Η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, το "κακό" 30% του Μνημονίου και η διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες

Η είδηση εξαιρετικά ενδιαφέρουσα..."Το λιμάνι του Πειραιά παραμένει κερδοφόρο για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά βάσει των στοιχείων διακίνησης επιβατών, οχημάτων και φορτίων κατά το 2014 που παρουσίασε η διοίκηση του ΟΛΠ Α.Ε. στο Συμβούλιο Διεύθυνσης της εταιρίας." 

Την ίδια στιγμή διαβάζουμε στο "Πρώτο Θέμα" αλλά και στην "Αυγή" ότι: "...στελεχη του ΥΠΟΙΚ εκφράζουν ρητή θέση υπέρ της ολοκλήρωσης της αποκρατικοποίησης του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς.", παρότι o κύριο Δρίτσας, υφυπουργός Ναυτιλίας σε πρόσφατες δηλώσεις του "επανέλαβε την δέσμευση της κυβέρνησης για σταμάτημα της ιδιωτικοποίησης των ΟΛΠ και ΟΛΘ και την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα των λιμανιών της χώρας και όπως επεσήμανε μέσα από μια γενικευμένη διαβούλευση τα λιμάνια πρέπει να αναδειχθούν σε στρατηγικούς άξονες" (σύμφωνα με την "Εφημερίδα των Συντακτών").

Αν βγάλουμε στην άκρη το ενδεχόμενο να μην ξέρει ο Δρίτσας, τι κάνει ο Βαρουφάκης (και το αντίθετο) ή το να μας δουλεύουν ψιλό γαζί και οι μεν και δε, μπορούμε να υποθέσουμε ότι προχωράει μια ιδιωτικοποίηση ενός κερδοφόρου οργανισμού, μόνο και μόνο για να ευαρεστηθούν οι Γερμανοί δυνάστες μας και η τρόικα. Έτσι λοιπόν απ' ότι φαίνεται, η χαρά που πήραμε για την καινούργια "αριστερή" κυβέρνηση ήρθε η ώρα να δώσει τη θέση της, στη λύπη ότι τελικά και η αριστερά, θα κάνει ό,τι έκανε η δεξιά απλώς θα το κάνει με τρόπο που θα παρουσιαστεί ως "ανώδυνος" και "προοδευτικός".


Γιατί τι άλλο μπορεί να υποθέσει κανείς όταν τόσο η "Εφημερίδα των Συντακτών" όσο και η "Αυγή" αναφέρονται σε διατήρηση του "70% των μνημονιακών δεσμεύσεων" και σε αντικατάσταση του υπολοίπου 30% από "προτάσεις που θα επεξεργαστεί η κυβέρνηση μαζί με τον ΟΟΣΑ". Αν θυμηθούμε τι έλεγε ο ΟΟΣΑ για την παιδεία στην χώρα μας (λεπτομέρειες εδώ), μπορούμε να υποθέσουμε με αρκετή ασφάλεια για το τι θα εμπεριέχουν αυτές οι προτάσεις που θα παρουσιαστούν από την χώρα μας...Θ' αλλάξει ένα 30% με ένα άλλο "λιγότερο κακό" το οποίο όμως θα κινείται στο ίδιο κλίμα.

Κλείνοντας έχουμε να σχολιάσουμε και κάτι ακόμα: η κυβέρνηση πρέπει να προσέχει τις παρέες της: πριν λίγες μέρες είχαμε την Lazard ως σύμβουλο διαχείρησης χρέους (ναι τη γνωστή Lazard που ενορχήστρωσε το επαίσχυντο PSI που ως αντιπολίτευση κατακεραύνωνε ο ΣΥΡΙΖΑ) και τώρα έχουμε τον ΟΟΣΑ ως "σύμβουλο προτάσεων". Να δούμε και τον Φούχτελ και τον Τόμσεν ως συμβούλους επενδύσεων για να κλείσουμε ως πολιτικά όντα...

Οι "μπάτσοι" να γίνουν αστυνομικοί...

Διαβάζουμε στο "Ποντίκι", με αφορμή τη διαχείρηση των πρώτων συγκεντρώσεων στην χώρα μας, μετά τις εκλογές του Γενάρη: "Άκρως αποτελεσματική κρίνεται η διαχείριση των δύο παράλληλων συγκεντρώσεων χρυσαυγιτών και μελών αντιφασιστικών κινημάτων που διεξήχθησαν στο κέντρο της Αθήνας, με αφορμή τη συμπλήρωση 19 χρόνων από την κρίση των Ιμίων.

