Σχολιασμός των εκλογικών αποτελεσμάτων των εθνικών και βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαϊου 2012 - η επόμενη μέρα - και οι μεγάλοι χαμένοι....

Να λοιπόν που ο λαός μίλησε...Για πρώτη φορά στην μεταπολίτευση ένας αριστερός σχηματισμός βρίσκεται στη θέση της αντιπολίτευσης, κατορθώνοντας ν' αποσπάσει την πρωτιά στα μεγάλα αστικά κέντρα και συνολικά σε 13 εκλογικές περιφέρειες. Πρωτόγνωρο για τα πολιτικά δεδομένα θεωρείται επίσης το 19% που λαμβάνουν τα κόμματα τα οποία μένουν εκτός Βουλής, ενώ αρνητική εξέλιξη της συνολικής ανατροπής του μεταπολιτευτικού σκηνικού είναι και η είσοδος της Χρυσής Αυγής στην Βουλή (εισάγοντας πρωτόγνωρες πρακτικές και εικόνες που δείχνουν και το πόσο "δημοκρατικός" είναι αυτός ο πολιτικός σχηματισμός).
Τι θα πρέπει να μας μείνει; Καταρχήν ότι η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου και η διάθεσή του να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της σημερινής κατάστασης επικράτησε και τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν πέτυχαν το σκοπό τους, δηλαδή να εκφοβίσουν τον κόσμο. Κάποιοι λύγισαν και ψήφισαν είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ, αλλά ήταν λιγότεροι απ' όσο τα κομματικά επιτελεία ήλπιζαν. Βέβαια, και παρά το δυσμενές γι' αυτούς αποτέλεσμα, ο "αγώνας συνεχίζεται", αφού ήδη ακούγονται σενάρια για επαναληπτικές εκλογές (που θα γίνουν με λίστα), για ανάγκη συνέχισης της Πρωθυπουργίας Παπαδήμου, για το "ρόλο" που θα πρέπει να παίξει το ΠΑΣΟΚ, καθώς και την ανάγκη για πολυκομματική κυβέρνηση και για διάσπαση των "Ανεξαρτήτων Ελλήνων" (που τους βάζουν στην ίδια μοίρα με την Χρυσή Αυγή) κ.ο.κ.
Το τι θα γίνει βέβαια άγνωστο - το ΔΝΤ και η Κομισιόν πιέζουν και ζητούν νέες υπογραφές, τα σενάρια καταστροφολογίας συνεχίζονται και οι πιέσεις θα συνεχιστούν μέχρι το σχηματισμό κυβέρνησης. Ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας θα είναι κομβικός και το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα συνεχίσει να παίζει τον "Πόντιο Πιλάτο" (όπως έχουμε επισημάνει εδώ) και σαν κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ή αν επιτέλους θα σταθεί στο ύψος του θεσμού τον οποίο υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.
Κοιτάζοντας τα κόμματα αναλυτικά θα πρέπει να πούμε ότι μεγάλοι χαμένοι είναι τέσσερις. Καταρχήν το ΠΑΣΟΚ. Τα ποσοστά του είναι τα χειρότερα από την πρώτη  έμφανισή του στο πολιτικό σκηνικό και επιτεύχθηκαν παρά τη σπατάλη μεγάλων ποσών σε διαφημιστικές καμπάνιες και την αναμενόμενη προβολή από τα φίλα σ' αυτό προσκείμενα ΜΜΕ. Οι περισσότεροι εμπνευστές και υλοποιητές της μνημονιακής πολιτικής βγήκαν εκτός Βουλής, ενώ ακόμα και στην Αχαϊα εκλέχθηκε ένας μόνο βουλευτής (ο Γιώργος Παπανδρέου).
Δεύτερος χαμένος είναι το ΚΚΕ. Η σκληρή, μονολιθική του άρνηση για συμμετοχή σε αριστερή κυβέρνηση τιμωρήθηκε αφού το εκλογικό σώμα έδειξε ότι θέλει την αριστερά ενωμένη παρά τις δογματικές διαφορές της, οι οποίες όπως φαίνεται δεν το αφορούν. Ελπίζουμε "να δει το φως" κατά τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών και να λειτουργήσει για το καλό του τόπου που είναι η αποφυγή μιας νέας κυβέρνησης Παπαδήμου. Ακόμα και συντηρητικοί πολιτικοί (όπως ο Βασίλειος Μαρκεζίνης όπως έχουμε παρουσιάσει εδώ) τονίζουν μια τέτοια ανάγκη.
Τρίτος χαμένος είναι η Δημοκρατική Αριστερά. Η οπορτουνιστική προσέγγιση της, η σαφής θέλήσή της για συμμετοχή σε Μνημονιακή κυβέρνηση με την πρώτη ευκαιρία που θα παρουσιαζόταν (θυμηθείτε εδώ τι έχουμε γράψει αναλυτικά - άσχετα αν τα πράγματα άλλαξαν στην πορεία), ξεφούσκωσαν τα δημοσκοπικά ποσοστά της. Η επόμενη μέρα θα έχει ενδιαφέρον και εκεί.
Τελευταίος χαμένος το ΛΑΟΣ. Η είσοδός του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, η μεταγραφή των Γεωργιάδη και Βορίδη στην ΝΔ και η διφορούμενη προσέγγισή του σε σειρά θεμάτων, απομάκρυνε σειρά συντηρητικών-ακροδεξιών ψηφοφόρων που εξοργίστηκαν από αυτή του την μεταστροφή. Το μέλλον του ως πολιτικού σχηματισμού είναι αβέβαιο, αν και ο Γ.Καρατζαφέρης αποτελεί φαινόμενο και η πολιτική του επιβίωση δεν θα πρέπει ν' αποκλειστεί...
Με τους κερδισμένους των εκλογών και τους εκλεγέντες θ' ασχοληθούμε αύριο...

Ιστορικά πρωτοσέλιδα εκλογικών αναμετρήσεων...Από το 1974 μέχρι το 2009 / 13 αφίσες + 1 γελοιογραφία για τις εκλογές

Εν όψη εκλογών είναι απαραίτητο να πούμε και κάποιες αλήθειες. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε μια έντεχνη προσπάθεια επιβολής νομοθετικών αλλαγών οι οποίες δεν υπαγορεύονται άμεσα από την τρόικα, αλλά αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση όφελους μικρών ομάδων συμφερόντων (είτε εγχώριων είτε αλλοδαπών). Έτσι στο όνομα της "αλλαγής" και της "μεταρρύθμισης", οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου κατόρθωσαν να ξεπληρώσουν παλιότερα «γραμμάτια», αποδομώντας κοινωνικές και εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών. Αν δεν παρουσιαζόταν η «χρυσή» (γι’ αυτούς) ευκαιρία κάτι τέτοιο δε θα ήταν κατορθωτό – τώρα όμως αυτό επιτεύχθηκε με ελάχιστες (γι’ αυτούς πάλι) απώλειες. Όπως και να έχει όμως, Κυριακή των εκλογών σήμερα και θα σας ευχηθούμε καλή ψήφο (πάντα δημοκρατική ελπίζουμε ανεξαρτήτως κόμματος προτίμησης), αναδημοσιεύοντας ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Θ.Κρεκούκια που δημοσιεύτηκε στο News 24, αφιερωμένο στα εκλογικά πρωτοσέλιδα των 13 εκλογικών αναμετρήσεων που έχουν προηγηθεί της σημερινής. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, γιατί δε γιατί υπάρχει μερική ποικιλομορφία σ' αυτά, εξαρτώμενη βέβαια από την πολιτική σκοπιά που έβλεπαν τα εκδοτικά συγκροτήματα τα πράγματα.

"Από το 1974 μέχρι και σήμερα έχουν διενεργηθεί δεκατρείς βουλευτικές εκλογικές διαδικασίες και δυο είναι τα κόμματα που έχουν μονοπωλήσει όλες τις πρωτιές. Η Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) νίκησε 7 φορές και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) τις άλλες 6. Βέβαια, η ΝΔ μόνο τις 4 φορές κέρδισε μαζί με την πρωτιά και την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο όποτε ήρθε πρώτο, διέθετε πάντοτε περισσότερες από 150 έδρες στη Βουλή.

Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει και το μεγαλύτερο μερίδιο στον χρόνο παραμονής στην εξουσία στη διάρκεια των 37 χρόνων της μεταπολίτευσης, συνολικά 21 έναντι 16 της ΝΔ. Το εκπληκτικότερο όλων όμως είναι ότι από το 1974 μέχρι και σήμερα, οι πρωθυπουργοί μας έχουν το επίθετο Καραμανλής ή Παπανδρέου στα 24 από τα 37 χρόνια αφότου έπεσε η χούντα. Κάτι όμως που τουλάχιστον σε αυτές τις εκλογές δεν πρόκειται να συμβεί, αφού φέτος δεν υπάρχει υποψήφιος πρωθυπουργός προερχόμενος από τις δυο οικογένειες «ταμπού» της πολιτικής μας ζωής!
Από όλο αυτό το «πανηγύρι» φυσικά δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η «τέταρτη» εξουσία, ο Τύπος, κυρίως δε με τη μορφή που υπάρχει στην Ελλάδα από το 1974 και μετά, όταν δηλαδή δημιουργήθηκαν τα παραδοσιακά εκδοτικά μπλοκ που χωρίζονται σε «νεοδημοκρατικά» και «πασοκικά» έντυπα. Οι εφημερίδες άσκησαν πάντοτε κριτική – ενίοτε και εξουσία – είτε στην συμπολίτευση είτε στην αντιπολίτευση και επηρέασαν όλα αυτά τα χρόνια το εκλογικό σώμα. Επίσης, σε ένα ίσως μοναδικό φαινόμενο του δυτικού κόσμου, ακόμα και σε περιόδους εξόφθαλμης ανικανότητας εκάστοτε κυβερνήσεων, τα φιλικώς κείμενα έντυπα πολύ συχνά απέφυγαν να τοποθετηθούν κατά τέτοιων καταστάσεων, αποδεικνύοντας τις βαθύτερες – και συχνά υπόγειες – σχέσεις ανάμεσα στον Τύπο και τα πολιτικά συμφέροντα του τόπου. Από τη σοβαρή και μετρημένη «Καθημερινή» μέχρι την ενθουσιώδη και εκδηλωτική «Ελευθεροτυπία», απολαύστε τη δημοσιογραφική άποψη για τα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων όπως αυτή αποτυπώθηκε στην πρώτη σελίδα του Τύπου. Και βέβαια, καλή κάλπη...!

