε να δεχτούμε επιτροπεία για τη δημόσια περιουσία και τους προϋπολογισμούς για τα έτη 2012, 2013, 2014 (και βλέπουμε). Προφανώς δεν μπορούμε να μοιράσουμε σε σειρά χωρών τις αρμοδιότητες για τους κύριους τομείς της χώρας όπως αποκαλύφθηκε στον κυριακάτικο τύπο. Το μόνο που πραγματικά μπορούμε να κάνουμε (πέραν από αυτά τα οποία έχουμε σημειώσει εδώ κατά καιρούς και τα οποία και σήμερα έχουν εφαρμογή), είναι να παίξουμε το τελευταίο χαρτί που μας απομένει: διαπραγμάτευση με στόχο την απόσυρση μέτρων που έχουν γονατίσει την ελληνική κοινωνία και που θα φέρουν ανάπτυξη. Η ατελείωτη υποχωρητικότητα δεν οδηγεί πουθενά και απλώς κάνει τα πράγματα χειρότερα για όλους μας.

Και είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ δε νομιμοποιείται για τίποτα απ' όσα κάνει. Με ψέμματα βγήκε, με ψέμματα προχώρησε, σε ψέμματα κατέληξε. Και προφανώς η συνέχεια δεν μπορεί να είναι ανάλογη...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Φθάσαμε και σ' αυτό: Να βλέπουμε και να ζούμε ακόμη και την κατάλυση του Συντάγματος μέσα από τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015», που ψήφισε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου στη Βουλή.

Ούτε λίγο ούτε πολύ πάνω από 11 «σκαστές» παραβιάσεις του Συντάγματος περιέχει αυτό το «περιβόλι αντισυνταγματικότητας» που κατάντησε να επιβάλλει στους βουλευτές του ο Γιώργος Παπανδρέου. Σε σημείο που να τίθεται πλέον ζήτημα εφαρμογής και του άρθρου 120 του Συντάγματος, του παλιού 1-1-4! Γι' αυτό σήμερα ζούμε μέρες 1965 και βάλε, που ο κόσμος στους δρόμους ζήταγε από τους αποστάτες να φύγουν κακήν κακώς.

Ας δούμε τα «μαργαριτάρια» της αντισυνταγματικότητας, όπως τα έθεσαν στη Βουλή ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Μάκης Βορίδης, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αλλά και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής στην εμπεριστατωμένη –πρώτη φορά η έκθεσή του είναι σχεδόν μεγαλύτερη από το νομοσχέδιο– τεκμηρίωσή του.

1. Στο άρθρο 1 παρ. 2 και 10 προβλέπονται μειώσεις των συντάξεων του Δημοσίου και άλλων ασφαλιστικών φορέων. Οι μειώσεις αυτές είναι αντίθετες προς το Σύνταγμα –αφού παραβιάζουν την αξία του ανθρώπου και το κοινωνικό κράτος– αλλά και προς το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

2. Στο άρθρο 2 παρ. 3 και 4 προβλέπονται μειώσεις των επικουρικών συντάξεων και των εφάπαξ βοηθημάτων. Οι μειώσεις αυτές, ως παντελώς αυθαίρετες, είναι αντίθετες προς το Σύνταγμα, επειδή παραβιάζουν ευθέως την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1).

3. Στο άρθρο 5 προβλέπεται η θεσμοθέτηση του «κρατικού υπαλλήλου» και της «κινητικότητας». Αυτό είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα (άρθρο 103) αφού:

α. Ο «κρατικός υπάλληλος» δεν ανήκει στις κατηγορίες προσωπικού που αναγνωρίζει το Σύνταγμα.

β. Προσκρούει στις εγγυήσεις για την απόσπαση και τη μετάθεση των δημόσιων υπαλλήλων, στο μέτρο που υποκαθιστά τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα υπηρεσιακά συμβούλια από μια ενιαία κεντρική τριμελή επιτροπή, επιλογής του «κ. υπουργού».

4. Στα άρθρα 7 και 28 προβλέπεται ο τρόπος κατάταξης των υπηρετούντων δημόσιων υπαλλήλων στη βαθμολογική κλίμακα. Αυτός ο τρόπος κατάταξης, παντελώς αυθαίρετος, παραβιάζει τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας, ιδίως ως προς το ζήτημα του ελάχιστου χρόνου παραμονής στον κάθε βαθμό.

5. Στο άρθρο 31 παρ. 9 προβλέπεται η κατάργηση κάθε γενικής ή ειδικής ρήτρας ή όρου συλλογικής σύμβασης εργασίας που καθορίζει αποδοχές, πρόσθετες αμοιβές κ.λπ. Η κατάργηση αυτή είναι, κατά πρώτο λόγο, αντισυνταγματική, ως αντίθετη προς τα άρθρα 22 παρ. 2 και 3 και 23 παρ. 1 του Συντάγματος. Και, κατά δεύτερο λόγο, αντίθετη προς 4 Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας. Επιπλέον παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, που κατοχυρώνει το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος.

6. Στο άρθρο 33 προβλέπεται, γενικώς, η προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα αυτή καθορίζεται, αποκλειστικώς, με ηλικιακό κριτήριο. Αλλά αυτό ωθεί στην έξοδο, αδιακρίτως, ό,τι καλύτερο διαθέτει σήμερα η δημόσια διοίκηση από πλευράς στελεχικού δυναμικού. Έτσι όμως αποδιοργανώνεται η δημόσια διοίκηση, πράγμα που δυναμιτίζει την ομαλή συνέχειά της και προσβάλλει το δημόσιο συμφέρον.

7. Στο άρθρο 33 παρ. 12 προβλέπεται ο τρόπος επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων που κενώνονται λόγω προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας. Επειδή η επιλογή αυτή γίνεται με απλή υπουργική απόφαση, αυτό είναι καταφανώς αντίθετο προς τις συνταγματικώς κατοχυρωμένες αρχές της ισότητας, της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας.

8. Στο άρθρο 34 παρ. 1 εδ. ε' προβλέπεται η εφεδρεία για τους εργαζόμενους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Όπως όμως η εφεδρεία αυτή οργανώνεται, είναι αντίθετη προς τις ρυθμίσεις του ευρωπαϊκού δικαίου. Και, ειδικότερα, προς τις ρυθμίσεις της οδηγίας 75/29 περί ομαδικών απολύσεων.

9. Στο άρθρο 35 παρ. 4 προβλέπεται η ανάθεση της αξιολόγησης των δημόσιων υπαλλήλων σε ιδιώτες εξωτερικούς συμβούλους. Τούτο όμως προσβάλλει προδήλως τις συνταγματικώς κατοχυρωμένες αρχές της λαϊκής κυριαρχίας και της διάκρισης των εξουσιών.

