Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Αύξηση συμμετοχής στα φάρμακα και αύξηση δημοσίου χρέους

Οι τελευταίες μέρες είναι καταιγιστικές από πλευράς εξελίξεων. Όχι, δε ζούμε μεγάλα γεγονότα. Ζούμε όμως αρκετά μικρά - τόσα πολλά που όμως αρκούν για ν' αλλάξουν το σκηνικό. Αξίζει να δούμε δύο από αυτά: καταρχήν, όπως μετέδωσε το Mega, στο εξής οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ θα πληρώνουν από την τσέπη τους ολόκληρη τη διαφορά πάνω από την ασφαλιστική τιμή για εκατοντάδες φάρμακα που δεν είναι γενόσημα και είναι ακριβότερα, καθώς καταργείται η κάλυψη της διαφοράς του 50% από τον Οργανισμό. Παράλληλα, αναμένεται να δοθούν κίνητρα στους φαρμακοποιούς για τη χορήγηση γενοσήμων φαρμάκων. Για κάθε γενόσημο που θα πωλούν δεν θα πληρώνουν rebate, ενώ σε όποιο φάρμακο ο τζίρος αγγίξει το 60%, στα γενόσημα θα εξαιρεθεί τελείως από την καταβολή rebate. Αυτό βέβαια ως λύση φαντάζει απαράδεκτη: τα γενόσημα ως φάρμακα γενικά δεν είναι πρόβλημα - πολλά (όχι όλα - αλλά αρκετά) κάνουν την ίδια δουλειά με τα "κανονικά". Το θέμα είναι ΠΟΥ κατασκευάζονται αυτά, αν υπάρχουν ελέγχοι ποιότητας ή αν κυκλοφορούν στην χώρα μας απλώς με μια άδεια που δόθηκε σε κάποια χώρα που αποδεδειγμένα γίνονται πλημμελείς έλεγχοι, γιατί η χώρα μας δεν μπορεί να κάνει τους δικούς της. Επίσης (και εδώ είναι το σοβαρότερο) σε κάποιες (πολλές) περιπτώσεις ασθενειών χρειαζόμαστε φάρμακα τελευταίας γενιάς και όχι ένα γενόσημο που η πατέντα του έχει λήξει χρόνια. Δεν είναι όλες οι ασθένειες, ιώσεις.

Η δεύτερη είδηση μας αφορά πραγματικά όλους. Σύμφωνα με την εφημερίδα "Το Βήμα", το χρέος αυξήθηκε κατά 16 δις ευρώ εντός του 2013, υψηλότερο κατά 18 δις ευρώ από τον Ιούνιο του 2012 (οπότε και ήταν 303 δις ευρώ), γεγονός το οποίο φέρεται να προκαλεί προβληματισμό στους κόλπους της κυβέρνησης, εν μέσω διχασμού εμπειρογνωμόνων γύρω από την προοπτική ενός νέου «κουρέματος». Αν παρόλα αυτά η κυβέρνηση συνεχίσει να μιλάει για "success story", προφανώς το κάνει γιατί θεωρεί ως "επιτυχία" τo γεγονός ότι το χρέος αυξήθηκε παρά τις τόσες οικονομικές θυσίες των Ελλήνων...

Τα πράγματα δε δείχνουν καλά - καθόλου καλά. Αλλά παρόλα αυτά η κυβέρνηση συνεχίζει στο ίδιο τέμπο. "Σεισμόσημα" (διαβάστε εδώ τι προτείνεται), θανάτοι για ένα εισιτήριο λεωφορείου, σκάνδαλα επί σκανδάλων, κατάργηση Κυριακάτικης αργίας...Και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Όλα αυτά μπορεί να μην επηρεάζουν μαζικά (προς το παρόν) όλους μας - η εκτέλεση κοινωνικών ομάδων εξάλλου είναι στοχευμένη και συμβαίνει σταδιακά, πιάνοντας κομμάτι - κομμάτι την ελληνική κοινωνία, αλλά παγιώνουν την αγανάκτηση των πολιτών και ωθούν στ' άκρα τους Έλληνες. Το 13-14% της Χ.Α. δεν είναι μακρυά από το 18% της Ν.Δ: το παιχνίδι των δήθεν άκρων με την ταυτοποίηση από πλευράς κυβερνητικών ΜΜΕ της Χ.Α. με τον ΣΥΡΙΖΑ και η διεμβόληση Καρατζαφέρη, απενεχοποίησαν την άκρα Δεξιά και έστρεψάν προς τα εκεί ένα κομμάτι του κόσμου που μπορεί να μη ταυτίζεται ιδεολογικά μαζί της, αλλά πλέον τη θεωρεί ως μέρος της λύσης. Και δυστυχώς το λογαριασμό για αυτή την άστοχη ταύτιση θα την πληρώσουμε όλοι μας και όχι μόνο αυτοί που την εμπνεύστηκαν.

Και για να μην ξεχνιόμαστε...Γράφει το "Ποντίκι": "Φαίνεται ότι τον παραλογισμό της ασυδοσίας τον διαδέχεται ο παραλογισμός της προσπάθειας για συμμάζεμα. Αυτό το κράτος, με άλλα λόγια, αδυνατεί να λειτουργήσει λογικά. Είτε έτσι είτε αλλιώς, παραλογίζεται. Τον τελευταίο καιρό οι επαγγελματίες της εστίασης έριξαν όλα τους τα δεινά στον ΦΠΑ. Πράγματι, το 23% ήταν υπερβολικό και απαγορευτικό για την πραγματική δυνατότητα της οικονομίας μας. Κατόπιν, η μείωση του ΦΠΑ έγινε εθνικό - πατριωτικό ζήτημα. Από τη μείωσή του έμοιαζε μερικές φορές να εξαρτάται η επιβίωση του έθνους. Τόσο μεγάλη σημασία δόθηκε από ΜΜΕ και κυβέρνηση! Έπειτα από αγωνιώδεις και κοπιώδεις προσπάθειες, ο ΦΠΑ τελικά μειώθηκε. Ωστόσο, τώρα έχουμε άλλο πρόβλημα, γιατί στην Ελλάδα η οποιαδήποτε λύση δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα. Το αν η μείωση του ΦΠΑ περάσει στον καταναλωτή. Όχι μονό δεν περνά, αλλά όλοι εκείνοι που ισχυρίζονταν στα χαρακώματα ότι η αύξηση ήταν ταφόπλακα για τις επιχειρήσεις τους, τώρα λένε ότι είναι ταφόπλακα να περάσουν τη μείωση στους καταναλωτές γιατί δεν βγαίνουν και είχαν απορροφήσει οι ίδιοι τον ΦΠΑ. Εδώ εδράζεται και αρχίζει ο νεοελληνικός παραλογισμός και η πηγή κάθε μας κακοδαιμονίας. Να προσθέσουμε εδώ ότι το βασικό πρόβλημα του Έλληνα καταναλωτή δεν είναι το αν, αντί για 2,40 ευρώ, πληρώσει 2,20, αλλά το ότι δεν έχει μαντήλι για να κλάψει."

Δεν υπάρχουν σχόλια: