Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Τα στρατόπεδα προσφύγων στην Ελλάδα και οι πραγματικές διαθέσεις της Ευρώπης για το προσφυγικό

Το προσφυγικό αναδεικνύει το μέγεθος του φαρισαϊσμού που διακατέχει την Ε.Ε. Από την μία "ανθρωπισμός" και "κατανόηση" προς τα εκατομμύρια των προσφύγων και από την άλλη "ενόχληση" για την χώρα μας για την κατάσταση που επικρατεί.
Έχουμε δηλαδή το εξής παράδοξο: η Ελλάδα που έχει τις λιγότερες ευθύνες για τις τεράστιες προσφυγικές ροές προς τις χώρες της Ε.Ε. (αφού δε συμμετέχει ουσιαστικά στη λήψη αποφάσεων και δεν υποστήριξε με χρήματα ή όπλα όπως άλλες μεγάλες χώρες την μία ή την άλλη πλευρά στον εμφύλιο της Συρίας) να θεωρείται ότι ευθύνεται περισσότερο για το ότι:
α) η Ε.Ε. επέτρεψε την επέκταση και διεύρυνση του εμφυλίου στην Συρία και τη γιγάντωση του Ισλαμικού Κράτους.
β) Η Τουρκία αφήνει τους διακινητές και τους δουλέμπορους ανενόχλητους στα παράλια της Μικράς Ασίας να μεταφέρουν πρόσφυγες και μετανάστες στα ελληνικά νησιά, ενώ την ίδια στιγμή δεν αποδέχεται τους επαναπροωθούμενους οικονομικούς μετανάστες.
γ) Οι συνομιλίες μεταξύ Ε.Ε., Τουρκίας και αφρικανικών κρατών, με στόχο τον περιορισμό των προσφυγικών χωρών, απέτυχαν πλήρως και
δ) οι μετεγκαταστάσεις των προσφύγων από την χώρα μας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ολοκληρωτικά παγώσει.

Αυτό που στην πραγματικότητα θέλει η πλέον Ε.Ε. είναι η χώρα μας ν' αναλάβει πλήρως το προσφυγικό φορτίο. Να γίνει δηλαδή η Ελλάδα ένα μεγάλο προσφυγικό στρατόπεδο, το οποίο θα συντηρείται πλημμελώς με χρήματα της Ε.Ε., μέχρι να σταματήσει ο πόλεμος στην Συρία και οι πρόσφυγες να επιστρέψουν (αν επιστρέψουν) στις εστίες τους.

Οι χώρες της Ε.Ε. πήραν αυτούς που θεωρούσαν ως απαραίτητους ως προσωρινό, φτηνό εργατικό δυναμικό και τώρα πλέον ξεπλένουν τα χέρια τους ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι. Η αλήθεια είναι ότι η "ανεκτική" Ευρώπη, δεν είναι στην πράξη τόσο ανεκτική - ιδιαίτερα σε μια εποχή που η ανεργία παραμένει υψηλή και οι μισθοί στάσιμοι.

Είναι επίσης αλήθεια ότι κοινωνική ανοχή μπορεί να υπάρξει (όταν υπάρχει) μέχρι ένα σημείο, αφού καμία χώρα δεν μπορεί να σηκώσει πληθυσμιακές μεταβολές 5% ή 10% μέσα σε μια τριετία. Πέραν αυτού καμία δομή - σχολική, υγείας, στέγασης ή κοινωνικής πρόνοιας - δεν μπορεί να συνεχίσει να στηρίζεται σε "ιδίους πόρους" χωρίς σημαντικούς κραδασμούς, και ιδιαίτερα χωρίς την ύπαρξη στήριξης από την κοινή γνώμη. Και αυτή δεν μπορεί να υπάρξει απέναντι σ' ένα πληθυσμό που φαντάζει ξένος και μη αποδεκτός. Όταν π,χ. υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις στην Γαλλία για τους Πολωνούς και στην Μ. Βρετανία για τους Ανατολικοευρωπαίους (που οι πολιτισμικές διαφορές είναι μικρότερες), είναι το λιγότερο αφελές και αισιόδοξο να υποστηριχτεί ότι μπορεί να υπάρχει απέναντι σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς που οι διαφορές στην κουλτούρα είναι τεράστιες.