«Ποιο ήταν το ζητούμενο; Να μην υπάρξουν τραυματισμοί πολιτών ή αστυνομικών, να μη σημειωθούν έκτροπα, να μην προκληθούν φθορές σε ξένες περιουσίες (αυτοκίνητα, καταστήματα κ.λπ.) και να μην παραμείνει το κέντρο της Αθήνας αποκλεισμένο για ώρες. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν σε απόλυτο βαθμό» υποστήριξε στο «Ποντίκι» ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. μεταφέροντας το κλίμα ικανοποίησης που υπάρχει στην ηγεσία.

Βέβαια, τόσο τα έμπειρα στελέχη του αρχηγείου όσο και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης γνωρίζουν πως τα «δύσκολα» για τον νέο υπουργό αναπληρωτή βρίσκονται «προ των πυλών».

Οι αλλαγές τις οποίες μελετά ο Γιάννης Πανούσης, κυρίως σε ό,τι αφορά τη διαχείριση μεγάλων διαδηλώσεων από την Ελληνική Αστυνομία, μπορεί να βρίσκουν ανταπόκριση σε μεγάλη μερίδα των ένστολων, δεν σημαίνει όμως πως δεν υπάρχουν και αντιδράσεις.

Ήδη το Σωματείο Ειδικών Φρουρών της Ελληνικής Αστυνομίας (ΣΕΦΕΑΑ), με ανοικτή επιστολή του προς τον Πανούση, άφησε αιχμές για τα γκράφιτι στον φραγμό από κλούβες των ΜΑΤ που έκαναν με σπρέι νεαροί κατά τη διάρκεια της αντιφασιστικής πορείας του περασμένου Σαββάτου.

«Δεν περιγράφει επιτυχία και άκρατη ικανοποίηση για την κοινωνία το γεγονός ότι κάποιοι εργαζόμενοι θα έπρεπε μετά το πέρας της εργασίας τους να επιστρέψουν στη δουλειά τους με οχήματα τα οποία ήταν κατάστικτα ύβρεων και απειλών, γενόμενοι παράλληλα αντικείμενο έντονου σχολιασμού όσων τους είδαν άμεσα και όσων τους είδαν από εικόνες που παρουσιάστηκαν στα ΜΜΕ».

«Δεν θεωρούμε πως προσβλήθηκε η τιμή ή επλήγη το φρόνημα των αστυνομικών από τα γκράφιτι σε τέσσερις κλούβες. Ένα χέρι πλύσιμο και βάψιμο χρειάστηκε να γίνουν» ήταν ο σκωπτικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας το συμβάν.

Η αντίδραση των Ειδικών Φρουρών έχει αιτία. Αφορά την προβλεπόμενη κατάργηση της κατά γενική παραδοχή «προβληματικής» ομάδας ΔΕΛΤΑ και την απορρόφηση σε άλλες υπηρεσίες των αστυνομικών οι οποίοι υπηρετούν εκεί (είναι όλοι ειδικοί φρουροί).

Τα συνεχή κρούσματα βίας, απειθαρχίας και παράβασης καθήκοντος, που φθάνει ή και ξεπερνά τα όρια της ρατσιστικής συμπεριφοράς, των υπηρετούντων στη συγκεκριμένη υπηρεσία αποτελούν «ανοικτή πληγή» για το Σώμα μειώνοντας την αξιοπιστία και εμπιστοσύνη των πολιτών..."

Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος να γίνει η "αριστερή" κυβέρνηση, κυβέρνηση κωλοτούμπας;