Διότι η αξιολόγηση των δημόσιων υπαλλήλων αφορά το δημόσιο συμφέρον και πρέπει να γίνεται από κρατικά όργανα, επειδή συνδέεται αναποσπάστως με τον σκληρό πυρήνα του κράτους και, συγκεκριμένα, της δημόσιας υπηρεσίας.

10. Στο άρθρο 37 προβλέπεται η προτεραιότητα των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων, πράγμα αντίθετο προς το Σύνταγμα που κατοχυρώνει τη συλλογική αυτονομία. Και, μεταξύ άλλων, την κήρυξη συλλογικής σύμβασης εργασίας ως υποχρεωτικής, εφόσον συντρέχουν οι προβλεπόμενοι όροι, ιδίως δε να δεσμεύουν τουλάχιστον το 50% των εργαζομένων.

Με αποτέλεσμα να γεννάται θέμα με το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την ύπαρξη ομοιόμορφων όρων εργασίας σε συγκεκριμένο επαγγελματικό τομέα και την προστασία της συλλογικής ρύθμισης από τον ανεπιθύμητο ανταγωνισμό εκ μέρους επιχειρήσεων που δεν δεσμεύονται αμέσως από τη σύμβαση εργοδοτών και εργαζομένων. Άρα ο ανταγωνισμός των μη συνδικαλισμένων απειλεί την αποτελεσματικότητα της συλλογικής σύμβασης εργασίας.

11. Στο άρθρο 38 προβλέπεται η μείωση του αφορολογήτου ορίου στα 5.000 ευρώ. Τούτο όμως είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα, που κατοχυρώνει την ισότητα ενώπιον των φορολογικών βαρών –άρθρο 4 παρ. 5– διότι: Η μείωση του αφορολογήτου ορίου στα 5.000 –από 8.000 ευρώ που είναι σήμερα– βρίσκεται κάτω ακόμη και από το κατώφλι της φτώχειας, όπως αυτό ορίζεται από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (Δεκέμβριος 2010 με αναφορά στο 2008) που είναι 6.897 ατομικά και 14.484 για το ζευγάρι. Υπάρχει πάγια νομολογία του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου, το οποίο ορίζει ότι δεν μπορεί το αφορολόγητο να είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο όριο επιβίωσης του φορολογουμένου (existenxminimum), όπως επιβάλλεται από την αρχή του σεβασμού της αξίας του ανθρώπου, της προστασίας της οικογένειας και του παιδιού και την αρχή της προστασίας του κοινωνικού κράτους. Από τη στιγμή που το κράτος υποχρεούται να διασφαλίσει για τους πολίτες, που δεν διαθέτουν ίδια μέσα, τις ελάχιστες προϋποθέσεις για μια διαβίωση που προσιδιάζει στον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου, θα ήταν παράλογο να τους αφαιρεί αυτό που πρέπει να τους επιστρέψει υπό μορφή παροχών κοινωνικής πρόνοιας.

Με βάση όλα αυτά, που τεκμηριώνει όχι μόνον η θεωρία αλλά και η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ας είναι βέβαιοι τόσο οι δημόσιοι υπάλληλοι όσο και οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα: Η αυθαιρεσία δεν θα περάσει. Υπάρχει Δικαιοσύνη που θα προστατεύσει τους εργαζομένους από την επιδρομή στη σταδιοδρομία τους και το εισόδημά τους. Μόνο να μην πέσουν θύματα των «εργατολόγων» των καναλιών, δηλαδή των «εργολάβων» της αγωνίας τους. Και εδώ μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών. Ο πρόεδρός του, ο κ. Γ. Αδαμόπουλος, έχει δώσει θετικά δείγματα γραφής. Περιμένουμε να τα ολοκληρώσει...

Πηγές ειδήσεων: "Παρόν", "Ελευθεροτυπία"

"Κούρεμα" ομολόγων, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία / Άξονες στρατηγικής της Ελλάδος στις συνόδους κορυφής

Είδηση (και σχόλια): Στο χείλος τους γκρεμού νιώθουν ότι βρίσκονται οι Έλληνες τραπεζίτες, ομολογώντας ουσιαστικά πως οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται προ αδιεξόδου, που δύσκολα θα καταφέρουν να ξεπεράσουν. Παρά το γεγονός ότι οι οριστικές αποφάσεις δεν αναμένεται να ανακοινωθούν άμεσα, θεωρείται βέβαιο ότι θα υποχρεωθούν να δεχθούν κούρεμα τουλάχιστον 50% στο χαρτοφυλάκιο ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, ανοίγοντας μια μεγάλη τρύπα στα κεφάλαιά τους. Οι τραπεζίτες γνωρίζουν πως ένα τέτοιο άνοιγμα είναι αδύνατον να καλυφθεί σήμερα από τους μετόχους, ενώ οι συνθήκες στις αγορές καθιστούν ανέφικτες τις όποιες προσπάθειες πώλησης στοιχείων του ενεργητικού τους σε ικανοποιητικές τιμές, ικανές να αντισταθμίσουν τις σοβαρές κεφαλαιακές απώλειες.

Επιπλέον, η αβεβαιότητα που επικρατεί το τελευταίο διάστημα, σε συνδυασμό με τις ολοένα και πιο δυσοίωνες προβλέψεις για την επίλυση της κρίσης χρέους, η εκτίμηση ότι οι τράπεζες οδηγούνται πιθανότατα σε κρατικοποίηση, χωρίς όμως η φημολογία αυτή να επεξηγείται επαρκώς ως προς τις συνέπειές της, προκαλεί ξανά αγωνία στους καταθέτες, που φοβούνται τα χειρότερα. Αποτέλεσμα αυτής της αγωνίας ήταν να παρατηρηθούν και πάλι εκροές καταθέσεων από τις τράπεζες, καθόλη τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας.

Πόσο όμως θα είναι, πράγματι, το καθαρό όφελος για τη χώρα μας αν προχωρήσει το haircut κατά 50%;

Στο τέλος Ιουλίου το χρέος της Ελλάδας ήταν 366 δισ. ευρώ. Από αυτά δεν "κουρεύονται" λόγω ειδικών συμφωνιών:
-τα ομόλογα της ΕΤΚ 60 δισ.
-τα δάνεια της τρόικας 65 δισ.
-άλλα δάνεια του ελληνικού δημοσίου 20 δισ.
-τα έντοκα γραμμάτια δημοσίου 15 δις και
-τα ομόλογα λήξης μετά το 2020 40 δις
σύνολο 200 δισ. ευρώ

Άρα από τα 366 δισ. του χρέους μπορούν να κουρευτούν μόνο τα 166 δις. Σε haircut 50% το κέρδος λοιπόν θα ήταν 83 δισ. ευρώ. Από το κούρεμα όμως θα υπάρξουν απώλειες που το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δανειστεί για να καλύψει. Οι απώλειες για τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες υπολογίζονται σε 31 δισ.:
- τράπεζες 16 δισ
- ασφαλιστικά ταμεία 13 δισ
- ασφαλιστικές εταιρείες 2 δισ

Άρα από το κέρδος 83 δισ. ευρώ αν αφαιρεθούν τα 31 δισ. που προκύπτουν από τις απώλειες τότε η καθαρή μείωση του χρέους για τη χώρα από ένα κούρεμα 50% θα είναι 52 δισ. ευρώ.

