Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ρήτρα "εναλλακτικής λύσης" του 3ου Μνημονίου

Τελικά χρειάστηκε να μείνει ο Αλέξης Μητρόπουλος εκτός ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ για να μάθουμε ότι το 3ο Μνημόνιο (που ψηφίστηκε σχεδόν ομόθυμα από την ελληνική βουλή) είχε μεταξύ των άλλων και ρήτρα η ρήτρα απαγόρευσης εναλλακτικού προγράμματος από πλευράς της χώρας μας...Και η δήλωση αυτή πέρασε σχετικά "ανώδυνα" αφού κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς ή τα πολιτικά κόμματα που ψήφισαν (με "πόνο ψυχής" κατά δήλωσή τους) τις βασικές αρχές του Μνημονίου, δεν το επιβεβαίωσε ή το διέψευσε, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Αντιθέτως, ο μεν ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται "προσπάθεια ελάφρυνσης του Μνημονίου", κάνει λόγο για "εξεύρεση ισοδύναμων" - με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να πετάγονται και να υπόσχονται "καλύτερη διαχείριση".

Κανείς τους λοιπόν δε βρίσκει τον χρόνο - έστω και στο περιθώριο των λοιπών, δήθεν σοβαρών δηλώσεών τους - ν' αναφερθεί στις καταγγελίες του πρώην αντιπροέδρου της Βουλής. Γιατί ας είμαστε σοβαροί: προφανώς ο κ. Μητρόπουλος έχει δίκιο όταν αναφέρει στη δήλωσή του πως "κινδυνεύουμε να βρεθούμε, με συναίνεση της πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού (ενδεχομένως δε, μετά τις εκλογές και με τη θέληση του ανενημέρωτου περήφανου λαού μας), προ μιας ολοσχερούς ακύρωσης των βασικών ασφαλιστικών δικλείδων του δημοκρατικού πολιτεύματος της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και βεβαίως προ της αποστέρησης όλων των παραδοσιακών μηχανισμών λειτουργίας της." Και φυσικά αν συμβεί αυτό "θα βλάψει πολλαπλώς το μέλλον της χώρας και θα αμαυρώσει τη δημοκρατική λειτουργία, που στα μάτια της νέας γενιάς κινδυνεύει να φανεί περιττή και άχρηστη μιας και δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε ως εναλλακτικό διακύβευμα στην οργάνωση της κοινωνίας, της οικονομίας και του μέλλοντος της χώρας."

Και να ήταν μόνο αυτό...Ο κύριος Μητρόπουλος στην (μακροσκελή) δήλωσή του αναφέρεται και σε α) ρήτρα κηδεμονίας του Υπουργικού Συμβουλίου από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο (σελ. 1019) καθώς και σε β) ρήτρα μη αθέτισης υποχρέωσης (σελ. 1005). Σημειώνει επίσης και άλλες δύο ρήτρες - την ρήτρα ιδιοκτησίας των Μνημονίων (που σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί πλέον να "σκίσει τα Μνημόνια) καθώς και την ρήτρα απαρέγκλιτης/πιστής τήρησής τους.

Επειδή λοιπόν πρέπει να λέμε "τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη" όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι το 3ο Μνημόνιο μας "δένει χειροπόδαρα", σε βαθμό που ούτε το 1ο αλλά και ούτε το 2ο είχαν κάνει. Επίσης σημαίνει ότι οι υποσχέσεις (κυρίως) του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της ΝΔ, είναι "εκ των ουκ άνευ" αφού χωρίς το "Ο.Κ." των δανειστών δε θα μπορεί να συμβαίνει τίποτα στην χώρα μας. Και αυτό είναι μια τεράστια "επιτυχία" του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο τόσο πολύ πίστεψε ο ελληνικός λαός...