Μετά την αρχική ευφορία - προερχόμενη από τις πρώτες ανακοινώσεις και από τις πρώτες επαφές εντός και εκτός Ελλάδας - παρουσιάστηκε ένα πάγωμα σε όσους εκείνους που πίστεψαν τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίοι βλέπουν μια υπαναχώρηση στα όσα μας είχαν υποσχεθεί...
Κυβερνητικές διαρροές περί "σκανδιναβικού μοντέλου διαχείρησης της δημόσιας περιουσίας" και "τήρηση 67% του προγράμματος μεταρρυθμίσεων" σίγουρα δε βοηθούν την αρχική χαρά από μια διαφορετική διαχείρηση από μια κυβέρνηση της "αριστεράς".
Γιατί αλήθεια τι ουσία θα υπάρχει αν αλλάξει όνομα το ΤΑΙΠΕΔ και γίνει π.χ. ΤΑΙΠΔΠ; Και το ΤΑΙΠΕΔ σε πολλές περιπτώσεις δεν πωλούσε αλλά "νοίκιαζε" περουσιακά στοιχεία για 99 χρόνια. Έτσι κι αλλιώς και τώρα τα έσοδα του Δημοσίου από την δημόσια περιουσία δεν πάνε στα έξοδα του Δημοσίου ένα μεγάλο κομμάτι των οποίων είναι για το ασφαλιστικό; Επομένως ποια αλλαγή φέρει μια τέτοια μετονομασία; Εξάλλου για τους Σκανδιναβούς (και κυρίως τους Νορβηγούς) τα έσοδα προέρχονται κυρίως από τους υδρογονάνθρακες, και τα δικαιώματα που προκύπτουν από τη διαχείρηση τους, κάτι το οποίο εμείς ως χώρα έχουμε μόνο ως θεωρητικό προϊόν και όχι εκμεταλλεύσιμο.
Από κει και πέρα τι σημασία θα έχει αν αλλάξει όνομα το Μνημόνιο και γίνει "Πρόγραμμα Σταθερότητας"; Αν παραμείνει ο στόχος των 150000 απολύσεων; Είναι οι απολύσεις από αριστερούς καλύτερες απ' αυτές που γίνονται από τους δεξιούς; Ακόμα και διαβάζονται μηνύματα συμπαράστασης ή ποιήματα του Καβάφη στους απολυμένους ή οργανώνονται συναυλίες αλληλεγγύης, έχουμε συναίσθηση ότι είναι το ένα και το αυτό. Μπορεί επίσης να δηλώνει ο κύριος Βαρουφάκης ότι "υποχωρήσεις στα εργασιακά και τις αποκρατικοποιήσεις δε θα έχουμε" αλλά αυτό αφήνει έξω το ασφαλιστικό (το οποίο επίσης είναι ένα σοβαρότατο θέμα). Από κει και πέρα τι μένει που να ΜΗΝ καλύπτεται από το Μνημόνιο; Η παιδεία (που κατά ένα περίεργο τρόπο μπήκε στις Μνημονιακές αλλαγές), το φορολογικό και το "άνοιγμα των αγορών". Πιστεύει κανείς ότι ακόμα και αν πάνε οι συντάξεις στα 100 ευρώ θα ευαρεστηθεί η Γερμανία με αυτά; Σοβαροί να είμαστε...
Και φυσικά έχουμε το άλλο θέμα...Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια αναντιστοιχία δηλώσεων ακόμα και από εκείνους που θα έπρεπε να είναι σοβαροί. Δηλαδή...Δεν είναι δυνατόν να μην έχουμε ως χώρα συγκεκριμένη συστοιχία προτάσεων, εκτενώς δημοσιευμένων όσο αφορά του τι θέλουμε να γίνει. Από την μία μιλάμε δημόσια για διαγραφή, μετά υπάρχει διαρροή για ελάφρυνση, μετά έχουμε δημοσιεύματα για κατάργηση του Μνημονίου...Προφανώς και δεν αλλάζουμε (ελπίζουμε δηλαδή) αλλά μήπως να ξέρουμε ως λαός του τι ζητάμε; Γιατί αν υποχωρούμε πριν από την επίσημη έναρξη των διαπραγματεύσεων αλίμονό μας... 
Κλείνοντας δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι αρχικά υπάρχει μια σκληρή στα λόγια αλλά μαλακή στις πράξεις στάση απέναντι στους χρόνια φοροδιαφεύγοντες. Οι εφοπλιστές, οι μεγαλοσχήμονες εργολάβοι κ.λπ. φαίνονται εφησυχασμένοι - οι πρόσφατες δηλώσεις της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών θα πρέπει να μας ανησυχούν. Ας ελπίζουμε ότι και εδώ η κυβέρνηση σκοπεύει να εφαρμόσει τα όσα έλεγε περί φορολογικής δικαιοσύνης...Γιατί όταν ακούμε περί "εθελοντικής συνεισφοράς" και "διατήρηση θέσεων εργασίας" από τους εφοπλιστές που πληρώνουν αναλογικά λιγότερα και από ιδιοκτήτη καφενείου στο ορεινό Ζαγόρι και έχουν 2 Έλληνες σε πληρώματα 50 ατόμων, μάλλον το δούλεμα πάει σύννεφο...

Η αριστερά και τ' αριστερόμετρα

Στην Ελλάδα όποιος ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ λογίζεται αυτομάτως ως "αριστερός". Ακόμα καλύτερα θεωρείται σκληροπυρηνικός αν έχει τύχει υποψήφιος τους. Δεν πάει να έχει 500 εργαζομένους και να τους βάζει να δουλεύουν δωρεάν υπερωρίες ή να "ξεχνάει" να τους πληρώσει στην ώρα τους. Δεν πάει να υποστηρίζει την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, μιλώντας τα "κοπρόσκυλα" που "πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν". Δεν πάει ν' απαγορεύει από τους εργαζομένους του ν' απεργήσουν, την ίδια ώρα που αυτός κατεβαίνει στις πορείες ή να κλέβει το Δημόσιο δηλώνοντας λιγότερα έσοδα απ' όσα έχει.