1.  17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1974 – ΝΔ

Κωνσταντίνος Καραμανλής – ο «απελευθερωτής» πρωθυπουργός

Οι Έλληνες προσέρχονται για πρώτη φορά στις κάλπες μετά από 10 χρόνια. Σε μια συναισθηματικά φορτισμένη μέρα (πρώτη επέτειος του Πολυτεχνείου) η Νέα Δημοκρατία του εγγυητή της αποκατάστασης της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, σαρώνει στις εκλογές λαμβάνοντας σχεδόν 55% και 219 έδρες στη Βουλή. Δεύτερο κόμμα αναδεικνύεται η Ένωση Κέντρου του Γεώργιου Μαύρου και τρίτο το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Το νομιμοποιημένο ΚΚΕ συμμετέχει για πρώτη φορά σε εκλογές από το 1936.
Αποτελέσματα:
- ΝΔ: 54.37% - 219 έδρες
- ΕΚΝΔ (Ένωση Κέντρου / Νέες Δυνάμεις): 20.42% - 60 έδρες
- ΠΑΣΟΚ:  13.58% - 13 έδρες
- ΕΑ (Ενωμένη Αριστερά): 9.47% - 8 έδρες

2.  20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1977 – ΝΔ

Ο Καραμανλής επανεκλέγεται – Άνοδος του ΠΑΣΟΚ

Η ΝΔ υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κερδίζει ξανά τις εκλογές, σαφώς όμως αποδυναμωμένη σε ψήφους και έδρες. Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου καταποντίζεται, ενώ το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται σε αξιωματική αντιπολίτευση με θεαματικά αυξημένες δυνάμεις (25% και 93 έδρες). Το ΚΚΕ κατεβαίνει ανεξάρτητο και φτάνει σχεδόν στο 10%, ενώ η Αριστερή Συμμαχία του Ηλία Ηλιού με 2.72% εκλέγει 2 βουλευτές.  Κάνουν την εμφάνισή τους δυο πρωταγωνιστές της Αποστασίας του ’65, ο Στέφανος  Στεφανόπουλος με την Εθνική Παράταξη και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων. Η Βουλή που προκύπτει από τις εκλογές είναι επτακομματική και διατηρεί το ρεκόρ πολυφωνίας μέχρι σήμερα.
Αποτελέσματα:
- ΝΔ: 41.84% - 171 έδρες
- ΠΑΣΟΚ: 25.34% - 93 έδρες
- ΕΔΗΚ: 11.95% - 16 έδρες
- ΚΚΕ: 9.36% - 11 έδρες
- ΕΠ: 6.82% - 5 έδρες
- ΣΥΜΜΑΧΙΑ: 2.72% - 2 έδρες
- ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ: 1.08% - 2 έδρες

3.  18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1981 – ΠΑΣΟΚ

Ο Ανδρέας, πρωθυπουργός της «Αλλαγής»

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ πετυχαίνουν έναν ιστορικό θρίαμβο ανεβαίνοντας στην εξουσία με το 48.07% και 172 έδρες. Ο Κ. Καραμανλής έχει ήδη κατέβει από το άρμα της ΝΔ, αφήνοντας τον Γεώργιο Ράλλη εύκολη λεία στην καταιγίδα της «αλλαγής». Ο Ανδρέας, εκφραστής των οραμάτων του σοσιαλισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης, σπάει την παράδοση των σύντομων κεντροαριστερών παρενθέσεων, διαμορφώνοντας ένα νέο σκηνικό στον πολιτικό χάρτη της Ελλάδας. Παγιώνεται για πρώτη φορά το δίπολο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ με τρίτο πόλο την Αριστερά, την οποία αντιπροσωπεύει στη Βουλή το ΚΚΕ. Εκτός Κοινοβουλίου μένουν το ΚΚΕ εσ., η ΕΔΗΚ, το ΚΟΔΗΣΟ και το Κόμμα Προοδευτικών του Σπ. Μαρκεζίνη. Πρόκειται για την πιο φτωχή αντιπροσώπευση δυνάμεων στη μεταπολιτευτική Βουλή με μόνο 3 κόμματα να καταλαμβάνουν όλα τα έδρανα.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 48.07% - 172 έδρες
ΝΔ: 35.86% - 115 έδρες
ΚΚΕ: 10.93% - 13 έδρες

4.  2 ΙΟΥΝΙΟΥ 1985 – ΠΑΣΟΚ

Ο Αντρέας συνεχίζει να εμπνέει

Το ΠΑΣΟΚ παίρνει δεύτερη συνεχόμενη μεγάλη νίκη (46%) και άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όμως και η ΝΔ – υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη – ανεβάζει τη δύναμή της κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες (41%). Τα δυο κομμουνιστικά κόμματα (ΚΚΕ και ΚΚΕ εσ.) συμπληρώνουν τη Βουλή, ενώ μια δεκαετία μετά τη μεταπολίτευση σβήνει η ακροδεξιά στην Ελλάδα, με την ΕΠΕΝ του Χρύσανθου Δημητριάδη να περιορίζεται στις 38.000 ψήφους και το 0.60%, μένοντας φυσικά εκτός Κοινοβουλίου.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 45.82% - 161 έδρες
ΝΔ: 40.85% - 126 έδρες
ΚΚΕ: 9.89% - 12 έδρες
ΚΚΕ (εσ.): 1.84% - 1 έδρα

5.  18 ΙΟΥΝΙΟΥ 1989 – ΝΔ (πρώτο κόμμα)

Ο λαός τιμωρεί τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ

Αρχίζει το μακρύ δεκάμηνο της ακυβερνησίας και των 3 συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Το εκλογικό σώμα γυρίζει για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση την πλάτη του στο ΠΑΣΟΚ και το τιμωρεί για τα σκάνδαλα. Η ΝΔ αναδεικνύεται πρώτο κόμμα, αλλά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, αφού διαθέτει μόνο 145 έδρες. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η ενωμένη – για πρώτη φορά μετά το ’74 – Αριστερά (ως Συνασπισμός), φτάνοντας το 13.1% και τις 28 έδρες. Η μουσουλμανική μειονότητα εκλέγει για πρώτη φορά ανεξάρτητο βουλευτή (στο νομό Ροδόπης). Η ΝΔ και ο Συνασπισμός της Αριστεράς σχηματίζουν κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη, με πρώτο μέλημα την περιβόητη «κάθαρση» και την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου σε δίκη.
Αποτελέσματα:
ΝΔ: 44.3% - 145 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 39.1% - 125 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 13.1% - 28 έδρες
ΔΗΑΝΑ: 1% - 1 έδρα
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ (Ν. Ροδόπης): 0.5% - 1 έδρα

6.  5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1989 – ΝΔ (πρώτο κόμμα)

Ο Μητσοτάκης προ των πυλών

Τέσσερις μήνες μετά τη σύμπραξη ΝΔ και Αριστεράς, η χώρα οδηγείται σε νέες εκλογές. Η ΝΔ ανεβάζει το ποσοστό της στο 46.19%, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό για να γίνει πρωθυπουργός ο Κ. Μητσοτάκης, αφού το κόμμα του φτάνει μέχρι τις 148 έδρες. Ο Συνασπισμός χάνει 2% από τη δύναμή του, ποσοστό που πηγαίνει σχεδόν ατόφιο στο ΠΑΣΟΚ (40.67%). Για πρώτη φορά στα χρονικά, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί εκλέγουν βουλευτή (τη Μαρίνα Δίζη στην Α’ Αθήνας). Η αδυναμία της ΝΔ για αυτοδυναμία, οδηγεί στον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμό της Αριστεράς με πρωθυπουργό τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 η πόλωση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ φτάνει στο μεγαλύτερο ποσοστό της, καταγράφοντας το σύνολο-ρεκόρ του 86.86%.
Αποτελέσματα:
ΝΔ: 46.19% - 148 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 40.67% - 128 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 10.97% - 21 έδρες
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ: 0.58% - 1 έδρα
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ (Ν. Ροδόπης): 0.38% - 1 έδρα
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ (ΠΑΣΟΚ & ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ στο Ν. Λευκάδας): 0.34% - 1 έδρα

7.  8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1990 – ΝΔ (πρώτο κόμμα)

Η μεγάλη νύχτα του Κατσίκη

Τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση, 4 μόλις μήνες μετά την ορκωμοσία της οικουμενικής. Η ΝΔ φτάνει το 46.89%, αλλά εκλέγει 150 βουλευτές. Μέσα στη νύχτα γίνονται 151 με την προσθήκη του εκλεγμένου με την ΔΗΑΝΑ στο Υπόλοιπο Αττικής, Θεόδωρου Κατσίκη, ο οποίος λίγες μέρες αργότερα προσχώρησε στη ΝΔ. Έτσι λοιπόν, μετά από 3 συνεχόμενες αναμετρήσεις, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τη βοήθεια των 406 ψηφοφόρων της ΔΗΑΝΑ που σταύρωσαν και ανέδειξαν βουλευτή τον Θ. Κατσίκη, γίνεται πρωθυπουργός. Οι Οικολόγοι εκλέγουν και πάλι έναν βουλευτή, ενώ οι Μουσουλμάνοι της Θράκης κάνουν τους δικούς τους δυο. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς στην τελευταία κοινή του κάθοδο σε εκλογές, μένει στο 10.28% με 19 έδρες.
Αποτελέσματα:
ΝΔ: 46.89% - 150 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 38.61% - 123 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 10.28% - 19 έδρες
ΣΥΝ/ΜΟΙ ΠΑΣΟΚ & ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (για τις μονοεδρικές): 1.02% - 4 έδρες
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ: 0.77% - 1 έδρα
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ / ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ (Ν. Ροδόπης & Ν. Ξάνθης): 0.70% - 2 έδρες
ΔΗΑΝΑ: 0.67% - 1 έδρα

8.  10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1993 – ΠΑΣΟΚ

Η εκδίκηση του Αντρέα

Τρεις μήνες μετά την ίδρυση από τον Αντώνη Σαμαρά της Πολιτικής Άνοιξης (ΠΟΛΑΝ) και ένα μήνα μετά την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή της ΝΔ, Γιώργου Συμπιλίδη, που οδήγησε στην απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η χώρα οδηγείται σε πρόωρες εκλογές, με μεγάλους θριαμβευτές το ΠΑΣΟΚ (47%) και τον Ανδρέα Παπανδρέου στο μεγαλύτερο come back της μεταπολίτευσης. Ο ήδη αθωωμένος από το ειδικό δικαστήριο Ανδρέας, σχηματίζει έτσι την τρίτη και τελευταία του κυβέρνηση. Η ΝΔ πέφτει 7.5 μονάδες, η ΠΟΛΑΝ εκλέγει 10 βουλευτές, ενώ το ΚΚΕ κατρακυλάει στο χαμηλότερο μεταπολιτευτικό του ποσοστό (4.54%), πληρώνοντας κυρίως τη σύμπραξη του 1989 με τον Μητσοτάκη. Είναι πάντως χαρακτηριστικό, ότι για πρώτη φορά δυο γυναίκες ηγούνται των δυο αριστερών κομμάτων: η Αλέκα Παπαρήγα (ΚΚΕ) και η Μαρία Δαμανάκη (ΣΥΝ). Για πρώτη φορά μπαίνει και το πλαφόν του 3% πανελλαδικά για την είσοδο στη Βουλή.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 46.88% - 170 έδρες
ΝΔ: 39.30% - 111 έδρες
ΠΟΛΑΝ: 4.88% - 10 έδρες
ΚΚΕ: 4.54% - 9 έδρες

