Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Too good to be true? Μπα - απλώς ένα 4ο Μνημόνιο!

Φανταστείτε τον Παναγούλη να μη προσπαθεί να σκοτώσει τον τύραννο Παπαδόπουλο. Τους Κύπριους της ΕΟΚΑ να μην ξεσηκώνονται απέναντι στους Άγγλους. Τον Βελουχιώτη να παραδίδει τα όπλα. Τον ΕΑΜ/ΕΛΑΣ να μην ιδρύεται και η αντίσταση στους Γερμανούς να περιορίζεται σε φυλλάδια και συνθήματα στους τοίχους. Τους Έλληνες στα βουνά της Ιταλίας να μην πολεμούν αλλά ν' αφήνουν "ασφαλή δίοδο" για τις ιταλικές στρατιές ή ακόμα παλιότερα τους Έλληνες να μη ξεσηκώνονται απέναντι στους Τούρκους.
Σε όλες τις περιπτώσεις είχαμε κάποιους λίγους, "τρελούς" απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις. Οι σώφρονες της εποχής έλεγαν αυτό που σήμερα λέει ο Τσίπρας και η παρέα του σήμερα: "There is no alertative" (TINA) - αλλά ευτυχώς οι "τρελοί" δεν τους άκουσαν. Κάποιοι κέρδισαν και κάποιοι δεν τα κατάφεραν. Αλλά προσπάθησαν τουλάχιστον.
Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα - το οποίο ξεκίνησαν ο Παπανδρέου με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο και συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό ο Τσίπρας - είναι μια συνεχής συνθηκολόγηση, αποδοχή της κατάστασης. Η κορύφωση του δράματος είναι το 4ο μνημόνιο, το οποίο δίνεται ως "δώρο" από την χώρα μας. Δεν υπάρχουν ανταλλάγματα - παρά μόνο η δόση που θα έπρεπε να είχε δοθεί ήδη - και αυτή ακόμα δεν είναι σίγουρη ότι θα έρθει στην ώρα της (όπως φαίνεται εδώ). Ούτε μείωση στο χρέος (το ξεκαθάρισε ο Σόιμπλε ο οποίος πιθανότατα θα βρίσκεται στην ίδια θέση που είναι τώρα και μετά τις γερμανικές εκλογές οπότε δεν υπάρχει καμία πιθανότητα αλλαγής στις θέσεις της Ε.Ε.), ούτε νέα δάνεια, ούτε καλύτεροι όροι στα υπάρχοντα. Τ-Ι-Π-Ο-Τ-Α. 
Νέα ξεπουλήματα, νέες υποχωρήσεις στις πάγιες "αριστερές" θέσεις. Οι Πιτσιόρλες, οι Χουλιαράκηδες, οι Σταθάκηδες, οι Παπαδημητρίου και ο Στουρνάρες κάνουν νεοφιλελεύθερα πάρτυ, εισπράτοντας στην υγεία των κορόιδων. Και συμφωνούν για πλεονάσματα 2,2% μέχρι το 2060 (που ευτυχώς δεν αποτυπώθηκε στο χαρτί αφού η συμφωνία κατέρρευσε) - σε εποχές δηλαδή που ούτε οι ίδιοι θα ζουν αλλά πιθανόν ούτε και τα παιδιά τους. Την ίδια ώρα οι αριστερές Τασίες, οι Φίληδες και οι λοιποί "αντιδραστικοί" προσπαθούν να βολέψουν θείους, ξαδέρφια και κομματικούς νεολαίους για να μπορούν να βαυκαλίζονται ότι "αντέδρασαν" στο σύστημα. Κανένα σεβασμός για το Σύνταγμα, με την κωμική κ. Αχτσιόγλου (η οποία με μηδέν προσόντα έφτασε στην καρέκλα του υπουργού),  να θεωρεί (έχοντας προφανώς googlάρει τη λύση) ότι παρά το ότι οι προηγούμενες μειώσεις στις συντάξεις ήταν αντι-συνταγματικές, αυτές ΔΕ θα είναι. Την επόμενη φορά ας φωνάξουν τον καφετζή της Κουμουνδούρου ή κάποιον από τους μηχανικούς του Σπίρτζη να κάνουν κι αυτοί μια γνωμοδότηση. Την ίδια βαρύτητα θα έχουν.