Ο χαρακτηρισμός "αριστερός" παραμένει...

Παραδοσιακά η αριστερά έχει μια αύρα. Μια αύρα δικαιοσύνης και φιλαληθείας. Η αριστερά πάλευε από πάντα για αξιοκρατεία. Για καλύτερες εργασίες εργασίας. Για ισονομία και ισοπολιτεία.

Καταλήξαμε όμως να μένουμε στους τύπους και στα στερεότυπα. Όπου για να είσαι αριστερός πρέπει να βλέπεις διανοουμενίστικες ταινίες, ν' απορρίπτεις πατρίδες και θρησκείες και να τρως σε δήθεν στέκια που κοστίζουν πολλά και προσφέρουν λίγα. Τα στερεότυπα αυτά "άλωσαν" την ουσία και έκαναν πολλούς "αριστερούς" να ξεχάσουν ότι όταν θέλουμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο δε φτάνει να βαφτίσουμε τα παιδιά μας Νεφέλες και Αλέξανδρους ή να ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Πρέπει να στηρίζουμε τους θεσμούς (π.χ. το δημόσιο σχολείο) με τις πράξεις και όχι μόνο με τα λόγια. Πρέπει να εφαρμόζουμε στις δικές μας δουλειές και τη δική μας καθημερινότητα τα όσα ευαγγελιζόμαστε και να μην την "κοπανάμε" με την πρώτη ευκαιρία, χρησιμοποιώντας προφάσεις...

Και αυτό έχει εφαρμογή και στα όσα ευαγγελίζεται η νέα κυβέρνηση.
Η νέα κυβέρνηση που φυσικά ΔΕΝ είναι "αριστερή" με τη στενή έννοια του όρου. Έχει βάση ένα κομμάτι της αριστεράς, αλλά δεν είναι "αριστερή". Και αυτό όχι γιατί ο "συνέταιρος" του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ΑΝΕΛ, αλλά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει να είναι "αριστερά" από το 2009, οπότε και άρχισε το άνοιγμα προς την κεντροαριστερά και το καθαρό "κέντρο".

Εκλέχθηκε όμως με ένα πρόγραμμα που έχει αριστερές βάσεις που στη θεωρία επιδιώκει αυτό που ευαγγελίζεται κάθε αριστερό κίνημα που ξεκίνησε αγώνα προς την εξουσία: "ισονομία - ισοπολιτεία - κοινωνική δικαιοσύνη - προστασία των αδυνάτων".

Αυτό δε θα πρέπει να το ξεχνά. Και γι' αυτό θα πρέπει ν' αγωνίζεται. Γι' αυτό λοιπόν θα είναι καλό, να μπουν στην άκρη τα "αριστερόμετρα", να πάψουμε όλοι μας να κοιτάμε τους τύπους και όχι την ουσία, επιδιώκοντας κινήσεις συμβολισμού αντί να προσπαθούμε να πάμε την Ελλάδα μπροστά.

Αριστερός και αριστερή κυβέρνηση δεν γίνεται με το να έχεις στελέχη από το παλιό ΚΚΕ εσωτερικού σε όλες τις θέσεις-κλειδιά (και πρώην καθηγητές που λίγα πρόσφεραν στο διδακτικό τους έργο), ούτε να ορκίζεσαι με πολιτικό όρκο. Θα πρέπει να ενεργοποιείς ανθρώπους ικανούς, που είναι οι καλύτεροι στον τομέα τους και που να μπορούν να μοιραστούν το όραμά σου. Που να βάζουν το "εμείς" πάνω από το "εγώ", μην επιζητώντας δωράκια και πουλώντας εκδουλεύσεις ή δρώντας υπογείως "προγράφοντας" εσωκομματικούς πολιτικούς ή εργασιακούς αντιπάλους. Και πρέπει να κάνεις πράξη στην καθημερινότητά σου τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς.

Τότε θα είσαι αριστερός και η κυβέρνηση πραγματικά αριστερή...

Διαφορετικές αντιλήψεις περί "Δημοσίου" συμφέροντος και το σύνδρομο της "εξουσιομανίας"...