Και βέβαια δε βοηθάει το γεγονός ότι μαζί με τους πραγματικούς πρόσφυγες πολέμου, βρίσκουν την ευκαιρία να μετακινούνται δεκάδες χιλιάδων οικονομικών μεταναστών από "ασφαλείς" χώρες, δημιουργώντας έτσι μια δυσμενή εικόνα για το ζήτημα αυτό στην πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών.

Έτσι με βάση όλα τα παραπάνω, είναι αφελές να πιστεύουμε ότι το πρόβλημα είναι τα "hot-spots". Ναι μεν αυτά έπρεπε να είναι 4 στον αριθμό στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου και να βρίσκονται σε πλήρη δράση εδώ και 2 περίπου μήνες, αλλά με τα χρήματα της Ε.Ε. να δίνονται "με την ολοκλήρωση" και με το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό να είναι ελάχιστο, είναι το λιγότερο άκομψο από τους Ευρωπαίους να μας κουνούν το δάχτυλο και να επισείουν την αποπομπή από την Σένγκεν ως απειλή. Είναι δικαιολογία και αυτό το γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι καλύτερα απ' όλους μας.

Όπως επίσης γνωρίζουν ότι η φύλαξη των θαλασσίων συνόρων είναι αδύνατη. Η παραδοχή αυτής της πραγματικότητας από τον επικεφαλή της Frontex, είναι απλώς η επισημοποίηση ενός "κοινού μυστικού".

Έτσι με βάση τα σημερινά δεδομένα, οι πρόσφυγες θα συνεχίσουν να έρχονται. Για να σταματήσουν έρχονται θα πρέπει ή να σταματήσει ο πόλεμος (πράγμα αδύνατο με βάση τη σημερινή κατάσταση), να τους εμποδίζουν οι Τούρκοι (πράγμα που αποκλείεται όπως δείχνουν τα γεγονότα) ή να γίνεται απευθείας και εν πλω επαναπροώθηση τους στην Τουρκία (με ό,τι αυτό συνεπάγεται), πράγματ που είναι κάτι που η φαρισαϊκή Ε.Ε. δε θέλει να το συζητάει ανοιχτά - προς το παρόν τουλάχιστον.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι επομένως η διαχείριση των προσφύγων. Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν άλλους, και για να μας οδηγήσουν στο να τους "υποδεχτούμε" και να τους "αποδεχτούμε" όλους θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα που έχουν και όλες τις δικαιολογίες που μπορούν να βρουν. Γι' αυτό και η πρόταση του Βέλγου ΥΠ.ΕΞ. που πρότεινε "στρατόπεδα συγκεντρώσεως 400000 ανθρώπων" στην Αθήνα (!!!) δεν θα πρέπει να μας ξενίζει, αντίθετα θα πρέπει να μας χαροποιεί γιατί καταδεικνύει τους ειλικρινείς σκοπούς τους, ενώ παράλληλα μας επιτρέπει να σχεδιάσουμε τη γραμμή άμυνάς μας αφού είναι μια πρόταση που θ' ακουστεί σε πολλές παραλλαγές τον επόμενο καιρό. Αυτό βέβαια αν έχουμε διάθεση ν' αμυνθούμε.

Γιατί το μεγάλο ερώτημα είναι αυτό: έχει τη διάθεση η κυβέρνηση να πει ένα "όχι", εν μέσω αξιολόγησης που περιλαμβάνει ασφαλιστικό, εργασιακά και αποκρατικοποιήσεις;

Η αλήθεια βέβαια είναι μία. Η χώρα μας δεν μπορεί να σηκώσει "στρατόπεδα συγκεντρώσεως". Ούτε να γίνει αποθήκη ψυχών, ώστε η Ε.Ε. να το παίζει "φιλάνθρωπη". Η ενωμένη Ευρώπη θα πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό και θα πρέπει επιτέλους ν' αναλάβει τις ευθύνες της, έχοντας μια ξεκάθαρη στάση. Ήρθε η ώρα -για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια - να είναι πραγματικά ειλικρινής με τον εαυτό της.
Θα το κάνει όμως; 

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Έχεις παππού αγωνιστή; Διορίζεις μέχρι και "αρραβωνιάρα"!

Να λοιπόν που φτάσαμε...Οι αγώνες των παππούδων και των θείων κατά τον Γερμανών και οι εξορίες μετά τον εμφύλιο εξισώνονται με την αφισοκόλληση υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και όλα μαζί (σαν αχταρμάς) δικαιολογούν όχι μόνο το διορισμό ανηψιών και εγγονών αλλά και των σχέσεων αυτών σε μετακλητές θέσεις στο Δημόσιο.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς αλλά ο γ.γ. της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος απαντώντας σε δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος, αντί ν' ασχοληθεί με την ουσία της υπόθεσης (δηλαδή στο πως φτάσαμε να έχουμε μια ολόκληρη οικογένεια μετακλητών να εισπράττουν υπεράνω μνημονίων και προσόντων και άνευ ουσιαστικής αξιολόγησης), άρχισε την καταγραφή των αγώνων της οικογένειάς του, λέγοντας εμμέσως πλην σαφώς "εμείς στηρίξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ, ήρθε η ώρα να εισπράξουμε τα χρωστούμενα".
Και αντί να τον μαζέψει κάποιος - έστω και ο κλητήρας της Κουμουνδούρου - τον άφησαν ν' αλωνίζει και να συνεχίζει να προσπαθεί να δικαιολογεί (με απαράδεκτη γλώσσα, επιπέδου πεζοδρομίου), τ' αδικαιολόγητα με επιχειρήματα που στερούνται ουσίας και σοβαρότητας.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι δεν είναι ο μόνος. Και η κυρία Δούρου φρόντισε για τον αδερφό της (στον οποίο ταιριάζει "που' σαι νιότη ) και τη σχέση της και άλλοι σύζυγοι βουλευτών πήραν θέσεις και μισθούς - για να μη μιλήσουμε με τους βουλευτές που με βάση την κομματική επετηρίδα διόρισαν κόσμο και κοσμάκη (μερικά παραδείγματα μόνο εδώ), ενώ η κυβέρνηση σαν κυβέρνηση ξέχασε τα όσα έλεγε περί "σπατάλης" και συνέχισε στο ίδιο μοτίβο.
Αλλά τουλάχιστον, όλοι αυτοί, όταν ήρθε η ώρα προσπάθησαν να αρθρώσουν μια σοβαρή δικαιολογία. Δεν έφτασαν να επικαλεστούν τους αγώνες των παππούδων τους για να δικαιολογήσουν το διορισμό της γκόμενάς τους!
Αλλά επειδή θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, ξανακοιτάξαμε τις αφίσες του ΕΑΜ από την Κατοχή για να σιγουρευτούμε μήπως κάποια γράφει "Εμπρός παιδιά για το Δημόσιο!". Δεν βρήκαμε κάτι τέτοιο. Για λευτεριά και ανεξαρτησία διαβάσαμε. Ξανακούσαμε τον ύμνο του ΕΛ.ΑΣ. Ούτε εκεί είχε κάτι τέτοιο: για το δίκιο και τη λευτεριά, λέει και εκεί...Επομένως ο Ιάσωνας (Σχινάς-Παπαδόπουλος γ.γ. της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ), μάλλον δεν μας τα λέει καλά.
Και για να μιλήσουμε με τη γλώσσα της αριστεράς: οι ιστοριο- και ιδεο-κάπηλοι κάποια στιγμή θα τιμωρηθούν από την ίδια την ιστορία. Και τέλος, οι πραγματικοί αγώνες των προγόνων δε δικαιολογούν την χρήση αναξιοκρατίας από τους απογόνους...

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Η "El Dorado" και η αριστερή συνείδηση του ΣΥΡΙΖΑ (μερικοί λόγοι για το πως φτάσαμε στην αντιπαράθεση)

Και να λοιπόν που ξύπνησε η αριστερά μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και κάποιοι (λίγοι) αποφάσισαν να πατήσουν πόδι απέναντι στην El Dorado, την εταιρεία που διαχειρίζεται τα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές. Και όχι μόνο πάτησαν πόδι, αλλά χρησιμοποίησαν βαριές εκφράσεις του τύπου "δεν είμαστε Μπανανία", τονίζοντας για πρώτη φορά δημόσια το γεγονός ότι η εταιρεία ουσιαστικά δεν πληρώνει φόρους στο κράτος εδώ και χρόνια.Το ιστορικό της υπόθεσης είναι γνωστό, αλλά επειδή έχει αρκετό ενδιαφέρον αξίζει να το ξαναδούμε: ο ΣΥΡΙΖΑ (όπως εξάλλου και σε πολλές άλλες περιπτώσεις) είχε αντιταχθεί στον τρόπο με τον οποίο δρούσε η εταιρεία στην Χαλκιδική, αντιπαραθέτοντας τη (απίστευτα μεγάλη) περιβαλλοντική καταστροφή που έχει πραγματοποιηθεί λόγω της λειτουργίας των μεταλλείων.
Η εταιρεία - έχοντας απέναντί της όχι μόνο την τοπική κοινωνία αλλά ακόμα και τα μοναστήρια του Αγίου Όρους - προσπάθησε να ελέγξει τα πράγματα βάζοντας χρήματα σε αθλητικούς συλλόγους (ως και τον ΠΑΟΚ), ξοδεύοντας απίστευτα χρήματα σε διαφημίσεις και πληρωμένες καταχωρήσεις και φυσικά προτάσσοντας τους εργαζομένους και τις θέσεις εργασίας που "προσφέρει".
Σε όλες τις περιπτώσεις βεβαίως απέφυγε ν' αναφερθεί στο πως οι υπάλληλοί της εκπαιδεύονται με χρήματα του ελληνικού κράτους, για το πως θ' αποκατασταθεί η περιβαλλοντική καταστροφή που έχει προκαλέσει και φυσικά για το πως κατάφερε με 7 εκατομμύρια ευρώ κέρδη το 2013 να μην πληρώσει ούτε ένα ευρώ φόρο.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία προσπάθησε να βάλει ένα προσωρινό "στοπ" στις εργασίες της εταιρείας, αλλά οι αποφάσεις του ΣτΕ και οι ήδη εκδοθείσες άδειες ανέκοψαν την προσπάθεια αυτή. Όμως - σε αντίθεση με τις ιδιωτικοποιήσεις, το ασφαλιστικό, τα λιμάνια, το Ελληνικό, το γήπεδο της ΑΕΚ και μερικές ακόμα εκατοντάδες θέματα - η κυβέρνηση αποφάσισε να πει ένα (προσωρινό πιθανότατα) "No Passaran" και να επανεξετάσει όλα τα ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας της εταιρείας.
Σ' αυτό βοήθησε και η απαράδεκτη στάση της El Dorado που, υποψιαζόμενη προφανώς ότι η κυβέρνηση θα προσπαθούσε να εκμαιεύσει καλύτερους περιβαλλοντικούς όρους και να επιβάλλει αυστηρότερους ελέγχους στη λειτουργία της, άρχισε μια άνευ προηγουμένου επίθεση, βάζοντας στο παιχνίδι κανάλια, εφημερίδες και όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα - προτάσσοντας για μια ακόμα φορά τις θέσεις εργασίας που έχει δημιουργήσει.
Ακούσαμε για πολλοστή φορά το πόσα πλεονεκτήματα έχει η λειτουργία της, για το πόσο μεγάλη χάρη μας κάνει με το να λειτουργεί στην Ελλάδα και άλλα τέτοια φαιδρά - τα οποία οι κύριοι της αντιπολίτευσης (αλλά και σειρά μεγαλοσχήμονων υπουργών) καταπίνουν αμασητί. Κανείς απ' αυτούς προφανώς δεν έχει πάει στην περιοχή, δεν έχει δει τη ζημιά στο φυσικό περιβάλλον και το πόσο οι (ολοένα αυξανόμενες δραστηριότητες της εταιρείας) επηρεάζουν τους υπόλοιπους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται οι (μη εργαζόμενοι στην εταιρεία) κάτοικοι της περιοχής. Κανείς απ' αυτούς πάντως, δε βρήκε 5 λεπτά να σχολιάσει για το γεγονός ότι η εταιρεία με τις εταιρείες security που χρυσοπληρώνει λειτουργεί ως "κράτος εν κράτη", υποκαθιστώντας την τοπική εξουσία (και αντικαθιστώντας τα ΜΑΤ που για καιρό είχαν μόνιμο στασίδι τους δρόμους της περιοχής, χτυπώντας ότι περνούσε ή πετούσε). Η παραίτηση του τοπικού δημάρχου (στον Δήμο Αριστοτέλη) κύριου Γ. Μίχου που εκλέχθηκε έχοντας σημαία τον έλεγχο της εταιρείας, είναι χαρακτηριστική για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή.
Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν στο παιχνίδι και την Κομισιόν, η οποία απάντησε σιβυλλικά ότι "δεν είναι ώρα να διώχνεται επενδυτές", δείχνοντας για μια ακόμα φορά που έχει γραμμένο το φυσικό περιβάλλον, όταν αυτό βρίσκεται μακρυά από τις Βρυξέλλες.
Βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η κυβέρνηση ποτέ δεν είχε σκοπό "να διώξει τους επενδυτές". Σκοπό είχε να τους "βάλει στον ίσιο δρόμο" - γιατί όπως και να έχει, καμία κυβέρνηση (και ειδικά "αριστερή") δε θέλει εργαζόμενους στο δρόμο, ακόμα και αν αυτοί έχουν έρθει με λεωφορεία της εταιρείας και πληρωμένοι κανονικά το μισθό τους για τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις. Οι επενδυτές όμως από την άλλη, βλέποντας τις τιμές του χρυσού να καταρρέουν, προφανώς δε θέλουν να πληρώσουν φόρους. Εδώ δε πλήρωναν τις καλές μέρες, θα πληρώσουν τώρα;
Πάντως μετά τους λεονταρισμούς και τις λεκτικές αντιπαραθέσεις, οι δύο πλευρές συναντήθηκαν "σε καλό κλίμα" όπως λέει το ρεπορτάζ. Ο δε εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε πως "δε σκοπεύει να κάνει πολιτική".
Το τι θα γίνει θα το δούμε στην πράξη...Προς το παρόν η εκτίμηση είναι ότι η κυβέρνηση λειτούργησε με "αριστερή λογική"...