Στη φάση αυτή, η μεγαλύτερη αβεβαιότητα αφορά κυρίως το μέλλον της χώρας και δευτερευόντως το μέλλον των ίδιων των τραπεζών. Η πλειοψηφία των καταθετών φοβάται ότι, παρά το επικείμενο μεγάλο κούρεμα, το χρέος δεν πρόκειται να καταστεί βιώσιμο και η έξοδος από την ευρωζώνη δεν μοιάζει πια τόσο απίθανο σενάριο.

Την ίδια στιγμή, η αγωνία των τραπεζιτών αφορά την τύχη των ίδιων των τραπεζών και την απώλεια του ελέγχου που συνεπάγεται η ανακεφαλαιοποίησή τους με τη συνδρομή του κράτους.

Παρότι κανείς δεν είναι σε θέση ακόμη να προβλέψει -πολύ περισσότερο να γνωρίζει- με ποιο τρόπο θα γίνει η ανακεφαλαιοποίηση, πώς θα εισρεύσουν τα κεφάλαια που θα απαιτηθούν για να καλύψουν τις απώλειες του κουρέματος και τις αυξημένες προβλέψεις για τις επισφάλειες που θα προκύψουν από τον έλεγχο της BlackRock, γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι μέτοχοι δεν είναι σε θέση να καλύψουν τις υποχρεώσεις αυτές, που εκτιμώνται μεταξύ 11-15 δισ. ευρώ και θα οδηγηθούν μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας υπό τον έλεγχο του κράτους.

Σύμφωνα με το ένα σενάριο, η κρατικοποίηση θα είναι «ήπια», μερική και προσωρινή, κάτι που σημαίνει πως οι σημερινοί μέτοχοι θα παραμείνουν, αλλά ως μέτοχοι μειοψηφίας και ενδεχομένως να διατηρήσουν τη δυνατότητα επανάκτησης του ελέγχου των τραπεζών στο μέλλον. Το άλλο δυσμενές σενάριο μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη κρατικοποίηση των τραπεζών, με αλλαγή διοικήσεων και οριστικές απώλειες για τους μετόχους. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτού του σεναρίου είναι οι μεγάλες διοικητικές αδυναμίες του Δημοσίου, που μπορεί να μετατρέψει υγιείς κατά τ' άλλα τράπεζες σε βαθιά προβληματικές, όπως η Αγροτική. Και αυτό πάντως θα είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο θα χειριστεί την κατάσταση η κυβέρνηση καθώς και το εάν θα δεχτεί να υπάρξει μια "Ιφιγένεια" να θυσιαστεί ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις από τις τράπεζες του ιδιωτικού τομέα που θα βλέπουν το "υγιές" κρατικό κομμάτι του τραπεζικού κλάδου να επιβιώνει με μικρότερες απώλειες απ' ότι ο ιδιωτικός τομέας.

Είτε στο πρώτο είτε στο δεύτερο σενάριο όμως και ανεξάρτητα από τη μελλοντική τους εξέλιξη, θεωρείται βέβαιο ότι θα ακολουθήσει σοβαρή αναδιάρθρωση στις τράπεζες, με κύριο χαρακτηριστικό τη δραστική περικοπή του κόστους, που θα διευκολυνθεί με τη χρήση των διατάξεων του πρόσφατα ψηφισθέντος πολυνομοσχεδίου, με σοβαρές συνέπειες για τους εργαζομένους στον τραπεζικό τομέα. Γι' αυτό εξάλλου και η πρεμούρα για άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου, γι' αυτό και η "χαρά" με την οποία δέχτηκαν την είδηση οι διοικήσεις του κλάδου.

Παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες θα επενακεφαλαιοποιηθούν με τα κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τίποτε δεν εγγυάται ότι η συμμετοχή επιτρόπων του κράτους ή των Ευρωπαίων πιστωτών στην δίοικηση θα διευκολύνει τη ροή χρηματοδότησης στην πραγματική οικονομία. Αντίθετα, μπορεί να γίνει δυσμενέστερη, καθώς μια σχολαστική εφαρμογή κανόνων χρηματοδότσης σε επιχειρήσεις-ναυάγια που αποτελούν θύματα της ύφεσης μπορεί να αυξήσει τις πτωχεύσεις και να επιτείνει την ύφεση, όπως εξάλλου γίνεται με την εφαρμογή της συνταγής της Τροικας μέχρι τώρα.

Υφίσταται επομένως ο κινδυνος η διαπραγμάτευση από ελληνικής πλευράς (αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί τέτοιος όρος για τα όσα συμβαίνουν μεταξύ τρόικας και ΠΑΣΟΚ) να καταλήξει σε ένα «Βατερλό», με αποτέλεσμα την ελεγχόμενη χρεοκοπία, την απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου και την καταδίκη των εργαζομένων σε μια μακροχρόνια λιτότητα. Η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο της νέας γερμανικής αυτοκρατορίας που έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι και τηρεί σκληρή στάση ακόμα και απέναντι στην ίδια τη Γαλλία...

Το αγκάθι που παραμένει είναι η παροχή ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών προς την ελληνική οικονομία. Η συμφωνία , συγκλίνουν όλες οι απόψεις, δε μπορεί να βελτιώσει την παροχή ρευστότητας που θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα. Συνομιλητής μας μάλιστα επικαλέστηκε τη δήλωση του προέδρου της ΕΕΤ κ. Ραπάνου «Δεν είναι κλειστοί οι κρουνοί των τραπεζών. Η δεξαμενή είναι άδεια».

Για να γίνει πιο κατανοητό οι τράπεζες δανείζουν ιδιώτες και επιχειρήσεις αντλώντας κεφάλαια από 4 πηγές. Αυτές είναι η διατραπεζική αγορά, η έκδοση ομολόγων, οι καταθέσεις και η ΕΚΤ, με τις δύο πρώτες πηγές να έχουν κλείσει για τα ελληνικά τραπεζικά ιδρύματα. Η μείωση των καταθέσεων, που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα σπρώχνει τις ελληνικές τράπεζες σε μεγαλύτερη εξάρτηση από την ΕΚΤ. Να σημειώσουμε εδώ ότι η ΕΚΤ έχει αποφασίσει ότι δε θα μπορεί να δεχθεί ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση για την άντληση ρευστότητας από τις ελληνικές τράπεζες. Άρα ενισχύεται η αξία που έχει ο όρος εθελοντική συμμετοχή στο κούρεμα.