9.  22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1996 – ΠΑΣΟΚ

Ο Σημίτης και το εκσυγχρονιστικό μπλοκ

Οχτώ μήνες μετά την διαδοχή του ασθενή Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κώστα Σημίτη και τρεις μήνες μετά το θάνατο του ιστορικού ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, η χώρα οδηγείται και πάλι σε πρόωρες εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τη νίκη, αφήνοντας 3 μονάδες πίσω τη ΝΔ του Μιλτιάδη Έβερτ. Το ΚΚΕ αρχίζει να συνέρχεται και ανεβάζει τη δύναμή του (5.61%), ενώ δυναμικά επανέρχεται ο Συνασπισμός με 5.12% και 10 έδρες. Το ΔΗΚΚΙ του αποχωρήσαντα από το ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Τσοβόλα μπαίνει και αυτό στη Βουλή με 4.43% και 9 βουλευτές. Θρίλερ για την ΠΟΛΑΝ του Αντώνη Σαμαρά, που για 0.06% και λίγες δεκάδες ψήφους δεν καταφέρνει τελικά να πιάσει το 3% και μένει εκτός Κοινοβουλίου.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 41.49% - 162 έδρες
ΝΔ: 38.12% - 108 έδρες
ΚΚΕ: 5.61% - 11 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 5.12% - 10 έδρες
ΔΗΚΚΙ: 4.43% - 9 έδρες

10.  9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2000 – ΠΑΣΟΚ

Το μεγάλο θρίλερ της μεταπολίτευσης

Η δέκατη εκλογική αναμέτρηση της μεταπολίτευσης είναι η πιο μικρή σε διαφορά, αλλά και η πιο μεγάλη σε αγωνία και ανατροπές. Η βραδιά των εκλογών εξελίσσεται σε ένα απίστευτο θρίλερ που κρίνεται τελικά στο νήμα υπέρ του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σημίτη. Μόλις 72.400 ψήφοι (και μια ποσοστιαία μονάδα) χωρίζουν τα δυο μεγάλα κόμματα. Με τα πρώτα αποτελέσματα και για 4 περίπου ώρες μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, η ΝΔ φαίνεται να κερδίζει, όμως με το που αρχίζουν να φτάνουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και η Β’ Αθηνών, η πλάστιγγα γέρνει προς τη μεριά του ΠΑΣΟΚ. Ήταν η πρώτη εκλογική αναμέτρηση του Κώστα Καραμανλή και συνοδεύτηκε από το (μοναδικό μέχρι σήμερα στα κοινοβουλευτικά χρονικά) unfair να μην συγχαρεί τον αντίπαλό του, Κ. Σημίτη, για τη νίκη του. Σταθερό το ΚΚΕ σε ποσοστό (5.52%) και έδρες (11), σε πτώση ο Συνασπισμός που περνάει οριακά το 3% εκλέγοντας 6 βουλευτές. Αντίθετα το ΔΗΚΚΙ (2.69%) δεν τα καταφέρνει και για 20.000 ψήφους μένει εκτός Βουλής.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 43.79% - 158 έδρες
ΝΔ: 42.74% - 125 έδρες
ΚΚΕ: 5.52% - 11 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 3.20 % - 6 έδρες

11.  7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2004 – ΝΔ

24 χρόνια μετά και πάλι Κ. Καραμανλής

Χρειάστηκε να περιμένει άλλα 4 χρόνια ο Κώστας Καραμανλής για να γίνει πρωθυπουργός και θα το καταφέρει με μεγάλη άνεση το 2004. Η δημοτικότητα του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο ναδίρ, οι δημοσκοπήσεις μιλάνε για διαφορές που αγγίζουν διψήφιο αριθμό, η οικονομία βρίσκεται σε αδιέξοδο και δυο μήνες πριν τις εκλογές, ο Κώστας Σημίτης αποφασίζει να παραχωρήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου. Ο ενθουσιασμός των πρώτων ημερών απλά συγκρατεί την ήττα του ΠΑΣΟΚ σε λογικά πλαίσια. Η ΝΔ παίρνει το μεγαλύτερο ποσοστό της τα τελευταία 14 χρόνια (45.4%), το ΠΑΣΟΚ το δικό του χαμηλότερο στην ίδια περίοδο (40.5%) και ο Κώστας Καραμανλής γίνεται ο νεώτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης. Το ΚΚΕ εμφανίζει μικρή άνοδο (5.9%) κερδίζοντας μια έδρα παραπάνω (12), ενώ ο Συνασπισμός παραμένει σταθερός, οριακά πάνω από το 3% και με 6 βουλευτές. Εμφανίζεται για πρώτη φορά ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, όμως με ποσοστό 2.2% μένει εκτός Βουλής. Ίδια τύχη και για το ΔΗΚΚΙ (1.8%), που σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής καριέρας του Δ. Τσοβόλα.
Αποτελέσματα:
ΝΔ: 45.4% - 165 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 40.5% - 117 έδρες
ΚΚΕ: 5.9% - 12 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 3.3% - 6 έδρες

12.  16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2007 – ΝΔ

Η δεύτερη ευκαιρία στον Κώστα Καραμανλή

Λίγες μόλις εβδομάδες μετά τις φονικές πυρκαγιές στην Ηλεία και την υπόλοιπη Ελλάδα, ο Κώστας Καραμανλής κερδίζει τη δεύτερη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση, αφήνοντας 4 σχεδόν μονάδες πίσω το ΠΑΣΟΚ, που ακόμα παιδεύεται από εσωτερικές φαγωμάρες και εσωστρέφεια, ανίκανο να εισπράξει έστω και στο ελάχιστο την ήδη υπάρχουσα λαϊκή δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση. Η ΝΔ πέφτει 3.5 μονάδες και το ΠΑΣΟΚ 2.5, ενώ αντίθετα σημαντική αύξηση παρουσιάζουν τα δυο αριστερά κόμματα. Το ΚΚΕ φτάνει στο 8.15% με 22 έδρες και ο Συνασπισμός με 5.04% εκλέγει 14 βουλευτές. Μετά από 30 χρόνια συνεχούς απουσίας από το Κοινοβούλιο (τελευταία παρουσία η Εθνική Παράταξη του Στέφανου Στεφανόπουλου το 1977) η ακροδεξιά εμφανίζεται και πάλι με τον ΛΑΟΣ που φτάνει το 3.8% και τις 10 έδρες.
Αποτελέσματα:
ΝΔ: 41.83% - 152 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 38.10% - 102 έδρες
ΚΚΕ: 8.15% - 22 έδρες
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: 5.04% - 14 έδρες
ΛΑΟΣ: 3.80% - 10 έδρες

13.  4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009 – ΠΑΣΟΚ

Θρίαμβος του Γιωργάκη – λεφτά υπάρχουν – Παπανδρέου

Η Νέα Δημοκρατία ζει την απόλυτη καθίζηση σημειώνοντας το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας της (33.5%), αλλά και για πρώτη φορά στα χρονικά διψήφιο αριθμό εδρών, μόλις 91. Η πλήρης αποτυχία σε όλους τους τομείς (και) της δεύτερης διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, αλλά και οι απλόχερες προεκλογικές υποσχέσεις του Γιωργάκη, φέρνουν έναν ακόμα Παπανδρέου – τον τρίτο – στο πρωθυπουργικό αξίωμα, με αυτοδυναμία 160 εδρών. Η διαφορά των 10 ποσοστιαίων μονάδων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη που καταγράφει το ΠΑΣΟΚ, πίσω μόνο από τις 12 του 1981! ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ χάνουν λίγο από το ποσοστό τους και από έναν βουλευτή το καθένα (21 και 13 έδρες αντίστοιχα), ενώ ο (άλλος) μεγάλος κερδισμένος της βραδιάς είναι ο ΛΑΟΣ που ανεβάζει το ποσοστό του κατά 2% και φτάνει τις 15 έδρες.
Αποτελέσματα:
ΠΑΣΟΚ: 43.92% - 160 έδρες
ΝΔ: 33.47% - 91 έδρες
ΚΚΕ: 7.54% - 21 έδρες
ΛΑΟΣ: 5.63% - 15 έδρες
ΣΥΡΙΖΑ: 4.60% - 13 έδρες"

 Και κλείνουμε με 13 αφίσες και μια εύστοχη γελοιογραφία για τις εκλογές! Καλή δύναμη!

Νύχτες εκλογικής αγωνίας 30 ετών / "Προαιρετικό" το να είναι κανείς δημοκρατικός πολίτης;

Καλημέρα σας. Μια μέρα πριν τις εκλογές και όλα τα κομματικά επιτελεία κάνουν την ύστατη προσπάθεια να βελτιώσουν την εκλογική τους εικόνα, πόρτα-πόρτα όμως αφού η επίσημη προεκλογική εκστρατεία απαγορεύεται. Οι τελευταίες συγκεντρώσεις των μεγάλων κομμάτων ήταν απογοητευτικές με αποκορύφωμα αυτήν του ΠΑΣΟΚ στην Αθήνα που θα έπρεπε να γέμισε μ' απογοήτευση το εκλογικό επιτελείο του κόμματος, που δείχνει ότι το στοίχημα των "λίγων και καλών" ανοιχτών συγκεντρώσεων χάθηκε. Αντίθετα τα "μικρότερα" κόμματα απέδειξαν τη δυναμική τους, πραγματοποιώντας μεγάλες συγκεντρώσεις όπου και αν αυτές να έγιναν. Σημείο των καιρών ίσως; Αυτό που είναι πράγματι σημείο των καιρών είναι η μη πραγματοποίηση εκλογικών περιοδειών από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες, κάτι μάλλον αναμενόμενο αφού οι περισσότεροι υποψήφιοι δε θα ήθελαν να βρεθούν απολογούμενοι για τις Μνημονιακές πολιτικές. Η έκδοση των Κυριακάτικων εφημερίδων Σάββατο είναι επίσης σημείο των καιρών, με τους εκδότες να ρίχνουν το βάρος στην προσέγγιση του κοινού μέσω μιας προσπάθειας χαρτογράφησής των προθέσεών του.  Κυριακή κοντή γιορτή που λένε πάντως...