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Χιουμοριστικός Καζαμίας 2016 - μέρος 1ο

Ακολουθώντας την παράδοση σας παρουσιάζουμε ένα χιουμοριστικό καζαμία για το 2016 σε 3 μέρη...

Ιανουάριoς:
Το κουαρτέτο δεν έρχεται στην Αθήνα για την αξιολόγηση, αλλά η κυβέρνηση σε μια κίνηση-ΜΑΤ, ζητάει από τους δανειστές τη συμμετοχή της WWF στο πρόγραμμα ως τεχνικού συμβούλου, με τη δικαιολογία ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει "καταντήσει ζούγκλα" και η WWF είναι η μόνη πραγματικά έμπειρη - λόγω της ενασχόλησής της με τα άγρια ζώα - για την εξέρευση λύσεων. Το κουαρτέτο εξετάζει την πρόταση "θετικά".

Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέπτεται το νεο-αποκαλυφθέν Μνημείο των Αγνώστων Προεκλογικών Υποσχέσεων, έξω από το κτίριο της Βουλής και καταθέτει ένα κόκκινο γαρύφαλλο, ως ένδειξη σεβασμού για τη νοημοσύνη αυτών που τον ψήφισαν. Στη σύντομη ομιλία του - μετά τ' αποκαλυπτήρια - κάνει μια ιστορική αναδρομή, ξεκινώντας από τον Δεληγιάννη και τον Βούλγαρη και καταλήγει στον Σημίτη και τον Σαμαρά, χαρακτηρίζοντας τους τελευταίους "δασκάλους".

Ο Ευριπίδης Τσακαλώτος συνεχίζει την ευρωπαϊκή του περιοδεία αλλά καθώς ταξιδεύει με Ryanair και λεωφορεία της γραμμής για οικονομία, χάνει το ραντεβού του με τον Ισπανό ΥΠ.ΟΙΚ. αφού δεν υπολογίζει ότι το αεροδρόμιο που προσγειώνεται η εταιρία στην Μαδρίτη είναι 2 ώρες από το κέντρο της πόλης.

Ο γ.γ. του Υπουργείου Οικονομικών κ. Αλεξιάδης σε τηλεοπτική του συνέντευξη δηλώνει ότι οι διαρροές για υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος είναι υπερβολές και ότι οι φορολογούμενοι "θα μπορούν να αγοράζουν τα κουλούρια τους ελεύθερα από πλανόδιους χρησιμοποιώντας ευρώ" τα οποία θα μπορούν ν' αποσύρουν από ειδικούς κερματολήπτες που θ' αντικαταστήσουν τα ΑΤΜ.