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι αφού ψηφίστηκαν τα μέτρα μπορεί πλέον ν' ασχοληθεί με τα πράγματα που νοιάζουν τους πολίτες. Να εφαρμόσει "αριστερή" πολιτική. Και επειδή οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δε θέλουν να τρώνε τα λεφτά του λαού τζάμπα άρχισαν ν' ασχολούνται: Ζητούν "ελεύθερο κάμπινγκ" (θεωρώντας ότι είναι "αντισυνταγματικό" να μην επιτρέπεται - απόλυτο σουρεαλισμός δηλαδή), καταθέτουν ερωτήσεις για το μουσουλμανικό νεκροταφείο στην Αττική, υποχρεώνουν την Κονιόρδου ν' ανασκευάζει τις δηλώσεις περί Μακεδονικού τάφου στην Αμφίπολη (Ρωμαϊκός ακούγεται καλύτερα) και κοιτάζουν το πως θ' αλλάξουν την ιστορία ώστε να μην "οξύνονται τα πάθη".
Με λίγα λόγια ομφαλοσκοπούν, ανακυκλώνουν την αμάθεια τους προσπαθώντας να την επιβάλουν σε επίπεδο χώρας, αναλώνονται με τις εμμονές τους και αφήνουν άλλους (νεοφιλελεύθερους) να κυβερνούν. Λιγότερο αριστερούς βέβαια - αλλά τι τους νοιάζει; Θα μπορούν να λένε στους φίλους τους για τις δήθεν "αριστερές" πολιτικές νίκες που "επιβάλουν". Που βέβαια δεν είναι καθόλου αριστερές (η αριστερά ήταν πάντα πατριωτική στην Ελλάδα). Και καθόλου πολιτικές νίκες.
Σε λίγα χρόνια όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι παρελθόν, αυτό που θα έχει μείνει είναι ότι κάποιοι δήθεν αριστεροί ψηφίστηκαν για ν' αλλάξουν τα πράγματα αλλά τελικά κατέληξαν να κάνουν χειρότερα, όσα έκαναν οι προηγούμενοι...Και να πούμε το τελευταίο: Η ιστορία δε θυμάται τον Νενέκο σαν το γενναίο οπλαρχηγό που πολέμησε με ανδρεία στην αρχή της επανάστασης του 1821 αλλά σα σύμμαχο του Ιμπραήμ. Ούτε θυμάται τον Τσολάκογλου ως τον αξιωματικό που διακρίθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους ή διακρίθηκε στην άμυνα κατά την επίθεση των Ιταλών, αλλά ως εκείνος που υπέγραψε τη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς και κατέληξε κατοχικός Πρωθυπουργός...
(Και η ειρωνία - ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πολύ σίγουρος ότι η ψήφιση του 4ου μνημονίου θα έφερνε μεγάλα οφέλη για το ελληνικό χρέος ("too good to be true" έλεγε - δείτε το σχετικό βίντεο παρακάτω). Από που πήγαζε η αισιοδοξία του; Μάλλον σε πρόωρο Αλτζχάιμερ ή στο γεγονός ότι στις προηγούμενες συνεδριάσεις δε συμμετείχε αυτός αλλά κάποιος σωσίας του).