Για τους υπόλοιπους τομείς:

Εισοδηματική πολιτική
Η απομείωση της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων προκαλεί ανησυχία και στο πώς θα διαμορφωθεί η εισοδηματική πολιτική, δηλαδή πως θα επηρεάσει τους μισθούς στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Το κρίσιμο σημείο είναι, όπως επισημαίνει οικονομολόγος, πως θα προχωρήσει ο ιδιωτικός τομέας.

Ο δημόσιος τομέας , επισημαίνει, εξαρτάται από τον παράγοντα πρωτογενές πλεόνασμα στο πλαίσιο όμως της νέας δανειακής σύμβασης που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής.

Οι όροι της σύμβασης ,λέει χαρακτηριστικά, δηλαδή το επιτόκιο και ο χρόνος αποπληρωμής θα καθορίσουν πόσο πρωτογενές πλεόνασμα και για πόσα χρόνια θα πρέπει να επιτύχει το ελληνικό δημόσιο. Το πρωτογενές έλλειμμα, συνεχίζει, έχει φθάσει σε χαμηλά επίπεδα και βρισκόμαστε σχετικά κοντά στην επίτευξη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος.

Με αυτή την εισοδηματική πολιτική στο Δημόσιο αλλά και με την υιοθέτηση της εργασιακής εφεδρείας. Ο στόχος λοιπόν του πρωτογενούς πλεονάσματος, που δεν έχει ξεκαθαρίσει, μπορεί και να σημαίνει περαιτέρω συρρίκνωση του Δημοσίου είτε αναφερόμαστε σε μισθούς είτε στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων.

Η μείωση των μισθών και η αύξηση της ανεργίας θα δυσχεραίνει περαιτέρω την προσπάθεια μείωσης του ελλείμματος, δηλαδή θα οδηγήσει σε μείωση των φορολογικών εσόδων αλλά και αύξηση δαπανών για την κάλυψη των ανέργων .Θα οδηγηθούμε δηλαδή σε ένα νέο φαύλο κύκλο ύφεσης , με μη ορατή διέξοδο διαφυγής. Η διέξοδος, επισημαίνει η ίδια πηγή, θα μπορούσε να έλθει είτε από τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας από τρίτους, είτε από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, είτε από την ενίσχυση της ζήτησης και απασχόλησης από τομείς, που δεν επηρεάζονται από το δημόσιο όπως είναι οι εξαγωγές και ο τουρισμός .

Ασφαλιστικά Ταμεία
Οι επιπτώσεις από το κούρεμα των ομολόγων στην περιουσία των ασφαλιστικών Ταμείων και στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης έχει βραχυπρόθεσμες αλλά και μεσοπρόθεσμες συνέπειες. Τα ταμεία έχουν στα χαρτοφυλάκια τους ομόλογα ονομαστικής αξίας 24 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 8 δισ. διαχειρίζονται τα ίδια ταμεία και τα 16 δισ. ευρώ η Τράπεζα της Ελλάδος.

Η ετήσια χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης προέρχεται σε ποσοστό 41% από το κράτος, 57% από τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών και 2% από την αξιοποίηση της περιουσίας τους. Αυτό σημαίνει σε απόλυτα νούμερα ότι τα Ταμεία έχουν έσοδα από την αξιοποίηση της περιουσίας τους που χρηματοδοτούν τις ανάγκες τους για συντάξεις κατά κύριο λόγο και για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη της τάξης των 750-800 εκατ. ευρώ. Το κούρεμα του χρέους, λέει γνώστης των οικονομικών των ταμείων, κατά 50% σημαίνει ότι θα χρειαστούν ένα ποσό ετησίως της τάξης των 400 εκατ. ευρώ.

Το ποσό αυτό θα μπορούσε να το δώσει το ελληνικό δημόσιο, εκτιμά η ίδια πηγή, με γνώμονα ότι θα έχει ελαφρύνει η δημοσιονομική επιβάρυνση του από την πληρωμή τόκων και τοκοχρεολυσίων ως αποτέλεσμα του κουρέματος. Υπό την αίρεση, ότι θα συμφωνηθεί και με τους δανειστές μας.

Μια άλλη πληγή στην περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων είναι ότι είναι μέτοχοι σε ελληνικές τράπεζες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τέλος του 2010 η αξία των μετοχών και των α/κ κεφαλαίων των Ταμείων ήταν της τάξης των 3 δισ. ευρώ, ποσό που σήμερα είναι σημαντικά χαμηλότερο λόγω της υποχώρησης των χρηματιστηριακών τιμών.

Το κούρεμα αλλά και η συρρίκνωση του μετοχικού χαρτοφυλακίου τους είναι κρίκοι που προστίθενται στην αλυσίδα που περισφίγγει την βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, περιγράφει γλαφυρά. Η ύφεση είναι η σημαντικότερη απειλή για τα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης, εξηγεί, καθώς ανεργία και μείωση μισθών μεταφράζονται σε απώλειες 5 δισ. ευρώ για το 2011 και 6,5 δισ. ευρώ για το 2012. Ακολουθεί η εισφοροδιαφυγή, με απώλειες 8 δισ. ευρώ και τώρα θα πρέπει να προστεθεί και η απομείωση της κινητής τους περιουσίας, δηλαδή ομόλογα και μετοχές.