Εμείς για να ελαφρύνουμε το κλίμα, αναδημοσιεύουμε μια συνέντευξη του κ. Δρυμιώτη (της Δέλτα Πληροφορικής) στον Σταμάτη Ζούλα από την "Καθημερινή" στην οποία περιγράφονται ενδιαφέρουσες ιστορίες από το 1981 μέχρι σήμερα: 

"Για να τον αιφνιδιάσω του ζήτησα εξ αρχής να θυμηθεί την πιο τρελή ιστορία που του έρχεται στο μυαλό. Χαμογέλασε και το γεύμα άρχισε. «Με πάτε στο 1981, την πρώτη χρονιά που αναλάβαμε το δύσκολο έργο να μεταδώσουμε τα αποτελέσματα. Ο αείμνηστος Μαν. Κεφαλογιάννης, θείος του σημερινού βουλευτή, είχε ένα δικό του άνθρωπο στο υπουργείο και γύρω στις 11 το βράδυ μπήκε στο γραφείο και μου ζήτησε να του πω αν βγαίνει. Τι να κάνω, ανέτρεξα σε ό, τι στοιχεία είχα και του είπα ότι δεν εκλέγεται. Υστερα από δύο ώρες, όμως, ξανάδα τις ψήφους και διαπίστωσα ότι βγαίνει. Φώναξα αμέσως τον άνθρωπό του και του είπα να πάρει τηλέφωνο τον Κεφαλογιάννη και να του πει τα καλά νέα. Προς έκπληξή μας όμως το σήκωσε η γυναίκα του. «Τελικά βγαίνει!», της λέει εκείνος. «Τι είναι αυτά που μου λες και σε ποιον να τα πρωτοπώ», φώναξε η σύζυγος. «Ο Μανώλης από τη στενοχώρια του έχει πάρει βάλιουμ και κοιμάται και ο πασοκτζής απέναντι έχει βάλει ένα αρνί και το σουβλίζει από τη χαρά του».

Δεκάδες εξώδικα

Η ιστορία του Μαν. Κεφαλογιάννη, ο οποίος για να ευχαριστήσει τον Δρυμιώτη του έφερε λίγες μέρες αργότερα ένα τεράστιο κεφάλι κρητικής γραβιέρας, είναι σταγόνα στον ωκεανό των αναμνήσεων που έχει ο γνωστός τεχνοκράτης από τις εκλογές. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα εξώδικα έχουν φτάσει στο γραφείο μου. Κυρίως από δημάρχους οι οποίοι πάντα ήθελαν να παίρνουν το επίσημο χρίσμα από τη Ν. Δ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων να εμφανίζονται ανεξάρτητοι για να κερδίζουν αντίπαλες ψήφους. Μπορεί να έχω και 50 εξώδικα, επειδή πάντα στη «Δέλτα» εμμέναμε να τους βάζουμε χρώματα στις κάρτες για να καταλαβαίνουν οι τηλεθεατές ποιος στηρίζεται από ποιον».

«Αλλη φορά πάλι, το ΚΚΕ με το ζόρι ήθελε να εκλέξει ένα βουλευτή στη θέση κάποιου άλλου που είχε από καραμπόλα μπει στη Βουλή. Εις μάτην προσπαθούσαμε να τους πείσουμε ότι δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε διαφορετικά τον εκλογικό νόμο επειδή κατά λάθος τα κουκιά έβγαλαν άλλον σύντροφο. Μια ακόμη ιστορία που δεν ξεχνώ είναι το πώς αναγγέλθηκε στον Ανδρέα Παπανδρέου από τον Τσοχατζόπουλο μια ήττα του στις ευρωεκλογές. «Πρόεδρε ο Δρυμιώτης μου λέει ότι βγάζουμε σκάρτο 39» του είπε στο τηλέφωνο, λες και έφταιγα εγώ...».

Η πιο χαριτωμένη όμως ιστορία που μου διηγήθηκε αφορά τον αείμνηστο Κων. Καραμανλή. «Στις πρώτες «τεχνολογικές» εκλογές του 1981 ο υπολογιστής που χρησιμοποιήθηκε ανήκε στην Τράπεζα Πίστεως και κάποια εφημερίδα έγραψε ότι ο διοικητής της Γιάννης Κωστόπουλος θα μάθαινε πρώτος το αποτέλεσμα. Την ίδια μέρα δέχθηκα τηλεφώνημα από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ο Καραμανλής ήθελε οπωσδήποτε να βάλουμε τερματικό στο γραφείο του για να μάθει και εκείνος πρώτος τα μαντάτα. Τηλεφώνησα στον αρμόδιο διευθυντή του ΟΤΕ και μου είπε πως καθώς έμεναν μόλις δύο μέρες για τις εκλογές, ακόμη και ο Θεός να «κατέβαινε» δεν προλάβαινε να στήσει γραμμή. Το διεμήνυσα στην Προεδρία και λίγο αργότερα έλαβα τηλεφώνημα εγώ πλέον από τον διευθυντή του ΟΤΕ. Ηταν πολύ ταραγμένος. Μου είπε ότι δέχθηκε τηλεφώνημα από τον ίδιο τον... «Θεό» και με ρώτησε πού ακριβώς θέλαμε να τοποθετήσουμε τερματικό» …

Αλησμόνητο του έχει μείνει από τις ίδιες εκλογές και ένα ακόμη συμβάν που δεν ήταν γνωστό μέχρι σήμερα. «Οι διορισμένοι νομάρχες της Ν. Δ., για να μη στενοχωρήσουν το κόμμα τους, έστελναν την πρώτη ώρα της συγκέντρωσης των ψήφων μόνον τα αποτελέσματα που ήταν θετικά για τη Ν. Δ. η οποία ώς τις 9 προηγείτο! Ευτυχώς είχαμε αντιληφθεί ότι το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε κατά κράτος και δεν μεταδώσαμε ποτέ τα στοιχεία αυτά ούτε στους πολίτες ούτε στον Καραμανλή»...

Η φάμπρικα με τα σήματα κυκλοφορίας αυτοκινήτων

Καθώς ο Ανδρέας Δρυμιώτης είχε την τύχη να διατελέσει προσφάτως και σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου σε θέματα τεχνολογίας, η συζήτηση ήταν αναπόφευκτο να μη μείνει μόνον στις εκλογές. Και δεν έκρυψε την τεράστια απογοήτευσή του για το γεγονός ότι στην κρίσιμη αυτή θέση, ελάχιστα απ' όσα θα ήθελε και θεωρεί αυτονόητα για τον εκσυγχρονισμό του Δημοσίου κατόρθωσε να πετύχει. «Τεχνολογικές λύσεις απλούστατες, αλλά και πολύ φτηνές που μπορούν να αποφέρουν τεράστια εξοικονόμηση πόρων και οφέλη στο Δημόσιο δεν προχωρούν γιατί οι αρμόδιοι φοβούνται να βάλουν την υπογραφή τους, αρνούμενοι να καταλάβουν ότι η μόνη λύση για να καμφθούν οι δυσλειτουργίες του Δημοσίου είναι οι συνέργειες ή και η ανάθεση των έργων σε υγιείς ιδιωτικές εταιρείες». Καίτοι τον προκαλώ, δεν θέλει να εκθέσει τώρα κάποιον υπουργό που διεκδικεί την ψήφο μας και προτιμά να αναφερθεί σε ένα παράδειγμα από το παρελθόν που είναι όμως πολύ χαρακτηριστικό.

Ιδού πώς μου το περιέγραψε. «Μέχρι το 1992, όταν αγόραζες ένα αυτοκίνητο, οι μαντράδες σε συμβούλευαν να δώσεις λάθος διεύθυνση. Ξέρετε γιατί; Για να μην φτάνουν τα ειδοποιητήρια στα σπίτια και να μπορούν οι οδηγοί να μην πληρώνουν τέλη κυκλοφορίας ισχυριζόμενοι στους αστυνομικούς, όταν τους σταματούσαν, ότι δεν έφτασε ποτέ το γράμμα από το υπουργείο. Ο Στέφανος Μάνος που ήταν πάντα πρακτικό μυαλό, όταν κατάλαβε το 1992 τα τεράστια ποσά που έχανε το Δημόσιο από αυτή τη μαζική απάτη, έκανε ένα διαγωνισμό και είπε το εξής απλό: Αυτό είναι το πρόβλημα, έτσι κλέβουν το κράτος κι όποια ιδιωτική εταιρεία βρει τη λύση θα αναλάβει το έργο. Προσέξτε. Δεν υπέδειξε τη λύση, αλλά έκανε διαγωνισμό διερευνώντας τη λύση. Πήραμε το έργο με τη «Δέλτα Πληροφορική» αντιγράφοντας το ελβετικό σύστημα. Το οποίο ήταν απλούστατο.

Εισαγάγαμε τα γνωστά έγχρωμα αυτοκόλλητα σηματάκια μιας χρήσεως από την Ελβετία, μια υπηρεσία του υπουργείου τα μετρούσε και κατόπιν υποχρεώναμε τους οδηγούς να τα προμηθευτούν από τις τράπεζες και να τα τοποθετούν στα παρμπρίζ. Οσα δεν αγοράζονταν, επιστρέφονταν και καταστρέφονταν παρουσία μας στο υπουργείο. Ξέρετε πόσα χρήματα κέρδισε τότε το Δημόσιο; Δισεκατομμύρια. Και ξέρετε τι απέγινε; Το σύστημα αυτό καίτοι λειτουργούσε θαυμάσια, κάποιοι ιθύνοντες του Δημοσίου σκέφτηκαν να το τρέξουν μόνοι τους. Με συνέπεια σήμερα το σύστημα να έχει ατονήσει, το Δημόσιο να ξαναχάνει εκατομμύρια ευρώ και να υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες ότι έχει στηθεί ακόμη και φάμπρικα που προμηθεύει φθηνότερα τα σήματα»...