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Τι συμβαίνει με τα καταστήματα που πουλάνε κινέζικα προϊόντα;

Τα "κινέζικα" καταστήματα έχουν κατακλύσει την χώρα εδώ και μερικά χρόνια. Καταλαμβάνουν χώρους που οι δικοί μας έμποροι έχουν εγκαταλείψει εδώ και καιρό, πληρώνουν μετρητά και στην ώρα τους, δίνουν αρκετά ενοίκια "μπροστά", δίνουν "ζωή" σε περιοχές που αλλιώς δεν θα πλησίαζε κανείς και τέλος προσφέρουν φτηνά προϊόντα σ' εκείνους που δεν μπορούν ν' αγοράσουν καλύτερα. Την ίδια ώρα σε κάποιες περιπτώσεις (όταν δεν έχουμε μαζικούς ερχομούς Κινέζων "τουριστών" που εργάζονται παράνομα) έχουμε και δημιουργία θέσεων εργασίας...
Όμως τα πράγματα δεν είναι απλά - υπάρχει και η άλλη πλευρά την οποία παρουσιάζουν σε ανοιχτή επιστολή τους οι έμποροι του Ηρακλείου Κρήτης (ολόκληρη μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ). "Σε πιέσεις μας στην τελωνειακή αστυνομία, δύο έλεγχοι, που έγιναν όλοι και όλοι, αρχές του 2016, βρέθηκαν άλλα πράγματα από αυτά που ανέφεραν τα χαρτιά των κοντέινερς που είχαν εκτελωνιστεί στον Πειραιά, για να μην πληρώνουν υψηλούς δασμούς. Άλλα φέρνουν δεξιά παπούτσια και άλλα αριστερά σαν δείγματα για να μην πληρώνουν δασμούς και πολλές ακόμα παράνομες ενέργειες" aναφέρουν, προσθέτοντας παρακάτω: "Στα μαγαζιά χονδρικής, ειδικά τα βράδια, βλέπουμε φορτηγάκια να φορτώνουν διάφορα είδη χωρίς κανένα παραστατικό και το πρωί να πουλούνται στις λαικές αγορές." Ενώ η κορύφωση βρίσκεται παρακάτω: "Καλούμε την αστυνομία, για παραβάσεις ωραρίων και μέχρι να πάει η αστυνομία, έχουν κλείσει και δηλώνουν ότι εκεί είναι και η κατοικία τους, η κουζίνα τους, τα πάντα."
Παράλληλα καταγγέλουν ότι επικρατεί ανομία και σε ό,τι αφορά τους εργαζομένους και τους υπευθύνους καταστημάτων, αλλά εδώ ο Μουστάκας και τα Jumbo κάνουν "όργια" εις βάρος των εργαζομένων και δεν αντιδράει το κράτος και οι επιθεωρητές εργασίας, με αποτέλεσμα τα καταστήματα που βρίσκονται στο στόχαστρο να λειτουργούν κανονικότατα, οι "Κινέζοι" θα μείνουν πίσω; Απλά οι υπεύθυνοι των εν λόγω καταστημάτων πήγαν την υπόθεση λίγο παραπέρα: όπως πριν από μερικά χρόνια ο Μαρινόπουλος είχε έναν υπεύθυνο καταστήματος για όλη την Αττική (ο οποίος είχε ένα ποινικό μητρώο 600 σελίδων για παραβιάσεις του υγιεινομικού κώδικα), τώρα οι "Κινέζοι" φέρνουν "τουρίστες" ως υπευθύνους καταστημάτων, που δεν έχουν άδεια παραμονής και εργασίας και οι οποίοι "εξαφανίζονται" μετά τις πρώτες καταγγελίες που οδηγούνται στα δικαστήρια.
Το ενδιαφέρον επομένως βρίσκεται στις πρώτες καταγγελίες που προκαλούν και πολλές απορίες για το τι κάνει το κράτος και οι αρμόδιες υπηρεσίες: α) Τελωνειακοί έλεγχοι δε γίνονται; Πως είναι δυνατόν να δέχεται ένα ολόκληρο κράτος - μέσω της υπηρεσίας τελωνείων - ότι κάποιος έμπορος φέρνει 10000 "δείγματα" αριστερών παπουτσιών την μία μέρα και άλλα 10000 "δείγματα" δεξιών την επομένη, αυτό να συμβαίνει κάθε εβδομάδα και να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα; 
β) Πως είναι δυνατόν - εφόσον υπάρχει και προηγούμενο - να μην υπάρχει έλεγχος για το τι περιέχουν τα κοντέινερ που φέρνουν τα προϊόντα (συνήθως αναφέρονται λίγα και χαμηλής αξίας προϊόντα στα παραστατικά); Μήπως επειδή πλέον το λιμάνι του Πειραιά το ελέγχουν οι Κινέζοι, οι υπηρεσίες κάνουν τα "στραβά μάτια";
γ) Πως επιτρέπεται να γίνονται πωλήσεις στις λαϊκές χωρίς παραστατικά για τα προϊόντα, τη στιγμή που για τους υπόλοιπους εμπόρους γίνονται έλεγχοι κατ' αντιπαράσταση;
και 
δ) Όσο αφορά για τις παραβιάσεις ωραρίων: Είναι δυνατόν ένα εμπορικό κατάστημα να λειτουργεί στον ίδιο χώρο και ως κατοικία; Επιτρέπεται από το νόμο; Αλλά ακόμα και αν επιτρέπεται από το νόμο είναι "φυσιολογικό" τα καταστήματα-κατοικίες να έχουν φωτεινές επιγραφές ανοιχτές και τις πόρτες ξεκλείδωτες ακόμα και αν υπάρχει στην πόρτα το σημείωμα που γράφει "κλειστό"; 