Φεβρουάριος:
Ο κ. Ντάισενμπλουμ δηλώνει ότι η "Ελλάδα είναι σε καλό δρόμο" αλλά το "ασφαλιστικό επιδέχεται βελτιώσεων", αφού με βάση τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι δανειστές "η σύνταξη δε δικαιολογείται να είναι πάνω από 150 ευρώ". Ο κ. Κατρούγκαλος απαντάει οργισμένα και καλεί τον κ. Ντάισενμπλουμ σε μονομαχία γιατί θεωρεί ότι η στάση του τελευταίου υπονοεί αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του. Όντας εύθικτος και άνθρωπος που κρατάει το λόγο του, μιλώντας πάντα με αδιάσειστα στοιχεία δηλώνει χαρακτηριστικά "για μια τιμή ζούμε" και ορίζει ως τόπο συνάντησης τα Μαρμαρένια Αλώνια, ελπίζοντας να κερδίσει τον Χάρο (δηλ. τον Ντάισενμπλουμ) και να διώξει το κακό από την χώρα.

Ο Φεβρουάριος βρίσκει τον Αλέξη Τσίπρα να καταθέτει στεφάνι σ' ένα ακόμα καινούργιο Μνημείο αυτό του "Χαμένου ΣΥΡΙΖΑ", που βρίσκεται έξω από τα γραφεία του κόμματος του.

Ο Ευριπίδης Τσακαλώτος συνεχίζει την ευρωπαϊκή του πορεία και φτάνει στη Ανδόρα. Σε ερώτηση δημοσιογράφων για το σκεπτικό της επίσκεψης στην μικρή αυτή χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου, που δε συμμετέχει στην Ε.Ε. δηλώνει ότι "η υποστήριξη που χρειαζόμαστε πρέπει να είναι πολύπλευρη".

Μάρτιος:
Το κουαρτέτο συμφωνεί με την πρόταση της κυβέρνησης για είσοδο της WWF. Επειδή όμως πλέον υπάρχει θέμα χώρου στις συνομιλίες (στις οποίες θα μαζεύονται πλέον καμιά 100 άτομα τη φορά), ζητάει την μετατροπή της αίθουσας "Νίκος Σκαλκώτας" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών - το οποίο έτσι κι αλλιώς χρηματοδοτείται από το κράτος - σε αίθουσα διαβουλεύσεων. Η κυβέρνηση αποδέχεται την πρόταση.

Ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει την κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών σε μνημεία και κενοτάφεια, πηγαίνοντας στα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Αγνώστου Ασφαλιστικού Ταμείου, που τιμής ένεκεν δημιουργήθηκε δίπλα στην είσοδο του Χρηματιστηρίου Αθηνών στην Σοφοκλέους.

Η μονομαχία Ντάισενμπλουμ - Κατρούγκαλου αναβάλλεται αφού τα Μαρμαρένια Αλώνια έχουν κλειστεί από τον Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποίος έχει καλέσει τον Βαγγέλη Μαρινάκη σε ανάλογη μονομαχία. "Είναι αναβολή, όχι ακύρωση" δηλώνει με νόημα ο Κατρούγκαλος ο οποίος συνεχίζει τις προπονήσεις υπό την καθοδήγηση του τελευταίου μεγάλου Έλληνα παλαιστή, Γιώργου Τρομάρα. Ο τελευταίος δηλώνει: "Πάντα έλεγα ότι εάν σταματήσω εγώ αυτό που κάνω, θα σβήσει εξ' ολοκλήρου, αλλά πλέον με τον Κατρούγκαλο, τον Πολλάκη και τους άλλους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, που τα δίνουν όλα για την πατρίδα στις διαπραγματεύσεις, το αυθεντικό κατς βρίσκει συνεχιστές. Τέτοια ταλέντα είχαν να βγούν από την εποχή του μακαρίτη του Σουγκλάκου".

Ο Ευριπίδης Τσακαλώτος συνεχίζει την ευρωπαϊκή του περιοδεία φτάνοντας μ' ένα σακίδιο στην πλάτη στην Σλοβακία. Η πτήση της Ryanair όμως στην Μπρατισλάβα φτάνει αργά, το σοβιετικού τύπου ξενοδοχείο που έχει κλείσει δωμάτιο, δεν το περιμένει και έτσι περνάει το βράδυ στο παγκάκι απέξω. Αποτέλεσμα είναι στις συνομιλίες την επομένη να μην το δεχτούν αφού τον περνούν για άστεγο που πάει να διαμαρτυρηθεί.

Ένα non paper-βόμβα του κυρίου Αλεξιάδη για κατάταξη των μαθητών στην κατηγορία των αυτοαπασχολούμενων, με παράλληλη διατήρηση βιβλίου εσόδων-εξόδων, δημιουργεί τεράστιες αντιδράσεις. Ο κύριος Αλεξιάδης όμως παρουσιάζεται καθησυχαστικός αφού δηλώνει πως "κάτι τέτοιο προτάθηκε από τους δανειστές αλλά δεν εξετάζεται ως πρώτο ή δεύτερο σενάριο από την κυβέρνηση", η οποία όπως πάντα έχει "έτοιμα ισοδύναμα".

Ο κ. Λεβέντης επανέρχεται με δηλώσεις για το ενδεχόμενο συμμετοχής του στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι ο κ. Τσίπρας είναι "καλό παιδί, αλλά μεγάλος απατεώνας". Ο κ. Φλαμπουράρης απαντάει με νόημα πως "τέτοιες δηλώσεις οφελούν τον πολιτικό διάλογο" και πως "είναι έτοιμος να συζητήσει με τον κ. Λεβέντη εκ του σύνεγγυς".

Απρίλιος:
Η κυβέρνηση αποφασίζει να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στους δανειστές και ξεκινάει καινούργιο "Ανένδοτο Αγώνα" κάνοντας μια ακόμα κίνηση ΜΑΤ, αφού υποστηρίζει σειρά απεργιακών κινητοποιήσεων. Σε ερώτηση δημοσιογράφων για το πως δικαιολογείται κυβέρνηση να ξεσηκώνει τα συνδικάτα εναντίον της, ο κ. Φλαμπουράρης απαντάει πως "κάποια στιγμή οι δανειστές θα πρέπει να καταλάβουν ότι οι Έλληνες έχουν θυσιάσει πολλά". Η δήλωση αυτή δημιουργεί αντιδράσεις στις Βρυξέλλες και υπάρχει σχετική ανασκευή από πλευράς του κυρίου Φλαμπουράρη που δηλώνει πως "οι Έλληνες έχουν θυσιάσει πολλά, αλλά θα ήταν περισσότερα αν δεν μας αγαπούσαν τόσο οι δανειστές μας".

ο κύριος Τσίπρας καταθέτει στεφάνι στο Μνημείου του Αγνώστου Συνταξιούχου.

Ο κύριος Κατρούγκαλος συνεχίζει την προετοιμασία του για τον αγώνα με τον Ντάισενμπλουμ, ο οποίος πάλι αναβάλλεται αφού ο αντίπαλός του δηλώνει ασθένεια. Στη διαμάχη επεμβαίνει ο Γ. Βαρουφάκης ο οποίος σχολιάζει πως "πάντα τέτοια κότα ήταν ο Ντάισενμπλουμ" και βγάζει στη φόρα ηχογραφήσεις στις οποίες φαίνεται ότι και ο ίδιος είχε καλέσει τον Ολλανδό σε μονομαχία αλλά εκείνος έκανε "την πάπια". Ο Κατρούγκαλος δεν το βάζει κάτω, συνεχίζει την προπόνηση και στα διαλείμματα ασχολείται με την "επιτροπή σοφών" του ασφαλιστικού που συνεχίζουν τις συνεδριάσεις, εισπράττοντας τις σχετικές αμοιβές παρά το ότι το πόρισμα έχει κατατεθεί εδώ και καιρό,

ο κύριος Τσακαλώτος φτάνει στο Τατζικιστάν με αραμπά και συναντάει τον αρμόδιο υπουργό που δηλώνει την απορία του για την επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού. Εκείνος τονίζει πως το Ντουσαμπέ είναι δύο τσιγάρα δρόμος από την Αθήνα και πως "η υποστήριξη των Τατζίκων είναι απαραίτητη για τους Έλληνες".

Στον 8ο γύρο των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ θριαμβεύει ο κύριος Μητσοτάκης - οι δύο τελευταίοι μονομάχοι συνεχίζουν τον εκλογικό αγώνα αφού κατάλαβαν πως μόνο έτσι θα μπορέσει να καλύψει το έλλειμμά της η ΝΔ. Το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα όμως (5-3 υπέρ του κυρίου Μεϊμαράκη), αφήνει περιθώρια και για επόμενο γύρο. "Θα τον φάω ολόκληρο την επόμενη φορά", δηλώνει ο κ. Μεϊμαράκης με νόημα. Όταν όμως ξεσηκώνεται ο κύριος Μητσοτάκης, ανασκευάζει και δηλώνει ότι αναφερόταν στο μουσακά που είχε για μεσημεριανό.