Και όλα αυτά δημοσιοποιήθηκαν γιατί ο κ. Μητρόπουλος έμεινε εκτός ψηφοδελτίων...Το ότι η δημοσιοποίηση δεν έγινε πριν το "κλείσιμο" των ψηφοδελτίων καθώς και ότι παρόλα αυτά ο κ. Μητρόπουλος ήταν έτοιμος να ξανακατέβει με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, το αφήνουμε στην κρίση του καθενός...Μάλλον έγινε γιατί με το να μην έχει προεκλογικές υποχρεώσεις, βρήκε την ευκαιρία να το διαβάσει ολόκληρο και επομένως μπόρεσε να επισημάνει και τα "κρυφά" του σημεία...

Και για να μην ξεχνιόμαστε...Αφήνουμε ασχολίαστο το ότι ο δημοκρατικός ΣΥΡΙΖΑ έβαλε στα ψηφοδέλτια - και σε εκλόγιμες θέσεις - ανθρώπους που δε θα έβγαιναν ακόμα και αν ξεκινούσαν με +5000 σταυρούς...Φίλοι, συνεργάτες και γνωστοί για να έχουν μια "καβάτζα" ως αντάλλαγμα για τη δουλειά που (δεν) έκαναν 8 μήνες...Ο tempora, o mores...

Ένα καλοκαίρι-απόδειξη το γιατί είμαστε ακόμα στα χάλια που είμαστε

Για να καταλάβει κανείς το γιατί ως χώρα φτάσαμε εδώ που φτάσαμε δεν χρειάζονται βαθυστόχαστες αναλύσεις. Μια ματιά στα ελληνικά κοσμικά νησιά - και μια σύγκριση με το τι συνέβαινε προ δεκαετίας - αρκεί: σ' αυτά η ζωή - και αυτό το καλοκαίρι - συνεχίστηκε κανονικά, σα να μην υπάρχουν μνημόνια και capital controls και σα να μην είμαστε ένα βήμα πριν από το μεγαλύτερο ξεπούλημα της χώρας στην ελληνική ιστορία.

Δήθεν μοντέλα έφταναν με το καράβι της γραμμής για να κάνουν ό,τι κάνουν στην Αθήνα για 50 ευρώ σε πολλαπλάσια τιμή - ελπίζοντας παράλληλα να βρουν τον "πλούσιο γαμπρό", νεόπλουτοι (με δηλωμένο εισόδημα επιπέδου συνταξιούχου των 500 ευρώ) που έβγαλαν λεφτά κλέβοντας την εφορία ξόδεψαν αβέρτα ανοίγοντας σαμπάνιες σε "συναυλίες" γνωστών ¨καλλιτεχνών", οι ξαπλώστρες δίπλα στο κύμα κόστιζαν κατοστάρικα (ευρώ) έχοντας λίστες αναμονής - που ήταν γεμάτες από ανθρώπους που δεν ξέρουν να κολυμπήσουν, οι ψαροταβέρνες χρέωναν γάβρο σε τιμές φρέσκου αστακού χωρίς να κόβουν αποδείξεις, αδήλωτες βίλες νοικιάζονταν χωρίς τα στοιχειώδη και η ασυδοσία στην παροχή υπηρεσιών συνεχίστηκε, σα να μην πέρασε μια μέρα, χωρίς κανένα έλεγχο. Το καλοκαίρι πέρασε και το μόνο που έμεινε είναι τα σκουπίδια και τ' αποτσίγαρα στις ακρογιαλιές - αυτά που ως Έλληνες απεχθανόμαστε όταν τα βλέπουμε, αλλά ποτέ δεν κάνουμε τον κόπο να τα μαζέψουμε, φεύγοντας από τις παραλίε για το σπίτι μας...
Με την χώρα να περνάει τόσα και τόσα, δεν υπήρχε ένα στοιχειώδες συμμάζεμα της κατάστασης. Κάποιοι "επαγγελματίες" βρε αδερφέ να κόψουν δύο αποδείξεις - έτσι για τα μάτια του κόσμου, κάποιοι εφοριακοί να ελέγξουν πως μπορούν κάποιοι άλλοι (που έχουν μηδενικό εισόδημα) να ξοδεύουν χιλιάδες ευρώ σε 3-4 μέρες, κάποιοι λιμενικοί να σταματήσουν την καταπάτηση της παραλίας από ορισμένους επιτήδειους και τέλος κάποιοι της αστυνομίας, του ΕΟΤ ή των λοιπών αρμόδιων υπηρεσιών να ελέγξουν πως γίνεται σε μια περιοχή με 100 δηλωμένα τουριστικά καταλλύματα να μένουν χιλιάδες τουρίστες.
Μπορεί πια να μην έχουμε οικοδόμους του μεροκάματου με Φερράρι ή νοικοκυρές με σύζυγο δημόσιο υπάλληλο ν' αγοράζουν αυθεντικές Λουί Βιτόν στο Κολωνάκι κάθε μήνα, αλλά η ζωή συνεχίζεται και η παραοικονομία ανθεί...Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τίποτα για ν' αλλάξουν τα πράγματα...

Πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ: ευφάνταστα σενάρια ή πραγματικότητα;

Τα όσα "παραπολιτικά" διαβάζουμε σε εφημερίδες τον τελευταίο καιρό με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές, θα πρέπει να κάνουν "έξω φρενών" ακόμα και τους πλέον πιστούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Τι για μετεκλογικές συνεργασίες διαβάζουμε με τα "φιλοευρωπαϊκά" κόμματα (στα οποία εσχάτως προστέθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ από τα συστεμικά ΜΜΕ), τι για "κάθοδο" στις εκλογές των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών κ.ο.κ.

Αυτό όμως που ξεχωρίζει πραγματικά είναι το ρεπορτάζ των "Παραπολιτικών" που στοιχηματίζει για ύπαρξη λίστας 10 πρώην υπουργών του ΠΑΣΟΚ, που "φλερτάρουν" με τη συμμετοχή στις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ. Άδειασαν βλέπετε κάποιες θέσεις με τις αποχωρήσεις της "Λαϊκής Ενότητας" και ορισμένων άλλων (που δε θα πολιτευτούν) κι έτσι υπάρχει "χώρος"...Τα ονόματα δε προκαλούν ρίγος: Αλέκος Παπαδόπουλος (που προσφάτως δημιούργησε καινούργιο κόμμα ώστε να "χτίσει" τουλάχιστον θέσεις για μετεκλογικά βολέματα), Δημήτρης Ρέππας, Μιλένα Αποστολάκη, Νίκος Χριστοδουλάκης κ.ά. Όλοι τους ένας - ένας, διαλεχτοί από το καλάθι των αχρήστων της πολιτικής μας ιστορίας...

Οι άνθρωποι δηλαδή που ξεπετάχθηκαν από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ (το οποίο συνδύασε τα κακά του παρελθόντος - βλ. φαγοπότι - με την οικονομική απάτη του ευρώ) παρουσιάζονται ως η "ανανέωση" του ΣΥΡΙΖΑ και που θ' αντικαταστήσουν αυτούς που έφυγαν γιατί αισθάνθηκαν προδομένοι από την ψήφιση του 3ου Μνημονίου.  Απίστευτες καταστάσεις - που ακόμα και αν αποτελούν υπερβολικές φήμες για ορισμένους - που δεν τιμούν την κυβέρνηση που αν μη τι άλλο ευαγγελίζεται την "διαφορετικότητα" και την "τιμωρία" του αμαρτωλού παρελθόντος. Ακόμα και η επανεμφάνιση του Νίκου Χριστοδουλάκη (του ανθρώπου δηλαδή που ουσιαστικά ενορχήστρωσε την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ με τους όρους και με τον τρόπο που αυτή μπήκε και με μια ισοτιμία-προσβολή προς τη δραχμή) που μέχρι πριν 2 μήνες θα φαινόταν ως ανέκδοτο, φαντάζει σχεδόν βέβαιη και μάλιστα με τρόπο που επίσης δεν τιμάει τον Πρωθυπουργό, αφού φέρεται να προτεινεται ως "υπηρεσιακός" υπουργός Οικονομικών. Επιβαβρεύεται δηλαδή για το έργο του, εισπράτοντας μια ξεκούραστη αντιμισθία...Για να είμαστε βέβαια ειλικρινείς για ορισμένους απ' αυτούς το όνομα έπαιζε και στις εκλογές του Γενάρη (βλ. Μπόλαρης και Μιλένα), αλλά τότε οι αντιδράσεις της "Αριστερής Πλατφόρμας" αποδείχτηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια. Τώρα Πλατφόρμα γιοκ και ο δρόμος άνοιξε διάπλατα...