Ας είμαστε σοβαροί...Όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει και το πρόβλημα που υπάρχει. Αλλά δε γίνεται τίποτα. Και έτσι αναγκάζονται να κάνουν καταγγελίες οι έμποροι, που μπορεί οι ίδιοι να μην είναι "άγιοι" αλλά σ' αυτή την περίπτωση έχουν δίκιο...To λαθρεμπόριο ανθεί, το κράτος χάνει χρήματα και την πληρώνουν όλοι μας...

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Το "κρυφό" κόστος των αιολικών πάρκων

Αφορμή για το σημερινό μας σχόλιο είναι αυτή εδώ η ανάρτηση για το μέλλον του εξοπλισμού των αιολικών πάρκων στην χώρα μας. Συνοπτικά το άρθρο αναφέρεται στο μεγάλο κόστος αλλαγής εξοπλισμού, το οποίο χωρίζεται στο κόστος αποσυναρμολόγησης, μεταφοράς και "ανακύκλωσης" των κομματιών εκείνων που έχουν κλείσει το κύκλο ζωής τους...Ο αρθρογράφος αναρωτιέται, ποιος θα επωμιστεί το κόστος αυτό καθώς και το ποια θα είναι η τύχη της παραγωγής αιολικής ενέργειας στην χώρα μας όταν ο εξοπλισμός των υπαρχόντων πάρκων θα πρέπει ν' ανανεωθεί...  
Μια γρήγορη αναζήτηση στην υπάρχουσα νομοθεσία καταδεικνύει το κενό: η χώρα μας, ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, έδωσε τεράστιες φοροαπαλλαγές και ανταποδοτικά έσοδα στους "επενδυτές" τόσο των αιολικών όσο και των φωτοβολταϊκών πάρκων. Το πρόβλημα όμως ότι στην χώρα μας το βάρος της επένδυσης σήκωσαν (και σηκώνουν) σε μεγάλο βαθμό οι ιδιώτες καταναλωτές, οι οποίοι πληρώνουν τόσο τις "κοινωνικές" όσο και "περιβαλλοντικές" πολιτικές της κυβέρνησης, Μια ματιά στους λογαριασμούς της ΔΕΗ δείχνει το πως οι καταναλωτές πληρώνουν το διπλάσιο ποσό απ' αυτό που τους αντιστοιχεί στην κατανάλωσή τους: Κάτι που προφανώς δε συμβαίνει πουθενά αλλού στον πολιτισμένο κόσμο - εκεί το ποσοστό είναι μικρότερο, και όταν το κράτος θέλει να κάνει κοινωνική πολιτική αυτή χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και τις εταιρείες παροχής ηλεκτρισμού (που έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις βάση της άδειας δραστηριοποίησής τους - κάτι που δε συμβαίνει στην χώρα μας) όχι απευθείας από τους κατανωλωτές.
Το πρόβλημα όμως εδώ, δεν είναι τα ποσά που πληρώνουν οι καταναλωτές. Είναι η απουσία - κατά το νόμο - υποχρεώσεων των ιδιοκτητών των αιολικών πάρκων για κάλυψη του κόστους "διάλυσης" και αντικατάστασης εξοπλισμού, όταν αυτός περάσει το όριο ζωής τους. Υπάρχει άραγε κάποιος μηχανισμός ελέγχου των εγκατάστασεων; Κάποιος που θα πιστοποιεί ότι αυτό που πληρώνουμε ως πολίτες - μέσω του κράτους - λειτουργεί με βάση την περιβαλλοντική νομοθεσία και τους νομοθετημένους κανονισμούς ασφαλείας; Κάποιος που θα υποχρεώσει τον ιδιοκτήτη του πάρκου να πληρώσει τη διάλυση του εξοπλισμού και το άδειασμα του χώρου στον οποίο βρίσκονται, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και εθνικούς νόμους, όταν έρθει η ώρα; Υπάρχει πρόβλεψη για την υποχρέωση ύπαρξης κεφαλαίων όταν συστήνονταν αυτές οι εταιρείες που κοστίζουν εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο σε όλους μας;  
Δυστυχώς μια ματιά στην κείμενη νομοθεσία αποδεικνύει ότι η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι αρνητική. Αλλά εδώ η κυβέρνηση με "οικολόγο" υπουργό και με "οικολόγους" κυβερνητικούς εταίρους, συνεχίζει στο ίδιο μνημονιακό μοντέλο (θυμηθείτε την περίπτωση της El Dorado). Όσο για το μέλλον; Τι τους νοιάζει; Αυτοί θα κυβερνούν σε 5 χρόνια; 