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Το "φάουλ" του Γλέζου και το καινούργιο ασφαλιστικό

Το σύστημα δεν σηκώνει κριτική. Είτε είναι "αριστερό", είτε "δεξιό". Έτσι και με αφορμή τον επικήδειο του Μανώλη Γλέζου στην κηδεία του ιστορικού στελέχους και διανοουμένου της Αριστεράς, Στέφανου Στεφάνου - στον οποίο ο Γλέζος έκανε μια ρητορική αναφορά σε «εξουσιαστές που ήρθαν να αποτίσουν φόρο τιμής σε έναν αντιεξουσιαστή» - υπήρξε μια επίθεση από πολλούς και διάφορους (μεταξύ των οποίων και η "Εφημερίδα των Συντακτών") με τη δικαιολογία ότι τον Ιούλιο, ο παλιός αγωνιστής δήλωνε ότι "πρέπει να στηρίξουμε με νύχια και με δόντια την κυβέρνηση".

Αυτή η δήλωση κατά τους επικριτές του Γλέζου, ακυρώνει κάθε ανάγκη κριτικής και δικαιολογεί το φαρισαϊσμό των δήθεν αριστερών κρατούντων, που θυμούνται την αριστερή τους προέλευση μόνο και μόνο όταν κάποιος πεθαίνει ή όταν είναι να κατατεθούν στέφανα ή λουλούδια σε κάποιο μνημείο. 

Θα μας πείτε: "Μα έπρεπε ο Γλέζος να μιλήσει σε επικήδειο για τους παρόντες; Δεν μπορούσε να κρατήσει το θυμό του γι' άλλη ώρα;" Ίσως ναι - ίσως και όχι. Αλλά μη γνωρίζοντας τη σχέση του εκλειπόντα με τον Γλέζο, τις συζητήσεις τους και τις κουβέντες τους, η παρουσία του Πρωθυπουργού και της μισής "αριστερής" κυβερνητικής επιτροπής σε μια κηδεία μας προκαλεί θυμηδία - την ίδια ώρα μάλιστα που παρουσιαζόταν το επαίσχυντο σχέδιο του καινούργιου ασφαλιστικού.

Η όλη δε ιστορία μας θυμίζει το παρακάτω απόσπασμα από την κλασική ελληνική ταινία "Καπετάν Φάντης Μπαστούνι", όπου στο "φιλολογικό μνημόσυνο" του Λ.Κωνσταντάρα γίνονται "σημεία και τέρατα" (με τον Γλέζο στο ρόλο του Διανέλλου και τον Τσίπρα στο ρόλο του προικοθήρα-γαμπρού):



Δεν μπορούμε δυστυχώς να πούμε κάτι διαφορετικό...Δεν μπορείς να θίγεσαι όταν σε κατηγορούν για τα όσα πράττεις, για τις "κωλοτούμπες" που με χάρη εκτελείς και για τα πισωγυρίσματα που προσπαθείς να δικαιολογήσεις: Όταν ο Κουβέλης μιλούσε για "αριστερά της ευθύνης" και ψήφιζε Μνημόνια ήταν (δικαίως) κατακριταίος.

Όταν ο Τσίπρας ψηφίζει συγκαλυμμένες μειώσεις συντάξεων, καταργεί εφάπαξ και επικουρικές, αυξάνει εισφορές, καταληστεύει εισοδήματα (αφού σε ελεύθερους επαγγελματίες με εισόδημα 20 χιλιάδων το χρόνο με το καινούργιο σύστημα θα μένουν περίπου 5200 ευρώ στην τσέπη για κάλυψη εξόδων και αναγκών αν συνυπολογιστούν οι προκαταβολές φόρου καθώς οι "έκτακτες" και ασφαλιστικές εισφορές), θα πρέπει να μπορεί να δέχεται κριτική. Να τη δέχεται αξιοπρεπώς, χωρίς να αφήνει ελεύθερα τα μπουλντόγκ με τα Γκούτσι και τα Αρμάνι που τον περιστοιχίζουν να κάνουν επιθέσεις σε όσους στάθηκαν  αξιοπρεπώς και έβαλαν τις ιδέες τους πάνω από τ' αξιώματα που θα μπορούσαν να έχουν.

Γιατί αλλιώς επιβεβαιώνει τα όσα περί πολιτικής ανηθικότητας του καταλογίζουν πολλοί εδώ και καιρό...