Να δούμε άραγε και τον Σημίτη σα σοφό "Νέστορα" στο πλάι του Τσίπρα, με τον Φλαμπουράρη να συγκατανεύει ακούγοντας τις ηρωϊκές ιστορίες του "Σημιταρά"(όπως είχαν χαρακτηρίσει εύστοχα οι ΑΜΑΝ την εποχή των Ιμίων); Τίποτα ποια δεν μας κάνει εντύπωση, στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλαίας...

Ο ανεκδιήγητος Αλέξης Τσίπρας και οι επερχόμενες εκλογές...

Κανείς μας δε θα το πίστευε – 7 μήνες πριν – ότι το blog μας θα κατέληγε να έχει ως κύριο θέμα ανάρτησης μια τόσο αρνητική κριτική για τον Αλέξη Τσίπρα. Εμείς όπως και χιλιάδες άλλοι πιστέψαμε ότι ήταν ειλικρινής όταν επιζητούσε την απεμπλοκή από τα μνημόνια, ότι έβαζε το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το προσωπικό/κομματικό του και κυρίως ότι ερχόμενος στην εξουσία θα ξεκαθάριζε την χώρα μια και καλή, τιμωρώντας τους κλέφτες, εγκαθιστώντας αξιοκρατία και ανοίγοντας το δρόμο για ένα καλύτερο αύριο.

Εφτά μήνες μετά όμως, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να πούμε ότι πέσαμε έξω. Πέσαμε έξω γιατί αντί για μια αριστερά «του λαού», είδαμε μια αριστερά άκρατα μνημονιακή. Είδαμε μια αριστερά που απέτυχε να κυβερνήσει – έστω και στοιχειωδώς, καταφέρνοντας ν’ αφήσει ατιμώρητους όλους – όσους έφεραν την χώρα ως εδώ, στηριζόμενη μάλιστα εν πολλοίς σε αυτούς. Δεν προώθησε ούτε ένα εθνικό θέμα επιτυχώς, ακολούθησε την ίδια μικροκομματική τακτική όπου μπορούσε (π.χ. τα κατορθώματα του κύριου Σταθάκη στο υπερυπουργείο σε βολέματα πολιτικών του φίλων, θα έκαναν τους κυρίους Μητσοτάκη και Χρυσοχοϊδη να τρέμουν από συγκίνηση), αφήνοντας την ίδια ώρα δεκάδες άλλα κομματικά στελέχη των προηγούμενων κυβερνήσεων στις θέσεις τους – να συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο το φαγοπότι στο οποίο επιδίδονταν όλα αυτά τα χρόνια.  Το σοβαρό ζήτημα της μετανάστευσης αντιμετωπίστηκε ιδεοληπτικά με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει καταντήσει μια αποθήκη ψυχών, στην οποία συντελείται η μεγαλύτερη πληθυσμιακή αλλοίωση από την προώθηση τούρκικων φύλων στην Μ. Ασία των 11^ο αιώνα. Για να μην μιλήσουμε για τις υποθέσεις των Γερμανικών αποζημιώσεων και του λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους, που έμειναν επιτροπές στην Βουλή.

Εφτά μήνες μετά δεν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο μπορούμε να πούμε «μπράβο», αν εξαιρέσει κανείς την προώθηση του αγωγού με την Ρωσία, ο οποίος δείχνει να έχει μπει στον πάγο από τον Ιούλιο και πέρα.