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Να το πως θα επιστραφούν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια στον ΟΠΑΠ από το κράτος...

Όταν το κράτος πουλάει, πουλάει σα να μην υπάρχει αύριο. Εξεφτελιστικές τιμές, καμία προστασία για τους εργαζόμενους και τους άμεσα εμπλεκομένους (προμηθευτές, καταναλωτικό κοινό κ.ο.κ.), κανένα ενδιαφέρον για το δημόσιο συμφέρον - γενικώς κανένα δεν τον απασχολεί απολύτως τίποτα. Τα φράγκα να πέσουν, οι δανειστές να ευχαριστηθούν, οι επενδυτές να σιγουρευτούν ότι απόκτησαν κάτι "κοψοχρονιά" ώστε όταν ρθει η ώρα του "απολογισμού" τους να είναι σίγουροι ότι θα "επιβραβευτούν" για τον "κόπο" τους.

Κλασσικότερο παράδειγμα όλων είναι ο ΟΠΑΠ. Η "κότα με χρυσά αυγά" στην οποία στηρίχθηκε ένα ολόκληρο αθλητικό οικοδόμημα, ο οργανισμός που τάισε χιλιάδες ρουσφέτια για δεκαετίες, η (κρατική) εταιρεία-μονοπώλιο που για χρόνια χρηματοδότησε οτιδήποτε άσχετο ή σχετικό με τον ελληνικό αθλητισμό ή πολιτισμό. Ήταν από τα πρώτα "πρότζεκτ" που έβαλαν στο μάτι οι δανειστές και το οποίο οι πρώτες μνημονιακές κυβερνήσεις "υπερήφανα" εκτέλεσαν.

Για τους απίστευτους όρους πώλησης και για τα χατήρια της κυβέρνησης προς τον ΟΠΑΠ έχουμε γράψει στο παρελθόν (διαβάστε εδώ για τα πρόσφατα

Όμως το πανηγύρι έχει και συνέχεια: πρόσφατα ο ΟΠΑΠ κινητοποιήθηκε για πρώτη φορά ενάντια στους πράκτορές του. Ο λόγος προφανής: βγάζουν πολλά για ένα μονοπώλιο. Ο ΟΠΑΠ πλέον μπορεί - στην Ελλάδα της ξεφτίλας - να "χρηματοδοτήσει" αλλαγές, ν' ανοίξει δικά του πρακτορεία και να βρει άλλους "πράκτορες" που θα ζητούν λιγότερα ως ποσοστό διεκπεραίωσης. Καμία αντιπολίτευση δεν μπορεί να τον κατηγορήσει, ο κρατικός έλεγχος είναι επιεικώς αστείος και οι αντιδράσεις/αντιστάσεις της κοινωνίας είναι μηδενικές. Αν θέλει (που λέει ο λόγος) βάζει και ημίγυμνες καλλονές να κάνουν κονσομασιόν. Ποιος θ' αντιδράσει; Ο Τσακαλώτος; Ή ο Βερναρδάκης; Ας είμαστε σοβαροί. Παρά την αρχική αντίδραση των πρακτόρων, ο ΟΠΑΠ εφάρμοσε την τακτική "διαίρει και βασίλευε" (υποσχόμενος πολλά σε λίγους), πλήρωσε αρκετούς δημοσιογράφους/sites ώστε να γραφτούν ορισμένα θετικά άρθρα για τη "σοβαρότητα και φερεγγυότητα του οργανισμού σε δύσκολες εποχές" ενώ στο τέλος εκβίασε και τους μικρό-πράκτορες. Έτσι πολλοί υπέγραψαν τις "καινούργιες" συμβάσεις συνεργασίας, που φέρνει τους πράκτορες σε μειονεκτική θέση, με λίγα δικαιώματα και πολλές υποχρεώσεις. Η κοινή γνώμη δεν ασχολήθηκε με το θέμα γιατί ο ΟΠΑΠ είναι ιδιωτικός και γιατί υπάρχει η (σωστή εν πολλοίς) άποψη στην κοινή γνώμη ότι "οι πράκτορες βγάζουν πολλά".

Το πανηγύρι όμως δε σταμάτησε εκεί. Όπως αποκαλύπτει το News24 στην πρόσφατη γενική συνέλευση οι μέτοχοι, παρά την μη επίτευξη στόχων για κερδοφορία του οργανισμού, αποφασίστηκαν να μοιραστούν 3,7 εκ. ευρώ από τα κέρδη της εταιρείας σε bonus για το 2016. Αυτό-καθεαυτό προφανώς και δεν μπορεί να μας ενδιαφέρει - αφού η εταιρεία είναι ιδιωτική. Αυτό όμως αλλάζει όταν μέρος της επιχειρηματολογίας για τα μπόνους βασίζεται στην περίφημη υπόθεση των μηχανημάτων βιντεολόττο. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του Μ. Πετρόπουλου: "...Αν και δεν υπήρξε ερώτηση μετόχου στη Συνέλευση για το αν υπάρχει και πώς εξελίσσεται η διαπραγμάτευση για την επιστροφή των μισών vlts (των 17.500 από τα 35.000) με επιστροφή από το Δημόσιο στην ΟΠΑΠ 260 εκ. ευρώ, υπήρξε ερώτηση για το κόστος καθυστέρησης του project. Η διοίκηση της εταιρείας τόνισε –απαντώντας στην ερώτηση του μετόχου- το μεγάλο κόστος που την επιβαρύνει από την καθυστερημένη έναρξη του παιχνιδιού. Ειδικότερα ο κ. Ziegler είπε: «ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε το καλοκαίρι του 2015 και είχαμε τεράστιο κόστος από την καθυστέρηση, πολλά εκατομμύρια ευρώ... «Η ΟΠΑΠ ΑΕ», συνέχισε, «έχει πληρώσει από το 2011 τα 560 εκ. ευρώ και αν υπολογίσουμε τους τόκους αυτή της πρόωρης πληρωμής, το κόστος είναι ακόμη μεγαλύτερο...» Να θυμίσουμε εδώ ότι η ΟΠΑΠ ΑΕ, είχε κάνει αγωγή διεκδίκησης 1 δισ. ευρώ ως αποζημίωσης για το ότι δεν μπορούσε να ξεκινήσει το παιχνίδι vlts, λόγω του προηγούμενου Κανονισμού της Επιτροπής Παιγνίων. Ο νυν Πρόεδρος της Επιτροπής Παιγνίων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2016 τη διαπραγμάτευση με την ΟΠΑΠ ΑΕ για να πάρει πίσω την αγωγή διεκδίκησης 1 δισ. ευρώ από το Δημόσιο (προσφεύγοντας στη Διαιτησία) για την καθυστέρηση στην εκκίνηση του παιχνιδιού. Η διαπραγμάτευση, κατέληξε στον ευνοϊκό Κανονισμό για τα φρουτάκια της 1ης Νοεμβρίου, αλλά ο ΟΠΑΠ δεν απέσυρε όλες τις απαιτήσεις του για κόστη από την καθυστερημένη έναρξη του παιχνιδιού. Δηλαδή παρότι η Επιτροπή Παιγνίων παραχώρησε τον Κανονισμό που χρειαζόταν ο ΟΠΑΠ για να ξεκινήσει το παιχνίδι, τον Νοέμβριο του 2016, η απαίτηση της ΟΠΑΠ ΑΕ για αποζημίωση δεν είχε κλείσει. Ακόμη και σήμερα η ΟΠΑΠ ΑΕ μπορεί να ζητά από την κυβέρνηση εκατοντάδες εκ. ευρώ ως αποζημίωση για την καθυστέρηση στην εκκίνηση των vlts. Διαθέτει έτσι ένα διαπραγματευτικό χαρτί, στο αίτημά της να πάρει πίσω κεφάλαια ύψους 260 εκ. ευρώ, ( δίνοντας πίσω τα μισά από τα φρουτάκια που εξασφάλισε το 2011) και η κυβέρνηση μια καλή διακιολογία για να ικανοποιήση αυτή την απαίτηση. Για παράδειγμα αν η αποζημίωση που ζητά ο ΟΠΑΠ για την καθυστέρηση στην υλοποίηση του σχεδίου είναι 500 εκ. ευρώ και παραιτηθεί από αυτά, αν πάρει τα 260 εκ. που ζητά για να επιστρέψει τα μισά φρουτάκια - το Δημόσιο και θα πληρώσει και θα έχει διαπραγματευτεί καλά. Ωστόσο αξίζει να θυμίσουμε ότι, αν η Επιτροπή Παιγνίων δεν δημοσίευε τον Κανονισμό για τα φρουτάκια που παρήγγειλε ο ΟΠΑΠ τον Νοέμβριο του 2016, το Δημόσιο θα έπαιρνε πίσω και τα 35.000 vlts αζημίως." (Για το παρασκήνιο της υπόθεσης των βιντεολόττο διαβάστε εδώ).