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο για τα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης θα πρέπει κανείς να προσθέσει και την εξυγίανση των χαρτοφυλακίων των ελληνικών τραπεζών και τι θα σημαίνει για την επιχειρηματικότητα, λέει η ίδια πηγή. Μπορεί μέσα στο πρώτο τρίμηνο του Μαρτίου του 2012,όπως λέει χαρακτηριστικά, να δούμε κι άλλες επιχειρήσεις να κλείνουν ως αποτέλεσμα της εξυγίανσης των τραπεζικών χαρτοφυλακίων, ενισχύοντας την ύφεση. Οι συνέπειες της ύφεσης στα έσοδα των ταμείων και στη βιωσιμότητα των οικονομικών τους είναι ανησυχητικές .Σύμφωνα με το συνομιλητή μας σε αυτή την χρονική περίοδο θα ξανανοίξει η συζήτηση για το ασφαλιστικό που θα κινηθεί στο έλεγχο των δαπανών για τις συντάξεις και σε δεύτερο βαθμό των δαπανών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Το κούρεμα του χρέους έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, καθώς το 2020 το δανειακό βάρος και η εξυπηρέτηση του θα βελτιώσει τα δημόσια οικονομικά. Αυτό είναι μια παρατήρηση αρχική. Αν επιλύσει ικανοποιητικά το ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού χρέους δε μπορεί να απαντηθεί. Για την ελληνική οικονομία υπάρχει μπροστά μεγάλος και δύσκολος δρόμος, καθώς οι ακριβείς επιπτώσεις σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο ορίζοντα δεν έχουν μετρηθεί. Οι όροι του κουρέματος αλλά και της δανειακής σύμβασης δεν έχουν αποσαφηνισθεί για να δώσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα και να μετρηθούν σε μια οικονομία που βυθίζεται στην ύφεση και οι πρώτες εκτιμήσεις είναι ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν και την έξοδο διαφυγής.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Θυμηδία προκαλούν οι διαρροές και δηλώσεις του Γ.Παπανδρέου για την στρατηγική της χώρας μας στις συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης, από δω και πέρα, η οποία έχει πέντε άξονες. Ο σοφός λαός λέει "να κρατάς μικρό καλάθι" αλλά αυτό παραείναι. Συγκεκριμένα:
α) Στρατηγική απόφαση της κυβέρνησης είναι να παραμείνει η χώρα στο ευρώ.
Σχόλιο: Στην πραγματικότητα κανένα κόμμα της ελληνικής Βουλής δεν έχει διαφορετική στρατηγική στην παρούσα φάση. Αυτό δε συμφέρει κανέναν (μάλλον), ούτε καν την Ευρωζώνη μιας και οποιαδήποτε άλλη απόφαση, θα οδηγήσει στην κατάρρευσή της. Το γράφουν όλες οι μεγάλες οικονομικές εφημερίδες του κόσμου που υποστηρίζουν κατά βάση τα συμφέροντα των μεγάλων "παικτών". Να είστε σίγουροι ότι το γνωρίζουν και αυτοί που αποφασίζουν... Επομένως κάτι τέτοιο αποκλείεται (εκτός και αν εξυφαίνεται κάποιο μεγαλύτερο σχέδιο που κανείς δε βλέπει).

Δεύτερον: Αφετηρία και κεκτημένο για ό,τι συζητά η κυβέρνηση είναι όλα τα "θετικά" στοιχεία της Συμφωνίας του Ιουλίου.
Σχόλιο: Ποια είναι τα θετικά στοιχεία; Το πακέτο στήριξης δεν είναι νέο (είναι το παλιό υπόλοιπο συν λίγο από καινούργιο), δεν καλύπτει όλες τις δανειακές μας ανάγκες, προϋποθέτει δυσβάστακτα μέτρα, είναι τελείως ασαφές (γι' αυτό εξάλλου και υπάρχει πρόβλημα σήμερα) και επέχει παραχώρησης ελέγχου του κράτους για μια περίπου γενιά. Αν αυτά θεωρούνται θετικά, τότε πάσο...(Λεπτομέρειες για τη συμφωνία εδώ).

Τρίτον: Να πετύχει η κυβέρνηση «ελάφρυνση του βάρους του χρέους, που βαραίνει τις πλάτες του Έλληνα πολίτη». Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, «λόγω του υπερδανεισμού της προηγούμενης κυβέρνησης, έχουν εκτιναχθεί οι τόκοι που πληρώνουμε, από τα 12 δις το χρόνο το 2009, στα 18 δις το χρόνο το 2012». «Αυτό το βάρος στις πλάτες του κάθε Έλληνα πολίτη είναι δυσβάσταχτο και αυτό είναι που πρέπει να μειωθεί για να ανασάνουμε» τόνισε.
Σχόλιο: Αφήσαμε τη πλήρη διατύπωση του Γ.Παπανδρέου για να διαπιστώσετε το μέγεθος του λαϊκισμού που χρησιμοποιεί. Όταν κάποιος δανείζεται 110 δις (τα οποία βέβαια πάνε για κάλυψη των τραπεζών και των δανείων και δεν κατευθύνονται στην πραγματική οικονομία) με υπέρογκο (για την εποχή) επιτόκιο και δέχεται να τ' αποπληρώσει σε μικρό χρονικό διάστημα, δε νοείται να μιλάει για τους προηγούμενους που μπορεί "να δανείστηκαν υπέρογκα" αλλά το έκαναν σε βάθος 25ετίας με 2-3% και όχι σε βάθος 3τίας με 5-6%...Και αν θεωρεί η κυβέρνηση ότι το χρέος δεν είναι "δίκαιο και σωστό" μπορεί να υποστηρίξει την Διεθνή Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το ελληνικό χρέος, που υπάρχει ήδη και την αποτελεί ο "αφρός" πανεπιστημιακών απ' όλο τον κόσμο. Θα βοηθούσε σίγουρα ως "διαπραγματευτικό όπλο.

Τέταρτον: Η όποια ρύθμιση πρέπει να διασφαλίζει πλήρως την ομαλότητα στο τραπεζικό σύστημα της χώρας και στα Ασφαλιστικά Ταμεία και να δώσει τη δυνατότητα για ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.
Σχόλιο: Υποτίθεται ότι τα ασφαλιστικά ταμεία εξαιρούνται από το κούρεμα ή κάνουμε λάθος; Στο κάτω-κάτω επιλογή μας δεν είναι το ποιους δανειστές πληρώνουμε ή κάνουμε λάθος;

Πέμπτον: Βασικός στόχος είναι όλες οι αποφάσεις να τείνουν στη στήριξη της ανάπτυξης και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, όπως ήταν και το πνεύμα των αποφάσεων του Ιουλίου.
Σχόλιο: Γενικόλογο ευχολόγιο που μάλλον το τοποθέτησε ο εμπνευστής της στρατηγικής ώστε να φτάσουν οι άξονες της τους 5 (όσους τα δάκτυλα της ανοικτής παλάμης κατά την κλασσική ελληνική χειρονομία). Η ευρωπαϊκή ενότητα έχει πάψει να υπάρχει εδώ και καιρό - ισχύει απλώς το "ο σώζων εαυτό σωθείτο" και ο καθένας κοιτάει το πως θα "βολέψει" την χώρα του, εφαρμόζοντας άλλες πολιτικές έξω απ' αυτές που ζητά μέσα (δείτε εδώ παραδείγματα).

Πηγές ειδήσεων: "Τα Νέα", "Πρώτο Θέμα"

Κουκουλοφόροι και αστυνομία: βίοι παράλληλοι με σχέσεις στοργής / "Να χρεωκοπήσει η Ελλάδα!"

Είδηση: Τη διεξαγωγή κατεπείγουσας έρευνας ζήτησε από την εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, Ελένη Ράικου, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, έπειτα από καταγγελίες της ΓΓ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στο κεντρικό δελτίο του Mega για σχέσεις ανάμεσα στην αστυνομία και τους κουκουλοφόρους με αφορμή τα επεισόδια της Πέμπτης.