Οι επικείμενες εκλογές μπορεί να αποδειχθούν απρόβλεπτες

Ο Ανδρέας Δρυμιώτης είχε τη σπάνια τύχη να είναι από τους πρώτους Ελληνες που σπούδασαν στη δεκαετία του '60 αυτό που στη χώρα μας ονόμαζαν τότε «ηλεκτρονικοί διερευνητές». Ενα σεμινάριο στην Αγγλία για τους «αρχαίους» ακόμη υπολογιστές και ένας φωτισμένος Πέρσης καθηγητής ονόματι Νούσιν ήταν η αφορμή για να εγκαταλείψει την καριέρα του πολιτικού μηχανικού που είχε σπουδάσει στο ΕΜΠ. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ο ήδη παγκοσμίου φήμης αρχιτέκτονας Κων. Δοξιάδης τον προσέλαβε αμέσως στην εταιρεία του, έχοντας ήδη διαβλέψει ότι το μέλλον περνούσε μέσα από την τεχνολογία.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1969, ο Ανδ. Δρυμιώτης βρέθηκε να χειρίζεται έναν UNIVAC 1107. Τον ακριβότερο ίσως υπολογιστή της εποχής (κόστισε το αστρονομικό ποσό των 500.000 δολαρίων) για τον οποίο ο Δημ. Ψαθάς που εκλήθη με ομάδα δημοσιογράφων να τον... γνωρίσουν, έγραψε την επομένη στα «Νέα» ότι αισθάνθηκε «ένα φοβερό... κόμπλεξ μπροστά στον γίγαντα της μνήμης, των γνώσεων, των ιλιγγιωδών υπολογισμών και προ παντός του «αλάθητου», που είναι πραγματικότητα και όχι όπως εκείνο του Πάπα»! Αναπόφευκτο ήταν η εταιρεία «Ηλεκτρονικοί Διερευνηταί Δοξιάδη Α. Ε.» που στο μεσοδιάστημα διέπρεπε σε εκπονήσεις πολεοδομικών μελετών ανά την υφήλιο, να αναλάβει το 1981 και την επεξεργασία των εκλογικών αποτελεσμάτων.

«Αλήθεια οι πολιτικοί αρχηγοί της εποχής πώς αντιμετώπισαν το γεγονός ότι μια ιδιωτική εταιρεία θα αναλάμβανε να εκδώσει αποτελέσματα;», ρωτώ. «Ειδικώς το ΠΑΣΟΚ με τρομερή δυσπιστία. Ο Παπανδρέου, μάλιστα, φοβούμενος ότι επρόκειτο ίσως περί μιας τεχνολογικής... συνωμοσίας του Καραμανλή και του Ράλλη για να κερδίσει και πάλι η Δεξιά τις εκλογές, συγκρότησε εκτάκτως επιτροπή ειδικών, η οποία υπέβαλε την εταιρεία μας σε δεκάδες δοκιμές για να πειστεί ότι τα στοιχεία όντως έμπαιναν στο σύστημα και δεν τα μαγείρευαν οι υπολογιστές. Επείσθησαν για την αξιοπιστία μας μόνον όταν είδαν τον χάρτη να πρασινίζει στην νεοεισαχθείσα τότε στην Ελλάδα έγχρωμη τηλεόραση».

Ελάχιστοι, μάλλον, θυμούνται ότι η πρώτη απόπειρα εμπλοκής της τεχνολογίας με τις εκλογές, ήταν το 1977. Ο Παύλος Μπακογιάνης ήταν ο πρώτος που διερεύνησε τη δυνατότητα να γίνουν οι εκλογές με υπολογιστές. Το μόνο κομπιούτερ όμως που θα μπορούσε να διαχειριστεί τόσα στοιχεία ήταν της ΚΥΠ. Ο Μπακογιάννης έκρινε ευλόγως ότι δεν θα ήταν ιδανική λύση και το έργο ανατέθηκε σε μεγάλη ξένη εταιρεία. Ωστόσο την κρίσιμη Κυριακή και ύστερα από μισή ώρα προσπάθειας των τεχνικών να βάλουν τα στοιχεία στους υπολογιστές, το σύστημα γονάτισε. Με συνέπεια, η καταμέτρηση να γίνει και πάλι με χαρτί και μολύβι. Καθώς, μάλιστα, η κυβέρνηση είχε επαναπαυθεί στην τεχνολογία, χρειάστηκε μια ολόκληρη εβδομάδα για να καταμετρηθούν οι ψήφοι των βουλευτών, με συνέπεια να μην μπορεί να ορκίσει κυβέρνηση ο Καραμανλής καθώς ουδείς γνώριζε τις κοινοβουλευτικές ομάδες.

Κάπως έτσι ο τότε υπουργός Εσωτερικών Χριστόφορος Στράτος πήρε τη μεγάλη απόφαση να προχωρήσει σε διαγωνισμό πριν από τις εκλογές του 1981 και το έργο να αναλάβει η εταιρεία «Ηλεκτρονικοί Διερευνηταί Δοξιάδη», που μετεξελίχθηκε το 1984 σε «Δέλτα Πληροφορική» και τα τελευταία χρόνια -έπειτα από συγχωνεύσεις και διασπάσεις- στη γνωστή μας Singular Logic.

Νούμερο στην επιθεώρηση

Τα χρόνια αυτά βέβαια μόνον εύκολο δεν ήταν οι τεχνοκράτες να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτικών. «Τι να πρωτοθυμηθώ;», αναρωτιέται ο Δρυμιώτης. «Οτι δεν ήθελαν να μεταδίδουμε συγκριτικά αποτελέσματα με προηγούμενες εκλογές για να μη βλέπουν οι πολίτες τις απώλειες; Οτι το 1986 από λάθος κάποιου τεχνικού κάηκαν την παραμονή των εκλογών όλα τα μηχανήματα επειδή έστειλαν από τη γεννήτρια του υπουργείου 380 αντί 220 Volt; ΄Η το πιο αστείο που συνέβη στις ευρωεκλογές του 1984; Τότε η ΕΟΚ είχε εκδώσει μια οδηγία να μην μεταδοθούν αποτελέσματα μέχρι να κλείσουν οι κάλπες σε όλες τις χώρες και οι δικοί μας υπουργοί το πήραν τοις μετρητοίς. Με συνέπεια να φτάσει η ώρα 11 το βράδυ και να μην μας επιτρέπουν να πούμε το παραμικρό, ανησυχώντας μήπως επηρεάσουμε τα αποτελέσματα της... Ιρλανδίας! Δεν θα το θυμάστε, αλλά λόγω της βραδυπορίας μας εκείνη τη χρονιά, μάς έκαναν μέχρι και νούμερο στην επιθεώρηση».

Καθώς η ώρα περνά και θέλοντας να «εκμεταλλευτώ» την τεράστια πείρα του τον ρωτώ πώς βλέπει τις εκλογές της επόμενης εβδομάδας. Γνωρίζοντας τις απαγορεύσεις του σχετικού νόμου είναι πολύ προσεκτικός. «Οι επικείμενες εκλογές μπορεί να αποδειχθούν απρόβλεπτες γιατί έχω την αίσθηση ότι η λεγόμενη στάθμιση έχει γίνει με πολύ επισφαλή τρόπο. Μέχρι τη δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων όλοι οι ειδικοί παραδέχονταν ότι στην ερώτηση «τι ψηφίσατε στις προηγούμενες εκλογές» δεν έβρισκαν το αποτέλεσμα του 2009. Είτε γιατί λόγω θυμού αρκετοί τους έλεγαν ψέματα, είτε γιατί ο αριθμός των αναποφάσιστων ήταν μεγάλος και η πρόβλεψη των μετακινήσεων νομίζω ήταν δυσκολότερη από ποτέ. Γι' αυτό και είμαι πολύ επιφυλακτικός έναντι όσων λένε ότι γνωρίζουν τα αποτελέσματα και δεν θα εκπλαγώ αν έχουμε εκπλήξεις...»."

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Επειδή η δημοκρατία "ανθεί" στην χώρα μας και όλα τα πράγματα βαίνουν καλώς με απεριόριστο το σεβασμό στο Σύνταγμα από τις πρόσφατες κυβερνήσεις, η παρακάτω είδηση δε θα έπρεπε να μας προκαλεί εντύπωση:

το Υπουργείο Παιδείας κάνει προαιρετικό το μάθημα "Πολιτική και Δίκαιο" γνωστό ως "Στοιχεία Δημοκρατικού Πολιτεύματος" και αυτό μόνο για τους μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης της Β΄Λυκείου. Ουσιαστικά καταργεί το μάθημα που έβαλε στα σχολεία το 1931 ο Ελευθέριος Βενιζέλος και κατήργησε μόνο η Χούντα. Η υπουργική απόφαση με αριθμό 36799/Γ2/ΦΕΚ1163 υπεγράφη στις 4/10/2012.

Είναι προφανές όμως ότι η απόκτηση της ιδιότητας του Πολίτη δεν είναι προαιρετική. Τα Πολιτικά Δικαιώματα απονέμονται σε όλους. Άρα, είναι αδιαμφισβήτητο το καθήκον της Πολιτείας να προετοιμάζει με πληρότητα κάθε έφηβο για το ρόλο του πολίτη μέσω του σχολείου.
Αλλωστε η Ελλάδα δεσμεύεται από το Σύνταγμα (Άρθρο 16, παρ.2), το Διεθνές Δίκαιο, τον ΟΗΕ, τη Διακοινοβουλευτική Ένωση και την Κοινοτική Νομοθεσία πως ένα από τα απαραίτητα προσόντα κάθε αποφοίτου Λυκείου πρεπει να είναι η Παιδεία του Πολίτη  (CIVIC SKILLS – DEMOCRATIC CITIZENSHIP EDUCATION), με σκοπό την ενίσχυση της Κοινωνικής Συνοχής και τη θωράκιση της Δημοκρατίας, την πρόληψη της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, της παραβατικότητας και της πολιτικής απάθειας, αλλά και ως εργαλείο μεταναστευτικής πολιτικής.
Έτσι η δήλωση της προέδρου της Πανελλήνιας Ενωσης Νομικών και Πολιτικών Επιστημόνων, Αρετή - Ελένη Κεραμάρη ότι "η κατάργηση αυτού του μαθήματος αποτελεί  οπισθοδρόμηση στην εκπαιδευτική πολιτική της χώρας μας δεδομένων και των προβλημάτων που παρουσιάζονται στην δημοκρατία μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ" βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Το μάθημα αυτό υπάρχει από το 1931 όταν το εβαλε στα σχολεία ο Ελευθέριος Βενιζέλος και διεκόπη μόνο την άνοιξη του 1967 από τη χούντα. Τότε με τηλεγράφημα των συνταγματαρχών προς τα σχολεία ζήτησαν  να καταργηθεί το μάθημα και στη θέση του να διδάσκονται οι αρχές και οι σκοποί της δήθεν επανάστασης όπως αποκαλούσαν το πραξικόπημά τους... Να τους χαιρόμαστε... 