Είναι συχνό φαινόμενο όταν αλλάζει η κυβέρνηση, η καινούργια ν' αποκαλύπτει (ή ν' ανακαλύπτει) σωρεία "παρατυπιών" της προηγούμενης. Αυτά διοχετεύονται στον τύπο αμέσως, ώστε να καταδειχτεί η διαφορά "στην νοοτροπία".
Συνήθως τα όσα διαβάζουμε - σε πρώιμες μετεκλογικές περιόδους - είναι υπερβολικά και αποτελούν συνήθεις πρακτικές. Τα όσα όμως βγαίνουν στην επιφάνεια (λιγότερο από μια βδομάδα μετά τις εκλογές) για την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μας κάνουν να τραβάμε τα μαλλιά μας, αφού αποτελούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις "εξουσιομανίας" με το σύνδρομο "Μαρίας Αντουανέτας" να φέρεται να είχε καταλάβει στρατιές κυβερνητικών στελεχών...

Ξεκινώντας από την επιστράτευση των υπαλλήλων των γραφείων της ΝΔ στην Συγγρού που φώναζαν "Ελλάς-Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς" στο Ζάππειο για να φανεί στις κάμερες ότι ο "λαός στηρίζει τον Σαμαρά" και την μη δημόσια παραδοχή της ήττας της ΝΔ από τον πρώην Πρωθυπουργό, και φτάνοντας στην άρνηση του Γ.Στουρνάρα να παραιτηθεί από τη θέση του Διοικητή της ΤτΕ, έχουμε μερικές μόνο τρανταχτές αποδείξεις ότι το κατεστημένο δε φαίνεται διαθετιμένο ν' αφήσει εύκολα την εξουσία στην καινούργια κυβέρνηση. Μπορεί τα ΜΜΕ να δίνουν το δικό τους αγώνα (όπως έχουμε γράψει εδώ) για να μην χάσουν τα κεκτημένα, αλλά το ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δε δέχεται "να υποχωρήσει" είναι απαράδεκτο.

Αυτό αποτελεί μόνο τη μία σειρά γεγονότων που έρχονται στην επιφάνεια αυτές τις μέρες. Τα άλλα έχουν να κάνουν με άλλες κυβερνητικές πρακτικές όπως π.χ. τις "συμβάσεις" του ΤΑΙΠΕΔ. Χαρακτηριστικό το παρακάτω περιστατικό που περιέγραψε ο υπουργός Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Παναγιώτης Κουρουμπλής, σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM: "3,5 με 4 εκατομμύρια τον χρόνο πληρώνουμε για ένα κτίριο 32.000 τετραγωνικών μέτρων όπου στεγάζεται μια υπηρεσία 15 υπαλλήλων. Εγώ δεν λέω ότι είχε κάποιον λόγο κανένας, αλλά οι συμβάσεις. Η ιστορία του ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να ανοίξει. Το πούλησε το ΤΑΙΠΕΔ το κτίριο αυτό σε μία τράπεζα, με δέσμευση να το νοικιάζουμε για 30 χρόνια, με 4 εκατ. ευρώ και τη συντήρηση δική μας".  Είχαμε αναφερθεί σ' αυτή την υπόθεση (βλ. "τα 28 ακίνητα και η "ακαταδίωκτη" κυρία Σακελαρίου") αλλά ούτε εμείς γνωρίζαμε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας... Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρότερης κατάστασης η προσφυγή της χώρας μας που συζητήθηκε στις 28/1/2015  με την οποία ζητά να ΜΗΝ επιστραφούν στο ελληνικό δημόσιο 15,34 εκατομμύρια ευρώ από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός.  Είχε κατατεθεί από την ελληνική κυβέρνηση το 2011 αμέσως μετά την απόφαση της Κομισιόν περί "ευτελούς ποσού πώλησης" των Μεταλλείων της Κασσάνδρας.
Η πώληση έγινε έναντι 11 εκατ. ευρώ και σύμφωνα με την απόφαση της Κομισιόν:
-το ποσό ήτανχαμηλότερο από την πραγματική αγοραία αξία των μεταλλείων
-η πώληση έγινε χωρίς προηγούμενη εκτίμηση των στοιχείων ενεργητικού
-η πώληση έγινε χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό
-η εταιρεία απαλλάχθηκε από την καταβολή οιουδήποτε φόρου.
Οι ελληνικές αρχές υποστήριξαν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ότι  το μέτρο αποσκοπούσε στην εξεύρεση ιδιοκτήτη πρόθυμου να διατηρήσει σε λειτουργία τα μεταλλεία...

Θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ καλύτερος; Ελπίζουμε - προς το παρόν τουλάχιστον θα πρέπει να μαζέψει τον "αμάζευτο" των προηγούμενων κυβερνήσεων...