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Το κράτος πήρε για την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ 652 εκατομμύρια ευρώ με την προϋπόθεση ο νέος μέτοχος να δεχτεί την εξαγορά των κρατικών λαχείων από την εταιρεία (για 160 εκ. ευρώ περίπου) και να δώσει άλλα 560 εκατομμύρια ευρώ για τα φρουτάκια. Η συμφωνία συνήφθηκε ενώ όλοι οι ενδιαφερόμενοι γνώριζαν ότι λόγω των αντιδράσεων, της υπάρχουσας νομοθεσίας και των σίγουρων προσφυγών από τους ανταγωνιστές του ΟΠΑΠ στο συγκεκριμένο ζήτημα (δηλαδή την κοινοπραξία των εν Ελλάδι καζίνο) στην ευρωπαϊκή επιτροπή. Την τότε κυβέρνηση δεν την ένοιαζε γιατί ήξερε ότι δεν θ' ασκούσε εξουσία όταν θα έσκαγε η βόμβα. Τον καινούργιο ιδιοκτήτη δεν τον ένοιαζε γιατί ήξερε ότι θα έπαιρνε μέρος των χρημάτων πίσω, ενώ θα διατηρούσε ταυτόχρονα το εσωτερικό - ουσιαστικό - μονοπώλιο.

Έτσι φτάνουμε στο σήμερα. Το κράτος σύντομα θα κληθεί να καταβάλει ένα μεγάλο ποσό σε μια ιδιωτική εταιρεία. Γιατί κάποιοι έδρασαν με τρόπο αφελή και επικίνδυνο. Θ' αποδοθούν ευθύνες άραγε γι' αυτό; Δυστυχώς αμφιβάλλουμε...