Σχόλιο για τις "μυστικές" δημοσκοπήσεις / Πόσοι ψήφοι χρειάζονται ανά νομό για την εκλογή βουλευτών / Θα ελέγχει τις σεξουαλικές μας συνευρέσεις ο Λοβέρδος;

Τις τελευταίες μέρες υπάρχει σειρά "μυστικών" δημοσκοπήσεων που βρίσκουν δίοδο "δημοσιεύσεως" σε ιστοσελίδες και ιστολόγια, μιας και υπάρξει θεωρητική απαγόρευσή της δημοσίευσης τους σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Το μέτρο βέβαια αυτό είναι σε θεωρητικό επίπεδο σωστό: οι πολίτες πρέπει ν' αποφασίζουν ελεύθερα το κόμμα της αρεσκείας τους με βάση την ιδεολογία τους, τα πιστεύω τους και τα προγράμματά τους, έχοντας ως γνώμονα αυτά και μόνο και όχι, προς τα ποια πλευρά κλείνει η δημοσκοπική ζυγαριά. Αυτά στη θεωρία πάντα...
Στην πράξη τα πράγματα είναι κάπως αλλιώς: από τη στιγμή που το ίντερνετ κατέλαβε τα πάντα και που για να γράψει κανείς εκεί δεν χρειάζεται δημοσιογραφική ταυτότητα, ενώ οι περισσότερες ιστοσελίδες δεν υπόκεινται στους ελληνικούς νόμους αφού η έδρα τους είναι κάπου αλλού, το μέτρο αυτό καταργείται στην πράξη. Παράλληλα με την απόλυτη ελευθερία που υπάρχει, είναι εύκολο να υπάρξουν πλαστές ή διαδικτυακές δημοσκοπήσεις (polls) οι οποίες θα πλασάρονται ως "επιστημονικές". Έτσι λοιπόν το άλλοτε σωστό μέτρο φαντάζει δυστυχώς ξεπερασμένο και το πλαίσιο των δημοσιεύσεων των δημοσκοπήσεων χρειάζεται μάλλον αναθεώρηση.

Από κει και πέρα και ακόμα και αν τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς περιγράφονται στις "μυστικές" δημοσκοπήσεις, τα νούμερα που δίνονται στη δημοσιότητα στην Αττική δείχνουν τις τάσεις που γνωρίζαμε ήδη εδώ και καιρό: πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ με 15,2%, 2οι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 12,6%, 3η η ΝΔ με 11,9%, 4ο το ΠΑΣΟΚ με 8,9%, 5ο το ΚΚΕ με 8,7%, 6η η Χρυσή Αυγή με 7,4% (χάρις τα πολύ καλά ποσοστά στην Α' Αθηνών και στο Υπόλοιπο Αττικής) ενώ ακολουθούν η ΔΗΜΑΡ με 5,6%, οι Οικολόγοι Πράσινοι με 3,8% και μακράν εκτός Βουλής το ΛΑΟΣ και η ΔΗΣΥ. Οι ημιτελείς πάντως, αυτές δημοσκοπήσεις δεν μας ενημερώνουν για τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τα οποία αναμένονται ιδιαίτερα υψηλά, ιδιαίτερα στην Β' Αθηνών και την Α' Πειραιά.

Η κατάσταση στην υπόλοιπη χώρα είναι λίγο διαφορετική, με διαφοροποιήσεις από περιφέρεια σε περιφέρεια. Π.χ. στην Κρήτη φαίνεται να παγιώνεται ως 2ο κόμμα η ΔΗΣΥ (με ποσοστά γύρω στο 13-14%), με την ΝΔ να είναι 3η, πολύ κοντά όμως στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ να είναι πρώτο κόμμα μεν, αλλά με ποσοστά που κυμαίνονται γύρω στο 23-25%. Η Αχαϊα αποτελεί άλλη μια μεγάλη αρνητική έκπληξη για το ΠΑΣΟΚ, αφού κινδυνεύει και αυτή ακόμα η πρώτη θέση, με τα ποσοστά του να είναι πολύ ισχνά (γύρω στο 25% επίσης). Στην δε βόρεια Ελλάδα (την μοναδική περιοχή που προς το παρόν το ΛΑΟΣ συγκεντρώνει αξιοπρεπή ποσοστά), το ΠΑΣΟΚ είναι 3ο ή και 4ο κόμμα (με εξαίρεση την Α' Θεσσαλονίκης που είναι 2ο).

Το κλίμα βέβαια μπορεί ν' αλλάξει - αλλά όχι δραματικά. Κάποιες ποσοστιαίες μονάδες ίσως κερδηθούν από τα δύο μεγάλα κόμματα, ακολουθώντας την γνωστή τακτική "κινδυνολογία - προσωπική επαφή/εκφοβισμός - υπενθύμιση προσωπικών υποχρεώσεων" και το παίξιμο των χαρτιών "όποιος βγει θα κάνει τα ίδια" (εξ ου και η ανακοίνωση των "υποχρεωτικών μέτρων του Ιουνίου" από τα καθεστωτικά ΜΜΕ) - "σύντομα τα πράγματα θα είναι καλύτερα" (που δε θα είναι βέβαια αν πράγματι τα μέτρα του Ιουνίου είναι αναπόφευκτα).

Το πλήγμα επομένως στον δικομματισμό, αναμένεται να είναι ισχυρό, πράγμα που σίγουρα αποτελεί θετική εξέλιξη. Αυτό όμως που θα πρέπει ν' αποτελέσει το επίκεντρο κάθε δημοκρατικού πολίτη είναι η άνοδος της Χρυσής Αυγής, της οποίας τα ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά στην Α' Αθηνών ίσως της δώσουν το εισιτήριο στην Βουλή. Το πολιτικό σύστημα, αγνόησε επιδεικτικά τον κίνδυνο, αποσιωπώντας τις επιθέσεις, τα πογκρόμ και τις καταστροφές που προκαλεί εδώ και μερικά χρόνια η συγκεκριμένη οργάνωση σε ανθρώπους που απλώς διαφωνούν με τις ιδέες της, τονίζοντας την ίδια ώρα την αντίθεσή του στον "κακό" ΣΥΡΙΖΑ και το "ακραίο" ΚΚΕ. Έκανε υπουργούς δεδηλωμένους ακροδεξιούς και επιδείκτηκε σε μια άνευ προηγουμένου πατριδοκαπηλεία, αγνοώντας τα προβλήματα που έφερε η οικονομική ύφεση και η παράνομη μετανάστευση στην χώρα μας (την οποία ως σύστημα εκμεταλλεύτηκε τις καλές εποχές για να συγκρατήσει τις απαιτήσεις των εργαζομένων, αφήνοντας την κατάσταση ανεξέλεγκτη στη συνέχεια).

Έτσι λοιπόν θα καταλήξουμε δυστυχώς να έχουμε την Άκρα Δεξιά ως ρυθμιστή των εξελίξεων (και πάλι προφανώς στο όνομα του "καλού της χώρας"), μιας και ορισμένα κομμάτια της αριστεράς (βλ. ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και κεντρο-αριστεράς (βλ. ΕΠΑΜ-ΟΧΙ) δεν συνειδηποίησαν μια ιστορική ευκαιρία για συγκρότηση ενιαίου μετώπου που θα οδηγούσε σε μια αριστερό-κεντρώα κυβέρνηση, που θα είχε τη δυνατότητα ν' αλλάξει τα πράγματα. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και η ευθύνη θα πρέπει να πάει σ' αυτούς που τους ανήκει.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Απ' ότι φαίνεται και στο ρευστό σκηνικό το οποίο ζούμε, μάλλον έχουν δίκιο όσοι χαρακτηρίζουν ως "μπιλιάρδο" τον παρόντα εκλογικό νόμο. Οι καραμπόλες των εδρών θα πάνε και θα έρθουν - αφού λόγω του “μπόνους” των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα - δεν αποκλείεται να δούμε και βουλευτές που μπαίνουν στη Βουλή με χίλιες ή και λιγότερες ψήφους την ώρα που άλλοι θα μένουν εκτός έχοντας συγκεντρώσει πάνω από 20.000 ψήφους. Ιδιαίτερα αν το απευκτέο σενάριο της εισόδου της Χρυσής Αυγής πραγματοποιηθεί, θα υπάρξουν πιθανότατα περιφέρειες όπου θα εκλεγούν βουλευτές με 100 ή 200 ψήφους. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ακόμα και αν ένα κόμμα συγκεντρώσει πάνω από το εκλογικό μέτρο δεν πρόκειται να εκλέξει βουλευτή αν δεν ξεπεράσει το 3% πανελλαδικά, ενώ σε θεωρητικό επίπεδο θα υπάρξει εκλογή σε νομούς που βρίσκονται εγγύτερα στο εκλογικό μέτρο.

Εκεί που ο "πρώτος" κερδίζει (και απαιτούνται το 50% +1 ψήφος) είναι οι μονοεδρικές. Για παράδειγμα για να βγει κάποιος βουλευτής στη Φωκίδα το κόμμα πρέπει να έχει συγκεντρώσει 37.838 ψήφους, στα Γρεβενά 35.791 ψήφους, στη Θεσπρωτία 36.380 ψήφου, στη Σάμο 31.873 και στην Αρκαδία 30.142.

Από κει και πέρα και με βάση την απογραφή του 2001 (σύμφωνα με την οποία μέχρι στιγμής θα γίνει η πρώτη κατανομή των εδρών) αναμένεται να ισχύσουν τ' ακόλουθα εκλογικά μέτρα - να σημειωθεί ότι αν αυτό αλλάξει και ισχύσουν εκείνα της απογραφής του 2011 τότε οι ανατροπές στα νούμερα θα είναι μεγάλες.

Οι ψήφοι ανά νομό: Φωκίδα 37838, Θεσπρωτία 36480, Γρεβενά 35791, Σάμος 31873
Αρκαδία 30142, Πέλλα 29389, Έβρος 28702, Κεφαλλονιά 28313, Δράμα 28218, Κιλκίς 28017, Λασίθι 27833, Μεσσηνία 27654, Κυκλάδες 27636, Ημαθία 27540, Ρέθυμνο 27403, Β' Θεσ/νικης 27383, Καβάλα 27351, Α' Πειραιά 26841, Ζάκυνθος 26660, Μαγνησία 26624, Φθιώτιδα 26537
Λέσβος 26472, Σέρρες 26374, Εύβοια 26362, Χαλκιδική 26271, Ευρυτανία 26050, Κορινθος 26036
Ροδόπη 25608, Ιωάννινα 24887, Κοζάνη 24776, Κέρκυρα 24478, Β' Πειραιά 24371, Αργολίδα 24367
Λάρισα 24281, Πρέβεζα 24234, Χανιά 24227, Λακωνία 24021, Καρδίτσα 23879, Τρίκαλα 23878
Α' Αθήνας 23733, Πιερία 23564, Αιτωλοακαρνανία 23499, Βοιωτία 23228, Ξάνθη 23211, Ηλεία 22989, Αρτα 22758, Ηράκλειο 22713, Αχαϊα 22560, Δωδεκάνησα 22243, Β΄Αθήνας 21999, Φλώρινα 21958, Α΄ Θεσσαλονίκης 21703, Περιφέρεια Αττικής 21515, Λευκάδα 19479, Καστοριά 19383
Χίος 19024.