Η δε αντιμετώπιση της υπόθεσης του δημόσιου χρέους – που οδήγησε στο αναμφίβολα καταστροφικό 3^ο Μνημόνιο καταδεικνύει ένα απαράδεκτο ερασιτεχνισμό σε όλα τα επίπεδα, για τον οποίο ευθύνονται ισομερώς το οικονομικό επιτελείο του κόμματος (που σχεδίασε ένα υπερφίαλα αισιόδοξο σχέδιο) και ο πολιτικός περίγυρος του κυρίου Τσίπρα (ο οποίος μη μαθαίνοντας από τα λάθη των προηγουμένων αποδέχτηκε σειρά επαγγελματιών αυλοκολάκων στον περίγυρό του, ατόμων που μπορούν μόνο να συγκριθούν με αυτούς που περιτριγύριζαν τον Ανδρέα Παπανδρέου στα τελευταία του).

Αλλά και αυτά θα μπορούσαμε ν’ αποδεχτούμε αν δεν υπήρχε ένα διαρκές λαϊκίστικο, πολιτικό «παπατζηλίκι» στις πλάτες του ελληνικού λαού. Από τις εκβιαζόμενες εκλογές του Γενάρη (που με βάση τα όσα αποκαλύφθηκαν στην πορεία δεν έπρεπε να γίνουν), περάσαμε στο δημοψήφισμα (το οποίο ως φαίνεται εκ των υστέρων έγινε με σκοπό να επιτρέψουν στον Πρωθυπουργό να νίψει «τας χείρας του» - αλλά κάπου στο δρόμο ο απρόβλεπτος Έλληνας χάλασε τη συνταγή), για να καταλήξουμε στις τωρινές εκλογές που γίνονται ώστε να επιτρέψουν στον Τσίπρα να βάλει τον Σταύρο και την Φώφη στην κυβέρνηση.  Απαράδεκτες καταστάσεις που δε δικαιολογούνται, ούτε αιτιολογούνται: οι εκλογές έπρεπε να είχαν γίνει αντί του δημοψηφίσματος – σε νωρίτερο χρόνο – όταν είχαν διαφανεί οι αρνητικές εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις. Αλλά τώρα έχουμε 3πλά έξοδα και συνεχιζόμενη ακυβερνησία για άλλον ένα μήνα…Το δε σχόλιο ότι "η χώρα θα έχει πρώτη φορά γυναίκα Πρωθυπουργό σε υπηρεσιακή κυβέρνηση" είναι το λιγότερο ένα ατυχές στατιστικό που δεν αφορά κανέναν...

Είναι η λύση όμως το «δραχμικό λόμπι» (όπως τους κατηγορούν) του κυρίου Λαφαζάνη; Πιθανότατα όχι. Προσωπικά δεν έχουμε πειστεί – όχι τόσο από το σκεπτικό τους (που φαίνεται δικαιολογημένο) αλλά από τον τρόπο εφαρμογής του σχεδίου τους (το οποίο κανείς δεν φαίνεται διαθετημένος και έτοιμος να εξηγήσει σε μας που θα το υποστούμε). Για τους υπόλοιπους ας μην το συζητάμε…Και η αντίδραση της κυρίας Μέρκελ «η παραίτηση Τσίπρα είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος της κρίσης», θα έπρεπε να βάλει και τον Τσίπρα (αλλά και τους συμβουλάτορές του) σε σκέψεις για το ποιον ωφελούν πραγματικά οι εκλογές

Τι να ψηφίσουμε όμως στις εκλογές; Δημοκρατική ειλικρίνεια για αλλαγή – όποιος και αν την εκφράζει και αρκεί να μην έχει «φάει» στο παρελθόν. Όποιος την προβάλει και μας πείσει θα πάρει την ψήφο μας – γιατί θα το αξίζει…

Καλή δύναμη σε όλους μας…

Της ΕΝΦΙΑ-ολογίας το ανάγνωσμα...

Στην Ελλάδα κάποια πράγματα τα τελευταία χρόνια δεν αλλάζουν - ανεξάρτητα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση. Έτσι και η αποκάλυψη του κ. Ρωμανιά, παραιτηθέντος (αλλά ακόμα στη θέση του για τυπικούς λόγους) γ.γ. κοινωνικών ασφαλίσεων, ότι "τα νομοσχέδια έρχονται έτοιμα από το εξωτερικό" δε θα πρέπει να εκπλήσσουν κανέναν. Και ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει βλέποντας τις προτάσεις (όπως αυτές βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας) ότι αυτές τις προτάσεις δεν είναι δυνατόν να τις έχουν προτείνει σοβαροί άνθρωποι, κάτοικοι αυτής της χώρας.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο ΕΝΦΙΑ. Ο πλέον άδικος και αντισυνταγματικός φόρος - που οι ίδιοι οι εμπνευστές του κατέληξαν να τον αποκαλούν "χαράτσι" - τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα
"καταργούσε" - κατέληξε να "μονιμοποιηθεί" και μάλιστα από μια κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται, αν και όχι τόσο συχνα πια, ως "αριστερή".

Το χειρότερο όμως δεν αυτό. Μπορούμε να δεχτούμε ότι "οι συνθήκες άλλαξαν", ότι "οι δανειστές πιέζουν" κ.ο.κ. Αλλά...Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει γνωμοδοτήσει ότι ο υπολογισμός των φόρων περιουσίας με βάση παλιές αντικειμενικές αξίες είναι αντισυνταγματικός, αφού αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερες από τις εμπορικές, και έτσι συντελείται μια "άδικη" αφαίμαξη των Ελλήνων πολιτών. Μια και αναφέρουμε το φόρο ακίνητης περιουσίας αξίζει να πούμε και το εξής: το αφορολόγητο βέβαια που υπάρχει δεν είναι δώρο: στην ουσία καλύπτει την κατοχή πρώτης κατοικίας και ενός χωραφιού - η φορολόγηση των οποίων θα ήταν άδικη ούτως ή άλλως..

Τώρα όμως η κυβέρνηση - ή μάλλον οι δανειστές με την κυβέρνηση να μένει απλώς αμέτοχη στην όλη διαδικασία -  παραβλέπουν την απόφαση του ΣτΕ, ή μάλλον πιο σωστά την "ξεχνούν" προφασιζόμενοι αστείες δικαιολογίες του τύπου "δεν προλάβαμε να υπολογίσουμε τις καινούργιες αντικειμενικές" (λες και είναι δύσκολο να γίνει αυτό τη στιγμή που οι εμπορικές είναι στα ίδια χαμηλά επίπεδα από πέρσυ που βγήκε η απόφαση ή ότι 7 μήνες ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει προς το όφελος και το δίκαιο του ελληνικού λαού). Αυτό είναι ένα ζήτημα σε δύο επίπεδα: Πρώτον το ηθικό: δεν είναι δυνατόν μια κυβέρνηση της αριστεράς που έκανε σημαία της τη συνταγματική νομιμότητα επί 5 χρόνια ως αντιπολίτευση, να την παραβλέπει τώρα όντας στην εξουσία. Το δεύτερο επίπεδο είναι το οικονομικό: σε μια εποχή που χρήματα δεν υπάρχουν, δεν είναι δυνατόν η κυβέρνηση να επιμένει στις πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και ν' "αρμέγει" οικονομικά τους πολίτες, την ίδια στιγμή που επιβάλλει μειώσεις σε συντάξεις και μισθούς (ουσιαστικές αν και όχι ονομαστικές).

Αλλά δε φτάνει μόνο αυτό: οι διαρροές (από επίσημα χείλη πάντως) αναφέρουν "σκέψεις" για μείωση του αφορολογήτου και αύξηση των συντελεστών - πράγμα που πρακτικά σημαίνει μεγαλύτερο βάρος στους Έλληνες πολίτες - κατόχους ακίνητης περιουσίας...

Και η ζωή συνεχίζεται...