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Το είδαμε κι αυτό - "μαύρη αγορά" μετρητών στην Ελλάδα!

Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που έχει αυτή τη στιγμή στον αναπτυγμένο κόσμο capital controls, τα οποία βάζουν περιορισμούς στη μία από τις τρεις βασικές αρχές πάνω στις οποίες χτίστηκε η Ενωμένη Ευρώπη, την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Από το βράδυ της Κυριακής 28 Ιουνίου 2015, όταν ο κ. Τσίπρας με τηλεοπτικό του διάγγελμα ανακοίνωνε την εισαγωγή των capital controls, αυτή η «σύντομη παρένθεση», όπως την είχε χαρακτηρίσει, παραμένει ακόμη ανοιχτή.

Και όσο δεν κλείνει, το ευρώ που είναι κατατεθειμένο σε ελληνική τράπεζα έχει μικρότερη αξία από το ευρώ που έχουμε στην τσέπη μας ή από αυτό που βρίσκεται σε ξένη τράπεζα. Διότι το ευρώ στην ελληνική τράπεζα είναι δεσμευμένο και ο ιδιοκτήτης του δεν έχει άμεση πρόσβαση στις καταθέσεις του.

Για τον λόγο αυτόν άλλωστε έχει δημιουργηθεί μια ιδιόμορφη «μαύρη» αγορά μετρητών, δηλαδή κάποιος αγοράζει μετρητά πληρώνοντας με καταθέσεις. Μόνο που η συναλλαγή δεν γίνεται στην ονομαστική αξία των μετρητών, αλλά χρεώνεται προμήθεια της τάξεως του 5%-6%, η οποία μπορεί να φθάσει ως και 10%. «Οπου σε πιάσει κανείς, ανάλογα με την ανάγκη» αναφέρουν πηγές της αγοράς. Δηλαδή, για να πάρει κάποιος στα χέρια του μετρητά, π.χ., 5.000 ευρώ, μεταφέρει διατραπεζικά 5.250-5.500 ευρώ από τις καταθέσεις του.


Αυτό βέβαια δεν αφορά τον μέσο Έλληνα. Αφορά τους εμπόρους, τους προμηθευτές, τους εισαγωγείς - όλους εκείνους δηλαδή που μπορεί (για τους δικούς τους λόγους) να βρεθούν "στην ανάγκη".


Την ίδια ώρα, ακόμα και σήμερα, υπάρχει μια "κάστα" η οποία συνεχίζει να εξάγει χρήματα στο εξωτερικό χωρίς περιορισμούς, παίρνοντας "κατ' εξαίρεση" άδειες, επαναεισάγωντάς τα στη συνέχεια, έχοντας τη δυνατότητα ύστερα να τα κάνουν ανάληψη ως "καινούργιο" χρήμα.


Έτσι γιγαντώνεται ένα κομμάτι της παραοικονομίας που μέχρι πρίν 2 χρόνια, δεν υπήρχε ούτε κατά ιδέα.


Είναι ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ αυτό; Δεν υπογράφουν οι υπουργοί τις αποφάσεις, ούτε οι "ωφελούμενοι" είναι αποκλειστικά (εκ μεταγραφής ή μη) Συριζαίοι...Άρα σε πρώτη ανάγνωση, δεν έχει άμεση ευθύνη. Στην πραγματικότητα όμως, η ευθύνη είναι τεράστια: "Μιλημένοι" τραπεζικοί βγάζουν μαύρο χρήμα για να κάνουν τα στραβά μάτια, "γνωστοί - γνωστών" μεσολαβούν ώστε οι άδειες για εξαγωγή συναλλάγματων να δίνονται με μεγαλύτερη ευκολία (σε όρια φυσικά που να μην δημιουργούν προβλήματα στους εξαγωγείς) κ.ο.κ. Πολλοί γνωρίζουν αλλά κανείς δεν ασχολείται.

Έχουμε τη διαπραγμάτευση βλέπετε. Όταν τελειώσει "όλα θ' αλλάξουν προς καλύτερο". Μέχρι τότε όμως έχουμε να δούμε ακόμα πολλά...