Το ΚΚΕ έχει στη διάθεση του στοιχεία για να αποδείξει ότι υπάρχουν σχέσεις ανάμεσα στην αστυνομία και τους κουκουλοφόρους, είπε η γενική γραμματέας του κόμματος η οποία ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για όσα καταγγέλλει. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά αργά μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης «έξω από τη ΓΑΔΑ ήταν μία ομάδα αστυνομικών και κουκουλοφόρων–είτε κουκουλοφόροι σε σύνδεση με την αστυνομία ή αστυνομικοί που ντύθηκαν κουκουλοφόροι– που πανηγύριζαν και έλεγαν ‘τους φάγαμε’».

Επίσης, όπως πρόσθεσε, την ίδια ημέρα (δηλαδή την Πέμπτη) παράλληλα με τα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, στη πλατεία Σανταρόζα, ανάμεσα στην οδό Σταδίου και την Πανεπιστημίου, «ήταν μία ομάδα αστυνομικών που έβγαζε τα ρούχα της και έβαλε κουκούλες». Όπως τόνισε η γραμματέας του ΚΚΕ, «ευθέως λέμε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της αστυνομίας και των κουκουλοφόρων» ενώ επισήμανε ότι «μέσα στα σώματα ασφαλείας υπάρχουν θύλακε και διασυνδέσεις με τους κουκουλοφόρους».

Τα στοιχεία, πρόσθεσε ακόμη η Αλ.Παπαρήγα, δημοσιεύτηκαν και θα δημοσιευτούν στο «Ριζοσπάστη». Στο δελτίο παρενέβη και ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας, Αθανάσιος Κοκκαλάκης ο οποίος τόνισε ότι η αστυνομία δεν έχει σχέση με τα όσα καταγγέλει το ΚΚΕ και κάλεσε την κυρία Παπαρήγα να θέσει τα όποια στοιχεία έχει υπ' όψιν των εισαγγελικών αρχών. Απαντώντας, η Αλέκα Παπαρήγα είπε ότι οι διασυνδέσεις θυλάκων της αστυνομίας με διάφορες ομάδες είναι γνωστές χρόνια τώρα. Όταν κλήθηκε και πάλι να απαντήσει εάν θα απευθυνθεί στον εισαγγελέα, είπε: «Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη αυτών που λέμε. Θα πορευθούμε με τον τρόπο που πρέπει να πορευθούμε».

«Ξέρουμε πάρα πολύ καλά πως όταν κάνουμε τέτοιες καταγγελίες στοχοποιούνται ο πολιτικός μας χώρος και πρόσωπα. Δεν φοβόμαστε, παίρνουμε όλη την ευθύνη, κάνουμε τις καταγγελίες και ευτυχώς υπάρχουν πάντα τίμιοι άνθρωποι και πηγές που βοηθάνε στην αποκάλυψη αυτών των στοιχείων» σημείωσε η γγ του ΚΚΕ.

Με αφορμή τις καταγγελίες της Αλέκας Παπαρήγα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ζήτησε με επιστολή του από την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου τη διεξαγωγή κατεπείγουσας έρευνας, αφού -όπως επισημαίνει- «τέτοιες πρακτικές είναι αδιανόητες προς την αποστολή, τον ρόλο και τις λειτουργίες της Ελληνικής Αστυνομίας».

Σχόλιο: Διαφαινόταν από τις προηγούμενες μέρες ότι οι "κουκουλοφόροι" και οι "προστάτες" τους ανοίγουν κακούς λογαριασμούς, αφού τα όσα συνέβησαν στις πορείες των μεγάλων κινητοποιήσεων δε θα έμεναν αναπάντητα από το ΚΚΕ (που βέβαια ούτε ως περιφρούρηση ούτε ως νοοτροπία έχει σχέση με την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ και γι' αυτό εξ' άλλου η σύμπραξή του ΠΑΜΕ μαζί τους είχε μεγάλη σημασία και για οργανωτικούς λόγους). Μόνο που δεν περιμέναμε είναι αλήθεια να γινόταν η επίθεση μ' αυτό τον τρόπο - και μάλλον εκπλαγήκαμε ευχάριστα, αφού φέρνει στο φως της δημοσιότητας, στοιχεία για όλους και αποφεύγει να λύσει δυναμικά τη διαφορά.

Είχαμε επισημάνει ότι η στάση της αστυνομίας κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ κουκουλοφόρων και διαδηλωτών ήταν περίεργη, πράγμα που επισημάνθηκε εξίσου σε όλο τον τύπο από την "Ελευθεροτυπία" εώς την "Καθημερινή". Οι καταγγελίες του ΚΚΕ, που ανέλαβε και την πολιτική ευθύνη των καταγγελομένων, είναι ιδιαίτερα σοβαρές και δείχνουν δυστυχώς ότι το παρακράτος το οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν σε ύπνωση, βρήκε την ευκαιρία να "ξεσπαθώσει" επί "σοσιαλιστικής" κυβέρνησης (και μάλιστα η ειρωνία είναι ότι αυτό συμβαίνει επί υπουργίας ενός ιδιαίτερα "δυναμικού" στα νιάτα του "σοσιαλιστή" του Χρήστου Παπουτσή).


Για όσους βέβαια παρακολουθούν τα τεκταινόμενα σε πορείες, οι σχέσεις αστυνομίας-κουκουλοφόρων δεν αποτελούν έκπληξη (η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στον "Ριζοσπάστη" και αναδημοσιεύουμε δείχνει κουκουλοφόρο με αστυνομικό γκλομπ να εφορμά σε διαδηλωτή). Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε δει, κουκουλοφόρους να φοράνε Παλαιστινιακά μαντήλια βγαίνοντας από τις τάξεις των ΜΑΤ ή κατεβαίνοντας από κλούβες; Πόσες φορές δεν έχουμε δει κουκουλοφόρους να βγαίνουν από αστυνομικές κλούβες (για τα ΜΑΤ που φοράνε σήματα των ΕΣ-ΕΣ και τα σχέδια καταστολής της αστυνομίας δεν σχολιάζουμε πλέον - τα έχουμε δει και διαβάσει άπειρες φορές ); Πλέον βέβαια οι καταγγελίες δίνουν μια επισημότητα σε όλα αυτά και ελπίζουμε να είναι μια ευκαιρία όλα αυτά ν' αποκαλυφθούν σε όλο τους το μεγαλείο...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Εν όψει των συνόδων του Eurogroup όπου θα συζητηθεί το "μέλλον" της χώρας μας, αξίζει να διαβάσουμε τι λένε κάποιοι από τους φίλους μας τους ξένους. Αυτοί επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να χρεωκοπήσει, όπως γράφει ο περίφημος κύριος Ρουμπινί σε άρθρο του στους Financial Times:


Πηγές ειδήσεων: "Financial Times", "Τα Νέα", "Ριζοσπάστης"