Και κάτι τελευταίο... Η γελοιότητα έχει και τα όρια της. "Σε αυτή τη φάση ενδεχομένως να είναι η κατάλληλη συγκυρία, ώστε να εξεταστεί το θέμα της ποινικοποίησης της "απροφύλακτης" επαφής ανδρών ή γυναικών με παράνομα εκδιδόμενες ή εκδιδόμενους" δήλωσε σε συνέντευξη ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των ελέγχων του ΚΕΕΛΠΝΟ σε οίκους ανοχής στο κέντρο της Αθήνας. Αναμένουμε να δούμε πως θα πραγματοποιεί τους ελέγχους - θα το κάνει ο ίδιος ή θα συστήσει ειδικά συνεργεία; Ήθελε δεν ήθελε, τα κατάφερε πάλι να γίνει θέμα στο "Ράδιο Αρβύλα" και το "Όλα".
Πηγές ειδήσεων: "Αδέσμευτος Τύπος"

Όλη η αλήθεια για την Χρυσή Αυγή

Δύο αναδημοσιεύσεις έχουμε σήμερα ως κυρίως μέρος της σημερινής παρουσίας του ιστολογίου μας. Η πρώτη προέρχεται από το "Βήμα" και είναι σχετική με την Χρυσή Αυγή, τον τρόπο λειτουργίας της κ.ο.κ. και αξίζει να διαβαστεί με προσοχή σε συνέχεια του πρώτου μέρους του αφιερώματός μας στην οργάνωση και στα πιστεύω της:

"Ο Ν. Μιχαλολιάκος αρέσκεται να εμφανίζεται συνοδευόμενος από στελέχη του κόμματος που θυμίζουν σωματοφύλακες. «Οταν προχωρώ, θα προχωράτε. Οταν πολεμώ, θα πολεμάτε στο πλάι μου» φέρεται να έλεγε παλαιότερα.

Ο φύρερ (αρχηγός), το υπέρτατο ον. 

Στην προκειμένη περίπτωση «αρχηγός», ισόβιος αρχηγός του πιο ακραίου κομματικού σχηματισμού, της Χρυσής Αυγής, είναι ο κ. Ν. Μιχαλολιάκος. Η εντολή του προς τους Χρυσαυγίτες ήταν μία και μοναδική: «Οταν προχωρώ, θα προχωράτε. Οταν πολεμώ, θα πολεμάτε στο πλάι μου». Αυτά λέει ο κ. Χ. Κουσουμβρής, ένας από τους υπαρχηγούς της φασιστικής αυτής οργάνωσης και επί 12ετία ταμίας του κόμματος που αποσκίρτησε πριν από μερικά χρόνια και αποκάλυψε σε βιβλίο το αληθινό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής, αλλά και του φύρερ της κ. Μιχαλoλιάκου. Να λοιπόν τι αφηγείται: «Ο αρχηγός ήταν υπέρτατο ον για μας. Ο λόγος του διαταγή. Αυτό απαιτούσε και από εμάς. Τυφλή υποταγή. Αν κάποιος τον αμφισβητούσε, αναλαμβάναμε εμείς, τα πρωτοπαλίκαρά του, να τον συνετίσουμε με κάθε είδους εκφοβισμό. Δυστυχώς έχω αναγκασθεί να χειροδικήσω εναντίον φίλων μου, μόνο και μόνο επειδή αμφισβήτησαν τα λεγόμενα του αρχηγού».

Δώδεκα χρόνια στη Χρυσή Αυγή για τον αποσκιρτήσαντα κ. Κουσουμβρή δεν ήταν λίγα. Δεκαπέντε ράμματα ήταν το παράσημο που πήρε από τους ξυλοδαρμούς στους οποίους πήρε μέρος σε όλη τη διάρκεια της «θητείας» του στην οργάνωση. Τα άλλα παράσημα τιμής που πήρε από τον κ. Μιχαλολιάκο σε ειδικές εκδηλώσεις δεν μετρούν, αφού αυτά ο αρχηγός τα έδινε σε όλα τα πρωτοπαλίκαρά του.
Αυτοί που ξέρουν από μέσα τη Χρυσή Αυγή λένε ότι ο κ. Μιχαλολιάκος έχει ένα είδος αντιπάθειας στον αριθμό 2. Και αυτό όχι γιατί δεν του κάθεται το νούμερο στις αστρολογικές προβλέψεις που αρέσκεται να κάνει, αλλά γιατί - όπως συμβαίνει κάθε φορά - απομακρύνει αυτούς που αναδείχθηκαν ή αναδεικνύονται στην οργάνωσή του, την οποία ελέγχει απόλυτα εδώ και μία δεκαετία.
Η λειτουργία της Χρυσής Αυγής όλα αυτά τα χρόνια σημαδεύτηκε από πολλές αποχωρήσεις στελεχών της και μίνι διασπάσεις, οι οποίες σχεδόν πάντοτε συνοδεύτηκαν από εκατέρωθεν κατηγορίες, απειλές και ενίοτε άγριους ξυλοδαρμούς - «ξυλίκια», όπως τα ονομάζουν οι Χρυσαυγίτες. Εκτός από την περίπτωση του κ. Κουσουμβρή που απομακρύνθηκε έχοντας 15 ράμματα ως παράσημο, όλα τα μέλη της οργάνωσης που αποσκίρτησαν, εκδιώχθηκαν ή παρέμειναν ανενεργά, έχουν, κατά σύμπτωση, ράμματα στο πρόσωπό τους.

Διαφωνίες και αποχωρήσεις

Η πρώτη σημαντική αποχώρηση μελών από τη Χρυσή Αυγή έγινε τον Νοέμβριο του 1990, όταν ο τότε, Νο2 (να λοιπόν ο αριθμός δύο που λέγαμε) κ. Ι. Περδικάρης, οικονομολόγος, ιδεολόγος, όπως τον έλεγαν τότε και συγγραφέας του ιδεολογικού μανιφέστου της Χρυσής Αυγής της δεκαετίας του 1980, αποσκίρτησε παίρνοντας μαζί του καμιά 15αριά άλλα στελέχη. Ο κυριότερος λόγος της αποχώρησής του ήταν ότι ο κ. Περδικάρης ήθελε τη Χρυσή Αυγή περισσότερο ως ένα κέντρο ναζιστικών μελετών. Αντιθέτως ο κ. Μιχαλολιάκος είχε αρχίσει από τότε να έχει πολιτικές βλέψεις. Ο κ. Περδικάρης έπειτα από μερικά χρόνια τα ξαναβρήκε με τον κ. Μιχαλολιάκο, χωρίς όμως ποτέ να πάρει και τη θέση που είχε στην οργάνωση.

Η δεύτερη διάσπαση έγινε στις αρχές του 1998 όταν ο κ. Ι. Γιαννόπουλος, πρώην «λεγεωνάριος και μισθοφόρος» (κατά δήλωσή του) έφυγε παίρνοντας μαζί του μια ομάδα Χρυσαυγιτών, κατηγορώντας παράλληλα τον «αρχηγό» ότι είχε καταντήσει τη Χρυσή Αυγή «έναν ακροδεξιό αχταρμά συλλογής ψήφων».
Η τρίτη διάσπαση έγινε λίγα χρόνια αργότερα όταν ο τότε Νο2 του κόμματος κ. Αντ. Ανδρουτσόπουλος, ο επονομαζόμενος και «Περίανδρος» ή «Ξανθός», άρχισε να εμφανίζεται ως το δεξί χέρι του «αρχηγού», δημιουργώντας μάλιστα μια οργάνωση μέσα στην οργάνωση, με την επωνυμία «Χρυσοί Αετοί». Το καλοκαίρι του 1998 ο Περίανδρος βρίσκεται φυγόδικος, κατηγορούμενος για επίθεση σε αριστερούς φοιτητές, η οποία ως αποτέλεσμα είχε τον σοβαρό τραυματισμό του φοιτητή της Φιλοσοφικής κ. Γ. Κουσουρή.
Παραδόθηκε στις αρχές του 2005 και παρ' ότι καταδικάστηκε τότε για δύο απόπειρες ανθρωποκτονίας, έμεινε μόνο πέντε χρόνια έγκλειστος στις φυλακές. Τότε ήταν που ξέσπασε ευθέως εναντίον του κ. Μιχαλολιάκου κατηγορώντας τον ότι πρόδωσε τον αγώνα, αφήνοντας παράλληλα αιχμές ότι η σύλληψή του ήταν προϊόν «καρφώματος εξ οικείων».

Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση

Οσοι υπηρέτησαν στον Στρατό στις δεκαετίες '60 και '70 θυμούνται την υποχρεωτική Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση (ΕΗΔ), στην οποία αξιωματικοί των Α2 Γραφείων έκαναν στους στρατιώτες αντικομμουνιστικό κήρυγμα. Το ίδιο συνέβαινε και συμβαίνει στη Χρυσή Αυγή. Στην αρχή, όταν τα γραφεία της οργάνωσης ήταν στην οδό Κεφαλληνίας 52 στην Κυψέλη (σήμερα τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στον Σταθμό Λαρίσης), όποιος εισερχόταν σε αυτά ήταν υποχρεωτικό να χαιρετίσει ναζιστικά. Υψωμένο το χέρι στις 90 μοίρες. Οι υπαρχηγοί του αρχηγού αναλάμβαναν - όπως αποκαλύπτει ο κ. Κουσουμβρής - την κατήχηση και ήξεραν τι να πουν: «Μας έλεγαν αυτά που θέλαμε να ακούσουμε. Πατρίδα, αρχαία Ελλάδα, υπεροχή των Ελλήνων. Πωρωθήκαμε όλοι». Ο κ. Κουσουμβρής εν συνεχεία ήταν ένα από τα στελέχη που διοργάνωναν τις ΕΗΔ. Πρότειναν αυτοί που είχαν την ευθύνη της κατήχησης στα νέα μέλη να διαβάζουν βιβλία όπως «Ο Αγών μου» του Χίτλερ, βιβλία του Ιωνα Δραγούμη, του Περικλή Γιαννόπουλου, του Ιωάννη Μεταξά, του Γκέμπελς.
Στελέχη που έχουν αποσκιρτήσει επιμένουν ότι «η Χρυσή Αυγή από την αρχή φαινόταν ότι είχε πρόβλημα γερμανοπληξίας. Αρχικά υπήρχαν σβάστικες στα γραφεία, αλλά ύστερα εξαφανίστηκαν. Ωστόσο ο αρχηγός ήθελε να πείσει για την υπεροχή του Homo Nordicus, του ανθρώπου του Βορρά. Ποιος όμως ο λόγος όταν ο Χίτλερ στο βιβλίο του παραδέχεται, όπως μας έλεγαν, ως προγόνους του τους αρχαίους Ελληνες;».