(ανανεωμένο) Μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στο πολυνομοσχέδιο για το μισθολόγιο, την αύξηση στη φορολογία και στα εργασιακά - γεγονότα και σχολιασμός

Με μαζική συμμετοχή στην γενική απεργία απάντησε η ελληνική κοινωνία στο ύπο ψήφιση πολυνομοσχέδιο-σκούπα των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Οι δε κινητοποιήσεις της Τετάρτης και οι πορείες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ ήταν από τις μεγαλύτερες που πραγματοποιήθηκαν ποτέ στην Αθήνα, με τις αρχικές εκτιμήσεις της αστυνομίας να κάνουν λόγο για 75.000 πολιτών, τα συνδικάτα να μιλούν για 400.000 άτομα και τα ξένα πρακτορεία να ανεβάζουν τον αριθμό ακόμη και στις 500.000 και 800.000 άτομα, που διαδήλωσαν κατά των νέων οικονομικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση. Η αστυνομία προφανώς ήταν συγκεντρωμένη στο βασικό της καθήκον (δηλ. να φιλοδωρήσει με σφαλιάρες τους συμμετέχοντες στην πορεία) και δεν μπορούσε να κάνει σωστή καταμέτρηση.

Ωστόσο, παρά τη μαζική συμμετοχή των πολιτών, η πορεία αμαυρώθηκε από τα επεισόδια που προκάλεσαν περίπου 200 ατόμα στο Σύνταγμα, τη Βουκουρεστίου, την Κοραή και την Ακαδημίας. Η πλατεία Συντάγματος, όλοι οι γύρω δρόμοι, ακόμα και τα πεζοδρόμια, ήταν πλημμυρισμένα με κόσμο από νωρίς το μεσημέρι. Οι διαδηλωτές παρέμειναν μέχρι αργά το απόγευμα στην πλατεία, ενώ η αστυνομία επιτίθετο συνεχώς στο συγκεντρωμένο πλήθος, το οποίο όμως οπισθοχωρούσε για λίγο και επανερχόταν. Εκτεταμένη ήταν και σε αυτή την κινητοποίηση η χρήση δακρυγόνων και κρότου-λάμψης από τους αστυνομικούς, με τους διαδηλωτές να βάζουν φωτιές σε σωρούς σκουπιδιών που βρίσκονταν στους κεντρικούς δρόμους, προκειμένου να αντέξουν στα χημικά.

Μετά τις 14.30, οι αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν να απωθήσουν τον κόσμο με ευκαιρία την ολοκλήρωση της πορείας του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα. Γιατί τότε; Γιατί οι "χορηγούμενοι" από την αστυνομία κουκουλοφόροι, αδυνατούν να διασπάσουν την περιφρούρηση του και έρχονται σε δράση συνήθως μετά το τέλος της πορείας του. Έτσι δεν υπάρχει "αφορμή" για επιθέσεις των ΜΑΤ, που βέβαια δραστηριοποιούνται αμέσως μετά, σε αγαστή συνεργασία με τους κουκουλοφόρους. Αν η αστυνομία λειτουργούσε σωστά, οι 200 "κουκουλοφόροι" θα είχαν πάψει να δρουν εδώ και καιρό. Λίγα λεπτά αργότερα δημιουργήθηκαν μικροεπεισόδια μπροστά από τα λουλουδάδικα μέχρι την οδό Σέκερη. Οι αστυνομικές δυνάμεις πέταξαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα, ενώ ομάδες συγκεντρωμένων απάντησαν με πέτρες και βόμβες μολότοφ. Ο κόσμος δεν είχε αποχωρήσει μέχρι νωρίς το βράδυ, παρόλα τα χημικά, ενώ χειροκροτούσε συνεχώς, φωνάζοντας συνθήματα κατά της κυβέρνησης.

Φωτιά έπιασε ένα φυλάκιο της προεδρικής φρουράς, έξω από τη Βουλή, η οποία έσβησε σχεδόν αμέσως. Γύρω στη 1 το μεσημέρι, σημειώθηκε μικροένταση που ξεκίνησε φραστικά μεταξύ 2 ομάδων διαδηλωτών, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Πατησίων, η οποία έληξε λίγα λεπτά αργότερα πριν πάρει έκταση.

Μαζική η προσέλευση του κόσμου και στα υπόλοιπα αστικά κέντρα της χώρας. Χιλάδες πολίτες συμμετείχαν σε διαδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλο, Ηράκλειο, Χανιά, Πύργο Ηλείας, Μυτιλήνη, Αγρίνιο, Σέρρες, Λάρισα, Πρέβεζα, Ξάνθη και Τρίκαλα. Μάλιστα, στο Βόλο σημειώθηκαν επεισόδια, όπου υπήρξε εκτεταμένη χρήση χημικών, ενώ κουκουλοφόροι προκάλασαν ζημιές σε υποκαταστήματα τραπεζών.

Επεισόδια πραγματοποιήθηκαν και στη Θεσσαλονίκη με συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων στο κέντρο της πόλης. Ωστόσο, υπάρχουν καταγγελίες για απρόκλητη χρήση βίας εκ μέρους της αστυνομίας. Αστυνομικοί εισέβαλαν στο Εργατικό Κέντρο και συνέλαβαν δύο άτομα, ενώ ένας δικηγόρος κατήγγειλε ότι δέχθηκε επίθεση από αστυνομικούς. Οι κινητοποιήσεις στη Θεσσαλονίκη συνεχίστηκαν με δύο πορείες, μία του Εργατικού Κέντρου και του ΕΔΟΘ και μία δεύτερη από το ΠΑΜΕ, στις οποίες συμμετέχουν πάνω από 15.000 άτομα. Το απόγευμα ήταν προγραμματισμένες η συγκέντρωση των «Μοτοσικλετιστών εν δράσει» στις 17:00 έξω από τον ΟΛΘ, ενώ στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση των «Αγανακτισμένων» στο Λευκό Πύργο.

Πάνω από 15.000 οι διαδηλωτές και στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου βρίσκονται υπό κατάληψη τα γραφεία της Περιφέρειας. Για 30.000 διαδηλωτές κάνουν λόγο τα συνδικάτα στην Πάτρα, ενώ στα Χανιά υπολογίζονται σε 8.000 ανθρώπους. Υπό κατάληψη το κτίριο της περιφέρειας στη Μυτιλήνη.

Εντός της Βουλής την Τετάρτη δεν είχαμε εκπλήξεις δυστυχώς. Όπως είχαμε προβλέψει (λεπτομέρειες εδώ), το πολυνομοσχέδιο πέρασε επί της αρχής, χωρίς απώλειες με τον κύριο Ανδρουλάκη, ν' αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι ευτυχώς που δεν ήταν ηγετικό στέλεχος της Αντίστασης στον καιρό της Κατοχής ή της Χούντας γιατί ακόμα θα είχαμε τους Ναζί ή τον Παπαδόπουλο στο κεφάλι μας (τώρα έχουμε τον ίδιο και την κυβέρνησή που υποστηρίζει - αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Αυτό το λέμε, γιατί κάθε μέρα ξυφουλκεί ενάντια στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ και μιλάει για "αντίθετες προς τις σοσιαλιστικές ιδέες, πρακτικές" αλλά κάθε φορά δίνει "μια ύστατη ευκαιρία" θυμίζοντας το ανέκδοτο με τις ξανθιές.

Την Πέμπτη τα πράγματα δε διαφοροποιήθηκαν παρά μόνο σε δύο περιπτώσεις: για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια είχαμε ουσιαστικά κοινή πορεία ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ, και είναι στα υπέρ του κυρίου Παπανδρέου που κατάφερε να ενώσει τους πάντες εναντίον του. Οι πορείες μεγάλες και οι συγκρούσεις εξίσου σοβαρές - αυτή τη φορά μεταξύ "κουκουλοφόρων" και της περιφρούρησης του ΠΑΜΕ, που κατάφερε να περιορίσει τους "μπαχαλάκηδες" σε μέρος που θα μπορούσαν να συλληφθούν. Η αστυνομία πάντως δεν έκανε τη δουλειά της (ήμασταν εκεί και τα είδαμε) αφού το κυνηγητό ηλικιωμένων είναι σαφέστατα πιο εύκολο από τη σύλληψη κουκουλοφόρου. Έτσι αυτοί διέφυγαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Εντός της Βουλής, το "θρίλερ" είχε προδιαγεγγραμένο τέλος. Μόνο η η Λούκα Κάτσελη καταψήφισε το άρθρο 37 με αποτέλεσμα να διαγραφεί από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ. Οι υπόλοιποι γαντζωμένοι στις καρέκλες τους αποφάσισαν να αψηφήσουν για άλλη μια φορά τις εκατοντάδες χιλιάδες λαού που ήταν έξω, δείχνοντας πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα ασυμφωνία λαού και βουλευτών. Είχε χρόνια να συμβεί κάτι τέτοιο και μια αναδρομή στην οικογενειακή ιστορία του νυν Πρωθυπουργού θα του δώσει την ευκαιρία να θυμηθεί την προηγούμενη φορά (στα Ιουλιανά).

Νωρίτερα η κ. Κατσέλη συναντήθηκε με τον κ. Βενιζέλο, ωστόσο, δεν μεταπείστηκε παρά τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών για συναινετική λύση για το άρθρο 37.

«Μπορούμε να επιφέρουμε οριακές αλλαγές στην διατύπωση», ανέφερε ο κ. Βενιζέλος.

Νωρίτερα, η κυρία Λούκα Κατσέλη εξέφρασε για ακόμα μια φορά την πρόθεσή της να καταψηφίσει το συγκεκριμένο άρθρο του πολυνομοσχεδίου.

«Αδυνατώ να ψηφίσω το άρθρο 37 με αυτό τον τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Κατσέλη.

Η βουλευτής εξήγησε ότι με την εφαρμογή του συγκεκριμένου «όλες οι επιχειρησιακές συμβάσεις μπορούν να προσαρμοσθούν προς τα κάτω έως τον χαμηλότερο μισθό. Τι θα συμβεί; μια γενικευμένη απότομη μείωση μισθών που με συντηρητικές μετρήσεις θα αφαιρέσει πολλά δις από την ελληνική οικονομία και θα επιφέρει περαιτέρω ύφεση και εκτροχιασμό εσόδων» ενώ πρόσθεσε ότι «Θα έρθει και πάλι η τρόικα να ζητήσει νέα μέτρα γιατί δήθεν δεν πιάσαμε τους στόχους».

Η κυρία Κατσέλη εκτίμησε ότι θα έρθει σύντομα η στιγμή που στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων «θα μπει και η εθνική συλλογική σύμβαση στο όνομα της νέα δόσης δανείου».

Πάντως, η κυρία Κατσέλη ζήτησε από την κυβέρνηση να αποσύρει το συγκεκριμένο άρθρο για 2 μήνες προκειμένου να υπάρξει διάλογος μεταξύ κοινωνικών εταίρων και τρόικας «αυτό μπορέι να δημιουργήσει μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία πριν από το Δεκέμβρη 2011. Μια 2μηνη παράταση δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις της Κυριακής».

Σε μια δραματική ομιλία που φαίνεται να εκφράζει το σύνολο της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ προχώρησε νωρίτερα η κυρία Βάσω Παπανδρέου, καλώντας την κυβέρνηση να ληφθούν άμεσα αποφάσεις, γιατί «δεν πάει άλλο. Η κοινωνία είναι σε απόγνωση».

Εξήγησε ότι είχε αποφασίσει να καταψηφίσει το άρθρο 37 «ως μια συμβολική κίνηση, που δείχνει ότι δεν έχει μόνο η τρόικα κόκκινες γραμμές αλλά και το ελληνικό κοινοβούλιο, οι Ελληνες βουλευτές», όμως άλλαξε γνωμη μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό.

Συγκεκριμένα, είπε ότι «ο πρωθυπουργός με διαβεβαίωσε ότι αν δεν ψηφιστεί ένα άρθρο, δεν θα πάρουμε την έκτη δόση» (πράγμα ψευδές βεβαίως αφού η δόση έχει αποφασιστεί ήδη να δοθεί σύμφωνα με το διεθνή τύπο) και εμφανώς συγκινημένη, συμπλήρωσε: «Δεν μπορώ να αναλάβω αυτήν την ευθύνη… Ψηφίζω και έχω συνειδησιακό πρόβλημα. Ψηφίζω και είναι η τελευταία φορά».

Επιπροσθέτως, η κυρία Παπανδρέου άσκησε σκληρή κριτική στην «παθητική», όπως την χαρακτήρισε, πολιτική της σημερινής κυβέρνησης και ζήτησε «μετά την Κυριακή να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις. Δεν πάει άλλο. Η κοινωνία είναι σε απόγνωση».

Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχηθούμε να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει τον 53χρονο Δημήτρη Κοτζαρίδη που πέθανε στη διαδήλωση της 20/10. Ο θάνατος του 53χρονου δεν επήλθε ως αποτέλεσμα χτυπημάτων ή κακώσεων, αλλά εξαιτίας του ότι ο διαδηλωτής αισθάνθηκε δυσφορία από τη ρίψη χημικών στο Σύνταγμα και μεταφέρθηκε αρχικά στο Ζάππειο. Μακάρι η θυσία του να μην πάει χαμένη...

Πηγές ειδήσεων: "Καθημερινή", "Ελευθεροτυπία"