Οι Χρυσοί Αετοί

Μέσα στην οργάνωση λειτουργούσε μια άλλη οργάνωση, οι «Χρυσοί Αετοί». Τα μέλη αυτής της οργάνωσης, όπως αναφέρουν πληροφορίες, έχουν αναλάβει τον προσηλυτισμό των νέων παιδιών. Εχουν επισκεφθεί σχολεία υποβαθμισμένων περιοχών και μοιράζουν προπαγανδιστικό υλικό υπέρ της Χρυσής Αυγής και τα τελευταία χρόνια έχουν διεισδύσει, όπως έχει καταγγελθεί, και σε ιδιωτικά σχολεία των βορείων προαστίων.
Πολύς λόγος γίνεται για το αν οι Χρυσαυγίτες εκπαιδεύονται, αφού πολλές φορές (όπως στην επίθεση εναντίον του κ. Π. Ευθυμίου) τους είδαν να κινούνται συντεταγμένα με στρατιωτικό βήμα απόλυτα στοιχισμένοι. Αν εξαιρέσει κανείς κάποια push ups που κάνουν κάποτε υποχρεωτικά κάποτε εθελοντικά, δεν υπάρχει άλλη εκπαίδευση. Στο καταστατικό προτεινόταν παλαιά η υιοθέτηση, για παράδειγμα, συγκεκριμένης ενδυμασίας με χακί πουκάμισο και εθνικιστικό έμβλημα, αλλά ελάχιστοι το ακολουθούσαν: «Η Χρυσή Αυγή είχε περάσει την εικόνα προς τα έξω της καλής οργάνωσης. Γενικά όμως είμαστε μπάχαλο» παραδέχονται μέλη της που έχουν αποχωρήσει.
Του αρχηγού όμως του άρεσε η οργάνωση και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που συχνά διοργάνωνε κατασκηνώσεις, συνήθως σε περιοχές της Κυπαρισσίας ή της Στυλίδας. Τα μέλη της Χρυσής Αυγής τις ονόμαζαν (και τις ονομάζουν) εθνικιστικές κατασκηνώσεις. Συνολικά είχαν οργανωθεί τέσσερις τέτοιες κατασκηνώσεις, στις οποίες παρά την προτίμηση του αρχηγού για τέλεια οργάνωση, γινόταν το απόλυτο μπάχαλο, όπως το περιγράφουν τα ίδια μέλη της οργάνωσης. Πολλοί έβρισκαν την ευκαιρία για οινοποσία και σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώνονταν ομηρικά μεθύσια.

Τα κόκκινα μπερέ

Η φρουρά του αρχηγού

Ο αρχηγός διαθέτει πιστούς σε αυτόν Χρυσαυγίτες, κάτι σαν προσωπική φρουρά που ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης από τα κόκκινα μπερέ ή τζόκεϊ που φορούν. Τον συνοδεύουν πάντοτε, όπως πριν από λίγες ημέρες, την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, όταν επισκέφθηκε μια εκκλησία του Αγίου. Μαζί του ήταν ο κ. Γ. Γερμενής, υποψήφιος στη Β' Αθηνών και μέλος σε συγκρότημα black heavy metal με την ονομασία Νear Materon.
Αλλωστε τη Χρυσή Αυγή στελεχώνουν άτομα «ό,τι μπορείς να φανταστείς: παιδιά από δεξιές οικογένειες, αριστερές, από πλούσιες, από φτωχές, κυρίως μεσαίων εισοδημάτων. Ατομα που θέλουν να καλυφθούν ως προσωπικότητες, να βγάλουν τα προβλήματά τους. Υπήρχαν και συνειδητοποιημένοι που πίστεψαν σε συγκεκριμένες ιδέες, όπως πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, αλλά η οργάνωση μάλλον τους κατέστρεψε μαζί με όσα σωστά πίστεψαν» είχε πει ο κ. Κουσουμβρής, πρώην στέλεχος της οργάνωσης, σε παλαιότερη συνέντευξή του στον «Ταχυδρόμο».

Τα θερινά... κάμπινγκ και οι σχέσεις με τους νεοναζιστές

Η πορεία του κ. Μιχαλολιάκου από τη δεκαετία του 1980 ως σήμερα - Το περιοδικό, το ταξίδι στη Νότια Αφρική, ο Παπαδόπουλος και η Νεολαία της ΕΠΕΝ

Ο κ. Μιχαλολιάκος, παρ' ότι αποφεύγει τα αεροπλάνα, το 1996 βρέθηκε στη Μόσχα, στο συνέδριο του ρώσου υπερεθνικιστή Βλαντίμιρ Ζιρινόφκσι, δυναμικής μορφής της δεκαετίας του '90 στη νεοκαπιταλιστική Ρωσία.
Στο συνέδριο του κόμματος, τον Νοέμβριο του 1992, στο Κάραβελ, είχε μιλήσει ο γερμανός νεοναζιστής Στβαν Εντβαντ, ο οποίος εν συνεχεία φυλακίστηκε στη Γερμανία. Είχε παραστεί εκπρόσωπος του νεοναζιστικού κόμματος της Νότιας Αφρικής AWB, το οποίο είναι υπέρμαχο της «λευκής κυριαρχίας». Πολλές φορές έχουν μιλήσει σε συγκεντρώσεις ή σε εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής νεοφασίστες και νοσταλγοί του ναζισμού. Σε μια εκδήλωση μάλιστα για τα Ιμια (γίνεται κάθε Ιανουάριο) μίλησαν ο μέχρι πρότινος γραμματέας του νεοναζιστικού κόμματος Γερμανίας NPD Ούτο Βόιγκ, εκπρόσωπος του νεοφασιστικού ιταλικού κόμματος Forza Nuova και εκπρόσωπος του ισπανικού κόμματος της Φάλαγγας που πρόσκειται στον δικτάτορα φασίστα Φράνκο, προκαλώντας απορία στα μέλη της Χρυσής Αυγής σχετικά με το τι δουλειά έχουν ο Φράνκο και οι ιταλοί φασίστες με τα τραγικά γεγονότα στα Ιμια. Βεβαίως ο κ. Μιχαλολιάκος δεν παύει τελευταίως να διαψεύδει ότι έχει σχέσεις με ιταλούς νεοφασίστες.

Το καλοκαίρι του 2005 η Χρυσή Αυγή επιχείρησε να διοργανώσει ένα πανευρωπαϊκό κάμπινγκ νεοναζιστών στη Στυλίδα, ξεσηκώθηκαν όμως όχι μόνον οι κάτοικοι της περιοχής, αλλά και τα κόμματα και μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε η όλη προσπάθεια έπεσε στο κενό.
Στα κάμπινγκ που οργάνωνε πάντως η Χρυσή Αυγή προσκαλούνταν συχνά και ξένοι ομοϊδεάτες τους: «Ερχονταν από Νότια Αφρική, Γερμανία, Ιταλία, στελέχη από ναζιστικές, ακροδεξιές, ρατσιστικές οργανώσεις. Στην αρχή τους Γερμανούς τους αντιμετωπίζαμε με δέος. Οσο όμως τους ζούσα τόσο τους σιχαινόμουν. Ξυπνούσαν το μεσημέρι, κατέβαζαν ένα μπουκάλι ούζο μονορούφι, άκουγαν σκληρή μουσική και μέσα στο μεθύσι πετούσαν και ρατσιστικές βρισιές» είπε σε συνέντευξή του ο κ. Κουσουμβρής.

Η Χρυσή Αυγή δημιουργήθηκε ως περιοδικό το 1980 ως τον Ιανουάριο του 1984. Τότε σταμάτησε να βγαίνει έπειτα από κάποια προβλήματα που είχε με την αστυνομία ο κ. Μιχαλολιάκος. Το έκλεισε και έφυγε για τη Νότια Αφρική. Ουδείς γνωρίζει τι έκανε εκεί. Με την επιστροφή του όμως βρίσκεται στη θέση του αρχηγού της Νεολαίας ΕΠΕΝ, με προσωπική εντολή, ειπώθηκε, του έγκλειστου τότε στις φυλακές Κορυδαλλού δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου. Αποχώρησε από την ΕΠΕΝ κατηγορώντας τους χουντικούς ένα χρόνο αργότερα και ίδρυσε και πάλι τη Χρυσή Αυγή. Η οργάνωση εξελίχθηκε σε κόμμα και τα τελευταία χρόνια το βασικό της σύνθημα ήταν «Εξω οι ξένοι από την Ελλάδα». Με αυτό το σύνθημα προσέλκυσαν αρκετούς οπαδούς, αποκρύβοντας επιμελώς το σκοτεινό τους πρόσωπο. Φώναζαν, λένε πρώην μέλη της, «έξω οι ξένοι» και το 1997 οργανώθηκαν στη Χρυσή Αυγή τέσσερις Αλβανοί «οι οποίοι παρεμπιπτόντως ήταν ιδιαίτερα μαχητικοί απέναντι σε άλλους λαθρομετανάστες». Οι Χρυσαυγίτες δείχνουν ότι επιδιώκουν τη φυλετική καθαρότητα αλλά δύο σημερινοί υποψήφιοί της έχουν νυμφευθεί (ή είχαν νυμφευθεί) μετανάστριες.
Ο αρχηγός θέλει δικούς του ανθρώπους να εκλεγούν. Δεν είναι τυχαίο ότι στα ψηφοδέλτια φιγουράρουν η σύζυγός του κυρία Ελένη Ζαρούλια, ο συγγενής του κ. Αλ. Κασιδιάρης και ο φίλος της κόρης του Ουρανίας κ. Αρτ. Ματθαιόπουλος.
Με όλα αυτά που έγιναν (και όσα πιθανά αναμένεται να συμβούν στο μέλλον) το πρώην πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής κ. Κουσουμβρής γράφει στη σελίδα 103 του βιβλίου του: «Ε, λοιπόν έχω το θάρρος να πω ότι είχα πέσει και εγώ στην παγίδα του κατασκευασμένου "φανατικού" οπαδού, ενός αστείου φυρερίσκου, ενός πλάσματος που αν η κοινωνία είχε τη στοιχειώδη ευθιξία θα τον είχε κλείσει σε κλουβί και θα τον περιέφερε στις γειτονιές να διασκεδάζουν οι θλιμμένοι δανειολήπτες...»."

Και το 2ο είναι σχετικό με την συνολική παρουσία του Καρόλου Παπούλια στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας:

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Ημέρα μνήμης η Πρώτη του Μάη, όχι μόνο λόγω της εργατικής Πρωτομαγιάς (για όσους δεν ξέρουν τι γιορτάζουμε ακριβώς υπάρχει σχετικός σύνδεσμος εδώ), αλλά και λόγου της επετείου του θανάτου του αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκου Παναγούλη, που σκοτώθηκε την Πρωτομαγιά του 1977 ,.

Σαν μίνι-αφιέρωμα στην μέρα αυτή, μεταφορτώνουμε δύο βίντεο -το ένα είναι ένα παλιότερο ντοκυμανταίρ της ΝΕT:

Και το δεύτερο είναι απόσπασμα από την παλλαϊκή κηδεία του: